Χρόνια πολλά σε όλους τους μπαμπάδες!

Μετά από λαϊκό αίτημα εκατομμυρίων πατεράδων στον κόσμο για την άνιση κατανομή των διεθνών εορτών, κάθε χρόνο η τρίτη Κυριακή του Ιουνίου (φέτος 19η Ιουνίου) ανήκει σε εκείνους. Η παγκόσμια ημέρα των πατεράδων, που θεσπίστηκε στις 19 Ιουνίου το 1910, είναι γεγονός και γιορτάζεται με λιγότερες φανφάρες από την αντίστοιχη των μητέρων. 

Η αλήθεια είναι πως το βρίσκουμε άδικο και γι΄αυτό το λόγο το κείμενο αφιερώνεται σε όλους τους μπαμπάδες του κόσμου, που μπορεί να μην τους γιορτάζουμε συχνά αλλά τους αγαπάμε παντοτινά. Ό,τι και να πούμε είναι λίγο μπροστά στην αγάπη των γονιών για τα παιδιά τους. Όμως, εδώ θα αναφερθούμε στη σχέση πατέρα και κόρης. Αυτή τη σχέση, που πολλοί μίσησαν αλλά λίγοι κατάφεραν να καταστρέψουν.

Όσο και εάν ζηλεύεις τον πρώην, τον μελλοντικό, τον περαστικό, ένας να ξέρεις θα είναι πάντα μέσα στο μυαλό της, την καρδιά της και δε θα μπορείς να την κλέψεις από αυτόν με τίποτα, Ο ΠΑΤΕΡΑΣ. Γι΄αυτό το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι:

• Να ζήσεις μ’ αυτό, χώνεψε το!
• Να τα πηγαίνεις καλά μαζί του. Μπορεί να υπάρχουν πολλές ιστορίες για κακές πεθερές αλλά όταν μιλάμε για το «κοριτσάκι» του τα αστεία κόβονται μαχαίρι! 

Η σχέση πατέρα και κόρης είναι αγάπη παντοτινή. Είναι ο έρωτας με την πρώτη ματιά. Μπορεί το 99.999% των ανδρών να επιζητούν όσο τίποτα ένα αγοράκι, ένα γιο με τον οποίο θα πηγαίνουν μαζί για μπάλα, θα βλέπουν μαζί μπάλα, θα πηγαίνουν για ψάρεμα, κυνήγι, βόλτες, θα φτάσουν στο σημείο να μιλούν για πολιτικά και να έχουν άποψη για το γυναικείο φύλο, όμως η κόρη; Η κόρη είναι άλλη κατηγορία θα σου πουν.  Η κόρη είναι αυτή η είδηση που δεν ήταν αρκετά ευχάριστη στην αρχή και τώρα δε θέλουν καν να το θυμούνται….

Η κόρη είναι εκείνη, που θα του βγάλει όσα ίσως δεν του έβγαλε και η ίδια η σύζυγος, την αγάπη, την στοργή και τα «άγρια» συναισθήματα για όποιον την πειράξει. Για εκείνον πάντα θα είναι το μικρό κοριτσάκι, που θα χρειάζεται τον μπαμπάκα της. Η αλήθεια είναι πως δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα, όσο κι αν μεγαλώσει πάντα σε εκείνον θα γυρίζει. 

Ο πατέρας είναι όντως ο άνδρας, που μια γυναίκα δε θα ξεχάσει ποτέ, είτε με την καλή είτε με την κακή έννοια, όμως εδώ θα τιμήσουμε τον καλό πατέρα, εσένα δηλαδή (ελπίζουμε). Η σχέση αυτή δεν μπορεί να προδοθεί ποτέ. Ο ένας προσπαθεί να παρέχει τα πάντα σε εκείνη, ένα ασφαλές περιβάλλον σε όλες τις φάσεις της ζωής της και εκείνη προσπαθεί να του το ανταποδώσει. Όλες οι σχέσεις είναι δούναι και λαβείν, εδώ όμως όλα αυτά γίνονται ασυναίσθητα. Δεν υπάρχουν πρέπει μόνο θέλω.

Μία κόρη δεν θέλει να στεναχωρέσει τον πατέρα της, όσο κι αν πρέπει ή τύχει. Η αγάπη αυτή ξεκινάει και τελειώνει από την ίδια βάση, την πρώτη αγκαλιά, το πρώτο βλέμμα, την αγνότητα.

(μαμάδες μην διαβάζετε) Μπορεί σαν να την μάνα να μην υπάρχει άλλη, αλλά πες την αλήθεια η κρυφή σου αδυναμία είναι ο πατέρας…