L’ etat C’est Moi

Louis XIV (1638–1715), by Hyacinthe Rigaud 1701

Το σύστημα του προπονητή του Ολυμπιακού Σωκράτη Κόκκαλη, το είχε εφαρμόσει και ο προπονητής της Εθνικής Γαλλίας Λουδοβίκος 14ος, πάνω στους οπαδούς της ομάδας κυρίως, με μεγάλη επιτυχία. Φανταστείτε ότι ο μεθεπόμενος διάδοχός του, ο Λουδοβίκος ο 16ος έχασε το κεφάλι του, γιατί δεν το χρειαζόταν πια. Είχε μάθει να σκέφτεται με τα πόδια!

Το χιούμορ του Σωκράτη Κόκκαλη δεν το αμφισβητεί κανένας. ΄Όταν πριν από καιρό ένας ψαρωμένος τηλερεπόρτερ, μετά από μια ήττα της ομάδας για το Τσάμπιονς Λίγκ με 4-2 τον είχε ρωτήσει «γιατί χάσαμε σήμερα Πρόεδρε;», ο Κόκκαλης είχε απαντήσει «Γιατί εκείνοι έβαλαν 4 και εμείς 2, χο,χο,χο». Το «χο,χο,χο» το χαρακτηριστικό γέλιο του Κόκκαλη, έχει γίνει το σήμα κατατεθέν και είναι αυτό, για το οποίο, πιθανόν, να μείνει στην Ιστορία. Ο άνθρωπος που έκανε «χο,χο,χο».

Για λόγους ευγενείας μάλιστα, αν τυχόν οι παρευρισκόμενοι κάποια στιγμή δεν καταλάβουν το αστείο του και ως εκ τούτου δεν γελάσουν, τότε γελάει μόνος του για να τους βγάλει από την αμηχανία. ΄Όπως φερ’ ειπείν το αστείο με τους μπέημπυ σίτερ. Επειδή κανείς δεν καταλαβαίνει πόσο σκληρά δουλεύει ο προπονητής μιας ομάδας και ότι συχνά χρειάζεται να ταξιδεύει στο εξωτερικό για δουλειές, ο Σωκράτης, όταν λείπει, προσλαμβάνει και κάποιον που του δίνει και τον τίτλο προπονητής του Ολυμπιακού για να προσέχει τα παιδιά, που έχουν το κακό συνήθειο να παίζουν μπάλα το Σαββατοκύριακο. Και αν χτυπήσουν; Αυτό δεν το σκέφτεται κανείς. Ε, όταν γυρίσει ο Σωκράτης, δεν χρειάζεται τον μπέημπυ σίτερ πια , οπότε συνήθως τον απολύει, εκτός κι αν είναι κοντά οι γιορτές των Χριστουγέννων ή του Πάσχα, οπότε τον κρατάει λίγο ακόμη και τον απολύει μετά τις γιορτές.

Το προπονητικό σύστημα του Σωκράτη είναι απλό και πηγάζει κατ΄ευθείαν από την Ευκλείδια γεωμετρία, προσαρμοσμένη στις παραμέτρους της μπάλας, η οποία είναι στρογγυλή. Το σύστημα αυτό βασίζεται σε μια απλή φιλοσοφία. «Αν βάλουμε περισσότερα γκολ από αυτούς αυτό σημαίνει, ότι κερδίσαμε. Ενώ αν βάλουν αυτοί περισσότερα, τότε κέρδισαν αυτοί» . Το σύστημα έχει απόλυτη εφαρμογή και δεν έχει αποδειχτεί ποτέ λανθασμένο, εκτός κι αν παίζεις με τον Απόλωνα Καλαμαριάς. Στην περίπτωση αυτή, ακόμη κι αν βάλουν οι άλλοι περισσότερα γκολ, πάλι εμείς κερδίζουμε, οπότε συμφέρει. Το ζήτημα είναι λοιπόν να βάζουμε εμείς περισσότερα γκολ. Το πώς δεν έχει καμία σημασία. Ας τα βάλει ο σέντερ φορ, ο σέντερ μπακ, ο διαιτητής, ας τα βάλει ο Θωμάς, το ίδιο κάνει. Αρκεί να είναι περισσότερα. Αυτό το τόσο απλό σύστημα, οι παίκτες του Ολυμπιακού το είχαν μάθει καλά για τους αγώνες στο εσωτερικό, αλλά μπερδευόντουσαν με τα εκτός Ελλάδας παιχνίδια. Τέλος πάντων το έμαθαν κι αυτό. Το άλλο μέρος του συστήματος έχει να κάνει με το ψυχολογικό πόλεμο. Ο αντίπαλος δεν πρέπει ποτέ να ξέρει τι θα συναντήσει. Να αισθάνεται μπερδεμένος. ΄Όπως ένας οδηγός ας πούμε που πρέπει να κάνει τη διαδρομή Κηφισιά-κέντρο της Αθήνας, ή κάποια άλλη. Να ξεκινήσει μια μέρα πριν, να ξεκινήσει τρεις ώρες πριν, ή να ξεκινήσει δέκα λεπτά πριν; Αυτό το σύστημα ο Σωκράτης έχει καταφέρει να το κάνει κτήμα της ομάδας. Οι αντίπαλοι, ακόμη και οι ίδιοι οι οπαδοί, ακόμη και οι παίκτες της ομάδας, ποτέ δεν ξέρουν τι θα γίνει. ΄Αλλοτε η ομάδα τρέχει, άλλοτε περπατάει, άλλοτε ξαπλώνουν, ποτέ κανείς δεν ξέρει τι ακριβώς συμβαίνει.

O τρόπος που ο Σωκράτης μεταφέρει την προπονητική του φιλοσοφία στα «παιδιά», είναι πολύ απλός. ΄Όπως κάνει και στις συνεντεύξεις ή και στις ομιλίες του, χρησιμοποιεί πολύ απλές λέξεις και ακόμη πιο απλές προτάσεις, κάτι που επιτρέπει και στον ίδιο να καταλαβαίνει τι λέει, αλλά και στα «παιδιά» και σε όλους εκείνους που δεν έχουν ιδιαίτερη έφεση ούτε προς τις λέξεις , ούτε πολύ περισσότερο στις προτάσεις. Οι σχέσεις του προπονητή με τους οπαδούς της ομάδας είναι κι αυτή απλή. Για την ακρίβεια είναι ερωτική. Ως εκ τούτου απαγορεύονται οι ερωτοτροπίες των οπαδών με άλλους άνδρες. Αν δηλαδή οι οπαδοί εκτιμώντας την εργασία κάποιου ανδρός αρχίζουν να ζητωκραυγάζουν διάφορα ονόματα φερ΄ ειπείν «Ντούσαν-Ντούσαν» ή «Ιωαννίδης- Ιωανίδης» ή ακόμη και «Ριβάλντο-Ριβάλντο», τότε ο εν λόγω άνδρας, θα πρέπει πάραυτα να αναζητήσει εργασία σε άλλη γη σε άλλα μέρη. Εδώ δεν ισχύει η γνωστή ρήση «΄Η ταν ή επί τας». «Επί τας» και τελιώσαμε. Σε θέματα πίστης δεν δεχόμαστε κουβέντα. Ή θα αγαπάτε τον προπονητή και κανέναν άλλο ή να βρείτε άλλη ομάδα. Η τακτική αυτή έχει επί πλέον το προσόν, ότι δια της μεθόδου αυτής, η ομάδα αποκλείεται να διακριθεί στο εξωτερικό και έτσι αποφεύγεται και η καταπόνηση των παικτών από τα συνεχή ταξίδια, δεδομένου ότι είναι ήδη και κάποιας ηλικίας.

Εν πάση περιπτώσει όμως, το θέμα μας δεν είναι αυτό, το θέμα μας είναι η τέχνη του προπονητή. ΄Όπως αποδείχτηκε στον τελικό του Κυπέλλου, ο προπονητής μας έχει αναπτύξει τόσο πολύ αυτή την τέχνη ώστε δεν χρειάζεται πια να είναι ο ίδιος παρών σε κάποιον αγώνα. Μπορεί να κατευθύνει την ομάδα ακόμη και από την Αμερική, με το κινητό τηλέφωνο και αν δεν είμαστε και μέσα στο δίκτυο η ομάδα διευθύνεται διά της τηλεπάθειας, κάτι που κανένας άλλος προπονητής δεν έχει πετύχει μέχρι τώρα. Τέλος πάντων τώρα για να μην γκρινιάζουν τα θύματα, είπαμε να πάρουμε και έναν προπονητή φέτος για να προσέχει τα παιδιά, αυτόν τον Βαλβέρδε, που λόγω αμοιβής από δω και στο εξής θα ονομάζεται Βαλ-μπερντέ. Θα του δείξουμε κι αυτού τα βασικά και μετά θα τον αποστείλουμε από εκεί που ήρθε, για να διδάξει στον υπόλοιπο κόσμο αυτά που έμαθε. Αυτό δεν έχουν καταλάβει οι περισσότεροι. ΄Ότι αυτούς που παίρνουμε τόσα χρόνια για προπονητές, δεν τους παίρνουμε για να μας μάθουν, αλλά για να μάθουν οι ίδιοι. Γι αυτό κι αυτός ο Βγενόπουλος δεν θα πάει μπροστά. Αν ήθελε να γίνει καλός προπονητής σε εμάς έπρεπε να έρθει.