Τα Σκυλιά της Τρομοκρατίας

Image: Rene Magritte - "The Liberator" 1947

Χωριό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει. Μετά από πέντε χρόνια προπόνησης μια καινούργια γενιά τρομοκρατίας, πιο εξελιγμένη και πιο βίαια, βαράει στο ψαχνό.

Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται. Το 2009 δεν φαίνεται να έχει ανάγκη από περιόδους χάριτος και άλλες τέτοιες, μάλλον ξεπερασμένες αβρότητες. Και αν νομίζατε ότι υπάρχει περίπτωση να πλήξετε στη διάρκεια του καινούργιου χρόνου, ξεχάστε το. Στην Γάζα της Παλαιστίνης για παράδειγμα η άφιξη της καινούργιας χρονιάς δεν γιορτάστηκε με τα συνηθισμένα πυροτεχνήματα, αλλά με βόμβες διασποράς που είναι και πολύ πιο αποτελεσματικές και δημιουργούν ρίγη ενθουσιασμού στους εορτάζοντες. Αλλά και εδώ στην Αθήνα ο εορτασμός της Πρωτοχρονιάς με πέντε μόλις μέρες καθυστέρησης γιορτάστηκε με κάποιες χαρούμενες ριπές από καλάσνικωφ, που σακάτεψαν τον νεαρό μεροκαματιάρη αστυνομικό και θα είναι ευτύχημα αν τελικά γλιτώσει τη ζωή του. Και μαζί με αυτόν το «εορτασμό» η μοιραία και «ληγμένη» ελληνική κοινωνία έφτασε στην αποθέωση που αναζητούσε από καιρό. Να παραδίδει δηλαδή αυτοβούλως τη μοίρα της στη διάθεση του κάθε γκάνγκστερ που κουβαλάει καλάσνικωφ.

Στα βιβλία της φυσικής ιστορίας του μέλλοντος, η ελληνική κοινωνία, θα αποτελέσει μάλλον αντικείμενο μελέτης, για το πώς κάποιο συγκεκριμένο σύνολο ανθρώπων, ανακάλυψε τη μέθοδο της ανθρώπινης εξέλιξης με αντίθετη φορά. Οι σφαίρες του καλάσνικωφ που έπληξαν τον άτυχο φρουρό, δεν είναι προϊόν κάποιας πρόσφατης διεργασίας, με αφορμές τα πραγματικά προβλήματα της φτώχειας της ανεργίας της κοινωνικής αδικίας και της θεσμικής και θεσμοθετημένης διαφθοράς. Τα προβλήματα αυτά υπάρχουν και θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν βίαιες εκρήξεις και βίαιες ενέργειες, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν πρόκειται γι αυτό. Η ιστορία της ελληνικής τρομοκρατίας, είναι ένα μεγάλο «παραμύθι» που ξεκίνησε το 1974 και στις μέρες μας ανοίγει αισίως ένα καινούργιο κεφάλαιο με άλλες προδιαγραφές, πολύ πιο βίαιες. Όπως και οι χολυγουντιανές ταινίες είναι και αυτή προσαρμοσμένη στις καινούργιες τάσεις της μόδας στο συγκεκριμένο θέμα, που θέλουν περισσότερο θέαμα και περισσότερο αίμα. Η τρομοκρατία στην Ελλάδα δεν είχε ποτέ να κάνει με κοινωνικές διεκδικήσεις. Όπως και σε άλλα κράτη, είχε να κάνει κυρίως με πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα και με το χειρισμό της Μάζας. Στη Σικάγο της ποτοαπαγόρευσης, όταν ο σχετικός νόμος καταργήθηκε, οι διάδοχοι του Αλ Καπόνε γκάνγκστερς της εποχής, μια και η κατανάλωση του αλκοόλ είχε γίνει νόμιμη πια, αναγκάστηκαν να στραφούν σε άλλα μεγέθη, προκειμένου να επιζήσουν. Και οι δύο προσφορότεροι τομείς δραστηριότητας εκείνη την εποχή για τον αμερικάνικο γκανγκστερισμό, κρίθηκε ότι ήταν οι επιχειρήσεις καθαριστηρίων και ο συνδικαλισμός. Για τον ελληνικό γκανγκστερισμό που στήθηκε μαζί με την Μεταπολίτευση κρίθηκε πως η προσφορότερη μέθοδος θα ήταν η επίκληση πολιτικών ιδεολογιών και άλλα σχετικά. Επίσης κρίθηκε αναγκαία και η διάλυση των θεσμών, ώστε η γκανγκστερική δραστηριότητα να ασκείται ανενόχλητα πράγμα που τελικά επετεύχθη. Η πλήρης αφερεγγυοποίηση της ελληνικής αστυνομίας που το τελευταίο διάστημα είχε πάρει διαστάσεις υστερίας, από τηλεοπτικούς αστέρες που πληρώνονται αδρά γι αυτό από τα γκανγκστερικά συμφέροντα που υπηρετούν, δεν ήταν τυχαία. Ήταν συνειδητή και μεθοδευμένη για τον απλούστατο λόγο, ότι με την αστυνομία δεμένη χειροπόδαρα, κάθε είδους ανομία γίνεται ευκολότερα. Αυτό δεν είναι περίεργο. Το περίεργο είναι η αντίδραση της ελληνικής κοινωνίας, που τις τελευταίες εβδομάδες είχε φτάσει να πετροβολά αστυνομικούς στο δρόμο, χωρίς να έχει καμία επίγνωση για τους καινούργιους δημιουργικούς δρόμους που ανοίγει στον ελληνικό γκανγκστερισμό. Οι σφαίρες των καλάσνικωφ που ακολούθησαν ήταν φυσικό επόμενο. Αλλά δεν είναι το μόνο επόμενο. Θα υπάρξει και συνέχεια.

Στην πρώτη φάση του, ο ελληνικός γκανγκστερισμός είχε οδηγό και σηματοδότη την 17 Νοέμβρη, αν και η αληθινή «δημιουργική» δύναμη ήταν πάντα ο ΕΛΑ, που συγκέντρωνε, όλα τα μεγάλα κεφάλια, τους αληθινούς «επαναστάτες». Η 17 Νοέμβρη δεν εξαρθρώθηκε ποτέ. Αυτοί που πήγαν μέσα ήταν μεν φυσικοί αυτουργοί, αλλά ήταν σε γενικές γραμμές μικρά ψάρια. Με την εξαίρεση του Κουφοντίνα, που ήταν «αξιωματικός» του «στρατεύματος», ο μόνος δηλαδή που έπιανε τα λεφτά του. Και όσο η γραφομηχανή και το σαρανταπεντάρι μένουν καλά κρυμμένα, μόνο οι αστείοι μιλάνε για εξάρθρωση της 17 Νοέμβρη. Η 17 Νοέμβρη όμως, είναι προϊόν παλιάς κοπής και οι μέθοδοί της, θανατηφόρες μεν, δεν είναι συμβατές με τη εποχή που ζητάει περισσότερα εφέ, ώστε να τρομάζει επαρκώς και η Μάζα , αλλά και κάποιοι συγκεκριμένοι παραλήπτες. Οι σκοποί της καινούργιας δράσης είναι και πάλι πολιτικοεπιχειρηματικοί και οι ακριβείς προδιαγραφές θα φανούν με τον καιρό. Το μόνο που θα μπορούσε να πει κανείς με αρκετές πιθανότητες να πέσει μέσα, είναι το πώς ο παλιότερος χρηματοδότης- μεγαλοπειχειρηματίας, έχει αποσυρθεί από το σπορ, μαζί με όλη την παλιά φρουρά. Εξ άλλου έχει και προβλήματα ο άνθρωπος, με την παγκόσμια οικονομική κρίση. Είχε κυκλοφορήσει μάλιστα και οι φήμη, πως ήθελαν και να τον «φάνε» τα συντρόφια γιατί έχει κάπως γεράσει και έχει αρχίσει να χάνει τα λόγια του, αλλά ποιος ξέρει, εμείς δεν δίνουμε βάση στις φήμες.

Όλα αυτά λοιπόν έχουν κάπως έτσι και η συνέχεια εντός ολίγου. Όσο για την ισραηλινή εισβολή στην Γάζα, με τα χιλιάδες θύματα, το πιθανότερο είναι να μην λήξει πριν από τις 20 Ιανουαρίου, οπότε ορκίζεται ο Ομπάμα και όλα θα μπουν σε καινούργια φάση. Αυτό δεν αποτελεί παρά μια λογική εικασία. Η πραγματικότητα μπορεί και να έχει άλλη γνώμη. Και είναι και η εποχή που είναι πάρα πολύ περίεργη. Κάτι σφυρίζει στον αέρα, αλλά ακόμη δεν ξέρουμε τι είναι.

Ένα από τα περίεργα πάντως της Δευτέρας 5 Ιανουαρίου, ήταν το ότι με τον πόλεμο στην Γάζα να μαίνεται και με το τρομοκρατικό- γκανγκστερικό χτύπημα στην Αθήνα, ο μεν Χατζηνικολάου δεν έκανε καν εκπομπή, το Alter προτίμησε να δείξει μια τηλεταινία με τις περιπέτειες του Μάρκο Πόλο, ο δεν Πρετεντέρης στο Μέγκα, επέλεξε να παρουσιάσει τον Πέτρο Φιλιππίδη και τον Γιάννη Μπέζο. Οι καλοί τρόποι είναι τελικά σα το ποδήλατο. ΄Ετσι και τους μάθεις, δεν τους ξεχνάς ποτέ.