09.11.2015

Η δική σου ιστορία: Μνήμες από τον Β` Παγκόσμιο πόλεμο

«Η ζωή δεν είναι αυτή που έζησε κανείς, αλλά αυτή που θυμάται κι όπως την θυμάται για να την αφηγηθεί. » Gabriel Garcia Marquez

Την Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου εγκαινιάζεται στον χώρο Bensusan Han της Θεσσαλονίκης η καλλιτεχνική σειρά με θέμα: Προσωπικές ιστορίες από τον Β` Παγκόσμιο πόλεμο. Έξι καλλιτέχνες αναδιηγούνται τα γεγονότα που έζησαν μέσα από εξιστορήσεις του παππού και της γιαγιάς και που σε όλη τους την ζωή κρατούν στην σκέψη τους και ίσως έχει διαμορφώσει σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα και την ιστορία. Διαφορετικά κίνητρα τους έσπρωξαν σε αυτό το έργο και το κυριότερο, ο φόρος τιμής προς τα άτομα που σημάδεψαν την παιδική τους ηλικία.

Ο θεατής ταξιδεύει με την μηχανή του χρόνου που τον μεταφέρει 70 χρόνια πίσω και συγκεκριμένα στον Β` Παγκόσμιο Πόλεμο και την γερμανική κατοχή στην Ελλάδα. Ιστορίες προσωπικές με αυτοβιογραφικό χαρακτήρα είναι το θέμα της σειράς που η έναρξή της τοποθετείται στη Νύκτα των Κρυστάλλων.

Κάποιοι από τους καλλιτέχνες διηγούνται ιστορίες συγγενών που μεγάλωσαν μαζί τους, ενώ κάποιοι έχουν να διηγηθούν μνήμες από την ιστορία όπως την βίωσαν μέσα από μαρτυρίες ανθρώπων που οι δρόμοι τους συναντήθηκαν κάποια στιγμή.

Η ατομική μνήμη σε τέτοιες περιπτώσεις γίνεται οικουμενική. Οι μάρτυρες των εικαστικών έργων στις συνεντεύξεις που είχαμε μαζί τους υποστηρίζουν πως η ζωή τους δεν έχει κάτι το σπουδαίο να αφηγηθεί. Η πραγματικότητα διαψεύδει αυτόν τον λόγο, που είναι αποτέλεσμα σεμνότητας ανθρώπων βαθύτατα σκεπτόμενων και βαθύτατα πληγωμένων. Τα ιστορικά γεγονότα που προηγήθηκαν και ακολούθησαν τους δύο παγκοσμίους πολέμους, γράφονται στην μνήμη όσων δεν τα έζησαν από τις μαρτυρίες, τις φωτογραφίες , τα ντοκουμέντα. Εκείνοι που τα έζησαν χάνονται με τα χρόνια. Είναι πολύ σημαντικό να μην ξεχνάμε και οι μνήμες βοηθούν σε αυτό. Στόχος του έργου των καλλιτεχνών εδώ δεν είναι η αναβίωση του πόνου, αλλά η υπενθύμιση. Με τα μάτια στο χτες, θέλουν να ελπίζουν σε ένα καλύτερο αύριο. Η ιστορία έχει την τάση να κινείται κυκλικά και οι μνήμες ίσως κάποια στιγμή να βοηθούν στο να εξαφανίσουμε τους πιο σκοτεινούς κύκλους της.

Μια φωτογραφία και μια απαγγελία αρκούν να ξυπνήσουν μνήμες κι αρκούν να διαδραματίσουν παιδαγωγικό ρόλο; Για εκείνους που δεν θέλουν να κλείσουν τα μάτια στην αλήθεια και να γυρίσουν την πλάτη στην ιστορία αρκούν.