04 Ιανουαρίου 2017

Τα δικά μου Αν...

To εκπληκτικό Αν του Rudyard Kipling ήταν η αφορμή για τα δικά μου Αν.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
 
To εκπληκτικό Αν του Rudyard Kipling ήταν η αφορμή για τα δικά μου Αν.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

“Αν μπορείς...” Το πρωτοάκουσα από τη μητέρα μου... Ήμουν, δεν ήμουν έξι χρόνων. Μου το έλεγε κάποια βράδια λίγο πριν με αποκοιμίσει. Τότε, δεν μπορούσα να καταλάβω ακριβώς το νόημά του. Ήξερα όμως πως ήταν σημαντικό. Από τον τρόπο που μου το έλεγε, ένιωθα πως με αφορούσε. Απλά, έπρεπε να περιμένω να μεγαλώσω για να συνειδητοποιήσω πως μέσα σε λίγες λέξεις περικλείεται τόση σοφία...

Πέρασαν πολλά χρόνια από τότε... Οι ρόλοι άλλαξαν... Από μικρή κόρη... σε μητέρα δυο παιδιών...

 Τώρα πια έχω τα δικά μου “Αν” και σκέφτηκα να τα μοιραστώ μαζί σας...

Αν μπορείς να...

...ακούς

Μπορεί να ακούγεται εύκολο και φυσιολογικό, αλλά δεν είναι. Οι περισσότεροι έχουν την τάση να μην ακούν (προσεκτικά εννοώ). Βιάζονται να πουν τα δικά τους. Εσύ προσπάθησε αυτό να το πολεμήσεις. Κρατήσου και μη μιλάς. Μην ξεχνάς πως η σιωπή είναι χρυσός.

...επικοινωνείς

Οι μεγαλύτερες παρεξηγήσεις έχουν γίνει από την έλλειψη επικοινωνίας. Δεν είναι απαραίτητο να καταλάβει ο άλλος από μόνος του. Ό,τι έχεις να του πεις, απλά επικοινώνησέ το. Θέλεις με μήνυμα, με τραγούδι, με χορό... Αν θέλεις πραγματικά, θα βρεις τον τρόπο...

...συζητάς με τον εαυτό σου

Με τις τόσες καθημερινές υποχρεώσεις, καμιά φορά μπορεί να ξεχνάς τον κοντινότερό σου “φίλο”. Τον εαυτό σου. Θέλεις τόσα να του πεις αλλά τα καταχωνιάζεις. Και μαζεύονται τόσα πολλά που μετά άντε να τα βγάλεις... Μην τον παραμελείς. Έχει τόσα να σου πει... Δώστου την ευκαιρία να τον ακούσεις...

...δρας παρά να αντιδράς

Οι γιατροί μιλάνε για προληπτική ιατρική. Κάτι τέτοιο προσπάθησε να κάνεις κι εσύ. Σου συμβαίνει μια ατυχία; Αντί να μοιρολατρείς για το κακό που σου έτυχε, βρες τρόπο να αντιμετωπίσεις το πρόβλημά σου. Όταν αντιδράς, μπορεί να κάνεις σπασμωδικές κινήσεις. Όταν αποφασίζεις να δράσεις, έχεις ηρεμία να ελέγχεις τις κινήσεις σου, έχεις προλάβει να σκεφτείς και ο στόχος σου είναι να φτιάξεις μια προβληματική κατάσταση.

... συγκρατείσαι

Μια από τις μεγαλύτερες αρετές είναι η αυτοπειθαρχία. Μπορεί να έχεις την τάση να κάνεις αυτό που θέλεις. Ξέρεις, όμως, πως αυτό δεν γίνεται πάντα. Δεν σου λέω να καταπιεστείς, αλλά να ταξινομήσεις τις επιθυμίες  και τις ανάγκες σου συνειδητά. Αυτό θα σε βοηθήσει να δέχεσαι πιο εύκολα την πειθαρχία που σου επιβάλουν οι διάφορες καταστάσεις.

...ελέγχεις το θυμό σου

Η εμπειρία μου μέχρι τώρα μου έχει δείξει ότι σε οποιαδήποτε αντιπαράθεση, εκείνος που είναι χαμένος είναι ο θυμωμένος. Αν αυτό το θυμηθείς την κατάλληλη στιγμή, έχεις μεγαλύτερες πιθανότητες να πράξεις σωστά. Αν δεν καταφέρεις να συγκρατηθείς, τότε θα μπεις σε έναν φαύλο κύκλο που θα σε οδηγήσεις σε λάθος πράξεις και θα σε κάνει να θυμώνεις ακόμα περισσότερο.

...είσαι ειλικρινής και κρατάς το λόγο σου

Τί πιο όμορφο από το να λες αλήθεια; Να κερδίζεις έτσι την εμπιστοσύνη και την παραδοχή των άλλων...Για να το πετύχεις αυτό πρέπει να είσαι ειλικρινής. Με αυτόν τον τρόπο, όχι μόνο θα έχεις ήσυχη την συνείδησή σου, αλλά θα εκτιμάς και τον εαυτό σου.

...αγαπήσεις την προσπάθεια και τολμήσεις

Ξέρεις κάτι; Στη ζωή, τίποτα δεν γίνεται από μόνο του. Χρειάζεται προσπάθεια. Άλλες φορές περισσότερη κι άλλες λιγότερη. Μην ξεχνάς να τολμάς! Ο φιλόσοφος Sooren Kierkegaard είπε κάποτε : “Όταν τολμάς, χάνεις για λίγο το βήμα σου. Όταν δεν τολμάς, χάνεις τον εαυτό σου.” Τόλμησε, λοιπόν, και μην φοβάσαι την αποτυχία. Μέσα από τις δυσκολίες και τα εμπόδια θα γνωρίσεις καλύτερα τις δυνατότητες και τις αντοχές σου. Κι αυτή θα είναι η δική σου νίκη!

...αναλαμβάνεις τις ευθύνες σου

Σε επίγραμμα του μνημείου πεσόντων στη Χαιρώνεια, είναι γραμμένο: “To να μη λανθάνουν σε τίποτε είναι ιδιότης των Θεών.”

Σκέψου το λίγο. Είμαστε άνθρωποι και κάνουμε λάθη. Το ζήτημα είναι να ξέρουμε να τα παραδεχόμαστε. Δοκίμασε να πεις “Έκανα λάθος! Δικό μου είναι το φταίξιμο”... και θα δεις πόσο ωραία θα αισθανθείς.

...ξέρεις να μοιράζεσαι

 Από τη στιγμή που γεννιόμαστε, μοιραζόμαστε τα πάντα... Όλον τον κόσμο... Τον αέρα, το φως, τον ουρανό, τη θάλασσα... Και κανένας δεν χάνει από αυτό το μοίρασμα. Να θυμάσαι πως αν “κόψεις ένα κομμάτι” και το προσφέρεις με την καρδιά σου, τότε δέκα θα σου εμφανιστούν. Ειδικά αν πρόκειται για συναισθήματα...

...κρατάς το κεφάλι ψηλά στις αποτυχίες

Ο Κομφούκιος είπε κάποτε: “ Η μεγαλύτερη δόξα δεν είναι το να μην κάνεις ποτέ λάθη, αλλά το να σηκώνεσαι κάθε φορά που πέφτεις.”

Noμίζω πως αυτή η φράση τα λέει όλα και η οποιαδήποτε επεξήγηση είναι περιττή...

...Τότε...

θα κερδίσεις κάτι πολύτιμο που κανένας δεν μπορεί να στο δώσει αλλά και κανένας δεν μπορεί να στο πάρει. Τον αυτοσεβασμό σου. Και αυτό... είναι το “κλειδί” της ευτυχίας για εμένα...

ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ...

Ράντγιαρντ Κίπλινγκ,

Αν μπορείς να κρατάς το κεφάλι ψηλά όταν γύρω σου όλοι

τον εαυτό τους έχασαν δειλά, και για τούτο μαζί σου τα βάζουν,

στον εαυτό σου αν μπορείς να `χεις πίστη όταν όλοι για σένα αμφιβάλλουν

μα κι αδιάφορος να `σαι κι ορθός στις δικές τους μπροστά αμφιβολίες,

αν μπορείς να υπομένεις χωρίς ν` αποστάσεις ποτέ καρτερώντας,

ή μπλεγμένος με ψεύτες, μακριά να σταθείς, αν μπορείς απ` το ψέμα

κι αν γενείς μισητός, να μη δείξεις στρατί στο δικό σου το μίσος,

κι ούτε τόσο καλός να φανείς κι ούτε τόσο σοφά να μιλήσεις,

αν μπορείς να ονειρεύεσαι δίχως να γίνεις του ονείρου σου σκλάβος,

αν μπορείς να στοχάζεσαι δίχως τη σκέψη να κάνεις σκοπό σου,

αν μπορείς την λαμπρήν ανταμώνοντας Νίκη ή τη μαύρη φουρτούνα,

να φερθείς με τον ίδιο τον τρόπο στους δυο κατεργάρηδες τούτους,

αν μπορείς να υποφέρεις ν` ακούς την αλήθεια που ο ίδιος σου είπες,

στρεβλωμένη από αχρείους, να γενεί μια παγίδα για ηλίθιους ανθρώπους,

ή αν τα όσα η ζωή σού έχει δώσει αντικρίσεις συντρίμμια μπροστά σου,

κι αφού σκύψεις, ν` αρχίσεις ξανά να τα χτίζεις με σκάρτα εργαλεία,

αν μπορείς να σωριάσεις μαζί τ` αγαθά και τα κέρδη σου όλα,

κι αν τολμήσεις με μια σου ζαριά όλα για όλα να παίξεις

και να χάσεις τα πάντα και πάλι απ` την πρώτη σου αρχή να κινήσεις,

και να μην ψιθυρίσεις ποτές ούτε λέξη για τα όσα έχεις χάσει,

κι αν μπορείς ν` αναγκάσεις με βία, την καρδιά σου, τα νεύρα, το νου σου,

να δουλέψουν για σέναν ακόμα κι αφού τσακιστούνε στο μόχθο,

και ν` αντέξεις σ` αυτό σταθερά όταν τίποτε εντός σου δεν θα `χεις

άλλο εξόν απ` τη θέληση που όρθια θα κράζει σε τούτα «Κρατάτε»,

αν μπορείς να μιλάς με τα πλήθη κι ακέριος στο ήθος να μένεις,

ή αν βρεθείς με ρηγάδες χωρίς τα μυαλά σου να πάρουν αέρα,

κι αν ποτέ, ούτε οι φίλοι ούτε οι εχθροί να σε κάνουν μπορούν να πονέσεις,

τον καθένα αν ζυγιάζεις σωστά και κανέναν πιο πρόσβαρα απ` άλλον,

αν μπορείς να γεμίζεις το αμείλιχτο ένα λεφτό της κάθε ώρας

στην αξία των εξήντα μοιραίων δευτερόλεφτων της διαδρομής του,

τότε θα `ναι όλη η Γη σα δικιά σου, ως και κάθε που υπάρχει σε τούτη,

και —περισσότερο ακόμα— θε να `σαι ένας άνθρωπος πλέριος, παιδί μου.

If…

Rudyard Kipling

If you can keep your head when all about you 

  Are losing theirs and blaming it on you, 

If you can trust yourself when all men doubt you,

  But make allowance for their doubting too; 

If you can wait and not be tired by waiting,

  Or being lied about, don’t deal in lies,

Or being hated, don’t give way to hating,

  And yet don’t look too good, nor talk too wise:

If you can dream—and not make dreams your master; 

  If you can think—and not make thoughts your aim; 

If you can meet with Triumph and Disaster

  And treat those two impostors just the same; 

If you can bear to hear the truth you’ve spoken

  Twisted by knaves to make a trap for fools,

Or watch the things you gave your life to, broken,

  And stoop and build ’em up with worn-out tools:

If you can make one heap of all your winnings

  And risk it on one turn of pitch-and-toss,

And lose, and start again at your beginnings

  And never breathe a word about your loss;

If you can force your heart and nerve and sinew

  To serve your turn long after they are gone, 

And so hold on when there is nothing in you

  Except the Will which says to them: ‘Hold on!’

If you can talk with crowds and keep your virtue, 

  Or walk with Kings—nor lose the common touch,

If neither foes nor loving friends can hurt you,

  If all men count with you, but none too much;

If you can fill the unforgiving minute

  With sixty seconds’ worth of distance run, 

Yours is the Earth and everything that’s in it, 

  And—which is more—you’ll be a Man, my son!