Painting by Alma-Tadema, Sir Lawrence “A Roman Emperor: Claudius”

Από τον καιρό ήδη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, είχε δημιουργηθεί ένα «έθιμο», που κρατάει μέχρι και σήμερα. Το λεγόμενο «τεστ των Αυτοκρατοριών». ΄Όταν λοιπόν σε κάποια Αυτοκρατορία αναλάμβανε την εξουσία κάποιος καινούργιος ηγεμόνας, συνηθιζόταν να βρίσκεται αντιμέτωπος με μια δύσκολη δοκιμασία, που συνήθως την προξενούσαν οι εχθροί της Αυτοκρατορίας, αλλά καμιά φορά και οι σύμμαχοί της, για να δοκιμάσουν τα αντανακλαστικά του καινούργιου ηγεμόνα. ΄Όταν για παράδειγμα ο Μέγας Αλέξανδρος διαδέχτηκε τον Φίλιππο στο θρόνο της Μακεδονίας, μετά την δολοφονία του τελευταίου, οι υπόλοιπες ελληνικές πόλεις που ήδη είχε κατακτήσει ο Φίλιππος ξεσηκώθηκαν, υποθέτοντας ότι ο εικοσάχρονος Αλέξανδρος δεν θα είχε τα κότσια να αντιδράσει. Είχαν κάνει λάθος. Από τότε και στην μετέπειτα Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία σχεδόν κάθε καινούργιος ηγεμόνας, θα αντιμετώπιζε κάποια σοβαρή πρόκληση, που αμφισβητούσε το προηγούμενο στάτους κβο. Αυτή η συνήθεια διατηρήθηκε μέχρι τους σύγχρονους καιρούς. Ο Κένεντυ για παράδειγμα είχε αντιμετωπίσει πολλές τέτοιες προκλήσεις στο ξεκίνημα της θητείας του, άλλες εξωτερικές, αλλά και πολλές εσωτερικές. Συνήθως οι προκλήσεις αυτές εκδηλώνονται μέσα στον πρώτο χρόνο της θητείας του καινούργιου ηγεμόνα. Συνήθως όχι πολύ νωρίς, ώστε να έχει δοθεί ο χρόνος στον καινούργιο ηγεμόνα να εδραιωθεί, ώστε και το τεστ να είναι αξιόλογο.