Οι Ασυγχώρητοι

«Στην ελληνική κοινωνία των δεκαετιών 1980-90 οι θεσμοί που οργανώναν και ακόμα οργανώνουν τη δημόσια σφαίρα έπασχαν από αξιοπιστία. Τα πολιτικά κόμματα εξουσίας ταλανίζονταν από σκάνδαλα, οι δικαστικοί φορείς από διαφθορά, το εκπαιδευτικό σύστημα από αναχρονισμό και η αστυνομία από βιαιότητα και αυθαιρεσίες. Ήταν εποχές έντονων κοινωνικών συγκρούσεων και πολιτικής αμφισβήτησης. Απέναντι στην συνεχιζόμενη κοινωνική αστάθεια, ο καλύτερος σύμμαχος των κρατούντων ήταν η δημιουργία ενός φαινομενικού αντιπάλου. Ήταν αυτός που θα αφουγκραζόταν και θα “ικανοποιούσε” την κοινωνική κριτική και αμφισβήτηση, μετατρέποντας την σε ακίνδυνη εικόνα και θέαμα, με δόση καταγγελίας. Είναι ο αντίπαλος στα χαρτιά, όμως στην πραγματικότητα είναι ο σύμμαχος του κατεστημένου. Αναφερόμαστε στη 4η εξουσία της δημοσιογραφίας. Η δημοσιογραφία που αποκαλύπτει τα σκάνδαλα, ξεμπροστιάζει διεφθαρμένους πολιτικούς, καταγγέλλει τους μπάτσους που αυθαιρετούν, δίνει λόγο στον πολίτη να μιλήσει για τα καθημερινά προβλήματα του, δικάζει, ερευνά εγκλήματα, ψυχαγωγεί, διασκεδάζει, δίνει συμβουλές καταναλωτικής συμπεριφοράς, διαφημίζει και ξαναδιαφημίζει, κάνει ανθρωπιστικούς εράνους και πάνω απ΄ όλα ενημερώνει. Για να γίνει αυτή η δημοσιογραφία έδωσε τα πειστήρια της στο λαό. Για να την εμπιστευτούν έπρεπε να πείσει. Από τις δεκαετίες του ΄90 που διαδηλωτές και δημοσιογράφοι πορεύονταν μαζί στα ίδια μπλοκ μέχρι τη φυλάκιση 8 εκδοτών για τη δημοσίευση προκήρυξης της Ε.Ο. 17Ν, η «μαχόμενη» και «ανεξάρτητη» δημοσιογραφία πέτυχε αυτό που ήθελε. Κέρδισε την εμπιστοσύνη της κοινωνίας ότι είναι δίπλα της κι απέναντι στην εξουσία και αναρριχήθηκε στην πρώτη θέση. Στην ουσία; Η δημοσιογραφία δεν είναι μετάδοση γεγονότων. Είναι η αναπαράσταση γεγονότων. Είναι ο σχολιασμός, η κρίση, η εκτίμηση και τα συμπεράσματα σ΄ένα φασιστικό μονόλογο. Όσο και να ρωτήσεις την οθόνη δεν θα σου απαντήσει. Όμως σε κάθε παράσταση έτσι και δώ έχουμε σεναριογράφους, σκηνοθέτες, ηθοποιούς και θεατές. Όμως πέρα από τα ιδεολογήματα, τα media αποτελούν μια ιδιαίτερα κερδοφόρα επιχείρηση.. εκδότες διαχειρίζονται πολιτικά συμφέροντα, όπως και πληροφορίες γι΄ αυτό στους διαδρόμους τηλεοπτικών σταθμών και εφημερίδων βαλίτσες με εκατομμύρια αλλάζουν χέρια όπως οι ιδεολογίες.
Με την επέλαση των ιδιωτικών τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών σταθμών τη δεκαετία του ΄90 οι Έλληνες δεν ήταν μόνο οικονομικοί πρωτευουσιάνοι των Βαλκανίων αλλά αποκτούσαν και τη φινέτσα του ευρωπαϊκού σύγχρονου life-style με τα αντίστοιχα πρότυπα και εικόνες. Ακολούθησε ο μικροαστισμός, ιδανική συνταγή για τον εξελισσόμενο καπιταλισμό. Δοξάστηκε το αγορασμένο σπίτι επί πιστώσει, το σπορ αμάξι, η πετυχημένη επαγγελματική καριέρα, η γκλάμουρ διασκέδαση, το όνειρο του κάθε μαλάκα νέο-έλληνα μικροαστού. Η τηλεόραση όμως δεν επιβλήθηκε μόνο από την εξουσία. Η σχέση Media και τηλεϋπηκόων δεν ήταν απλώς σχέση πομπού-δέκτη αλλά και αντίστροφη. Οι τηλεϋπήκοοι αποζητούσαν περισσότερη αδρεναλίνη, ίντριγκες, δακρύβρχτες ιστορίες και τα media έδωσαν reality-show, ηλίθια τηλεπαιχνίδια και χαζές σαπουνόπερες σαν εικονικά συμπληρώματα ζωής. Την ίδια ώρα τα media μιλούσαν για ξενόφερτη εγκληματικότητα και ο κόσμος κοιτούσε με καχυποψία τους μετανάστες γύρω του. Τα media διαμορφώνουν καθημερινά τις ζωές μας. Το χρόνο που απομένει από τη δουλειά, το σχολείο, από τις θεσμοποιημένες δραστηριότητες και υποχρεώσεις μας, προσπαθούν να τον διαμορφώσουν κατάλληλα για να είμαστε ελέγξιμοι και φρόνιμοι. Χειραγωγούν τα μυαλά μας καθημερινά για να γεμίζουν τη ρεζέρβα του πειθαρχημένου χρόνου μας, με αξίες και λειτουργίες που τροφοδοτούν το σύστημα. Δημιουργούν πρότυπα συμπεριφοράς, προβάλλουν ψεύτικες εικόνες, διαμορφώνουν το δόγμα «κοίτα την πάρτη σου και πάτα πάνω στους άλλους για να πετύχεις» και καθορίζουν την οπτική μας για τον κόσμο. Τα media δεν λένε μόνο ψέματα. Κάνουν κάτι χειρότερο, κατασκευάζουν αλήθειες. Όπως έλεγε και ο υπουργός προπαγάνδας των ναζί, Γκέμπελς «Λέγε, λέγε κάτι θα μείνει». Μας εμφυτεύουν τις κρίσεις τους, αργά και μεθοδικά και λειτουργούν σαν μηχανές παραγωγής φόβου, «κλειδώσου στο σπίτι, υπάρχει εγκληματικότητα», «πρόσεχε τι τρως, υπάρχουν διατροφικά σκάνδαλα», «πρόσεχε το παιδί σου, υπάρχει η μάστιγα των ναρκωτικών». Πληροφορίες τους παρουσιάζονται σαν αλήθειες, ενώ αποσυνδέουν κάθε γεγονός από το κοινωνικό τους περιβάλλον, τις αιτίες που συμβάλλουν στην τέλεση του, το περιεχόμενο του όπως και το νόημα του και υποβιβάζουν στο κώδικα των συμβάντων. Έτσι ο λοιμός σε μια αφρικανική χώρα συμβαίνει παράλληλα με την τελευταία επίδειξη μόδας του Versage.
Έτσι λοιπόν το απόγευμα της Τρίτης, 17/2 στις 7:15 λίγο πριν το κεντρικό δελτίο ειδήσεων αρχίσει, χτυπήσαμε τον τηλεοπτικό σταθμό Alter. Πυροβολήσαμε επιλεκτικά τα βαν του καναλιού στις θέσεις του οδηγούν και του συνοδηγού. Χτυπώντας το συγκεκριμένο κανάλι στέλνουμε ένα τελεσίγραφο σε όλους τους δημοσιογράφους. Ο καιρός που ήσασταν στο «απυρόβλητο» τελείωσε. Δεν αναφερόμαστε στους τεχνικούς του καναλιού. Όχι γιατί τους συμπαθούμε, αλλά αφού είναι τόσο ελεεινοί και τιποτένιοι που για λίγα φράγκα ξεπουλάνε τη συνείδηση τους και γίνονται τα τσιράκια των αρχιρουφιάνων, προτιμάμε να τους χρησιμοποιούμε σαν σάκους του μποξ σε καμιά πορεία. Δεν θα συνέβαινε βέβαια το ίδιο αν αντικρίζαμε κάποιο γνωστό δημοσιογράφο. Να είναι σίγουροι πως μια από τις σφαίρες μας θα έβρισκε το κεφάλι του. Ας το γνωρίζουν πια οι εντολοδόχοι του συστήματος, ότι καμία πρόφαση δεν τους εξασφαλίζει την ασφάλεια τους. Ας μάθουν οι γυμνοσάλιαγκες της μηντιακής δημοσιογραφίας ότι εκτός από τα σάλια που αφήνουν πίσω τους για να κολακεύουν τους καθεστωτικούς προϊσταμένους τους και τα συμφέροντα των χορηγών τους, σύντομα αφήσουν και αίμα. Αυτή την ένοπλη επίθεση όπως και η προηγούμενη , τις θεωρούμε κινήσεις ήπιας έντασης, προλογίζοντας αυτό που θα επακολουθήσει. Ήδη το σχέδιο της μόνιμης απειλής αρχίζει να αποδίδει. Μια μέρα μετά την ένοπλη επίθεση μας στο Α.Τ. Κορυδαλλού, ο φρουρός του σπιτιού του αμερικανού πρέσβη πυροβόλησε τον ένοπλο σεκιουριτά, τραυματίζοντας τον, υπό το φόβο της «τρομοκρατικής» απειλής, δυστυχώς όχι θανάσιμα. Επίσης ένας καθεστωτικός φρουρός των ΜΑΤ αυτοκτονώντας, επιβεβαίωσε τα σενάρια ότι η ζωή ενός μπάτσου αξίζει όσο και μια σφαίρα. Κύριοι δημοσιογράφοι, αυτή τη φορά ήρθαμε στην πόρτα σας, την επόμενη φορά όμως θα μας βρείτε στα σπίτια σας.
Υ.Γ1: όσον αφορά τον τεχνικό που συναντήσαμε την ώρα που κατευθυνόμασταν στο μέρος της επίθεσης πρέπει να καταλάβει αυτός όσο και τα άτομα που στο μέλλον θα παρεμβάλλονται σε κάποια επίθεση μας χωρίς να είναι στόχοι μας πως όταν κάποιος με όπλο στο χέρι τους λέει να φύγουν το καλύτερο που έχουν να κάνουν είναι να απομακρύνονται αμέσως και να μην «παίζουν» τον αυτόπτη μάρτυρα που κοιτάει, γιατί αυτό ίσως αποβεί προβληματικό για τους ίδιους κάποια άλλη φορά.
Υ.Γ2: πριν λίγες μέρες ο Βασίλης Τζωρτάτος αντί να ντρέπεται που συνεργάζεται με την αστυνομία αποσκοπώντας στην ευνοϊκότερη μεταχείριση έδωσε συνέντευξη στην Ελευθεροτυπία μιλώντας για πράκτορες και ΚΥΠατζίδες που διαβρώνουν τις ένοπλες οργανώσεις. Είναι γνωστό το πόσο αχρείος ήταν αλλά η υπομονή έχει και τα όρια της. Η επιλογή του μέρους που αφέθηκε η προκήρυξη έχει να κάνει με την υπόθεση του Σοριν Ματέι. Η πρώτη υπόθεση τηλεδιαχείρισης από τα media με τελική έκβαση τον θάνατο μιας κοπέλας και την δολοφονία του Ματέι στο νοσοκομείο από αστυνομικούς».

Οι ένοπλες οργανώσεις που εμφανίστηκαν στην Ελλάδα μετά το 2002 είναι διαβρωμένες από μυστικές υπηρεσίες, λέει σε συνέντευξή του στην «Ε» ο Βασίλης Τζωρτζάτος. Ο καταδικασμένος για συμμετοχή του στη 17Ν μιλάει στην τηλεφωνική του συνέντευξη για όλα: τις νέες ένοπλες ομάδες, την κοινωνική έκρηξη, τον χρόνο που επιλέγει ο Επαναστατικός Αγώνας για να «χτυπήσει», αλλά και για την τύχη της αίτησής του στον Αρειο Πάγο, το πολιτικό κλίμα των ημερών κ.ά.

Τι περιμένεις από τον Αρειο Πάγο;

«Η καταδίκη μου και στα δύο δικαστήρια σε τέσσερις φορές ισόβια ήταν όχι μόνο αυθαίρετη και άδικη αλλά προκλητική και εξωφρενική. Καταδικάστηκα με μόνο πειστήριο την ψευδή μαρτυρία δύο συνεργαζόμενων με τις αρχές συγκατηγορούμενών μου. Οι οποίοι με αυτές τις μαρτυρίες που τους ζητήθηκαν κατάφεραν να σπάσουν τα ισόβια και να καταδικαστούν σε σχετικά μικρές ποινές φορτώνοντας σε μένα τις ισόβιες. Μάλιστα για τις 2 απ' τις 4, απέδειξα πρόσφατα, παραθέτοντας έναν εύγλωττο διάλογο με τους Δικαστές, ότι το Δικαστήριο με καταδίκασε έχοντας πλήρη συνείδηση ότι είμαι αθώος: Επειδή δεν κάρφωσα τους πραγματικούς αυτουργούς. Στην πραγματικότητα, όπως έχω εξηγήσει αναλυτικά, καταδικάστηκα από τις μυστικές υπηρεσίες στο χρονικό διάστημα από την 5η Ιουλίου μέχρι τη 16η Ιουλίου 2002, όταν αυτές "μαγείρεψαν" τις προανακριτικές καταθέσεις και άρα και τα κατηγορητήρια. Με αποτέλεσμα σήμερα, άνθρωποι που θα έπρεπε να έχουν καταδικαστεί από 2 μέχρι 5 ή 6 φορές ισόβια είναι έξω ελεύθεροι ή καταδικασμένοι σε σχετικά μικρές ποινές, ενώ άλλοι που θα 'πρεπε να 'ναι ελεύθεροι ή το πολύ καταδικασμένοι σε κάθειρξη 7 ή 8 ετών, να έχουν καταδικαστεί σε πολλές φορές ισόβια. Παρ' ότι λοιπόν θα το 'θελα, δεν μπορώ να ελπίζω στον Αρειο Πάγο. Ελπίζω όμως ότι τουλάχιστον στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, το οποίο κρατάει κάπως τα προσχήματα θα μπορέσω να βρω το δίκιο μου».

Εκτιμάς ότι ο τρόπος των ενεργειών του «Επαναστατικού Αγώνα» παραπέμπει σε νέα γενιά ενόπλων οργανώσεων;

«Για να απαντήσω στην ερώτησή σας, θα πρέπει πριν να αναφερθώ σε τρία περιστατικά που ορισμένοι θέλουν να λησμονούν, που φωτίζουν τα σημερινά γεγονότα και μας επιτρέπουν να οδηγηθούμε στην αλήθεια. Πρώτον πριν από 20 χρόνια, γύρω στο 1985 έσκασαν στην Αθήνα ταυτόχρονα 5 βόμβες σε 5 διαφορετικά σημεία που δεν αποτελούσαν στόχους με κάποια ιδιαίτερη πολιτική σημασία. Υπήρξε διεκδίκησή τους με κάποιο κείμενο και κάποιο όνομα (δεν είχαν καμιά σχέση με τη 17Ν) αυτοί που τις έβαλαν ήταν ειλικρινείς στις προθέσεις τους. Αυτός όμως που τους προμήθευσε τα εκρηκτικά και προφανώς συμφώνησε μαζί τους στην επιλογή των στόχων ήταν ένας πράκτορας της ΕΥΠ, που είχε διεισδύσει στην οργάνωση, λειτουργούσε κατ' εντολήν της και αυτοί δεν τον είχαν υποψιαστεί. Θα με ρωτήσετε γιατί να το κάνει αυτό η ΕΥΠ. Προφανώς για να φτάσουν μέσω αυτών στις άλλες σημαντικότερες οργανώσεις που λειτουργούσαν τότε, και να τις εξαρθρώσουν. Το γεγονός αποκαλύφτηκε ύστερα από γκάφα της Αστυνομίας που, αγνοώντας ότι ο Κρ. ήταν πράκτορας της ΕΥΠ τον συνέλαβε κι αυτός για να γλιτώσει, τους ομολόγησε την αλήθεια. Το ωραίο είναι ότι κανένας απολύτως αριστερός από το πλήθος που τον συναγελάζονταν (παράλληλα ήταν και Γραμματέας της νεολαίας αριστερού κόμματος) δεν είχε αντιληφθεί τον ρόλο του με αποτέλεσμα να βγουν κάμποσοι με σύνθημα "κάτω τα χέρια απ' τον αγωνιστή" αφού τον θεωρούσαν σπουδαίο αριστερό αγωνιστή και Μαρξιστή! Απ' τον ίδιο χώρο προέρχονται αυτοί που και σήμερα λένε τα ίδια, για τους σημερινούς "αριστερούς" συνεργαζόμενους με τις μυστικές υπηρεσίες, που αποτελούν στρατιά ολόκληρη όχι μόνο στις παράνομες, αλλά και στο χώρο των νόμιμων πολιτικών οργανώσεων παντός τύπου. Εχουμε λοιπόν ένα συγκεκριμένο γεγονός, πετυχημένης διείσδυσης πράκτορα των μυστικών υπηρεσιών σε οργάνωση πραγματική, που δεν τελεσφόρησε λόγω γκάφας τους και όχι γιατί τους πήραν χαμπάρι. Δεύτερον στα μέσα της δεκαετίας του '90, συνελήφθησαν τυχαία απ' την Αστυνομία -έπειτα από καταγγελία θαμώνων καφενείου- πράκτορες της αμερικάνικης πρεσβείας που βρίσκονταν μέσα σε ένα κλειστό Βαν, με πλούσιο οπλισμό, πομποδέκτες, περούκες κ.λπ. επί μέρες και ώρες στην περιοχή της πλατείας Αμερικής. Τους άφησαν αμέσως ελεύθερους, κλείνοντας το θέμα με κάποιο παραμυθάκι. Εχουμε μια δεύτερη χειροπιαστή περίπτωση πρακτόρων των Αμερικάνικων μυστικών υπηρεσιών, που κρύβονται οπλισμένοι μέσα σε κλειστό Βαν, άρα έτοιμοι να δώσουν μάχη και να πυροβολήσουν. Κι αν δεν είχε γίνει η καταγγελία στο τοπικό ΑΤ, το γεγονός δεν θα 'χε αποκαλυφθεί ποτέ.

Τρίτο η ενέργεια ενάντια στον βουλευτή Μιχαλολιάκο, το 2001, που σήμερα πια είναι κοινώς αποδεκτό ότι δεν είχε καμία σχέση με "τρομοκράτες". Την εποχή εκείνη η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είχε καταθέσει στη Βουλή τον αντιτρομοκρατικό νόμο και δεν υπήρχε διάθεση απ' τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ για να τον ψηφίσουν. Ο Μιχαλολιάκος ήταν ένας σχετικά ασήμαντος βουλευτής της Ν.Δ. που ήταν στην αντιπολίτευση. Η βομβιστική ενέργεια εναντίον του, σαν δήθεν απόπειρα δολοφονίας του, επέτρεψε τη δημιουργία του κατάλληλου πολιτικού κλίματος από τα μίντια, για την υπερψήφισή του (κινδυνεύει η ζωή των βουλευτών, τους τρομοκρατούν για να μην τον ψηφίσουν). Οπως κι έγινε, με ψήφους κυρίως της Ν.Δ. Να προσθέσω ότι ο τότε υπουργός Δημ. Τάξης του ΠΑΣΟΚ, ο μετέπειτα βραβευμένος απ' το FBI, ωρυόταν στα μίντια, κατηγορώντας τη 17Ν σαν υπεύθυνη για τη βόμβα, παρ' ότι γνώριζε ως υπουργός ότι αυτό ήταν ψέμα. Αργότερα επινόησαν, για να καλυφθούν, το παραμύθι ότι η βόμβα είχε δήθεν σχέση με τον κόσμο της νύχτας. Είναι λοιπόν περίεργο ότι και σήμερα είναι ο ίδιος άνθρωπος που ωρύεται εκ νέου, ότι δεν πρόκειται για μυστικές υπηρεσίες, όπως και τότε;

Συμπερασματικά έχουμε στο πρόσφατο παρελθόν τρεις συγκεκριμένες φανερές περιπτώσεις, ενεργούς ανάμειξης των μυστικών υπηρεσιών, σε σημαντικές βίαιες ενέργειες-μαϊμούδες, που συνήθως δύσκολα και σπάνια αποκαλύπτονται αφού πρόκειται για μυστικές επιχειρήσεις (covert actions)».

Ναι, αλλά μήπως κάνεις λογικό άλμα, βγάζοντας εύκολα συμπεράσματα απ' αυτά, για τους σημερινούς;

«Συγκεκριμένα, εάν εξετάσουμε το επιχειρησιακό τμήμα, θα εντοπίσουμε ορισμένα περίεργα πράγματα, όπως αυτό των μεταφορικών μέσων. Επειδή εγώ μετακινούσα τα μεταφορικά μέσα της 17Ν γνωρίζω καλά ότι μετά από κάθε ενέργειά της, σε 24 ώρες ή το πολύ σε 48, η αστυνομία είχε εντοπίσει το "απαλλοτριωμένο" μεταφορικό μέσο που είχε χρησιμοποιηθεί στην ενέργεια, αυτοκίνητο ή μοτοσικλέτα. Πώς εδώ μετά από 10 ενέργειες δεν έχει βρεθεί ούτε ένα μεταφορικό μέσο; Αυτό είναι ιδιαίτερα περίεργο στην περίπτωση της ενέργειας στην Αμερικ. Πρεσβεία. Μόνο από τον θόρυβο της βολής θα έπρεπε ορισμένοι περίοικοι να δουν με τι μέσον έφυγαν. Για να μη μιλήσω για το γεγονός, ότι ο χώρος απέναντι απ' την πρεσβεία, προς τη Βασ. Σοφίας, ελέγχεται με κάμερες αλλά και με πράκτορες σε σπίτια. Κάποιος θα έπρεπε να βγει και να τους κυνηγήσει. Οπως και η ευκολία με την οποία πλησίασαν και έβαλαν δείχνει ότι είχαν εσωτερική πληροφόρηση, ότι στη συγκεκριμένη στιγμή υπήρχε κενό στο σύστημα ασφαλείας.

Εξίσου περίεργο είναι ότι δεν βρέθηκε το μέσο διαφυγής, στην ενέργεια ενάντια στον Βουλγαράκη, αφού βρίσκονταν σε οπτική επαφή. Ή στην ενέργεια ενάντια στο λεωφορείο των ΜΑΤ στην Π. Ράλλη όπου έβαλαν σύρμα στο έδαφος. Εξίσου, πρόσφατα στου Γουδή αλλά και στα Εξάρχεια. Και μη μου απαντήσουν ότι το βρήκαν αλλά δεν το ανακοίνωσαν γιατί εκτός απ' τα ενδεχόμενα στοιχεία σ' αυτό, στην περίπτωση τουλάχιστον της Αμ. Πρεσβείας θα έπρεπε να δείξουν φωτογραφία του, γιατί θα μπορούσε να υπάρχουν μάρτυρες που να περιγράψουν άτομα, που το χρησιμοποίησαν.

Μην ξεχνάμε ότι σε δύο πρόσφατες ποινικές υποθέσεις έκαψαν και τα δύο αυτοκίνητα που είχαν χρησιμοποιήσει.

Για να πραγματοποιήσεις μια βίαια ενέργεια τέτοιας σημασίας δεν μπορείς να χρησιμοποιήσεις ένα κανονικό αυτοκίνητο δικό σου ή κάποιου φίλου σου, για λόγους ασφαλείας, ακόμη κι αν του έχεις αλλάξει τον αριθμό. Δεν μπορείς να φύγεις με τα πόδια, γιατί αυτό σημαίνει ότι διαθέτεις γιάφκα εκεί κοντά, που άρα κινδυνεύει να ανακαλυφθεί. Αρα πρέπει να "απαλλοτριώσεις" το μεταφορικό μέσο. Και οφείλεις συνεπώς, να το εγκαταλείψεις το γρηγορότερο μόλις το χρησιμοποιήσεις και πάλι για λόγους ασφαλείας.

Πώς λοιπόν αυτό δεν το βρίσκει η Αστυνομία; Μια μόνο απάντηση υπάρχει. Δεν το βρίσκει η Αστυνομία, μόνο αν εσύ έχεις σχέσεις με μυστικές υπηρεσίες. Γιατί τότε έχεις στη διάθεσή σου οποιοδήποτε όχημα, με επίσημες άδειες, διπλώματα, ταυτότητες, διπλά τριπλά και μάλιστα καραμπινάτα, που τα επιδεικνύεις σε οποιοδήποτε έλεγχο και σου κάνουν ρεβεράντζες όπως ακριβώς έγινε με τους πράκτορες στο Βαν. Ετσι δεν θα το βρουν ποτέ».

Μήπως τα παραλές και βλέπεις παντού πράκτορες;

«Οταν με συνέλαβαν το '93, στη διάρκεια της ανάκρισής μου στην Αντιτρομοκρατική με έβαλαν σε ένα άδειο δωμάτιο, απέναντι σε έναν καθρέπτη και μου είπαν να μείνω ακίνητος κοιτάζοντας τον καθρέπτη. Επί τουλάχιστον μισή ώρα άκουγα ποδοβολητά πίσω απ' τον καθρέπτη, κόσμος περνούσε. Σε μία στιγμή, άνοιξε κατά λάθος η πόρτα και πρόλαβα να δω ένα τσούρμο που προσπαθούσε να κρυφτεί και ήταν ντυμένοι σαν περιθωριακοί των Εξαρχείων με παλαιστινιακά φουλάρια κ.λπ. Μόλις τελείωσαν έρχεται ο ανακριτής και μου λέει "Από πού ξεφύτρωσες εσύ ρε π... Κανείς δεν σε ξέρει"».

Aberratio ictus, αστοχία βολής
Δηλαδή λες ότι όλα τα μέλη της οργάνωσης είναι πράκτορες;

«Οχι, αντίθετα, είναι όλοι ειλικρινείς, εκτός από ένα ή δύο που λειτουργούν όπως ο Κρ. σε διατεταγμένη υπηρεσία εν αγνοία των άλλων. Πώς προέκυψαν αυτοί; Πρόσφατα σε μεγάλη κυριακάτικη εφημερίδα, γνωστός αστυνομικός ρεπόρτερ "εξήγησε" πως βρέθηκε κάποια λίστα που δήθεν έδωσε ένας επιχειρηματίας με αραβικό ψευδώνυμο. Η αλήθεια είναι η εξής: Ο επιχειρηματίας πράγματι υπάρχει (δεν είναι αυτός που πλάσαρε, στη δεκαετία του '90, τα όπλα της CIA γεμάτα κοριούς, για να τσιμπήσει η 17Ν, και που σήμερα ζει και βασιλεύει στα Εξάρχεια) αλλά άλλος, ο γνωστός "επαναστάτης". Για να πετύχει την ευνοϊκή δικαστική μεταχείριση κάρφωσε 20 περίπου συντρόφους του που είχαν περάσει απ' την οργάνωσή του (δεν πρόκειται για τη 17Ν). Απ' αυτούς οι μυστικές υπηρεσίες επέλεξαν έναν ή δύο, τους σπουδαιότερους γι' αυτές, και εκβιάζοντάς τους, ότι αλλιώς θα τους καταδικάσουν και θα τους φυλακίσουν, τους επέβαλαν να συνεχίσουν τη δράση με άλλο όνομα. Αν δεν μπορούσαν, θα πραγματοποιούσαν οι ίδιες τις πρώτες ενέργειες και στη συνέχεια θα στρατολογούσαν ορισμένους, με το κύρος του πρώην μέλους παλιάς οργάνωσης. Με δύο στόχους. Ο πρώτος για να ελέγξουν τον χώρο και να μπορέσουν να διαβρώσουν εύκολα οποιαδήποτε γνήσια οργάνωση εμφανίζονταν μελλοντικά, αφού γνώριζαν ότι με τα εκρηκτικά κοινωνικά προβλήματα θα υπήρχαν σίγουρα τμήματα της νεολαίας με τέτοιους προσανατολισμούς. Δεύτερον για να μπορούν, με μια βίαια ενέργεια να πετυχαίνουν έναν συγκεκριμένο πολιτικό σκοπό, να δημιουργούν το επιδιωκόμενο πολιτικό κλίμα που εξυπηρετεί τα σχέδιά τους. Οπως με τη βίαια ενέργεια στο υπουργείο Πολιτισμού στα Εξάρχεια πέτυχαν ν' αντιστρέψουν τον πολιτικό σχετισμό δυνάμεων και να φρενάρουν ένα γνήσιο μαζικό κοινωνικό κίνημα που αναπτύσσονταν ραγδαία».

Δεν είναι όμως υπερβολικό να ισχυρίζεσαι ότι οι μυστικές υπηρεσίες επιχειρούν να δολοφονήσουν αστυνομικούς που 'ναι δικοί τους άνθρωποι;

«Εδώ βρισκόμαστε στο κέντρο της απάτης. Δεν επιχειρούν να τους δολοφονήσουν όπως προπαγανδίζουν τα παπαγαλάκια, αλλά προσποιούνται ότι θέλουν να τους δολοφονήσουν. Το τρικ της παραπλάνησης είναι ο μεγάλος αριθμός των σφαιρών. Το να πυροβολεί κάποιος κατά τεκμήριο ερασιτέχνης, με αυτόματο ρίχνοντας 27 σφαίρες κατά τριών ανθρώπων, από μικρή απόσταση, χωρίς να πετύχει και τους τρεις, αποτελεί άθλο και όχι ατζαμοσύνη. Το πιθανότερο είναι ότι θα χτυπήσει και τους τρεις ακόμη και τυχαία. Το ίδιο ακριβώς είχε συμβεί και στου Γουδή. Κι εκεί έχουμε περίπου 15 σφαίρες να χτυπάνε το λεωφορείο, χωρίς να χτυπηθεί ούτε ένας αστυνομικός επιβάτης. Ενας ανεκπαίδευτος δεν μπορεί να το κάνει. Θα χτύπαγε κάποιον επιβάτη τυχαία. Κι απ' ό,τι φάνηκε, το πιθανότερο είναι ότι τον τραυματισμό με τη δεύτερη σφαίρα στο στήθος δεν τον επεδίωκαν και έγινε τυχαία, όταν ο αστυνομικός είχε πέσει στο έδαφος. Δηλ. ρίξανε χαμηλά για να τραυματίσουνε στα πόδια και μετά ψηλά.

Απαραίτητη προϋπόθεση για τη ριζική αλλαγή του πολιτικού κλίματος των ημερών μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου ήταν μια απόπειρα δολοφονίας αστυνομικού. Και για να είναι αυτή πειστική στη συγκεκριμένη συγκυρία δεν αρκούσαν πια οι πυροβολισμοί στο γάμο του Καραγκιόζη, έπρεπε να υπάρχει κάποιος τραυματίας. Γι' αυτό ρίξανε στα πόδια. Και πετύχανε».

Αν υποθέσουμε ότι ο «Επ. Αγ.» είναι πραγματική οργάνωση και όχι αυτό που λες, ποιον ωφελούν εξ αντικειμένου αυτού του τύπου οι ενέργειες; Ποια η γνώμη σου για το κείμενό τους;

«Τον Δεκέμβρη, με αφορμή τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου είχαμε την ανάπτυξη ενός γνήσιου μαζικού κινήματος, του σημαντικότερου μετά τη μεταπολίτευση που πήρε πανελλαδικά τη μορφή κοινωνικής εξέγερσης. Γιατί αντανακλούσε το σύνολο των δομικών αντιθέσεων του ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού.

Απέναντι σ' ένα τέτοιο κίνημα, ο οποιοσδήποτε αριστερός, το ελάχιστο που κάνει είναι να βοηθήσει την αυτόνομη μαζική ανάπτυξή του, αποφεύγοντας με κάθε τρόπο τη δημιουργία εμποδίων σ' αυτήν την ανάπτυξη. Στη φάση αυτή, τόσο η Αστυνομία όσο και οι πολιτικές Ελίτ βρίσκονταν πολιτικά ηττημένες στο καναβάτσο. Και τι πέτυχε η βίαια ενέργεια στο υπουργείο Πολιτισμού; Τους επέτρεψε να βγουν απ' την απελπιστική θέση ήττας όπου βρίσκονταν και να περάσουν σε γενική αντεπίθεση, πετυχαίνοντας να φρενάρουν και να σταματήσουν τις κινητοποιήσεις. Πολλοί τότε προέβλεπαν τη συνέχισή τους και οι Ελίτ έτρεμαν μπρος σ' αυτό το ενδεχόμενο. Μετά την ενέργεια δεν κουνιέται φύλλο. Τα πάντα έχουν προσωρινά σταματήσει. Αυτό είναι το μόνο πολιτικό περιεχόμενο της βίαιας ενέργειας των Εξαρχείων κι όποιος δεν το βλέπει είναι τυφλός. Κάποιος που ενεργεί όπως ακριβώς θα ενεργούσε ο εχθρός του, είναι αξιοθρήνητος. Ούτε οι μυστικές υπηρεσίες δεν θα τον στρατολογούσαν, αφού λειτουργεί από μόνος του, χωρίς καν να του το ζητήσουν, σαν να ήταν όργανό τους. Κάποιος που δεν έχει ξεκαθαρίσει, ποιοι είναι οι φίλοι του και ποιοι οι εχθροί του και λειτουργεί με μόνο γνώμονα τον εαυτό του και τη βολή του, δεν έχει σχέση με την αριστερά, οποιασδήποτε απόχρωσης, ιδιαίτερα την επαναστατική, που είναι συνώνυμη με την κοινωνική αλληλεγγύη. Ενα "πολιτικό" κείμενο που φλυαρεί και παράλληλα αγνοεί το μόνο πολιτικό περιεχόμενο αυτής της ενέργειας προσποιούμενο ότι δεν το βλέπει, δεν έχει καμία αξία και θα μπορούσε άνετα να 'χει συνταχθεί από τον Κρ. και τους συνεργάτες του».

Πώς εκτιμάς ή συνδέεις με τη Δίκη στον Αρειο Πάγο αυτό που έγινε με την επίθεση στο Αστυν. Τμήμα του Κορυδαλλού;

«Θα έχετε ίσως αναρωτηθεί γιατί επιλέχτηκε η συγκεκριμένη χρονική στιγμή τον Γενάρη του 2007, για να χτυπηθεί με ρουκέτα η Αμερικάνικη Πρεσβεία. Σας θυμίζω ότι τότε η δίκη σε δεύτερο βαθμό στο Εφετείο για την υπόθεση της 17Ν, μετά από 13 μήνες ακροαματικής διαδικασίας, έμπαινε στην τελική ευθεία με τις αγορεύσεις των Εισαγγελέων. Θυμίζω επίσης, ότι με την έναρξη της Δίκης, ο πρέσβης των ΗΠΑ είχε κάνει παραστάσεις στην κυβέρνηση, απαιτώντας τις ίδιες χοντρικά ποινές με τις πρωτόδικες, κυρίως για ορισμένους απ' τους κατηγορούμενους.

Με τη ρουκέτα λοιπόν στην Αμερικανική Πρεσβεία και τον θόρυβο που ξεσήκωσαν τα μεγάλα διεθνή μίντια, για τη δήθεν αναζωπύρωση της "τρομοκρατίας" στην Ελλάδα αποκλείονταν ρητά και κατηγορηματικά οποιαδήποτε απλή σκέψη δικαστή να δικάσει δίκαια, μειώνοντας τις ποινές και παρακούοντας έτσι τις εντολές των ΗΠΑ. Και πράγματι, παρ' ότι έγιναν σημεία και τέρατα στη Δίκη κι αποδείχθηκε ότι ορισμένοι είχαν καταδικαστεί αυθαίρετα και άδικα, οι ποινές ήταν χοντρικά οι ίδιες.

Το ίδιο επιχείρηθηκε και την Τρίτη 3 Φεβρουαρίου με την ένοπλη επίθεση στο Α.Τ. Κορυδαλλού, συμπτωματικά την ίδια ακριβώς ημέρα που θα εκδικαζόταν η αναίρεση ορισμένων καταδικασθέντων στον Αρειο Πάγο. Ας καταλάβουν ορισμένοι Φαρισαίοι ότι το παραμυθάκι της βόμβας που σκάει την ίδια μέρα που δικάζεται κάποιος ή τις προηγούμενες, δήθεν για να τον τιμήσουν, δεν ξεγελάει κανέναν πια. Ολοι βλέπουν ότι μ' αυτές τις ενέργειες τον χώνουν πιο βαθιά μέσα στη φυλακή, τον θάβουν. Αναμένω λοιπόν νέα εντυπωσιακή ενέργεια λίγο πριν από την 2οή Οκτωβρίου, όταν θα εκδικαστεί τελικά η υπόθεση στον Α.Π. Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι οι "αγωνιστές" αυτοί θα συνεχίσουν κι ότι θα μου απαντήσουν με "επιχειρήματα" από τα αριστερά, όπως ακριβώς θα έκανε κάθε σοβαρός πράκτορας που σέβεται τον εαυτόν του».

Ορισμένοι λένε ότι ευθύνεται η χαλαρότητα που έδειξε η Αστυνομία μετά την εμφάνιση του «Επ. Αγ.», για τη σημερινή δράση του. Ποια είναι η γνώμη σου;

«Είναι γεγονός ότι η συμπεριφορά της Αστυνομίας υπήρξε φαινομενικά αντιφατική. Ενώ επαίρονταν απ' το 2002 ότι "τελειώσαμε με την τρομοκρατία" και θα περίμενε κανείς το 2003, με την πρωτοεμφάνιση του "Ε.Α." ν' αντιδράσει αστραπιαία κι αποφασιστικά, έδειξε μια ανεξήγητη τότε αδράνεια, μια αδιαφορία που συνεχίστηκαν και με τις νέες ενέργειες. Αυτό όμως δεν έγινε λόγω χαλαρότητας, αλλά για άλλους λόγους. Γνώριζαν την αλήθεια, ότι δεν υπήρχε κανένας κίνδυνος, ότι ήταν δικοί τους αφού πίσω τους βρίσκονταν οι μυστικές υπηρεσίες. Ετσι εξηγείται η περίεργη συμπεριφορά της Αστυνομίας όλα αυτά τα χρόνια, αφού δεν μπορούσαν να επαναλάβουν την γκάφα του '85 και να συλλάβουν τον άνθρωπό τους. Την αλήθεια αυτή αποκάλυψαν μάλιστα οι ίδιοι όταν δεν δίστασαν να γράψουν, πριν μερικά χρόνια, σε επίσημο έντυπο της Ν.Δ. ότι πίσω απ' αυτές τις οργανώσεις βρίσκονται μυστικές υπηρεσίες. Επειδή όμως δεν μπορούσαν να κατονομάσουν τους πραγματικούς τους πάτρωνες, τις χρέωσαν στις... Τούρκικες μυστικές υπηρεσίες. Ολα όσα καθημερινά παπαγαλίζουν απ' τα κανάλια οι αστυνομικοί ρεπόρτερς και οι μεγαλοδημοσιογράφοι για την υπόθεση είναι συνειδητά ψέματα, αφού όλοι τους γνωρίζουν την αλήθεια και την κρύβουν. Για να δημιουργήσουν κλίμα δήθεν μεγάλης "τρομοκρατικής" απειλής που εξυπηρετεί τα σχέδιά τους, μπροστά στην πλήρη ανυποληψία του πολιτικού συστήματος. Γνωρίζουν ότι οποιοδήποτε απ' τα δύο μεγάλα κόμματα κερδίσει στις εκλογές, μετά από 6 μήνες δεν θα μπορεί να κυβερνήσει (όπως συνέβη μετά τις πρόσφατες εκλογές) και θα τίθεται πάλι ζήτημα εκλογών. Κι ότι σ' αυτό το αδιέξοδο, μια τακτική έντασης μέσω βίαιων ενεργειών μπορεί να δημιουργήσει το κατάλληλο κλίμα για να επιβάλουν όποια λύση επιθυμούν».

!Η «Συνωμοσία των πυρήνων της φωτιάς Αθηνών - Θεσσαλονίκης» ανέλαβε με προκήρυξη την ευθύνη για το μπαράζ επιθέσεων με γκαζάκια. Η προκήρυξη είναι αναρτημένη, για όποιον ενδιαφέρεται να τη διαβάσει, στο Indymedia.