Terrapolis: Υπάρχουν χώροι που βρίσκονται δίπλα μας κι όμως μένουν ανεξερεύνητοι
Αποτελούν το χώρο που μας περιβάλλει και ίσως το καταφύγιο η την «πατρίδα» που μόνιμα η ψυχή αναζητά να επιστρέφει
Αν επαναδιαπραγματευτούμε τη σχέση μας με τους χώρους αυτούς, ίσως ν’ αντιληφθούμε πως δεν αποτελούν παράλληλο κόσμο, αλλά σημείο συνάντησης με το χώρο μέσα μας.
Ο χώρος του κήπου είναι ένας τέτοιος χώρος που αφορά όλες τις αισθήσεις.
Ο κήπος είναι μια προσπάθεια οικείωσης της φύσης από τον άνθρωπο. Για τον Ηeidegger «το όριο δεν είναι αυτό στο οποίο κάτι σταματά, αλλά το όριο είναι εκείνο απ` όπου κάτι αρχίζει να εκδιπλώνει την ουσία του». Δε μπορεί να υπάρχουν όρια στον χώρο. Ο κήπος αποτελεί το ενδιάμεσο, που συνδέει τον άνθρωπο με την φύση. Στον Επίκουρο ο φόβος του θανάτου και η δυνατότητα ίασής του «βρίσκεται στο επίκεντρο της ηθικής αποστολής του Κήπου», τόπο πραγματικό και συμβολικό, όπου ο Επίκουρος ανέπτυξε και άσκησε το φιλοσοφικό του σύστημα.
Για την έκθεση Terrapolis, ο οργανισμός ΝΕΟΝ σε συνεργασία με την Whitechapel Gallery, ανοίγουν για πρώτη φορά τον κήπο της Γαλλικής Σχολής Αθηνών και καλούν το κοινό σε διάλογο με έργα σύγχρονων καλλιτεχνών. Αντικείμενο της έκθεσης μια «βιοηθική» του 21ου αιώνα, που συνδέει το ανθρώπινο με το ζωώδες, θέτοντας ερωτήματα για τη σχέση της τέχνης με διεργασίες της φύσης, την απήχηση μυθικών αφηγήσεων στη σύγχρονη κοινωνία, τη σχέση του ανθρώπου με τα ζώα.
Τον όρο Terrapolis εισήγαγε η Donna Haraway ειδική σε θέματα φιλοσοφίας των επιστημών και προέρχεται από την λατινική λέξη «terra», που σημαίνει γη, και την ελληνική λέξη «πόλις»
Ο κήπος είναι φύση και η φύση μας φέρνει σ` επαφή με πλάσματα τόσο του φυτικού όσο και του ζωικού βασιλείου. Κι αν η «πόλις» είναι ο χώρος που αισθάνεται οικείος ο άνθρωπος, η φύση είναι ο χώρος που τον πρώτο λόγο έχουν τα ζώα. Εκεί συναντιούνται άνθρωπος και ζώο και γίνονται ένα. Μετατρέπονται σε ανθρωπόμορφα και ζωόμορφα και γίνονται Σάτυροι, σφίγγες και κένταυροι. Η φύση απελευθερώνει τον άνθρωπο από στερεότυπα, ηθικές αναστολές και συμβάσεις, που απαιτεί η ζωή στην πόλη. Εκεί έξω τα πάντα ακολουθούν τη νομοτέλεια της φύσης.
Η Γαλλική Σχολή βρίσκεται στην οδό Διδότου στο κέντρο της Αθήνας. Η έκθεση δίνει την ευκαιρία στο κοινό να έχει ελεύθερη είσοδο στον υπέροχο αυτό κήπο. Την ίδια στιγμή οι επισκέπτες έχουν την δυνατότητα να περιηγηθούν ανάμεσα σε έργα που έρχονται σε άμεση επικοινωνία και διάλογο με τον χώρο που τα φιλοξενεί και μεταξύ τους.
Ο επισκέπτης παραλαμβάνει στην είσοδο έναν χάρτη με την κάτοψη του κήπου και το σημείο που βρίσκεται το έργο κάθε καλλιτέχνη. Πολλά από τα έργα είναι σχεδόν κρυμμένα πίσω από την πυκνή βλάστηση κι όταν τα συναντάς, έχεις την αίσθηση πως εσύ είσαι ο πρώτος που τ` ανακαλύπτει.
Για κάθε έργο υπάρχει κι ένας εθελοντής, που βρίσκεται εκεί στην περίπτωση που ο επισκέπτης αναζητά περισσότερες πληροφορίες για το υλικό και την ιδέα του καλλιτέχνη.
Στην επιτυχία της έκθεσης συντελούν τουλάχιστον τρεις σημαντικοί παράγοντες. Είναι ο «τόπος», που διαθέτει ταυτότητα και ιστορία. Είναι οι καλλιτέχνες, που αποτελούν ένα σημαντικό δείγμα του τί έχει να παρουσιάσει η σύγχρονη τέχνη σήμερα σε παγκόσμιο επίπεδο.
Είναι και οι επισκέπτες, που συνηγορούν στο να επιτύχει τον στόχο της η έκθεση Terrapolis, με την στρατηγική του οργανισμού ΝΕΟΝ, να χρησιμοποιήσει τη σύγχρονη τέχνη ως εργαλείο για να ευαισθητοποιήσει και να ενεργοποιήσει τους πολίτες να επισκεφθούν και να ξαναζωντανέψουν ιστορικούς δημόσιους και ιδιωτικούς ανοικτούς χώρους στην πόλη.
Παρουσιάζονται έργα 37 Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών από 18 χώρες. Στην έκθεση συμμετέχουν έργα των: Caroline Achaintre, Allora & Calzadilla, Francis Alÿs, Αθανάσιος Αργιανάς, Joseph Beuys, Huma Bhabha, Reg Butler, Lynn Chadwick, Marcus Coates, William Cobbing, Enrico David, Charlotte Dumas, Angus Fairhurst, Studio Ghibli, Tue Greenfort, Asta Gröting, Henrik Håkansson, Anthea Hamilton & Nicholas Byrne, Joan Jonas, Ελένη Καμμά, Markus Karstieß, Διονύσης Καβαλλιεράτος, Yayoi Kusama, Oliver Laric, Richard Long, Sarah Lucas, Ruth Maclennan, Chris Marker, Marlie Mul, Katja Novitskova, Anatoly Osmolovsky, Αλίκη Παλάσκα, Norbert Prangenberg, Ugo Rondinone, Κώστας Σαχπάζης και Peter Wächtler.
Διάρκεια έκθεσης: Από 27 Μαΐου-26 Ιουλίου
Επιμέλεια: Iwona Blazwick (διευθύντρια της Whitechapel Gallery, OBE, Οργανισμός ΝΕΟΝ
