Το Μυστικό του Twilight

Ποιος είναι ο λόγος που εκατομμύρια νεαροί και νεαρές σε όλον τον κόσμο παρακολουθούν με πάθος την ερωτική ιστορία ανάμεσα σε ένα βαμπίρ και στην θνητή αγαπημένη του.

Πριν από μερικούς μήνες συνάντησα μια νεαρή φίλη μου, πρέπει να είναι γύρω στα είκοσι, για να πιούμε ένα καφέ. Η σχέση μας είναι σκέτα φιλική και ολίγον οικογενειακή, παρ’ όλο που δεν μας συνδέουν άμεσα οικογενειακοί δεσμοί. Εξ αγχιστείας. Την είχα συναντήσει για πρώτη φορά πριν μερικά χρόνια σε μια τέτοια οικογενειακή συγκέντρωση, όταν ήταν γύρω στα δεκαεφτά της και παρ’ όλο που δεν γνωριζόμασταν, αισθάνθηκε προφανώς όση εμπιστοσύνη χρειαζόταν για να μου εκμυστηρευτεί τα τότε μυστικά της. Τα προβλήματα δηλαδή που περνούσε εξ αιτίας ενός πρόσφατου χωρισμού, που μάλλον την είχε πονέσει αρκετά. Προφανώς η κουβέντα μας κάπου την είχε αγγίξει ή κάπου την είχε βοηθήσει στο πρόβλημά της κι έτσι από τότε, περίπου μια φορά το χρόνο με παίρνει τηλέφωνο για να μου εξιστορήσει τις κυρίως ερωτικές περιπέτειές της εποχής της και τα προβλήματα που συνήθως έχουν να κάνουν με κάποιο χωρισμό που προηγήθηκε. Την τελευταία φορά που συναντηθήκαμε το πρόβλημα είχε αντίθετη φορά. Ήθελε να τα φτιάξει με κάποιον και απλώς δεν προέκυπτε. Της ζήτησα λοιπόν να μου πει τα σχετικά για να δω αν θα μπορούσα να βγάλω κάποιο συμπέρασμα. Μου είπε λοιπόν για κάποιο νεαρό στην ηλικία της που της άρεσε και που εκείνος δεν της έδινε την σημασία που θα ήθελε. Όπως μου εξιστόρησε, τον έβλεπε για κάποιο διάστημα στη σχολή που φοιτούσε και όταν επί τέλους γνωρίστηκαν, κοιμήθηκε μαζί του από το πρώτο βράδυ. Στη συνέχεια όμως εκείνος φαινόταν να την αγνοεί, παρ’ όλο που μέσα της αισθανόταν πως του άρεσε. Της ζήτησα να μου περιγράψει την δική της συμπεριφορά απέναντί του και απ’ ότι κατάλαβα, μια και όπως μου είπε και η δική της συμπεριφορά ήταν πολύ συγκρατημένη, θα μπορούσα να υποθέσω πως ίσως και ο πιτσιρικάς φίλος της να αισθανόταν όπως και εκείνη αυτή τη στιγμή. Είναι συνηθισμένο σε νεαρούς ανθρώπους αλλά συχνά και σε μεγαλύτερους, το να μην μπορούν να εκφράσουν αυτό που σκέφτονται και συχνά δυο άνθρωποι που αισθάνονται το ίδιο, δεν σμίγουν εξ αιτίας της αδυναμίας να εκφράσουν με τον κατάλληλο τρόπο αυτό που αισθάνονται. Της επεσήμανα πρώτα τα σφάλματά της. Της είπα δηλαδή, ότι μια και της άρεσε διαφορετικά από τους υπόλοιπους, δεν ήταν ανάγκη να κοιμηθεί μαζί του από τη πρώτη φορά που γνωρίστηκαν. Καλό είναι να αφήνουμε και στον άλλον την ικανοποίηση του να κατακτήσει κάτι, στον κατάλληλο χρόνο. Στις σχέσεις που δεν είναι απλά σεξουαλικές , αλλά που μπορούν να εξελιχτούν σε ερωτικές, είναι καλό το σεξ να έρχεται, όταν και το συναίσθημα ωριμάσει. Αλλιώς το πρόωρο σεξ μπορεί συχνά να καταστρέψει μια πιθανόν ερωτική ιστορία. Αφού το ξεπεράσαμε αυτό της είπα ότι το να είναι ερωτευμένη με κάποιον δεν είναι ντροπή σε καμιά περίπτωση, ακόμη κι αν το πρόσωπο του έρωτά μας δεν αισθάνεται το ίδιο για μας. Άσχημο είναι μόνο το να πιέζουμε κάποιον να αισθανθεί το ίδιο με εμάς. Ο εγωισμός και η κτητικότητα συνήθως είναι κακοί σύμβουλοι. Της είπα λοιπόν, όταν θα τον έβλεπε την επόμενη φορά, αν η ίδια αισθανόταν ακόμα το ίδιο να του έλεγε μόνο μια κουβέντα: « σε σκέφτομαι». Όπως το περίμενα, όταν με ξαναπήρε τηλέφωνο μετά από μια βδομάδα, ήδη ήταν ζευγάρι με τον φίλο της. Ήξερα όμως επίσης ότι δεν θα κρατούσε πολύ. Όχι εξ αιτίας του. Εξ αιτίας της. Όπως κι άλλες νεαρές κοπέλες της ηλικίας ήξερα ότι θα ζητούσε αργά ή γρήγορα κάτι περισσότερο, από αυτά που θα μπορούσε να της δώσει ο καινούργιος φίλος της. Κάτι πολύ παραπάνω. Που θα είναι πολύ δύσκολο να το βρει όμως.

Είναι μερικές κουβέντες που είναι «βαριές». Όπως το «σε σκέφτομαι» για παράδειγμα. Οι κουβέντες, οι λέξεις, τα νοήματα έχουν ενέργεια. Αρκεί να γνωρίζεις πότε και πώς να εξαπολύσεις αυτή την ενέργεια. Αρκεί η κουβέντα να είναι ειλικρινής. Να κουβαλάει το βάρος των συναισθημάτων σου.

Λίγους μήνες αργότερα πήγα στο Mall ένα μεσημέρι με λίγο κόσμο, όπως συνήθως προτιμάω και είδα το “Twilight”. Είχα διαβάσει για το βιβλίο που βασίστηκε η ταινία και που είχε γίνει επιτυχία, όπως και τα δυο επόμενα που είχε κυκλοφορήσει η ίδια συγγραφέας, η Στέφανι Μάγιερς και ήξερα για την επιτυχία που είχε σημειώσει ήδη η ταινία στις ΗΠΑ. Για τις πρεμιέρες που οι νεαρές θαυμάστριες του πρωταγωνιστή Ρόμπερτ Πάτινσον, του έδειχναν το λαιμό τους και του φώναζαν «δάγκωσέ με». Ίσως ότι καλύτερο θα μπορούσε να πει κανείς σ’ ένα βαμπίρ. Η υπόθεση της ταινίας μου ήταν λίγο πολύ γνωστή. Η ιστορία μιας νεαρής από την Αριζόνα, που την ενσαρκώνει η πολύ ρομαντικά όμορφη Κρίστεν Στιούαρτ, που πηγαίνει να ζήσει σ’ ένα μικρό χωριό στην βροχερή πολιτεία της Ουάσινγκτον, με τον πατέρα της που είναι σερίφης και όπου γνωρίζεται με τον, κατά κάποιο τρόπο νεαρό, ΄Εντουαρντ Κάλεν, που όμως ανήκει σε μια οικογένεια βαμπίρ. Και για τον έρωτά τους, που είναι έτσι κι αλλιώς πέρα από τα συνηθισμένα. Και για τον οποίον θα έδιναν ο ένας για τον άλλον μέχρι και τη ζωή του. Τα παρακάτω ας μην τα πούμε για όσους τυχόν δεν έχουν δει την ταινία. Ήταν μια πολύ ωραία ταινία για έναν πέρα από τη ζωή νεανικό έρωτα. Και επιπλέον περιελάμβανε και όλες τις σωστές λέξεις και φράσεις, από τους δυο πρωταγωνιστές στα κατάλληλα σημεία. Όπως αυτή που λέει κάποια στιγμή το νεαρό βαμπίρ στην αγαπημένη του «δεν μπορώ πια να συγκρατήσω την επιθυμία μου να σε ξαναδώ». Και γενικά όσα λένε οι δυο πρωταγωνιστές στη διάρκεια του φλερτ τους, θα μπορούσαν να διδάσκονται σε ειδικά σεμινάρια για το φλερτ, μια διαδικασία που στους καιρούς μας έχει μάλλον ξεπεραστεί από τις ταχύτητες που κινείται η εποχή Η επιτυχία της ταινίας, ήταν και γι αυτούς και για άλλους λόγους, απόλυτα δικαιολογημένη.

Αυτό ήταν κάτι που περίμενα. Αυτό που δεν περίμενα ήταν πως μέσα στους επόμενους μήνες, αυτό το μικρό αρθράκι που είχαμε γράψει, μια απλή παρουσίαση της ταινίας, θα γινόταν το πιο δημοφιλές κομμάτι απ’ όσα έχει δημοσιεύσει το Κλικ μέχρι τώρα (στην καινούργια του περίοδο), με επισκεψιμότητα που δεν συγκρίνεται με κανένα άλλο άρθρο. Ο δε χώρος με τα σχόλια των επισκεπτών μέχρι τώρα εξακολουθεί να συμπληρώνεται από τους φαν της ταινίας, μεγαλώνει μέρα με την ημέρα. Οι οποίοι φαν, κατά τα λεγόμενά τους, περιμένουν με ανυπομονησία την επόμενη ταινία, το Twilight 2, που κατά πάσα πιθανότητα θα παιχτεί προς το τέλος της χρονιάς, ή ακριβώς τη μέρα της Πρωτοχρονιάς του 2010, που είναι και πολύ ταιριαστή για μια ιστορία με βαμπίρ.

Θα μπορούσε να είναι κάτι τέτοιο συμπτωματικό; Ίσως, αλλά όχι όταν η διαφορά είναι τόσο μεγάλη. Είναι εξ άλλου και το γεγονός ότι η καινούργια γενιά, η λεγόμενη και γενιά του ίντερνετ, αναζητά τα δικά της πρότυπα και αυτό το γεγονός που είναι γνωστό και από άλλες παραμέτρους είναι εκείνο που «ευθύνεται» για την πραγματικά τεράστια δημοτικότητα του Twilight και των πρωταγωνιστών του. Ποιο γεγονός όμως, ή καλύτερα ποιο μέγεθος είναι εκείνο που καθορίζει τις αναζητήσεις αυτής της νέας γενιάς, η οποία με τις επιλογές της θα καθορίσει το μέλλον;

Δεν είναι βέβαια δυνατόν μέσα από τις σελίδες ενός άρθρου να σκιαγραφήσει το προφίλ μιας ολόκληρης γενιάς. Για να το κάνει κανείς αυτό θα έπρεπε πρώτα να κάνει μια μεγάλη έρευνα και μετά να αναπτύξει το θέμα στις σελίδες ενός βιβλίο. Γι αυτό και μέσα από αυτό το άρθρο δεν θα επιχειρήσουμε κάτι τέτοιο. Αυτό που θα προσπαθήσουμε να κάνουμε είναι να ψηλαφήσουμε απλώς το θέμα, με την πιθανότητα ή ίσως και με την ελπίδα να ξεκινήσουμε έναν διάλογο μέσα από τις σελίδες αυτού του περιοδικού, με κάποιους από τους αντιπρόσωπους αυτής της γενιάς, που μια και οι ίδιοι ζουν αυτά που θα προσπαθήσουμε εμείς να εκλογικεύσουμε, η άποψή τους έχει μάλλον ιδιαίτερη σημασία. Ας δούμε λοιπόν τα δεδομένα αυτής της γενιάς, με λίγα λόγια και μόνο σε σχέση με την εντύπωση που έκανε το Twilight, στους νεαρούς και τις νεαρές που γέμισαν τις αίθουσες που προβαλλόταν η ταινία. Αυτή η γενιά λοιπόν έχει πολλά πλεονεκτήματα σε σχέση με πολλές προηγούμενες. Εμφανισιακά και μόνο εδώ και περίπου 30-40 χρόνια κάθε καινούργια γενιά είναι και λίγο πιο «προηγμένη» από την προηγούμενη. Οι σημερινοί νέοι δηλαδή, αγόρια και κορίτσια, είναι ψηλότεροι, πιο καλοφτιαγμένοι και πιο όμορφοι, από τους νέους της ίδιας ηλικίας πριν από 40 χρόνια , ας πούμε. Επίσης είναι σε γενικές γραμμές και πιο γρήγοροι στο μυαλό. Οι διατροφικές συνήθειες και η εξέλιξη της τεχνολογίας , έχουν παίξει εδώ το ρόλο τους. Ωστόσο σε κάποιους τομείς υπάρχουν και μειονεκτήματα. Ένα από αυτά τα μειονεκτήματα, που από κάποια άποψη είναι και αρκετά βασικό, είναι το ότι αυτή η γενιά δεν έχει και πολύ καλές σχέσεις με την κλασική λογοτεχνία. Υπάρχουν λόγοι γι αυτό. Η σημερινή γενιά των τηνέϊτζερς, μεγάλωσε ουσιαστικά με την εικόνα. Με την εικόνα της τηλεόρασης αρχικά και στις μέρες μας με την εικόνα της τηλεόρασης και του ηλεκτρονικού υπολογιστή. Η εικόνα έχει πολλά πλεονεκτήματα, αλλά έχει και μειονεκτήματα. Ένα από αυτά είναι το ότι κάνει τους ανθρώπους βιαστικούς. Τους συνηθίζει επίσης στα σύντομα και κοφτά μηνύματα. Αυτός είναι ο λόγος που σ’ ένα μεγάλο ποσοστό της, η σημερινή γενιά των νέων, δεν πρόλαβε να ασχοληθεί με την κλασική λογοτεχνία. Τα βιβλία θέλουν χρόνο. Αλλά επίσης δίνουν και χρόνο σε όσους τα διαβάζουν. Εκτός από το ότι μας επιτρέπουν να σκεφτούν περισσότερο σε βάθος, επίσης επειδή έχουν γραφτεί σε παλιότερες εποχές, μας δίνουν κι ένα μέτρο για τον τρόπο που σκέφτονταν οι άνθρωποι κάποιες δεκαετίες , κάποιους αιώνες ή κάποιες χιλιετίες πριν. Σε εποχές δηλαδή που οι άνθρωποι ήταν περισσότερο συναισθηματικοί και ιδεολόγοι απ’ όσο είναι σήμερα. Και αυτή είναι μια πολύ σημαντική διαφοροποίηση των σημερινών νέων, από τους νέους κάποιων περασμένων δεκαετιών.

Υπάρχει μια ακόμη πολύ σημαντική διαφορά σε σχέση με το θέμα μας. Από το 1950 και μετά κάθε επόμενη γενιά, απολαμβάνει όλο και μεγαλύτερες ελευθερίες σε σχέση με το σεξ. Από την δεκαετία του πενήντα που οι άνδρες διεκδίκησαν την «απαλλαγή» τους από ηθικούς κανόνες, και μετά με την σεξουαλική επανάσταση των σίξτυς, τα παιδιά των λουλουδιών, τους χίππυς της δεκαετίας του εβδομήντα, κάθε επόμενη γενιά ήταν και περισσότερο απελευθερωμένη στη σεξουαλική της συμπεριφορά. Στη δεκαετία του πενήντα ας πούμε ένας νέος της εποχής θα χρειαζόταν να «σκάψει» πολύ για να πείσει την αγαπημένη του, να κάνει έρωτα μαζί του, αν δεν ήταν κοντά η προοπτική ενός γάμου. Στη σημερινή εποχή, που και οι γυναίκες έχουν, θεωρητικά τουλάχιστον, έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους άνδρες, το σεξ έχει γίνει μια μάλλον εύκολη υπόθεση. Πάρα πολλές φορές μάλιστα, όπως συνέβη και με την νεαρή μου φίλη, το σεξ προηγείται του φλερτ, αν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για ν’ αναπτυχτεί και κάποιο φλερτ. Αυτό από μία άποψη, αποτελεί πρόοδο. Δικό μας είναι το σώμα μας κι ότι θέλουμε το κάνουμε. Κανείς δεν έχει δικαίωμα να μας υποδείξει πως θα χειριστούμε τις σεξουαλικές διαθέσεις μας. Και από πολλές απόψεις η εκτόνωση της σεξουαλικής μας επιθυμίας μας κάνει καλό. Από μία άλλη όμως άποψη, αυτή η ίδια η σεξουαλική απελευθέρωση αποτελεί και κάποιου είδους «οπισθοχώρηση». Από την άποψη δηλαδή ότι η μεγάλη σεξουαλική απελευθέρωση δίνει προτεραιότητα στα βασικά ανθρώπινα ένστικτα, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα το διανοητικό και ψυχικό μέρος της ανθρώπινης φύσης. Σε αντίθεση με όλα τα άλλα ζώα που βιώνουν έτσι κι αλλιώς μια απόλυτη σεξουαλική ελευθερία ο άνθρωπος είναι το μόνο δισυπόστατο ον. Και για εκείνους ακόμη που αρνούνται την ύπαρξη της ψυχής , παραμένει το δεδομένο ότι ο άνθρωπος είναι το μόνο ζώο που διαθέτει την ικανότητα της συνείδησης και οι πράξεις του οφείλουν έτσι και αλλιώς να εναρμονίζουν τα βασικά ένστικτα με τις ψυχικές του διαθέσεις, ή έστω με τις διανοητικές. Όταν ο έρωτας «υποβιβάζεται» μόνο στο επίπεδο της σωματικής έλξης, αφήνει έξω από το παιχνίδι το ψυχικό ή διανοητικό του μέρος. Είναι γεγονός πως αν και το σεξ που βασίζεται μόνο στη σωματική έλξη, μπορεί να είναι μια απολαυστική εμπειρία, εν τούτοις δεν μπορεί να συγκριθεί ποιοτικά με την απόλαυση του σεξ, όταν αποτελεί την κορύφωση μια ερωτικής επιθυμίας που συμπεριλαμβάνει το διανοητικό και ψυχικό μας μέρος.

Η σημερινή γενιά των 17ρηδων, 20ρηδων και λίγο παραπάνω, έχουν μάλλον στερηθεί πρότυπα, κάπως πιο ρομαντικά και συναισθηματικά, μια και «ήρωές» τους ως τώρα ήταν τα καρτούν του jetix ή έστω και οι νεαροί μάγοι στις ιστορίες του Χάρυ Πότερ.
Πολλοί εκπρόσωποι αυτής της γενιάς, πιθανόν να μην γνωρίζουν καν ποιος ήταν ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα, ενώ δεν έζησαν ούτε κινηματογραφικές εμπειρίες τύπου “love story”. Από αυτή τη μεριά ήταν μια γενιά μάλλον στερημένη σε ρομαντικές ιστορίες αγάπης. Και είναι γεγονός ότι το Twilight, είναι βασικά μια μάλλον ρομαντική ερωτική ιστορία αγάπης. Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε ότι οι δυο πρωταγωνιστές ανταλλάσουν το πρώτο τους φιλί, αφού η ταινία έχει φτάσει ήδη στη μέση της. Οι δυο πρωταγωνιστές της ταινίας πρώτα ερωτεύονται ο ένας τον άλλον και ολοκληρώνουν τη σχέση τους, που θα μπορούσε να φτάσει μέχρι να δώσουν τη ζωή τους ο ένας για τον άλλον, αφού πρώτα έχουν εκφράσει τον έρωτα που τους συνδέει. Ο Έντουαρντ Κάλλεν, το βαμπίρ της ταινίας, έχει άλλωστε όλες τις ιδιότητες, που οι γυναίκες θα ήθελαν ιδεατά τουλάχιστον να διαθέτει ο αγαπημένος τους. Είναι ερωτευμένος με την αγαπημένη του, αισθάνεται μια ανάγκη να την προστατεύει, πράγμα που κάνει επανειλημμένα, έχει απίστευτες δυνάμεις και διαθέτει την θεϊκή δύναμη του να είναι αθάνατος. Επιπλέον είναι και δυνητικά «κακός», πράγμα που ανέκαθεν ήταν ελκυστικό για τις γυναίκες. Γι αυτό άλλωστε και οι νεαρές φαν της ταινίας, παραληρούν σε κάθε εμφάνιση του Ρόμπερτ Πάτινσον, που υποδύεται το ερωτευμένο βαμπίρ.

Αυτοί είναι πάνω κάτω και σε τελική ανάλυση, οι λόγοι που κατά την άποψή μας, η σημερινή γενιά, έκανε τόσο μεγάλη επιτυχία το Twilight. Ας μην ξεχνάμε εξ άλλου ότι οι δυο μεγαλύτερες επιτυχίες όλων των εποχών, το «Όσα παίρνει ο ΄Ανεμος» και ο «Τιτανικός» ήταν βασικά ρομαντικές ιστορίες. Ίσως μερικοί θα απορήσουν για το λόγο που το Κλικ αφιερώνει τόσο χώρο για την επιτυχία μιας νεανικής ταινίας. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Και το Twilight συμπίπτει με το τέλος μιας εποχής, που χαρακτηρίστηκε από το άκρατο κυνήγι του κέρδους και τις επιφανειακές ανθρώπινες σχέσεις. Μια εποχή που το ξεκίνημά της συνέπεσε με την προβολή μιας άλλης ταινίας με πρωταγωνιστή τον Μάϊκλ Ντάγκλας και με τίτλο Wall Street , στη διάρκεια της οποίας ο πρωταγωνιστής Γκόρντον Γκέκο λέει τη φράση “Greed is Good”- «Η Απληστία είναι καλή». Αυτή η εποχή έφτασε στα όριά της εκτροχιάζοντας της παγκόσμια οικονομία και μαζί τις ανθρώπινες σχέσεις, φιλικές, επαγγελματικές, ερωτικές. Η εποχή αυτή αλλάζει και μαζί όσα την χαρακτήριζαν. Το Twilight αποτελεί κι αυτό με τον τρόπο του ένα Σημάδι των Καιρών