Colour Simulation: Η Μίμα Ραζέλου μας ξεναγεί μέσα στη χρωματική παλέτα της

Τα τελευταία χρόνια είναι βοηθός στο προσωπικό εργαστήριο του γλύπτη Τάκη.  Πρόκειται για μία ιδιαίτερη παρουσία στον χώρο της σύγχρονης τέχνης, με ένα προσωπικό ιδίωμα που καλλιέργησε με τα έργα της πολύ νωρίς ως φοιτήτρια ακόμη της σχολής καλών τεχνών. Αυτό που κάνει τα έργα της ιδιαίτερα, είναι το γεγονός πως χρησιμοποιεί τον χώρο ως καμβά και το χρώμα κατά κύριο λόγο ως δομικό στοιχείο και κατα δεύτερο λόγο ως μορφικό. Με τα έργα της δημιουργεί χώρους κι ο επισκέπτης καλείται να τα εξερευνήσει, να προβάλει σε αυτά τα δικά του πρότυπα και να επαναπροσδιορίσει τον ρόλο του εκάστοτε αντικειμένου, που λειτουργεί φαινομενικά πλέον ως αντικείμενο και σε πραγματικό χρόνο ως έργο τέχνης.

Ο καλλιτέχνης Jackson Pollock ήταν ένας από τους πρώτους καλλιτέχνες που πήρε τον καμβά από τον τοίχο και τον τοποθέτησε στο δάπεδο δημιουργώντας μια διαφορετική σχέση μεταξύ καλλιτέχνη και ζωγραφικού καμβά. Ήταν μια κίνηση που άνοιγε έναν δρόμο για την «απελευθέρωση» του χρώματος από τα στενά όρια του πλαισίου που παρέχει ένας καμβάς ζωγραφικής.

 Η κίνηση αυτή του Pollock βρίσκει θεωρητική θεμελίωση στην φράση του Donald Judd: «Το επίτευγμα του Πόλλοκ και των άλλων σήμαινε οτι η εξέλιξη του χρώματος αυτό τον αιώνα δεν είχε μέλλον σε μια επίπεδη επιφάνεια. Το χρώμα για να επιβιώσει έπρεπε να προκύψει στον χώρο». Στα έργα της Μίμας Ραζέλου, ο χώρος νοείται ως διευθέτηση της επιφάνειας εργασίας κι ως μετάβαση από τον καμβά στον τρισδιάστατο χώρο.

Ποιό είναι το εικαστικό μέσο για την δημιουργία των έργων σου;

Η κύρια έννοια της δομής των έργων μου, είναι η απόδοση του χρώματος στο χώρο ως γλυπτό. Το χρώμα νοείται ως η χρωστική ύλη της ζωγραφικής, η λαδομπογιά ως ύλη, όχι ως φαινομενικές χρωματικές εντυπώσεις του ανθρώπινου υποκειμένου προερχόμενες από το φωτεινό φάσμα του Νεύτωνα.

Στην πραγματικότητα με τα έργα σου δημιουργείς χώρους. Με ποιόν τρόπο το χρώμα λειτουργεί σαν δομικό υλικό;

Στα έργα μου η ύλη του χρώματος αποδίδεται στον πραγματικό χώρο σαν να βγαίνει από τα όρια του δισδιάστατου ζωγραφικού καμβά. Έτσι το χρώμα ως ύλη γίνεται πραγματικός χώρος. Το χρώμα γίνεται γλυπτό και το γλυπτό αυτοαναλύεται σε χρώμα.

Σε ποιούς μεταμοντέρνους καλλιτέχνες θα μπορούσε κάποιος να αναζητήσει αναφορές στον τρόπο με τον οποίο λειτουργείς στα έργα σου;

Ο Marchel Duchamp με το έργο του και ο  Gerarld Richter με τα colourchampsεισάγουν την έννοια του τοπικού χρώματος.

O Jasper Jones χρησιμοποιεί στόχους, σημαίες και κονσερβοκούτια σε φυσικές διαστάσεις, τα οποία βάφει. Με τον τρόπο αυτό δημιουργεί readymades (Αντικείμενα, που ήταν ταυτόχρονα  αντικείμενα και έργα τέχνης)

Ο Lavier επιχρωματίζει αληθινά αντικείμενα

Ο Sol Le Witt δημιουργεί γλυπτά με κύριο στοιχείο το καθαρό χρώμα στον χώρο

Ο Arman παρουσιάζει χρησιμοποιημένα σωληνάρια, δηλαδή το ίδιο το υλικό της ζωγραφικής στον χώρο

Στον Rauschenberg τα ready mades είναι έργα τέχνης και ταυτόχρονα  πράγματα εκτεταμένα στον πραγματικό χώρο

Το χρώμα έτσι μπορεί κανείς να το δει ως υλικό της τέχνης, ως έργο και ως αντικείμενο. Η πρόταξη της ύλης του χρώματος και τα ready mades σημαίνει ότι η χρήση της λαδομπογιάς αλλάζει στη μεταμοντέρνα εποχή κατά το ότι η λαδομπογιά μπορεί να μην προορίζεται για το ζωγραφικό καμβά, αλλά για μία διαφορετική επιφάνεια, δηλαδή για διαφορετικό χώρο.

Από πού εμπνέεσαι;

Για την δημιουργία των έργων μου εμπνέομαι από αντικείμενα της καθημερινότητάς μου. Αυτό που θέλω να δημιουργώ με το χρώμα, είναι κάτι πέρα από την εξωτερική εικόνα που έχουν τα αντικείμενα. Με το χρώμα μου θέλω να δίνω στα αντικείμενα το σύνολο των ιδιοτήτων που τα χαρακτηρίζουν, όπως είναι η αίσθηση της αφής, της γεύσης, της όσφρισης. Όταν δημιουργώ για παράδειγμα ένα απαλό ύφασμα από χρώμα, θέλω η όψη του να φέρνει και την αίσθηση της απαλότητας στο άγγιγμα.

Δεδομένης της κρίσιμης κοινωνικο-οικονομικο-πολιτικής κατάστασης στην Ελλάδα, θεωρείς πως η εγχώρια καλλιτεχνική κοινότητα είναι στάσιμη ή ενεργή αυτή την χρονική περίοδο; Πώς  αντιμετωπίζεις την κρίση εσύ ως καλλιτέχνης;

Παρατηρώ πως ενώ συμβαίνουν καθημερινά καλλιτεχνικά δρώμενα, πολλά πράγματα γίνονται για να γίνουν. Με την έννοια οτι γεμίζουν τα κενά εκεί που «θα έπρεπε να υπάρχει τέχνη». Ένα σημαντικό πρόβλημα είναι το γεγονός πως δεν υπάρχει ουσιαστική κρατική μέριμνα στο κομμάτι του πολιτισμού. Επίσης δεν υπάρχουν συχνά ιδιώτες χορηγοί ώστε να υπάρξει ανάπτυξη στον πολιτισμό.

Θα σκεφτόσουν μια καριέρα εκτός συνόρων;

Η Ελλάδα ανήκει ακόμη στην Ευρώπη κι αυτό θα έπρεπε να κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Θα πρέπει να υπάρχει διαρκής επαφή τόσο με την ευρωπαϊκή όσο και με την παγκόσμια καλλιτεχνική σκηνή. Η εικαστική μου δραστηριότητα χρησιμοποιεί μια παγκόσμια γλώσσα, εκείνη της τέχνης. Αυτό μου επιτρέπει να μπορεί το έργο μου να συνομιλήσει με το κοινό εκτός συνόρων ανά πάσα στιγμή.

Πώς είναι η καθημερινότητά σου ως καλλιτέχνης;

Αντιμετωπίζω την καθημερινότητα με αισιοδοξία χωρίς να μπορώ να αποφύγω τα προβλήματα που όλοι αντιμετωπίζουμε αυτή τη χρονική περίοδο. Με τα έργα μου προσπαθώ πέρα από την ανάγκη μου να εκφραστώ ως καλλιτέχνης, να μεταφέρω ένα μήνυμα ελπίδας.

Η Μίμα Ραζέλου, όπως κι όσοι καλλιτέχνες έχουν φιλοξενηθεί ως τώρα στην στήλη αυτή, ανήκει σε μια γενιά που αισθάνεται πως πληρώνει λάθη του παρελθόντος. Είναι ταλαντούχα και δυναμική χωρίς να αγνοεί το περιβάλον μέσα στο οποίο καλείται να δημιουργήσει. Έχει να παρουσιάσει ένα έργο ιδιαίτερο και άρτιο από εικαστική άποψη.

 Στην περίπτωση της Μίμας έχουμε έναν δυνατό συνδυασμό ενός ταλαντούχου ανθρώπου με βαθιές αναζητήσεις, που δεν παύει να σκέφτεται, να φαντάζεται και να δημιουργεί με βαθιά έμπνευση και ειλικρινή αισιοδοξία. 

Την ευχαριστώ από καρδιάς για την συνέντευξη που μου παραχώρησε για το klik.gr και για την φιλία που μας συνδέει από τα φοιτητικά μας χρόνια στην ΑΣΚΤ.