Πριν από 6 ημέρες

La Dolce Vita: Η θρυλική ταινία που Φεντερίκο Φελίνι που καθιέρωσε την Αnita Ekberg

Το Φλογερό Παγόβουνο όπως την αποκαλούσαν, η γοητευτική, αισθησιακή, μοιραία κι ανεξιχνίαστη ντίβα της έβδομης τέχνης, έφυγε σαν σήμερα από την ζωή, στις 11 Ιανουαρίου 2015 -Aπό τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
 
Το Φλογερό Παγόβουνο όπως την αποκαλούσαν, η γοητευτική, αισθησιακή, μοιραία κι ανεξιχνίαστη ντίβα της έβδομης τέχνης, έφυγε σαν σήμερα από την ζωή, στις 11 Ιανουαρίου 2015 -Aπό τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

Είναι κάποιες γυναίκες που όταν Θεός όταν τις έπλασε πρέπει να είχε μεγάλη έμπνευση... Όπως η περίπτωση της θρυλικής πρωταγωνίστριας της κλασικής ταινίας του Φεντερίκο Φελίνι “La Dolce Vita” (Γλυκιά Ζωή). H Aνίτα Έκμπεργκ.



 

Πανέμορφη Σουηδέζα με “αγγελικά” ξανθά μαλλιά, γατίσια γαλανά μάτια, πληθωρική φιγούρα και μια τόσο ερωτική φωνή... Ένα σύμβολο του σεξ της δεκαετίας του ‘60... Μια γυναίκα που όλοι οι άντρες επιθυμούσαν...Ένα “φλογερό παγόβουνο” -όπως ήταν το παρατσούκλι της λόγω της σκανδιναβικής καταγωγής της. 


 Γεννήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1931 στο Μάλμε της Σουηδίας, μεγάλωσε σε πολυμελή οικογένεια και ξεκίνησε να εργάζεται σαν μοντέλο από αρκετά μικρή ηλικία. Το 1950 κατακτά τον τίτλο της Μις Σουηδία. Ένα διαβατήριο για τον κόσμο του θεάματος. Ένα χρόνο αργότερα ταξιδεύει στις ΗΠΑ για τον διαγωνισμό Μις Κόσμος. Μπορεί να μην διακρίνεται αλλά κερδίζει ένα συμβόλαιο με τα στούντιο της Universal. Εμφανίζεται σε διάφορες ταινίες του Χόλιγουντ δίπλα σε διάσημους πρωταγωνιστές, όπως ο Τζον Γουέιν και η Λορίν Μπακόλ. Παντρεύεται τον ηθοποιό Άντονι Στιλ αλλά χωρίζουν το 1959. Τότε αποφασίζει να συνεχίσει τη σταδιοδρομία της στην Ιταλία.

   

Η ασπρόμαυρη κινηματογραφική ταινία του 1960, Γλυκιά Ζωή (La dolce vita) -σε σενάριο και σκηνοθεσία του Φεντερίκο Φελίνι και με πρωταγωνιστές τον Μαρτσέλο Μαστρογιάννι, την Ανούκ Αϊμέ, την Υβόν Φουρνό και τον Αλαίν Κούνυ- είναι μια σταθμός στην καριέρα της πανέμορφης ηθοποιού.


  Ποιος δεν θυμάται την σκηνή όπου πανέμορφη και πληθωρική Ανίτα Έκμπεργκ βουτά στη Φοντάνα ντι Τρέβι … Μια σκηνή που απογειώνει την καριέρα της... Πρόκειται, άλλωστε, για μία από τις κλασσικότερες σκηνές στην ιστορία του κινηματογράφου. 


Σε μια συνέντευξή του ο σκηνοθέτης λέει χαρακτηριστικά: “Εικοσιπέντα χρόνια μετά, τόσο ο τίτλος όσο και η ταινία παραμένουν ταυτισμένα με την Ανίτα.”


 


Η υπόθεση του έργου… 

Ένα τεράστιο μαρμάρινο άγαλμα του Χριστού που το μεταφέρει ένα ελικόπτερο πάνω από τα ερείπια ενός αρχαίου ρωμαϊκού υδραγωγείου για να το πάει στον Πάπα στο Βατικανό… Αυτή είναι η πρώτη σκηνή της ταινίας. Και η ιστορία αρχίζει… Ο δημοσιογράφος Μαρτσέλο – που υποδύεται ο Μαρτσέλο Μαστρογιάννι- και ο φωτορεπόρτερ του, ο Παπαράτσο ακολουθούν σε ένα δεύτερο ελικόπτερο. Το άγαλμα του Χριστού είναι σαν να ευλογεί όλη την Ρώμη καθώς πετά από πάνω. Ο βέβηλος τρόπος ζωής και η νεομοντερνιστική αρχιτεκτονική της «νέας» Ρώμης, που χαρακτηρίζεται από το οικονομικό θαύμα στα τέλη της δεκαετίας του 1950, το αντικαθιστούν. Αυτή η παράδοση του αγάλματος είναι η πρώτη από πολλές επαναλαμβανόμενες σκηνές. Στην Ισπανία το έργο μέχρι το 1975 γιατί η καθολική εκκλησία θεώρησε αυτή την σκηνή ως παρωδία της Δευτέρας Παρουσίας.


 Ο πρωταγωνιστής, Μαρτσέλο, είναι δημοσιογράφος στη Ρώμη της δεκαετίας του 1950 και η ταινία καλύπτει επτά ημέρες της ζωής του. Εκείνος καλύπτει τις κοινωνικές ειδήσεις στα ρεπορτάζ του. Ασχολείται με σταρ του κινηματογράφου, με θαύματα και σκάνδαλα της αριστοκρατίας. Η περιπλάνησή του τον οδηγεί σε διάφορες εφήμερες διασκεδάσεις, πάρτι και σεξ. «Συντροφεύει» μια αριστοκράτισσα που αναζητά νέες συγκινήσεις… Έχει φλερτ με μια διάσημη ντίβα του σινεμά, τη Σύλβια (Ανίτα Έκμπεργκ), η οποία επιδεικνύεται στο μυθικό μπάνιο στην Fontana di Trevi… Η κοπέλα του ‘Εμα τον εκβιάζει ψυχολογικά κάνοντας απόπειρα αυτοκτονίας…. Συναντιέται με τον διανοούμενο Steiner, τον οποίο θαυμάζει για την ζωή του που φαντάζει «ιδανική»… Μπορεί να έχει μεγάλη επαγγελματική και κοινωνική του επιτυχία, ο Μαρτσέλο όμως μετά από όλες αυτές τις εμπειρίες, ζητάει ένα βαθύτερο νόημα στην ζωή. Θεωρεί δε, ότι το μυστικό της βρίσκεται στον πλούτο, ο οποίος πιστεύει ότι απελευθερώνει τον άνθρωπο από την συμβατότητά της. Η κοσμοθεωρία του ανατρέπεται όταν χάνει τον καλύτερό του φίλο και συνειδητοποιεί πως όλη η ουσία βρίσκεται αλλού… 

 H Ανίτα Έκμπεργκ συνεχίζει την καρίερα της στην Ιταλία παίζοντας σε 20 ταινίες τα επόμενα δέκα χρόνια. Το 1963 κάνει δεύτερο γάμο με τον Αμερικανό ηθοποιό Ρικ Βαν Νάτερ, που καταλήγει κι αυτός σε διαζύγιο το 1975. Οι εμφανίσεις της στη μεγάλη οθόνη αραιώνουν τη δεκαετία του ’70. Εκείνη που ξεχωρίζει είναι η ταινία του Φεντερίκο Φελίνι, «Η συνέντευξη”, το 1987. 

Στις 11 Ιανουαρίου 2015, η πανέμορφη ηθαποιός αφήνει την τελευταία της πνοή σε κλινική της Ρώμης, όπου νοσηλευόταν το τελευταίο διάστημα. Η γοητευτική, αισθησιακή, μοιραία κι ανεξιχνίαστη ντίβα της έβδομης τέχνης έγραψε τη δική της ιστορία στη μεγάλη οθόνη και ο μύθος της… πέρασε στο πάνθεον των αθανάτων…


Πηγές:

Vanity Fair, Wikipedia