Οι αλλαγές στο ΚΛΙΚ

Άρης Τερζόπουλος

Το καλό πράγμα αργεί να γίνει

΄Ένα από τα τελευταία βράδια πριν από καμιά βδομάδα περίπου, καθόμασταν με τη Λυδία, μπροστά στα κομπιούτερ, για να της παραδώσω την ύλη αυτού του τεύχους. Η Λυδία είχε συνδέσει τον φορητό σκληρό δίσκο που είχε φέρει μαζί της, όπου και αποθηκεύει όλη την καινούργια ύλη του περιοδικού και όπου επίσης, ήταν αποθηκευμένος όλος ο καινούργιος σχεδιασμός για την καινούργια μορφή που πρόκειται να πάρει το Κλικ, για να μετατραπεί από ένα απλό site, σε ένα πολυσύνθετο portal. Είναι η δουλειά κάποιων μηνών, που όλο και αλλάζει όμως γιατί κάθε δεύτερη μέρα σχεδόν, βρίσκουμε και κάτι καινούργιο που θέλουμε να συμπεριλαμβάνεται στις δυνατότητες του καινούργιου Κλικ και επίσης κάθε τόσο η Λυδία απορρίπτει τον προηγούμενο σχεδιασμό της για να προχωρήσει σε κάτι πιο προχωρημένο και καλύτερο αισθητικά. Οι προγραμματιστές αποτελούν μια ειδική κατηγορία εργαζομένων, που διατηρούν μια πολύ ιδιαίτερη σχέση με το χρόνο. Για τους προγραμματιστές ο χρόνος κυλάει με άλλους ρυθμούς, απ’ ότι για μας τους υπόλοιπους. Εκείνο τα βράδυ λοιπόν, η ώρα ήταν περασμένες δώδεκα και είχαμε φορτώσει στο σκληρό δίσκο της Λυδίας τα περισσότερα κομμάτια του τεύχους, όταν ξαφνικά το κομπιούτερ έβγαλε την ένδειξη πως το USB με το σκληρό δίσκο δεν ήταν πια συνδεδεμένο με το κομπιούτερ. Τα USB μπορούν να κάνουν πολλά πράγματα, αλλά ακόμη δεν έχουν αποκτήσει την ικανότητα να αποσυνδέονται από μόνα τους και να φεύγουν. Για μερικά δευτερόλεπτα κοιτούσαμε παραξενεμένοι την ένδειξη και μετά κοιτάξαμε κάτω από το γραφείο στον υπολογιστή. Το USB δεν ήταν πια εκεί, όπως και ολόκληρος ο φορητός σκληρός δίσκος. Αυτή τη φορά η έκπληξή μου δεν κράτησε περισσότερο από μερικά δευτερόλεπτα. «Ωχ» σκέφτηκα. Σηκώθηκα και βγήκα στο μπαλκόνι. Ο Ρες, το πέντε μηνών άσπρο λυκόσκυλο από τη Σιβηρία, καθόταν στη γωνιά που πηγαίνει συνήθως στη βεράντα και μασουλούσε κάτι. Που δεν ήταν άλλο από το φορητό σκληρό δίσκο της Λυδίας. Είχε ήδη μασουλίσει το πλαστικό περίβλημα και το καλώδιο της σύνδεσης με το κομπιούτερ. Το πήρα από το στόμα του αφού πρώτα τον μάλωσα και μετά δοκιμάσαμε να το ξανασυνδέσουμε με το κομπιούτερ. Αλλά ο υπολογιστής δεν μπορούσε πια να διαβάσει το σκληρό δίσκο. Τα δόντια του Ρες είχαν κάνει τη δουλειά τους. Αλλά ακόμη δεν ξέραμε μέχρι ποιο σημείο.

Την άλλη μέρα που η Λύδια πήγε τον σκληρό δίσκο στον τεχνικό, μπορέσαμε να μάθουμε και το μέγεθος της ζημειάς. Τα δόντια του Ρες, είχαν εξαφανίσει ένα μέρος από τα αρχεία, αλλά ευτυχώς όχι το κύριο μέρος από το σχεδιασμό της Λύδιας για το καινούργιο Κλικ. Έτσι κι αλλιώς θα ήταν μάλλον αδύνατον να είχαμε προλάβει αυτό το τεύχος, αλλά η επέμβαση του Ρες, έσβησε και την τελευταία μικρή πιθανότητα να προλαβαίναμε να κάνουμε τις αλλαγές από αυτό το τεύχος. Έτσι χάρη και στην προτίμηση του Ρες για τους σκληρούς δίσκους, οι αλλαγές του Κλικ θα εμφανιστούν από το επόμενο τεύχος και θα είναι και πιο ολοκληρωμένες. Η καινούργια «καρδιά» του Κλικ θα είναι το είδος των αναλύσεων και των απόψεων για οποιοδήποτε θέμα τραβάει την προσοχή μας. Αλλά γύρω από αυτήν καρδιά θα σχηματιστούν σταδιακά και περίπου άλλα δέκα ολοκληρωμένα περιοδικά, που θα καλύπτουν όλες τις βασικές κατηγορίες του περιοδικού Τύπου, αλλά και πολλά ακόμη. Και φυσικά θα υπάρχει η δυνατότητα του δικού σας σχολιασμού, θετική ή αρνητική ή και συμπληρωματική για όποιο από τα θέματα του περιοδικού θέλετε να πείτε την άποψή σας. Η διαδραστικότητα είναι ένα βασικό πλεονέκτημα του Ίντερνετ, που κάνει και πιο ουσιαστική τη σχέση ενός εντύπου με τους αναγνώστες του. Η εμφάνιση των Blogs επίσης θα κάνει και πιο άμεση χρονικά και σχεδόν καθημερινή την επικοινωνία του περιοδικού με τους αναγνώστες του. Ενώ η σταδιακή βιντεοσκόπιση, όσων θεμάτων προσφέρονται και συγχρόνως είναι και μέσα στις δυνατότητές μας , θα δώσει και μια άλλη διάσταση στο Κλικ, που πια θα αποτελεί κάτι πολύ ευρύτερο, από ότι ως τώρα εκφραζόταν με τον όρο «περιοδικό». ΄Ετσι το Κλικ, θα παρμείνει «περιοδικό» στην «καρδιά» του, αλλά κάτι πολύ ευρύτερο στο σύνολό του.