20 Απριλίου 2017

Ναπολέων Βοναπάρτης: Μια γυναίκα που γελάει είναι μια γυναίκα που ήδη έχει κατακτηθεί..

Ναπολέων Βοναπάρτης | Ζοζεφίνα | Ερωτική επιστολή | έρωτας
Η επιστολή του  Ναπολέοντα προς την αγαπημένη του Ζοζεφίνα, αποδεικνύει τον έρωτά του για εκείνη. Όταν την έχασε, έκοψε από τον κήπο της μερικές βιολέτες &τις έκλεισε σε ένα μενταγιόν που δεν αποχωρίστηκε έως το τέλος του.-Από τη Μανταλένα Μ. Διαμαντή
 
Η επιστολή του Ναπολέοντα προς την αγαπημένη του Ζοζεφίνα, αποδεικνύει τον έρωτά του για εκείνη. Όταν την έχασε, έκοψε από τον κήπο της μερικές βιολέτες &τις έκλεισε σε ένα μενταγιόν που δεν αποχωρίστηκε έως το τέλος του.-Από τη Μανταλένα Μ. Διαμαντή

Όσο πιο πίσω ανατρέξουμε σε εποχές, τόσο μεγαλύτερη η πιθανότητα να συναντήσουμε ένα γενναίο, αληθινό έρωτα. Ενώ όσο πιο πολύ πλησιάζουμε στο σήμερα…οι πιθανότητες, δυστυχώς, ελαχιστοποιούνται.

Οι σχέσεις των ανθρώπων έχουν γίνει τόσο πολύπλοκες και τόσο “εύκολες” συγχρόνως. Όπως γρήγορα δημιουργούνται, έτσι στιγμιαία καίγονται. Μπορεί να μην είμαι ειδήμων στα θέματα σχέσεων, ωστόσο, γοητεύομαι από το ρομαντισμό μιας άλλης εποχής... 

Αν θέλετε κι εσείς να ταξιδέψετε μαζί μου στα χρόνια της αγάπης και του έρωτα που διεκδικούνταν με ασύγκριτο πάθος, αξίζει να διαβάσετε την ερωτική επιστολή του Ναπολέοντα Βοναπάρτη στην αγαπημένη του Ζοζεφίνα. Γράμμα από καρδιάς...


Τί κι αν υπάρχουν γραμματικά λάθη... κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει το πάθος με το οποίο έγραφε ο κυριευμένος από έρωτα, Ναπολέοντας.`Ενας άντρας στο βεληνεκές του Βοναπάρτη να παραδέχεται με τον πιο γοητευτικό και όμορφο τρόπο τα υπέροχα συναισθήματά του για εκείνη... Και η Ζοζεφίνα να νιώθει απίστευτο δέος και θαυμασμό για τον προσωπικό της θεό. Τον Στρατηγό που προκαλούσε δέος στο πέρασμά του. Είναι ιδιαίτερα συγκινητική η κίνηση του Ναπολέοντα όταν έφυγε από τη ζωή η σύντροφος της ζωής του. Έκοψε από τον κήπο της μερικές βιολέτες και τις έκλεισε σε ένα μενταγιόν που δεν αποχωρίστηκε μέχρι να κλείσουν τα μάτια του για πάντα.

«Τρία φιλιά, ένα στην καρδιά σου, ένα στα χείλη σου και ένα πάνω στα μάτια σου»...έγραφε κυριευμένος από έρωτα Μέγας Ναπολέων στη Ζοζεφίνα, «στις εννιά το πρωί», την επομένη ενός «τρομερού καβγά».

«Από τότε που σε άφησα είμαι συνεχώς θλιμμένος. Η ευτυχία μου βρίσκεται κοντά σου. Συνεχώς σκέφτομαι και ζω ξανά και ξανά στη μνήμη μου τη φροντίδα σου, τα δάκρυά σου, την τρυφεράδα σου. Ζοζεφίνα, η γοητεία της συντροφικότητάς σου δίνει γέννηση σε μια φλεγόμενη και λαμπερή φωτιά στην καρδιά μου. Πότε, απελευθερωμένος από κάθε έγνοια, θα μπορέσω να περάσω δίπλα σου τον καιρό μου, να μπορώ να σε αγαπώ, να σκέφτομαι την ευτυχία μας και να σου την αποδεικνύω;».