Έκθεση σχεδίων Federico Fellini: Ονειρα και Εμμονές

Για πρώτη φορά στην Ελλάδα θα εκτεθούν σχέδια τού διάσημου Ιταλού σκηνοθέτη Federico Fellini. Το ευρύ κοινό, αν και γνωρίζει τις περισσότερες ταινίες τού μεγάλου σκηνοθέτη, μάλλον αγνοεί ότι ο Fellini προτού ασχοληθεί με τον κινηματογράφο συνεργάστηκε σαν σκιτσογράφος με διάφορα περιοδικά. Στη διάρκεια της ζωής του ουδέποτε εγκατέλειψε τη συνήθειά του να σχεδιάζει είτε σκιτσάροντας φιγούρες για τις ταινίες του είτε απεικονίζοντας τα πολλά και παράξενα όνειρά του.

Το Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Βασίλη και Μαρίνας Θεοχαράκη διοργανώνει μια σημαντική έκθεση σε συνεργασία με το Ίδρυμα Federico Fellini που εδρεύει στο Rimini τής Ιταλίας, γενέτειρα του σκηνοθέτη, με περιεχόμενο 80 πρωτότυπα σχέδιά του (διαστάσεων περίπου 30 x 22 εκ.). Θα εκτεθούν επίσης 10 αναπαραγωγές (διαστάσεων περίπου 36 x 49 εκ.) σελίδων από το Libro dei Sogni (Βιβλίο των ονείρων) που κυκλοφόρησε πρόσφατα στην Ιταλία, και σε άλλες χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής και το οποίο περιέχει καταγραφές των ονείρων του Fellini από τον ίδιο τόσο με λέξεις αλλά όσο και με σχέδιά του.

Στόχος της έκθεσης, την οποία επιμελήθηκαν η Ελισάβετ Πλέσσα και ο Πλάτων Ριβέλλης, είναι να αναδείξει την εξαιρετική καλλιτεχνική αξία των σχεδίων του Fellini και να φέρει σε επαφή το ελληνικό κοινό με αυτή τη σημαντικότατη πτυχή του μεγάλου σκηνοθέτη, η οποία αν και αυτόνομη μέσα στο σύνολο του έργου του, ταυτόχρονα έχει βαθιά και άρρηκτη σχέση με τη σύλληψη και την πραγματοποίηση των ταινιών του.

Η έκθεση θα συμπληρωθεί με προβολή στο Αμφιθέατρο του Ιδρύματος Θεοχαράκη πέντε ταινιών τού Federico Fellini οι οποίες έχουν αυτοβιογραφικές αναφορές. Τις ταινίες θα προλογίσει και θα σχολιάσει ο Πλάτων Ριβέλλης. Θα έχει προηγηθεί στην ίδια αίθουσα και από τον ίδιο ομιλητή μία δίωρη διάλεξή του την Πέμπτη 11 Ιουνίου στις 19.30 για το σύνολο του έργου του Fellini με παράλληλη προβολή αποσπασμάτων από τις σημαντικότερες ταινίες του.

Η έκθεση συνοδεύεται από πλήρως εικονογραφημένο κατάλογο που θα περιέχει επίσης κείμενα ειδικών σχετικά με τη σημασία των σχεδίων στη ζωή και στο κινηματογραφικό έργο του Fellini.

Η έκθεση τελεί υπό την αιγίδα της ιταλικής πρεσβείας στην Αθήνα και θα συμπεριληφθεί στο σύνολο των εκδηλώσεων που διοργανώνει η πρεσβεία με τον τίτλο Italia in Piazza 2009 (Τεχνόπολις, Γκάζι, 1-6 Ιουνίου).

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΠΡΟΒΟΛΩΝ ΤΑΙΝΙΩΝ ΤΟΥ FEDERICO FELLINI ΣΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ΘΕΟΧΑΡΑΚΗ ΜΕ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ ΡΙΒΕΛΛΗ

• 16 ΙΟΥΝΙΟΥ: I vitelloni [Οι χαραμοφάηδες], 1953 Α/Μ, Αργυρό Λιοντάρι στη Βενετία ex aequo
• 18 ΙΟΥΝΙΟΥ: La dolce vita [Η γλυκιά ζωή], 1960 Α/Μ, Χρυσός Φοίνικας στις Κάννες
• 22 ΙΟΥΝΙΟΥ: Otto e mezzo [Οκτώμισι – 8½], 1963 Α/Μ, Oscar
• 23 ΙΟΥΝΙΟΥ: Roma [Ρώμη], 1972 έγχρ.
• 25 ΙΟΥΝΙΟΥ: Intervista [Συνέντευξη], 1987 έγχρ.

Όλες οι εκδηλώσεις θα αρχίζουν στις 19.30.

Κείμενα καταλόγου της έκθεσης

-Vittorio Boarini
(διευθυντής του Ιδρύματος Fellini)
-Tullio Kezich
(συγγραφέας, κριτικός κινηματογράφου, βιογράφος του Fellini και επίτιμος πρόεδρος του Ιδρύματος Fellini)
-Πλάτων Ριβέλλης
(φωτογράφος και θεωρητικός της φωτογραφίας και του κινηματογράφου, συνεπιμελητής της έκθεσης)
Ελισάβετ Πλέσσα
(ιστορικός τέχνης, συνεπιμελήτρια της έκθεσης)

ΣΥΝΟΠΤΙΚΟ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ

1920 Ο Federico Fellini γεννιέται στο Rimini της Αδριατικής στις 20 Ιανουαρίου. Γιος της Ida Barbiani και του Urbano Fellini, εμπορικού αντιπροσώπου ειδών ζαχαροπλαστικής, και αδελφός του Riccardo και της Maria Maddalena.

1937 Πρώτα σχέδια με μολύβι και πινέλο. Στο Rimini ο διευθυντής του σινεμά Fulgor του ζητά να φιλοτεχνήσει καρικατούρες διάσημων ηθοποιών για να διακοσμήσει τον κινηματογράφο του.

1939 Στη Ρώμη γράφεται στη Νομική Σχολή από όπου δεν παίρνει ποτέ πτυχίο αφού ξεκινά αμέσως συνεργασία σαν σκιτσογράφος με τα γνωστά έντυπα Popolo di Roma, Cine illustrato, La signorina grandi firme, Cinemagazzino, και κυρίως με το σατιρικό περιοδικό Marc’Aurelio. Γνωριμία και φιλία με τον διάσημο κωμικό ηθοποιό Aldo Fabrizi που θα τον μυήσει στον κόσμο του κινηματογράφου.

1943 Γάμος με τη νεαρή ηθοποιό του θεάτρου Giulietta Masina, την οποία είχε γνωρίσει έναν χρόνο νωρίτερα σε ραδιοφωνική τους συνεργασία.

1943-1945 Συμμετέχει σαν συν-σεναριογράφος σε μερικές ταινίες όπου συνήθως πρωταγωνιστεί ο Fabrizi.

1944 Ανοίγει μαγαζάκι στη Ρώμη μαζί με έναν φίλο του και σχεδιάζει καρικατούρες για τους Αμερικανούς στρατιώτες που απελευθέρωσαν τη Ρώμη.

1945 Πεθαίνει το μόλις δύο εβδομάδων αγοράκι τους, ο Federichino. Ξεκινάει η συνεργασία του, καθώς και η βαθιά φιλία του, με τον μεγάλο σκηνοθέτη Roberto Rossellini ο οποίος τον χρησιμοποίησε άλλοτε σαν σεναριογράφο, άλλοτε σαν βοηθό σκηνοθέτη και πάντοτε σαν σύμβουλο στις ταινίες του «Roma città aperta» – «Ρώμη ανοχύρωτη πόλη», «Paisà», «Il miracolo» – «Το θαύμα», «Europa ’51», «Francesco, giullare di Dio» – «Φραγκίσκος, ο γελωτοποιός του Θεού» και «Dov’è la libertà?» – «Πού είναι η ελευθερία;».

1945-1950 Εργάζεται σε διάφορες κινηματογραφικές παραγωγές σαν συν-σεναριογράφος.

1948 Εμφανίζεται για πρώτη και τελευταία φορά σαν ηθοποιός παίζοντας έναν δευτερεύοντα βωβό ρόλο (τον υποτιθέμενο Άγιο Ιωσήφ) στη μικρού μήκους ταινία του Rossellini «Il miracolo» – «Το θαύμα».

1951 Κυκλοφορεί η πρώτη του ταινία «Luci del varietà» – «Τα φώτα του βαριετέ» την οποία συνυπογράφει σαν σκηνοθέτης με τον ήδη γνωστό Alberto Lattuada. Ξεκινάει η μακρόχρονη και αδιάλειπτη συνεργασία του με τον συνθέτη Nino Rota για τη μουσική της πρώτης αποκλειστικά δικής του ταινίας «Lo sceicco bianco» – «Ο Λευκός Σεΐχης».

1954 Παρά την επιτυχία της ταινίας του «La Strada» – «Ο δρόμος», παθαίνει κρίση κατάθλιψης και αρχίζει για πρώτη φορά ψυχανάλυση η οποία θα διαδραματίσει στο εξής σημαντικότατο ρόλο στη ζωή και στο έργο του.

1960 Γνωρίζει τον γιουνγκιανού προσανατολισμού ψυχαναλυτή Ernst Bernhard, ο οποίος τον παροτρύνει να καταγράφει τα όνειρά του με λέξεις αλλά και με σχέδια. Από τη δραστηριότητα αυτή, η οποία θα κρατήσει πάνω από είκοσι χρόνια, θα συγκεντρωθούν τόμοι με σχέδιά του που θα οδηγήσουν το 2007 στην έκδοση του Libro dei sogni (Βιβλίο των ονείρων).

1965 Κυκλοφορεί η πρώτη έχρωμη ταινία του, η «Giulietta degli spiriri» – «Η Ιουλιέτα των πνευμάτων».

1979 Ξαφνικός θάνατος του Nino Rota.

1984 Γυρίζει στην Cinecittà το πρώτο του τηλεοπτικό σποτ, μια διαφήμιση για το ποτό Campari. Θάνατος της μητέρας του στο Rimini.

1993 Απονομή του βραβείου Oscar στις 29 Μαρτίου στο Los Angeles για το σύνολο του έργου του. Έχουν προηγηθεί άλλα τέσσερα Oscar για συγκεκριμένες ταινίες του, ένας Χρυσός Φοίνικας στις Κάννες, δύο Αργυροί Λέοντες στη Βενετία, ένα μεγάλο βραβείο στο Διεθνές Φεστιβάλ της Μόσχας και ένα Αυτοκρατορικό Βραβείο για το σύνολο του έργου του από την Ιαπωνία. Στις 3 Αυγούστου παθαίνει βαρύ αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο κατά τη διαμονή του στο Grand Hotel του Rimini. Ο Federico Fellini πεθαίνει στις 31 Οκτωβρίου στη Ρώμη. Λιγότερο από πέντε μήνες μετά πεθαίνει από καρκίνο και η Giulietta Masina.

ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ

• Luci del varietà [Φώτα του βαριετέ], 1951 Α/Μ
• Lo sceicco bianco [Ο λευκός σεΐχης], 1952 Α/Μ
• I vitelloni [Οι χαραμοφάηδες], 1953 Α/Μ, Αργυρό Λιοντάρι στη Βενετία ex aequo
• Un’agenzia matrimoniale [Γραφείο συνοικεσίων], επεισόδιο από τη σπονδυλωτή
• ταινία «L’amore in città» («Ο έρωτας στην πόλη»), 1953 Α/Μ
• La strada [Ο δρόμος], 1954 Α/Μ, Oscar και Αργυρό Λιοντάρι στη Βενετία ex aequo
• Il bidone [Ο απατεωνάκος], 1955 Α/Μ
• Le notti di Cabiria [Οι νύχτες της Cabiria], 1957 Α/Μ, Oscar
• La dolce vita [Η γλυκιά ζωή], 1960 Α/Μ, Χρυσός Φοίνικας στις Κάννες
• Le tentazioni del dottor Antonio [Οι πειρασμοί του (κυρίου) Αντωνίου],
• επεισόδιο από τη σπονδυλωτή ταινία «Boccacio ’70» («Βοκκάκιος ’70»), 1962 Α/Μ
• Otto e mezzo [Οκτώμισι – 8½], 1963 Α/Μ, Oscar
• Giulietta degli spiriti [Η Ιουλιέτα των πνευμάτων], 1965 έγχρ.
• Tobby Dammit, επεισόδιο από τη σπονδυλωτή ταινία «Tre passi nel delirio»
• («Τρία βήματα στην παραφροσύνη»), 1968 έγχρ.
• Block-notes di un regista [Το σημειωματάριο ενός σκηνοθέτη], 1969 Α/Μ
• Satyricon [Σατυρικόν], 1969 έγχρ.
• I clowns [Οι κλόουν], 1970 έγχρ.
• Roma [Ρώμη], 1972 έγχρ.
• Amarcord, 1973 έγχρ., Oscar
• Il Casanova [Ο Καζανόβας], 1976 έγχρ.
• Prova d’orchestra [Πρόβα ορχήστρας], 1978 έγχρ.
• La città delle donne [Η πόλη των γυναικών], 1980 έγχρ.
• E la nave va [Και το πλοίο φεύγει], 1983 έγχρ.
• Ginger e Fred [Ginger και Fred], 1986 έγχρ.
• Intervista [Συνέντευξη], 1987 έγχρ.
• La voce della luna [Η φωνή του φεγγαριού], 1990 έγχρ.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΤΟΥ VITTORIO BOARINI
ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑΛΟΓΟ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ

[...]

Το εξαιρετικό ταλέντο του Δασκάλου στις εικαστικές τέχνες περιλαμβάνει κυρίως το σχέδιο, καθώς επίσης, σε μικρότερο βαθμό, τη ζωγραφική. Οι καρποί αυτού του ταλέντου έφτασαν μέχρι εμάς σε ένα πολύ αξιόλογο σύνολο έργου που εμπλουτίστηκε με το Il libro dei sogni (Το βιβλίο των ονείρων) από το οποίο παρουσιάζονται στην έκθεση πολλές σελίδες σε απόλυτα πιστές αναπαραγωγές. Το Βιβλίο των ονείρων ήρθε πρόσφατα στην κατοχή του Ιδρύματος Fellini, και κατόπιν δημοσιεύθηκε από τις εκδόσεις Rizzoli στην Ιταλία, από τον εκδοτικό οίκο Flammarion στη Γαλλία, από τον εκδοτικό οίκο Rolf Heyne στη Γερμανία και από τις εκδόσεις Rizzoli International στις αγγλόφωνες χώρες. Το βιβλίο αυτό, στο οποίο ο Fellini σχεδίαζε και σχολίαζε τα όνειρά του στο διάστημα 1960-1990, αποτελεί έναν κατάλογο των ονείρων του Δασκάλου αλλά και του ταλέντου του έτσι όπως έβρισκε έκφραση μέσα από το σχέδιο. Ξεκινώντας από τις ρίζες του, θα μπορούσαμε να πούμε ότι το ταλέντο του Fellini στις εικαστικές τέχνες και δευτερευόντως το συγγραφικό του ταλέντο, αποτέλεσε την πρώτη εκδήλωση της ιδιοφυΐας του ήδη στην παιδική του ηλικία, τον καιρό που πήγαινε στο δημοτικό.

[...]

Είμαστε σε θέση να διακρίνουμε στα σχέδιά του αναφορές στον Εξπρεσιονισμό, και στη Νέα Αντικειμενικότητα, καθώς και σε καλλιτέχνες όπως τον Grosz και τον Dix, αν και λόγω του τεράστιου μεγέθους, κάποιες μορφές του Fellini θυμίζουν την παραμορφωμένη πραγματικότητα του πρώιμου Εξπρεσιονισμού.
Με την ίδια ευκολία θα είμαστε σε θέση να διακρίνουμε την παρουσία ενός Σουρεαλισμού που υπερβαίνει τα στενά όρια που του είχε επιβάλει η ιταλική διανόηση την δεκαετία του 1930 (όρια τα οποία φυσικά είναι εμφανή ακόμα και στα χιουμοριστικά σκίτσα του Fellini), και την προσπάθεια συνομιλίας με τα ευρωπαϊκά πρότυπα που αποτελούν το σημείο αναφοράς για το έργο μεγάλων καλλιτεχνών όπως ο Ernst, ο Dalí, ο Brauner και ο Magritte. Με τον ίδιο τρόπο, τα κριτήρια των τεχνοκριτικών εύκολα θα μπορούν να ερμηνεύσουν το βαθύτερο νόημα του σχεδιαστικού ύφους του Fellini και τον φαινομενικό «πρωτογονισμό» της παιδικής ηλικίας που το χαρακτηρίζει, ο οποίος δεν είναι άλλο παρά η κατάργηση των παραδοσιακών μορφών και η επανάκτηση του αυθορμητισμού και της αυτόματης λειτουργίας της ψυχής κυρίως προς την κατεύθυνση μιας διεστραμμένης ποικιλομορφίας.

[...]

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΤΟΥ TULLIO KEZICH
ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑΛΟΓΟ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ

[...]

Μια έκθεση αφιερωμένη στα σχέδια του Federico δεν αποτελεί αμελητέο γεγονός. Γιατί δεν πρόκειται παρά για άλλη μία απόδειξη του πολύπλευρου ταλέντου του, της ικανότητας του σκηνοθέτη να διαισθάνεται, έστω και επιγραμματικά, την ψυχολογία, τα χαρακτηριστικά, την αυθεντικότητα, των απεικονισμένων χαρακτήρων. Στο μέτρο των δυνατοτήτων της, η έκθεση αυτή με τα σχέδια του Fellini αποτελεί ένα βλέμμα πάνω στον κόσμο, πάνω στο κλίμα της εποχής, στα ήθη, στον κύκλο των φίλων, στις περιστασιακές συναντήσεις, στις προοπτικές του έργου που έμελλε να γίνει, στις ταινίες που γύριζε. Αν και συχνά πρόκειται για προσχέδια, για απλές σημειώσεις, εντούτοις τα σχέδια δεν στερούνται ζωηρότητας και μιας βαθύτερης ανάγκης ύπαρξης που τα κάνει πολύτιμα.

[...] Ο Fellini δεν είναι ποτέ τόσο ελεύθερος όσο όταν σχεδιάζει, γιατί τα σχέδιά του δεν απευθύνονται στο ευρύ κοινό παρά μόνο στον εαυτό του ή στον στενό κύκλο των φίλων που μπορούν να τα κατανοήσουν. Οπότε στο σύνολό τους τα σχέδια αυτά αποτελούν μια πολύτιμη κληρονομιά στην οποία συνεχώς προστίθενται καινούργια, όσο οι παλιοί φίλοι και συνεργάτες του Δασκάλου βρίσκουν διάσπαρτα φύλλα που σχεδόν πάντα τού τα «έκλεβαν» μετά το πέρας της συνεργασίας τους.

[...]

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ ΡΙΒΕΛΛΗ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑΛΟΓΟ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ

[...]

Ο Fellini ήταν ένας διανοούμενος και ένας εστέτ, τόσο όμως ευφυής και ιδιαίτερος ώστε κατάλαβε ότι η τραγικότητα και η ομορφιά της ζωής δεν μπορεί να αποδοθούν καλύτερα παρά μέσα από το τσίρκο και τη δισυπόστατη ταυτότητα των κλόουν. Ο κινηματογράφος ήταν το δικό του τσίρκο. Η δική του διέξοδος. Ο κόσμος του και η οικογένειά του. Φοβότανε τα γηρατειά, τον θάνατο και τη μοναξιά και η απάντησή του ήταν το κινηματογραφικό συνεργείο, οι ηθοποιοί, οι κομπάρσοι, και το κινηματογραφικό πλατό, το περίφημο Στούντιο 5 της Cinecittà, ο χώρος των ονείρων του.

Ο Federico Fellini δεν είχε ποτέ την επιθυμία να εκφράσει ένα μήνυμα. Είδε απλώς την τέχνη του σαν έναν τρόπο να απασχολήσει τον εαυτό του και εμάς, όπως ένας τροβαδούρος παρηγορεί και διασκεδάζει τους ανθρώπους απαγγέλλοντας με στίχους αυτά που εκείνοι ήδη γνωρίζουν και που ίσως πιο πεζά αφηγούνται. Κατάλαβε επίσης ότι το όνειρο είναι η εξατομίκευση μιας κοινής μοίρας και ότι είναι αυτό που δίνει για τον καθένα από τους ανθρώπους τη μοναδική γεύση αυτής της ίδιας για όλους πραγματικότητας. Κατάφερε όμως και κάτι μοναδικό. Να διατηρήσει ανέπαφο το μυστήριο μέσα από τους δαιδάλους του ρεαλισμού και του ονείρου προφυλάσσοντας το έργο του από το βόλεμα της αφετηρίας ή την αλαζονεία του στόχου. Η λέξη «τέλος» δεν έχει νόημα στις ταινίες του. Ίσως γι’ αυτό κράτησε πάντοτε για ένα ανύπαρκτο τέλος μια ταινία που ετοίμαζε και δεν γύρισε ποτέ. «Το ταξίδι του G. Mastorna», όπως την ονόμαζε, ήταν ένα φιλόδοξο σχέδιο περιβεβλημένο τη γοητεία του ανέφικτου, έτσι ώστε η πραγματοποίησή της να τον απειλεί με το οριστικό τέλος που φοβότανε. Όλες οι άλλες ταινίες του επομένως, αυτές που τελικά είδανε το φως, δεν ήταν γι’ αυτόν παρά ασκήσεις και δοκιμές στο περιθώριο του ανεκπλήρωτου. Και έτσι διαφύλαξε και το μυστήριο και την ουσία.

[...]

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΠΛΕΣΣΑ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑΛΟΓΟ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ

[...]

«Disegnetti, disegnucci» (σκιτσάκια, σχεδιάκια), αποκαλούσε ο ίδιος ο Fellini τα απειράριθμα έργα του σε χαρτί, από τα οποία ελάχιστος αριθμός έχει σωθεί δεδομένου ότι σχεδίαζε αδιάκοπα από παιδί μέχρι τον θάνατό του και είχε πάντα λευκά χαρτιά και χρωματιστούς μαρκαδόρους στο συρτάρι του γραφείου του. Σώθηκαν μόνο τα σχέδια που κράτησαν αυτοί που τους τα χάριζε ανυπόμονα μόλις τα τελείωνε ή που του τα τραβούσαν για να τα σώσουν πριν τα τα τσαλακώσει και τα πετάξει. Το ότι δεν έπαιρνε τον εαυτό του στα σοβαρά ως καλλιτέχνη το δείχνουν εξάλλου και τα υλικά που χρησιμοποιούσε, σκιτσάροντας σε ό,τι υλικό βρισκόταν μπροστά του. Όπως δεν έπαιρνε τον εαυτό του στα σοβαρά ως σκηνοθέτη. Όπως δεν έπαιρνε ούτε τη ζωή στα σοβαρά. Σκιτσάριζε για να ονειροπολήσει, να φαντασιωθεί ερωτικά, να γοητεύσει μια γυναίκα, για να καταλάβει καλύτερα αυτό που έφευγε διαρκώς από μπροστά του, για να εξηγήσει στους κινηματογραφικούς συνεργάτες του έναν ρόλο, μια σκηνή, ένα ντεκόρ ή ένα κοστούμι, για να απεικονίσει ένα πρόσωπο που είχε φανταστεί πρώτα στο χαρτί και που μετά ταίριαζε το σχέδιό του στον ηθοποιό ο οποίος έμοιαζε περισσότερο στο σχέδιο, και συχνά σαν για να γιορτάσει τη ζωή ενός ήρωα κατά τη διάρκεια του γυρίσματος μιας ταινίας που είχε πάντα γεννηθεί μέσα από έναν σωρό από σχέδια: «Με λίγα λόγια, αυτό το συνονθύλευμα από σκίτσα, επεκτατικό, χωρίς όρια, η χαρά κάθε ψυχιάτρου, πιθανώς ένα είδος ίχνους, ενός νήματος, που στην άκρη του βρίσκομαι με αναμμένους τους προβολείς, στο πλατώ, την πρώτη μέρα του γυρίσματος».

[...]

- - - -

Τίτλος έκθεσης: ΟΝΕΙΡΑ ΚΑΙ ΕΜΜΟΝΕΣ: ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ FEDERICO FELLINI

Εγκαίνια έκθεσης: Πέμπτη 4 Ιουνίου στις 20.00. Είσοδος ελεύθερη.

Διάρκεια έκθεσης: 5 Iουνίου-20 Σεπτεμβρίου 2009

Χώρος έκθεσης: -
Ίδρυμα Βασίλη και Μαρίνας Θεοχαράκη (Βασιλίσσης Σοφίας 9 & Μέρλιν 1, απέναντι από τη Βουλή) - www.thf.gr

Επιμέλεια έκθεσης: Ελισάβετ Πλέσσα (ιστορικός τέχνης και μέλος τού "Φωτογραφικού Κύκλου"), Πλάτων Ριβέλλης (φωτογράφος, θεωρητικός της φωτογραφίας και του κινηματογράφου και πρόεδρος του "Φωτογραφικού Κύκλου")

Διοργάνωση έκθεσης: Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Βασίλη και Μαρίνας Θεοχαράκη σε συνεργασία με το Ίδρυμα Federico Fellini.

Πληροφορίες: -
Ίδρυμα Βασίλη και Μαρίνας Θεοχαράκη
Βασιλίσσης Σοφίας 9 & Μέρλιν 1 (απέναντι από τη Βουλή)

Ωράριο λειτουργίας
Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή: 10.00πμ.- 18.00μμ.
Πέμπτη: 10.00πμ.- 22.00μμ.
Τρίτη: κλειστά

Στοιχεία επικοινωνίας
Τηλ: +30 210 3611206
Fax: +30 210 3611349

Email: maito:info@theocharakis-foundation.gr
Website: www.thf.gr

http://maps.google.com/maps/ms?ie=UTF8&hl=en&msa=0&ll=37.979251,23.74398...

View Exhibition Federico Fellini in a larger map