ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, ΟΙ ΤΡΟΙΚΑΝΟΙ, ΤΟ ΣΤΕ ΚΑΙ Ο...ΑΙΩΝΙΟΣ ΑΣΘΕΝΗΣ

«Le malade imaginaire», ο κατά φαντασίαν ασθενής του Μολιέρου

Αίτηση ακύρωσης του μνημονίου που έχει υπογράψει η χώρα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα κατέθεσαν σήμερα στο Συμβούλιο της Επικρατείας ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών, η ΑΔΕΔΥ και άλλοι φορείς.
Συγκεκριμένα, ζητούν να κηρυχτούν ως αντικείμενες στο Σύνταγμα, στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο, στην ΕΣΔΑ και στις Διεθνείς Συμβάσεις Εργασίας όλες οι περικοπές που έχουν γίνει σε μισθούς και συντάξεις.
Την αίτηση υπογράφουν ο ΔΣΑ, η ΑΔΕΔΥ, η ΠΟΠΣ, η ΕΣΗΕΑ, το ΤΕΕ, η Ομοσπονδία Εργατικών Στελεχών Ελλάδος, το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Επαρχίας Λιβαδειάς, ο Σύνδεσμος Αποφοίτων Αξιωματικών Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων Τάξης 1978, η Λέσχη Αεροπορίας Στρατού και ο Ενιαίος Φορέας Διδασκόντων Σχολής Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Κρήτης.
Σε κοινή ανακοίνωσή τους τονίζουν πως οι λόγοι της προσφυγής τους αφορούν θέματα τόσο τυπικά όσο και ουσιαστικά.
Όπως αναφέρουν, ο πρώτος λόγος σχετίζεται με την πλημμελή διαδικασία, δυνάμει της οποίας ψηφίστηκε ο νόμος 3845/2010, που αν και κατʼ ουσίαν αποτελεί διεθνή συνθήκη, κατά παράβαση του άρθρου 28 παρ.2 του Συντάγματος δεν ψηφίστηκε από τα 3/5 του συνόλου των Βουλευτών.
Ο δεύτερος λόγος αφορά τη μη νόμιμη εκχώρηση αρμοδιοτήτων του νομοθετικού σώματος στον Υπουργό Οικονομικών, ο οποίος δικαιούται να υπογράφει κάθε μνημόνιο, δανειακή σύμβαση και ό,τι κρίνει απαραίτητο για την εκτέλεση του μηχανισμού στήριξης της Ελληνικής Οικονομίας, κατά παράβαση του άρθρου 36 παρ. 2 του Συντάγματος.
Ο τρίτος λόγος είναι η παραβίαση του δικαιώματος της «περιουσίας», στην έννοια της οποίας εμπίπτει τόσο η αμοιβή όσο και η σύνταξη, όπως προστατεύεται από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, τονίζουν οι ανωτέρω φορείς.
Μεταξύ άλλων, στην αίτηση υπογραμμίζεται ότι το δημόσιο συμφέρον θα πρέπει κάθε φορά να αιτιολογείται επαρκώς όταν λαμβάνονται μέτρα, που θίγουν δικαιώματα, που προστατεύονται από το Σύνταγμα και τις Διεθνείς Συμβάσεις.
«Η κατάργηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των συλλογικών συμβάσεων εργασίας συνιστά ανεπίτρεπτη παρέμβαση στην ιδιωτική πρωτοβουλία αλλά και στην συνδικαλιστική ελευθερία, την στιγμή, μάλιστα, που με την νέα συνθήκη της Λισσαβώνας ενισχύεται σε ευρωπαϊκό επίπεδο η συλλογική δράση στα εργασιακά θέματα», υπογραμμίζουν οι φορείς.
«Αναγνωρίζοντας, ότι η πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών έχει απωλέσει την εμπιστοσύνη της στην λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος, καθώς νομοθετική και εκτελεστική εξουσία έχουν εκχωρήσει άνευ όρων όλες τους τις αρμοδιότητες στον Υπουργό Οικονομικών και στην Τροϊκα, απευθυνόμαστε στην μόνη εξουσία, που φαίνεται να αντιστέκεται, τη δικαστική, επιδιώκοντας την αποτελεσματική παρέμβασή της για την προάσπιση των δικαιωμάτων μας που θίγονται», προσθέτουν οι διαμαρτυρόμενες πλευρές στην ανακοίνωσή τους.

αναδημοσίευση απο τα ΝΕΑ 29/7/2010

....Και επειδή τα περί ασθένειας-αρρώστιας της Ελλάδας στην οποία αναφέρθηκαν πρόσφατα οι κυβερνήτες μας τάχουμε ξανακούσει τόσες φορές που δεν θυμόμαστε πιά αν μας κυβερνούν πολιτικοί ή γιατροί , και επειδή κάθε Έλληνας πρωθυπουργός που άφησε καλό ή κακό όνομα, έβαλε την Ελλάδα κάπου, οπως ο Βενιζέλος στη Μεγάλη Ιδέα και την Μεγάλη Μικρασιατική καταστροφή, ο Παπαδόπουλος στο γύψο, ο Καραμανλής στο κλάμπ των τοκογλύφων της ΕΟΚ, ο Σημίτης στην τράπεζα της ΟΝΕ την ΕΚΤ, και ο Γιώργος στην αμερικάνικη παρατράπεζα του ΔΝΤ και των μπάνκστερς της Γκόλντμαν στην Γουόλ Στρήτ, επιλέξαμε λόγω της σημερινής -επάρατης πλέον - ασθένειας να θυμηθούμε τον Παπαδόπουλο και την εποχή που ο -μόνιμος πλέον- ασθενής έμπαινε στον γύψο της επταετίας. Οπως αναφέρει και ο ίδιος, το έθνος ή θα κάνει ενα μεγάλο βήμα ή θα χαθεί....Σαράντα χρόνια μετά, ο ασθενής δεν χρειάζεται καν γύψο. Χάθηκε στην πορεία.  Στην εποχή της παγκόσμιας διακυβέρνησης ( γνωστής και σαν Νέα Τάξη ), ο μεθοδευμένος και πολυεπίπεδος εθνομηδενισμός έχει ήδη αρχίσει και καταπίνει κομμάτι-κομμάτι και μεθοδικά τις σάρκες του  κράτους-έθνους, οδηγώντας τον ασθενή στον βέβαιο θάνατο της τεχνετρόνικ παγκόσμιας δικτατορίας των τραπεζοκρατών.

ο ασθενής, ο γιατρός, ο γύψος και άλλα συναφή...

O Phillips Τάλμποτ, Πρεσβευτής των ΗΠΑ τότε στην Αθήνα, αντίθετος με το στρατιωτικό πραξικόπημα και το "καθεστώς των Συνταγματαρχών" (1967–1974), παραπονείται ότι αντιπροσωπεύει "εναν βιασμό της Δημοκρατίας" - πρόταση στην οποία ο Jack Maury, επικεφαλής της CIA  στην Αθήνα, απάντησε: "Πώς μπορεί να βιασθεί μια πόρνη;".... Σχετικό δημοσίευμα εδω

σχετικά βίντεο εδώ