Cool War

Painting: Jack And Dino Chapman One Day YOU Will No Longer Be Loved I

Η πρόσφατη κρίση στη Γεωργία δεν πρόκειται να οδηγήσει σε νέο Ψυχρό Πόλεμο. Ο μόνος στόχος δεν είναι άλλωστε άλλος από τον Μπαράκ Ομπάμα.

Όπως και όλα τα βλήματα έτσι κι αυτό που έφυγε εκείνη τη νύχτα από το τανκ των ενόπλων δυνάμεων της Δημοκρατίας της Γεωργίας, λίγο πριν φτάσει στο στόχο του, έβγαλε ένα συριχτό, που όσοι τον έχουν ακούσει έστω και μία φορά, αρκεί να τον θυμηθούν για να ανατριχιάσουν. Ο, μάλλον κατά τύχη, στόχος, μια και ο βομβαρδισμός ήταν του τύπου «πυρ κατά βούληση» ήταν ένα διαμέρισμα κοντά στο κέντρο της πρωτεύουσας της Νότιας Οσετίας. Η άτυχη οικογένεια που βρισκόταν στο διαμέρισμα, ο πατέρας η μητέρα και τα δύο παιδιά τους και τα πεθερικά από τη μεριά του πατέρα, είναι ζήτημα αν πρόλαβαν να ακούσουν καν αυτό το τελευταίο συριχτό. Η έκρηξη ήταν τόσο ισχυρή που λίγο έλειψε να γκρεμίσει ολόκληρη την πολυκατοικία. Τα σωστικά συνεργεία που μετά από πέντε μέρες, άρχισαν να ξεκαθαρίζουν τα ερείπια, ήταν αδύνατο να ξεχωρίσουν ποιο πόδι ανήκε σε ποιόν. ΄Ετσι στη διαδικασία της ταφής την επόμενη μέρα, οι σωροί των θυμάτων, ήταν αυτό που θα λέγαμε «κατά προσέγγιση».

Την ίδια εκείνη στιγμή που οι βόμβες έπεφταν σαν το χαλάζι στη Νότια Οσετία, μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα νοτιοανατολικά, στο μακρινό Πεκίνο, στο Ολυμπιακό Στάδιο τη φημισμένη πια «Φωλιά του Πουλιού», μερικές χιλιάδες χορευτές, κάτω από την εμπνευσμένη καθοδήγηση του πιο προικισμένου ίσως σκηνοθέτη της Κίνας, του εξ ίσου φημισμένου Ζανγκ Γιμού, εκτελούσαν με θαυμαστή ακρίβεια και συγχρονισμό, τα εντυπωσιακά χορευτικά τους, μέσα σε μια πανδαισία χρωμάτων, που είναι και το σήμα κατατεθέν του σκηνοθέτη, που μέσα από τις ταινίες έχει δώσει εκπληκτικές σκηνές μάχης, μέσα από θαυμαστές χρωματικές αρμονίες που θα τις ζήλευαν και οι καλύτεροι μετρ της μόδας στο Παρίσι. Μετά το τέλος αυτής της μοναδικής τελετής που συνδύαζε την καλλιτεχνία με τον μιλιταρισμό, σε σοφά υπολογισμένες αναλογίες, τριάντα χιλιάδες πυροτεχνήματα, έκαναν τον ουρανό να αποκτήσει κι αυτός την δικιά του χρωματική αρμονία. Την ίδια ώρα το ρωσικό πυροβολικό, που ήταν από καιρό εγκατεστημένο στην περιοχή κοντά στη Νότια Οσετία, άρχισε να σφυροκοπά τις θέσεις των Γεωργιανών δυνάμεων. Μέσα σε λίγες ώρες οι νεκροί στη Νότια Οσετία και την Γεωργία ξεπερνούσαν σε αριθμό τους 2008 χορευτές που εκτελούσαν τις εντολές του Ζανγκ Γιμού. Ή μπορεί να ήταν και ακριβώς 2008, σε έναν εντυπωσιακό συνδυασμό τέχνης και γεωπολιτικής. Κανονικά το χρυσό μετάλλιο της σκοποβολής θα έπρεπε να το είχε πάρει η Ρωσία και το αργυρό η Γεωργία, αλλά ακόμη δεν έχουν ακόμη προβλεφτεί μετάλλια για βολές πυροβολικού.

Δεκαεφτά μέρες μετά οι Ολυμπιακοί αγώνες θα τέλειωναν μέσα σε έναν ακόμη καταιγισμό πυροτεχνημάτων, που αυτή τη φορά όμως δεν συνδυάστηκαν με βολές πυροβολικού στον Καύκασο. Οι μάχες είχαν λήξει αρκετά πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες, η Ρωσία είχε νικήσει όπως αναμενόταν κατά κράτος και λίγες μέρες αργότερα ο καινούργιος Πρόεδρος της Ρωσίας Ντμίτρι Μεντβέντεφ, θα αναγνώριζε τη Νότια Οσετία και την Αμπχαζία, προκαλώντας μια ακόμη πιο οργισμένη αντίδραση των εκπροσώπων του ΝΑΤΟ, της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης και φυσικά των ΗΠΑ. Και έτσι τα Μέσα Ενημέρωσης σε όλη τη Δύση άρχισαν να κάνουν λόγο για έναν καινούργιο Ψυχρό Πόλεμο, με την καινούργια, ανανεωμένη, δυναμική και δυνατή Ρωσία, στο ρόλο της πάλαι ποτέ κραταιάς Σοβιετικής ΄Ενωσης. Η αλήθεια είναι πως ο κόσμος μπήκε με άλλη γεωπολιτική ισορροπία στους Ολυμπιακούς Αγώνες και σε άλλη βρέθηκε μετά το τέλος των Αγώνων. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες έδωσαν στην Κίνα την ευκαιρία, αφ’ ενός να δείξει το καινούργιο κομμουνιστικό-καπιταλιστικό πρόσωπό της, σε έναν συνδυασμό κρατικής δικτατορίας και ελεύθερης οικονομίας, με απεριόριστες δυνατότητες και την σιγουριά πως ήδη αποτελεί έναν από τους μεγάλους παίκτες του 21ου αιώνα. Με ρυθμό ανάπτυξης στο 10,4, η Κίνα είναι η ταχύτερα αναπτυσσόμενη χώρα στον κόσμο και φυσικά με τέτοια οικονομική ανάπτυξη, που συνδυάζεται και με πολύ εντυπωσιακές μιλιταριστικές επιδόσεις, ο γεωπολιτικός ρόλος της, στην καινούργια μοιρασιά του κόσμου, είναι ήδη δεδομένος. Εκείνο το γνωμικό που εντάσσεται στη θεωρία του Χάους και που λέει πως «το πέταγμα μιας πεταλούδας στη Κίνα μπορεί να προκαλέσει καταιγίδα στο Λος ΄Αντζελες», γίνεται τώρα πραγματικότητα. Είναι χαρακτηριστικό πως μέσα σε τέσσερα χρόνια, οι εμπορικές συναλλαγές της Βραζιλίας με τη Κίνα, βοήθησαν την πρώτη να εξαλείψει το τεράστιο εξωτερικό χρέος της και να μεταβληθεί, ως εκ θαύματος, σε μια ανθηρή οικονομία.

Από την άλλη η Ρωσία του Τσάρου Βλαντιμίρ Α΄, είχε την ευκαιρία να οριοθετήσει τις καινούργιες «κόκκινες γραμμές» της και επί πλέον να πάρει και σαν μπόνους τη Νότια Οσετία και την Αμπχαζία. Στις 27 Αυγούστου αμερικάνικες και γεωργιανές σημαίες υποδέχονταν στον Βατούμ της Μαύρης Θάλασσας την αμερικανική ακταιωρό «Ντάλας», που είχε λίγες μέρες πριν αποπλεύσει από την ναυτική βάση της Σούδας, προκαλώντας την οργισμένη αντίδραση του Προέδρου της Ρωσίας και βάζοντας λάδι στη φωτιά του καινούργιου Ψυχρού Πολέμου, που έχει αρχίσει να σιγοβράζει. Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης δεν έχασαν την ευκαιρία για άλλη μια φορά να σηκώσουν και πάλι τα λάβαρα αυτής της νέας αναμέτρησης. Η Αλήθεια Παρακολουθώντας αυτές τις μέρες τα δυτικά μέσα ενημέρωσης, να έχουν μπει με τα πανιά ανοιχτά σ’ αυτή τη λογική του Ψυχρού Πολέμου, δεν μπορεί κανείς παρά να χαμογελάσει, με αυτή τη θαυμαστή αφέλεια που διακρίνεται σε άρθρα δημοσιογράφων κύρους και δημοσιεύονται σε έγκυρα περιοδικά και εφημερίδες. Από όλα αυτά που γράφτηκαν μόνο το άρθρο του συγγραφέα Τομ Χέϋντεν που έχει γίνει γνωστός για τα βιβλία του “Ending the War in Iraq” και “Writings for a Democratic Society” αγγίζει την αλήθεια. Και αυτή η αλήθεια έχει ως εξής. Τα περισσότερα από τα σημαντικά γεγονότα της φετινής χρονιάς, έχουν άμεση σχέση με τις αμερικάνικες εκλογές. ΄Ένα από αυτά, που προκάλεσε και παγκόσμια αναταραχή και οικονομική κρίση, ήταν η αδικαιολόγητη αύξηση των τιμών του πετρελαίου και η παρατεινόμενη πτώση της ισοτιμίας του δολαρίου, κυρίως με το ευρώ. Το δεύτερο μεγάλο γεγονός ήταν τα γεγονότα της Γεωργίας. Τα τρία αυτά «γεγονότα», πετρέλαιο-δολάριο- Καύκασος είναι άμεσα συνδεδεμένα μεταξύ τους. Και εκείνο που τα συνδέει είναι οι αμερικάνικες εκλογές και συγκεκριμένα η γνωστή νέο-συντηρητική αμερικάνικη ομάδα, που έχει κάνει σκοπό της ζωής η διατήρηση των ρεμπουμπλικάνων στην εξουσία. Ο πόλεμος στο Ιράκ, όπως ήταν φυσικό με τις περίπου 5000 Αμερικανούς στρατιώτες νεκρούς, έφερε μια κάθετη πτώση της δημοτικότητας του Τζωρτζ Μπους, που έγινε πιο έντονη με τα προβλήματα της αμερικάνικης οικονομίας. Επί πλέον η παρουσία του Μπαράκ Ομπάμα και της Χίλαρυ Κλίντον στο «οπλοστάσιο» των δημοκρατικών, δημιουργούσε και ένα καινούργιο πρόβλημα. Αυτό του καινοφανούς, του καινούργιου δηλαδή, ο ένας μαύρος η άλλη γυναίκα, που θα δημιουργούσαν πρόβλημα, όποιος από τους δύο αν τελικά έπαιρνε το χρίσμα. Εδώ και αρκετούς μήνες αφού ξεκαθάρισε η επικράτηση του Ομπάμα, η στρατηγική των ρεμπουμπλικάνων έγινε πιο συγκεκριμένη. Η στρατηγική αυτή είχε δύο άξονες. ΄Έναν οικονομικό και έναν γεωπολιτικό. Ο οικονομικός άξονας καλύφθηκε με την δημιουργία μιας τεχνητής κρίσης, δηλαδή μεγάλη –και αδικαιολόγητη- άνοδος των τιμών του πετρελαίου και ταυτόχρονη υποχώρηση της ισοτιμίας του δολαρίου. Μια και οι δύο αυτές κρίσεις ήταν τεχνητές, η αντιστροφή τους δεν ήταν παρά ζήτημα χρονικό. Ήδη η τιμές του πετρελαίου έπεσαν –το ίδιο αδικαιολόγητα όπως ανέβηκαν-από το υψηλότερο των 147 δολαρίων στα επίπεδα των 115 δολαρίων και πιθανόν μέχρι τις εκλογές να πέσουν ακόμη χαμηλότερα, με ενδιάμεσες διακυμάνσεις.

Συγχρόνως άρχισε και η ανοδική πορεία του δολαρίου, που μάλλον θα συνεχιστεί μέχρι τις αμερικάνικες εκλογές. Οι μεγάλες μάζες των Αμερικανών ψηφοφόρων που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα αισθάνονται μεγάλη ανακούφιση, γιατί αφού έφτασαν να αντιμετωπίζουν τα 147 δολάρια, στις τιμές του πετρελαίου, τα σημερινά 115, δίνουν την εντύπωση της σμίκρυνσης των προβλημάτων τους. Το δεύτερο σκέλος της ρεμπουμπλικάνικης στρατηγικής, ήταν το γεωπολιτικό. Πριν από λίγους μήνες κάποιο επώνυμο στέλεχος των ρεμπουμπλικάνων, δήλωσε πως μια εντυπωσιακή τρομοκρατική επίθεση στο επίπεδο της 11ης Σεπτεμβρίου,στο έδαφος των ΗΠΑ, θα βοηθούσε την υποψηφιότητα Μακέϊν και φυσικά επικρίθηκε από παντού, ενώ ο ίδιος ο Μακέϊν έσπευσε να αποκηρύξει αυτή τη δήλωση. Ήταν μια απαράδεκτη δήλωση έτσι κι’ αλλιώς, όχι για άλλο λόγο, αλλά γιατί το «τρομοκρατικό» σενάριο είναι πια ξεπερασμένο σαν πολιτικό άλλοθι. Έχει χρησιμοποιηθεί, μια, δυο τρεις φορές, έχει ήδη βγάλει την επένδυσή του όπως λένε. ΄Επρεπε λοιπόν να βρεθεί άλλος «εχθρός». Και τι προσφορότερο από μια αναβίωση ενός καινούργιου τύπου Ψυχρού Πολέμου, που έχει και το πλεονέκτημα να ανεβοκατεβάζει τη θερμοκρασία του κατά βούληση, αλλά κυρίως είναι και αρκετά μοντέρνο. Επιπλέον, ένας καινούργιος «εχθρός» δεν αρκεί να είναι ολοκληρωτικά επικίνδυνος, να έχει δηλαδή την δυνατότητα να πλήξει καίρια το αμερικάνικο έθνος, πρέπει να είναι και αρκούντως «σέξυ». Ο Μπιν Λάντεν ήταν ένας εξαιρετικός τέτοιος εχθρός, γιατί όχι μόνο ήταν εκατομμυριούχος, αλλά ήταν και όσο χρειαζόταν «εξωτικός» και μυστηριώδης. Και στην σημερινή εποχή δεν θα μπορούσε να βρεθεί πιο «σέξυ εχθρός» από τον Τσάρο Βλαντιμίρ Α΄. Βέβαια ίσως η Κάρλα Μπρούνι να είναι περισσότερο σέξυ από τον Πούτιν, αλλά δεν είναι αρκετά επικίνδυνη. Ο ίδιος ο Πούτιν δεν θα είχε καμιά αντίρρηση να παίξει το ρόλο του κακού. Και γιατί να τον έχει άλλωστε. Η φετινή άνοδος των τιμών του πετρελαίου έδωσε τέτοια έσοδα στη Ρωσία, που ίσως αυτή την εποχή να είναι η μεγαλύτερο σε ρευστό δύναμη στον κόσμο.

Και η πίτα γερή και ο σκύλος χορτάτος

Από την εποχή της διάλυσης της Σοβιετικής ΄Ενωσης που σήμανε και το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, οι Αμερικανοί επιδίωξαν-και καλά έκαναν, γεωπολιτική είναι αυτή, δεν είναι παίξε γέλασε- να προωθήσουν στα κράτη που δημιουργήθηκαν όσο περισσότερο δικούς τους ανθρώπους μπορούσαν. Νεογιάπις αμερικανοσπουδαγμένους φιλόδοξους νέους, με ελάχιστη όμως πολιτική σκέψη. Δύο από αυτούς, ο Νικολά Γκρούεφσκι στην FYROM και ο Μιχαήλ Σαακασβίλι στην Γεωργία, θα αποδεικνύονταν στη συνέχεια βασιλικότεροι του βασιλέως, στην προώθηση των αμερικανικών συμφερόντων, με αποτέλεσμα να μοιάζουν περισσότερο με Αμερικανούς πράκτορες, παρά με αρχηγούς των κρατών τους.. Ο εθνικισμός του Σαακασβίλι θα αποδεικνυόταν ιδιαίτερα χρήσιμος. Δίπλα στον Σαακασβίλι , προσλήφθηκε στη θέση του συμβούλου ανάμεσα σε άλλους και ο Ράντυ Σόϊνεμαν, από τον κύκλο των νεοσυντηρητικών ρεμπουπλικανών του Αντιπροέδρου Ντικ Τσέϊνι και σύμβουλος του Μακέϊν σε θέματα εξωτερικής πολιτικής. Παρ’ όλο που ο Σόϊνεμαν από τον Μάϊο του 2008 διέκοψε την συνεργασία του με τη εταιρεία Orion Strategies, που αποτελούσε το βασικό αμερικανικό λόμπι στην Κυβέρνηση της Γεωργίας η επιρροή του είναι εμφανής ακόμη και σήμερα στα πεπραγμένα του Μιχαήλ Σαακασβίλι.

Στις 8 Αυγούστου 2008, όταν την ώρα της έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων, οι οβίδες στον Καύκασο έσκαγαν ταυτόχρονα με τα πυροτεχνήματα στο Πεκίνο, είναι αφελές να πιστεύει κανείς, ότι τόσο ο Τζώρτζ Μπους, όσο και ο Βλάντιμιρ Πούτιν, δεν είχαν ακριβή επίγνωση για τα δραματικά γεγονότα που συνέβαιναν μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα βορειοδυτικά. Με μερικές εκατοντάδες συμβούλους, που είχαν σαν έργο την εκπαίδευση του γεωργιανού στρατού στα αμερικανικά πρότυπα, είναι πρακτικά αδύνατον οι Αμερικανοίνα μην ήταν ενήμεροι για τις κινήσεις του Σακασβίλι. Εξ άλλου, υπάλληλός τους είναι. Και είναι αφελές να πιστεύει κανείς ότι ο Πούτιν και η συντροφιά των πρακτόρων που είναι η πραγματική εξουσία στη Ρωσία δεν γνώριζαν τι επρόκειτο να συμβεί. ΄Όχι μόνο γνώριζαν , αλλά δεν είχαν και καμιά αντίρρηση. Ο Σαακασβίλι τους έδινε το άλοθι που ζητούσαν για να προσαρτήσουν την Νότια Οσετία και τη Αμπχαζία. Αλλά όχι μόνο αυτό. Ο ίδιος ο Πούτιν με την «σιδερένια πυγμή» που επέδειξε, απέκτησε για το ρωσικό κοινό ένα προφίλ ανάλογο με αυτό του Ιβάν του Τρομερού ή του Πέτρου του Μεγάλου. Οι δε Ρώσοι πολίτες, μετά από δέκα εννέα χρόνια ταπείνωσης, μπορούν να αισθάνονται και πάλι πολίτες μιας υπερδύναμης, κάτι που ταιριάζει πολύ ωραία και με τα ανεβασμένα τους εισοδήματα. Ο Μιχαήλ Σαακασβίλι, που κατάφερε να χάσει δύο μεγάλα τμήματα της χώρας του, σε χρόνο ρεκόρ, κάτι που κανονικά θα έπρεπε να του αποφέρει και ένα ολυμπιακό μετάλλιο, γελοιοποιήθηκε συγχρόνως απολύτως, με εκείνη τη φωτογραφία που τον δείχνει να προσπαθεί έντρομος να αποφύγει τις ρωσικές βόμβες. Είναι γελοίο να στέλνεις τους στρατιώτες σου στο θάνατο και εσύ να συμπεριφέρεσαι σαν κότα. Κανονικά θα έπρεπε να είχε παραιτηθεί και μόνο εξ αιτίας αυτής της φωτογραφίας. Αλλά οι νεογιάπις όπως και οι μεταεπαρχιώτες δεν έχουν τέτοια προβλήματα. Τους φτύνουν και νομίζουν ότι ψιχαλίζει. Στην Αμερική, η τελετή έναρξης των Ολυμπιακών, βρήκε τον Μπαράκ Ομπάμα, να προηγείται του Μακέϊν κατά 3-5 μονάδες, ενώ η τελετή λήξης βρήκε τον Μακέϊν να προηγείται κατά 3-5 μονάδες του Ομπάμα.

Στις 28 Αυγούστου ο Βλαντιμίρ Πούτιν, ακολουθώντας σχετικά δημοσιεύματα που είχαν εμφανιστεί στις ρωσικές εφημερίδες, κατήγγειλε τους νεοσυντηρητικούς υποστηρικτές του Μακέϊν, για συνωμοσία στην περίπτωση της Γεωργίας, με σκοπό την επανεκλογή του Μακέϊν, λες και δεν ήταν και ο ίδιος μέσα στο πλάνο. ΄Ετσι είναι οι Ρώσοι . Κατά καιρούς ξεχνάνε ότι είναι αρκούδα και κάνουν την πάπια. Η γνωστή ιστορία του ξεκαρφώματος. Όπως είναι φυσικό, για να γίνει πιο πιστευτή όλη η ιστορία, θα ακολουθήσει μια περίοδος έντασης με απρόοπτα επεισόδια, ώστε οι θεατές να μην βαριούνται. Αλλά μην ανησυχείτε. Πρόκειται για επαγγελματίες που ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν.

The Cold War is dead baby.
This is the Cool War.