Το Σημείο G

Image: "The Tower of Babel" Pieter Bruegel the Elder, c. 1563 -oil on panel 114 cm × 155 cm (45 in × 61 in) Kunsthistorisches Museum, Vienna Austria

Η αισιόδοξη κατάληξη της Συνόδου των G 20, δεν έδειξε μόνο την αρχή για μια καινούργια οικονομική πορεία, αλλά και την αρχή για μια Παγκόσμια Αρχή.

Image: United States President Barack Obama, Prime Minister of Italy Silvio Berlusconi and President of the Russian Federation Dmitry Medvedev at the Heads of Delegation Family Group photograph at the London Summit at ExCel.Taken earlier in the morning.
Picture Richard Lewis/Newsteam.co.uk
Crown Copyright - for any further enquiries please contact News Team International

Η φωτογραφία αυτή τη φορά ήταν μάλλον χαρακτηριστική. Ο Μπαράκ Ομπάμα στην πρώτη μεγάλη του πρεμιέρα στο εξωτερικό ποζάρει, μ’ ένα μεγάλο χαμόγελο και με υψωμένο τον αντίχειρά του. Δίπλα του ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι με τα ολοκαίνουργια μαλλιά του έχει σκύψει επάνω του αγκαλιάζοντάς τον από τον ώμο, «φορώντας» και αυτός ένα μεγάλο χαμόγελο που αναδεικνύει και τα ολοκαίνουργια δόντια του. Στην άλλη μεριά της αγκαλιάς του ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ, που ακόμη δεν έχει αποκτήσει την πείρα του «χαμόγελου των σταρ», χαμογελάει κι αυτός έστω και λίγο κρύα, χαιρετώντας το φακό. Από κάτω τους ακριβώς ο Πρόεδρος της Κίνας Χου Ζιντάο, ακόμη πιο άπειρος στα σταριλίκια, αφήνει να διακρίνεται μια υποψία χαμόγελου, που είναι γνωστό και ως το «χαμόγελο το Κινέζου». Αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι η Κίνα είναι η μεγαλύτερη ανερχόμενη οικονομική δύναμη. Κατά πάσα πιθανότητα στο χρονικό μέσο αυτής της πρωτοφανούς παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, η σύνοδος του G20 ήταν πετυχημένη, ή τουλάχιστον έτσι έκριναν οι αγορές παγκόσμια αν κρίνουμε κι εμείς από τη μεγάλη άνοδο που σημείωσαν τα Χρηματιστήρια παγκόσμια, την επόμενη μέρα.

Η συμφωνία για την ενίσχυση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, των αναδυόμενων αγορών και του παγκόσμιου εμπορίου, ήταν άλλωστε στη σωστή κατεύθυνση, όπως και η απόφαση για την παγκόσμια ενίσχυση των οικονομιών με 1,1 τρις δολάρια. Η σύνοδος του G20 όμως δεν έδειξε μόνο αυτό. Όπως είδατε και σ’ αυτές τις λίγες αράδες αυτού του κειμένου η λέξη «παγκόσμια» έχει χρησιμοποιηθεί 6 φορές. Και αυτό δείχνει και κάτι άλλο που φάνηκε μ’ αυτή την κρίση. Στην εποχή μας όλα πια είναι «παγκόσμια». Και τα προβλήματα, αλλά και οι λύσεις. Αυτό, άλλες φορές και για άλλους μπορεί να θεωρείται κακό και για άλλος καλό. Το ζήτημα όμως είναι πως το μεγάλο χαρακτηριστικό του 21ου αιώνα είναι η παγκοσμιότητα. Κανείς δεν ξέρει πως ακριβώς θα εξελιχθεί το μέλλον, αλλά κατά πάσα πιθανότητα, μέσα στη διάρκεια αυτού του αιώνα, η ανθρωπότητα θα βαδίσει προς το δεδομένο μια παγκόσμιας διακυβέρνησης. Το G20 αποτελεί για την ώρα μια πρώτη παγκόσμια άτυπη «βουλή», με αποφάσεις που ρυθμίζουν οικονομικά το μέλλον της ανθρωπότητας.

Η σύνοδος του ΝΑΤΟ στο Στρασβούργο που ακολούθησε, είναι και μια πρόγευση για το πώς θα είναι οργανωμένη στρατιωτικά, αυτή η κάποτε παγκόσμια διακυβέρνηση. Οι δε διαδηλώσεις που εξελίχτηκαν τόσο στο Λονδίνο, όσο και στο Στρασβούργο, αποτελούν και αυτές μια άλλους είδους πρόγευση, για το πώς θα είναι οργανωμένοι, όλοι αυτοί που πάντα θα αντιτίθενται στα δεδομένα μιας παγκόσμιας διακυβέρνησης.

"Σκηνές εμφυλίου πολέμου" χαρακτηρίζουν τα γαλλικά μέσα ενημέρωσης τις εικόνες των συγκρούσεων των διαδηλωτών με την αστυνομία.

Link: http://www.youtube.com/watch?v=4edLE4DMdrg

΄Όλα αυτά θυμίζουν και κάπως το «Πόλεμο των Άστρων», το κινηματογραφικό έπος του Τζωρτζ Λούκας. Και μην ψάχνετε για εξωγήινους. Υπάρχουν τόσο πολλοί «εξωγήινοι» ανάμεσα μας, που οι αυθεντικοί περιττεύουν.

Όλα τα πάρα πάνω αποτελούν το «καλό» σενάριο και τελούν υπό την προϋπόθεση ότι η σημερινή κρίση θα ξεπεραστεί τελικά. Γιατί αν η κρίση δεν ξεπεραστεί τότε αντί για παγκόσμια διακυβέρνηση, θα προκύψει παγκόσμιος πόλεμος., όπως έγινε και με την προηγούμενη μεγάλη κρίση που ξεκίνησε με το κραχ του 1929 και έληξε με τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο δέκα χρόνια αργότερα. Η διαφορά με τα προηγούμενα είναι ότι αν τώρα προκύψει παγκόσμιος πόλεμος θα είναι και ο τελευταίος. Και μετά θα πρέπει να ξεκινήσουμε πάλι από την εποχή των σπηλαίων. Εκτός κι αν βρεθούμε στον «Πλανήτη των Πιθήκων».