Life in Black and White

Με τον ξαφνικό θάνατό του ο Μάϊκλ Τζάκσον γνώρισε στους νεώτερους και θύμισε στους παλιότερους, το περίεργο πλάσμα που πέρασε από αυτόν τον κόσμο.

Image: http://sleevage.com

Το απόγευμα της Τετάρτης 24 Ιουνίου, στο Στέιπλς Σέντερ του Λος Άντζελες, οι περίπου είκοσι χορευτές και μουσικοί που θα έπαιρναν μέρος σε μια από τις τελευταίες πρόβες, για την πρώτη εμφάνιση του Μάϊκλ Τζάκσον μπροστά στο κοινό μετά από πολλά χρόνια, ξεκινώντας από το Λονδίνο, χρειάστηκε να περιμένουν για τουλάχιστον τρεις ώρες. Σε όλο το προηγούμενο διάστημα οι πρόβες είχαν υπάρξει εξαντλητικές με τον Μάικλ Τζάκσον να κάνει τις δικές του πρόβες, που συνήθως διαρκούσαν περισσότερο από πέντε ώρες. Εκείνο το βράδυ ο Μάικλ Τζάκσον εμφανίστηκε στο χώρο για τις πρόβες γύρω στις δέκα το βράδυ. Οι καλλιτέχνες που θα τον συνόδευαν είχαν συνηθίσει στην αδυνατισμένη φιγούρα του και το πρόσωπο με τα χαρακτηριστικά που είχαν γίνει περίεργα από τις πλαστικές. Τον ανασηκωμένη πολύ λεπτή μύτη, το τονισμένο πιγούνι και το δέρμα που δεν έμοιαζε πια άσπρο, αλλά πορσελάνινο. Βλέποντας τον κανείς να ανεβαίνει στη σκηνή, σχημάτιζε την εντύπωση πως αν το άγγιζες με λίγη πάρα πάνω δύναμη μπορεί και να έσπαγε. Παρ’ όλα αυτά αυτή η κάπως εξωπραγματική φιγούρα του μεταμορφωνόταν, μόλις άρχισε να παίζει η μουσική και να κάνει τις πρώτες χορευτικές του κινήσεις. Σαν να τον τροφοδοτούσε μια αόρατη ενέργεια ο Τζάκσον, θα έλεγε κανείς πως άλλαζε διαστάσεις και δυναμική. Το σώμα του μπορούσε ακόμη να κάνει αυτές τις κοφτές κινήσεις που τον είχαν κάνει διάσημο από το ξεκίνημά του και που το 1982 όταν κυκλοφόρησε το περίφημο άλμπουμ του το Thriller -που πουλώντας περισσότερα από 100 εκατομμύρια αντίτυπα έγινε και θα παραμείνει για πάντα το άλμπουμ με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως –έγινε ίσως ο πιο διάσημος άνθρωπος στον κόσμο για κάποιο διάστημα και κατέκτησε τον τίτλο που θα διατηρούσε μέχρι το τέλος της ζωής του. Το τίτλο του Βασιλιά της Ποπ. Και εκείνο το βράδυ οι πρόβες κράτησαν για περίπου πέντε ώρες. Αρκετά μετά τα μεσάνυχτα έκανε τις τελευταίες φιγούρες που θα έκανε σ’ αυτή τη ζωή και μετά γύρισε σπίτι του. Κανείς δεν θα τον ξανάβλεπε να χορεύει ή να τραγουδάει ζωντανά.

Λίγο μετά το μεσημέρι της Πέμπτης 25 Ιουνίου, το 911 που είναι ο αριθμός για τα επείγοντα περιστατικά στις ΗΠΑ, έλαβε ένα τηλεφώνημα από την έπαυλη που νοίκιαζε για 100.000 δολάρια το μήνα ο Τζάκσον, για κάποιο άντρα γύρω στα πενήντα του που δεν ανέπνεε και δεν ανταποκρινόταν στις προσπάθειες για ανάνηψη. Το ασθενοφόρο που τον παρέλαβε χρειάστηκε μόνο λίγα λεπτά για να τον μεταφέρει στο ιατρικό κέντρο του Λος Άντζελες, όπου οι γιατροί προσπάθησαν απεγνωσμένα για περίπου μια ώρα να τον επαναφέρουν στη ζωή. Αλλά μάταια. Η ανακοίνωση του θανάτου του Μάικλ Τζάκσον έγινε στις 2:26 μετά το μεσημέρι της Πέμπτης 25 Ιουνίου. Όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα το τελευταίο καιρό, το νέο είχε διαρρεύσει, στο διαδίκτυο και μετά από λίγη μόνον ώρα οι δίαυλοι του ίντερνετ είχαν πάρει φωτιά. Παρ’ όλο που από το 2001 , όταν είχε κυκλοφορήσει το τελευταίο άλμπουμ του με τίτλο Invincible, οι Μάικλ Τζάκσον δεν βρισκόταν στον επίκεντρο του καλλιτεχνικού ενδιαφέροντος και ο λόγος που ασχολιόντουσαν τα μήντια μαζί του ήταν κυρίως οι κατηγορίες για παιδοφιλία, που τελικά δεν αποδείχτηκαν στο δικαστήριο, οι πλαστικές, η κατάσταση της υγείας του και τον τελευταίο καιρό τα χρέη που είχε δημιουργήσει, η είδηση του θανάτου του προκάλεσε, για δύσκολο να ερμηνευτούν λόγους, παγκόσμιο σοκ. Για πρώτη φορά στην ιστορία του, το δίκτυο της Google κατέρρευσε για κάποια ώρα , από τον όγκο των μηνυμάτων και το ίδιο συνέβη και με το δίκτυο της ΑΟL, ενώ τα τηλέφωνα των εφημερίδων και των ιστοσελίδων τους σε όλο τον κόσμο είχαν πάρει φωτιά. Την επόμενη μέρα η είδηση του θανάτου το είχε γίνει πρωτοσέλιδο στις μεγάλες εφημερίδες όλου του κόσμου, ενώ το MTV, ξεκίνησε ένα μουσικό αφιέρωμα διαρκείας με τα μουσικά βίντεο από την καριέρα του που διήρκεσε περισσότερες από 72 ώρες, κάτι που δεν έχει κάνει ποτέ για κανέναν καλλιτέχνη. Έτσι ο Μάικλ Τζάκσον έγινε για δεύτερη φορά ένας από τους πιο διάσημους ανθρώπους στον κόσμο, μετά την περίοδο του θριάμβου του στη δεκαετία του 80, όταν το όνομά του μεσουρανούσε, ίσως και περισσότερο απ’ ότι οι Μπητλς στην δική τους εποχή. Πιτσιρίκια των δέκα ετών που μάλλον δεν είχαν ξανακούσει το όνομά του, έμαθαν την μουσική του από την αρχή μέχρι το τέλος και τις ανεπανάληπτες χορευτικές φιγούρες του.

Το 1982 με την κυκλοφορία του δεύτερου προσωπικού του άλμπουμ, του Thriller και με το 11λεπτο σκηνοθετημένο από τον Τζον Λάντις βίντεο, που συνόδευε το ομώνυμο τραγούδι, ο Μάικλ Τζάκσον ανέβηκε στην κορυφή της δόξας. Τόσο τα τραγούδια του άλμπουμ σε παραγωγή του Κουίνσι Τζόουνς, όσο και οι απίστευτες χορευτικές robot φιγούρες του, που κορυφώνονταν με το, επωνομαζόμενο moon walking, ανάποδο περπάτημα έφτιαξαν για τον Μάικλ Τζάκσον ένα τεράστιο επίπεδο φήμης, που χάρη και στο ακόμη σχετικά καινούργιο τότε MTV έκανε την εικόνα του γνωστή σε ολόκληρο τον κόσμο, απογειώνοντας και τις πωλήσεις του άλμπουμ για να δημιουργήσουν ένα ρεκόρ, που μάλλον δεν θα καταρριφθεί ποτέ πια, καθώς στην εποχή μας οι πωλήσεις των CD, έχουν εξ αιτίας του ίντερνετ πέσει σε δραματικά χαμηλά επίπεδα. Και το επόμενο άλμπουμ του το BAD, ήταν εξ ίσου καλό, αλλά δεν κατάφερε να κάνει τις πωλήσεις τις προηγούμενης επιτυχίας του, πράγμα μάλλον φυσιολογικό. Την εποχή εκείνη στο τέλος της δεκαετίας του 80 ο Τζάκσον βρισκόταν στην καλύτερη φόρμα του. Οι πλαστικές εγχειρήσεις ήταν ακόμη λίγο αισθητές, κυρίως στη μύτη, που είχε χάσει το λίγο μόνο πεπλατυσμένο σχήμα της για να καταλήξει σε μια κομψή άκρη, που οπωσδήποτε τον κολάκευε χωρίς να προκαλεί. Τον είχα δει τότε σε μια συναυλία που είχε δώσει στη Ρώμη σ’ ένα κατάμεστο στάδιο και από κοντά δεν έμοιαζε καθόλου με την λεπτεπίλεπτη εικόνα που έβγαζε στην τηλεόραση. Από κοντά έδινε την εντύπωση ενός πολύ δυναμικού μαύρου άντρα και κάπως μάλλον άγριου στην εμφάνιση. Με τα μαύρα μακριά μαλλιά και μια εμφάνιση που έμοιαζε βγαλμένη από τον Μάντ Μαξ, η φιγούρα του έδινε και κάποια αίσθηση απειλής. Ήταν εξ άλλου η εποχή που ήθελε να «σκληρύνει» την εικόνα του καθώς οι μαύροι καλλιτέχνες, που ακόμη κανείς τους δεν είχε φτάσει σε τέτοια επίπεδα δημοσιότητας, τον κατηγορούσαν ότι είχε χάσει τα «μαύρα» ένστικτά του, ότι είχε με κάποιο τρόπο προδώσει τον «μαύρο αγώνα», ότι είχε γίνει υπερβολικά μαλακός και «λευκός». Γι αυτό άλλωστε και τίτλος του άλμπουμ ήταν “BAD”, θέλοντας να δείξει ότι δεν είχε χάσει τίποτα από την μαύρη ψυχή του. Δέκα χρόνια μετά την κυκλοφορία του πρώτου σόλο δίσκου του, ο Μάικλ Τζάκσον έμοιαζε σαν να πετούσε στο απόγειο της δόξας του. Ήταν η καλύτερη «έκδοση» του εαυτού του.

Στη δεκαετία του ενενήντα όμως το σκηνικό άρχισε να αλλάζει. Οι δίσκοι που έβγαλε από τότε, αν και καλοί αντικειμενικά δεν πλησίαζαν σε τίποτα τις πωλήσεις του Θρίλερ, αν και αυτό δεν τον εμπόδισε από το να κατακτήσει και το μεγαλύτερο ρεκόρ πωλήσεων στον κόσμο για σόλο καλλιτέχνη. (Σε συνολικέ πωλήσεις εξακολουθούν να προηγούνται οι Μπητλς σαν συγκρότημα, αλλά μάλλον σύντομα θα χάσουν το ρεκόρ τους). Η εξαιρετική χορευτική του δεινότητα, αν και πάντα άρτια, είχε γίνει πια γνωστή και δεν έκανε την έκπληξη που προκαλούσε δέκα χρόνια νωρίτερα. Συγχρόνως καινούργια αστέρια και καινούργια είδη μουσικής, όπως το χιπ χοπ, η ραπ και το R&B, συγκέντρωναν τώρα τα φώτα της προσοχής.

Ο ίδιος ο Μαικλ Τζάκσον είχε αρχίσει να μεταλλάσσεται ριζικά. Η μύτη του γινόταν όσο πήγαινε και λεπτότερη και το χρώμα του όλο και πιο άσπρο. Λίγο πριν από το θάνατό του το πρόσωπό του, όταν δεν το κάλυπτε, θύμιζε κέρινη μάσκα, ενώ το χρώμα του δέρματός του είχε γίνει πιο λευκό απ’ τους λευκούς. Στις αρχές της καινούργιας χιλιετίας ήρθαν και οι πρώτες κατηγορίες για αποπλάνηση ανηλίκων, που δεν έφτασαν σε κανενός είδους καταδίκη του. Αν και οι περισσότεροι υπέθεταν πως δεν υπήρχε τίποτα σεξουαλικό πίσω από τις κατηγορίες, πέρα από την αγάπη του για τα παιδιά, εξ αιτίας του ότι ο ίδιος δεν πρόλαβε να χαρεί την παιδική του ηλικία, μια και δούλευε από πέντε ετών, η φήμη του είχε χαλάσει σε μεγάλο βαθμό. Ένα μέρος του κοινού είχε αρχίσει να τον ξεχνάει, ενώ κάποιο άλλο τον αποστρεφόταν κιόλας. Παρ’ όλα αυτά δεν έπαυε να ασκεί κάποιου είδους περίεργη γοητεία στα Μέσα Ενημέρωσης, που με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, εξακολουθούσαν να ασχολούνται μαζί του. Μετά την αθώωσή του, το 2005, έφυγε για κάποιο μεγάλο διάστημα περνώντας τον καιρό του στο Μπαχρέιν, στο Ντουμπάι και στην Ιρλανδία. Συγχρόνως άρχισαν να εμφανίζονται και ανησυχητικές ειδήσεις για τα οικονομικά του, μια και η περιουσία του που κάποτε ξεπερνούσε τα 750 εκατομμύρια δολάρια, έμοιαζε να έχει ξοδευτεί, δημιουργώντας του από πάνω και χρέη.

Στις αρχές του 2009 έγινε γνωστό πως ο Τζάκσον σχεδίαζε την επιστροφή του στη μουσική σκηνή, αλλά και γενικότερα, με ένα καινούργιο άλμπουμ και μια μεγάλη περιοδεία που θα ξεκινούσε από τον Λονδίνο, κάποια στιγμή τον Ιούνιο ή τον Ιούλιο, μέχρι που τελικά το ξεκίνημα οριστικοποιήθηκε για τις 13 Ιουλίου. Το άλμπουμ είχε αρχίσει να γράφεται αρκετά νωρίτερα και ο Τζάκσον που ήθελε να κάνει ένα καινούργιο ξεκίνημα στην καριέρα του είχε σκοπό να χρησιμοποιήσει κάθε δυνατότητα της καινούργιας τεχνολογίας, αλλά και τους πιο «φρέσκους» καλλιτέχνες για τις συνθέσεις , την ενορχήστρωση και την παραγωγή του άλμπουμ. Γι αυτό επέλεξε και τους καλύτερους. Άκοn, Ne-Yo, Will.I.Am. Παρ’ όλο που το άλμπουμ είναι έτοιμο από καιρό ο Τζάκσον συνέχισε να προσθέτει και να αφαιρεί, θέλοντας το καινούργιο ξεκίνημά του να είναι άμεσα συγκρίσιμο με το Thriller. Έτσι κανείς δεν γνωρίζει ποια ακριβώς μορφή θα έχουν τα τραγούδια που θα έχει ο δίσκος, που ακόμη δεν έχει καν τίτλο. Αμέσως μετά την αναγγελία του θανάτου του, οι πωλήσεις των άλμπουμ του εκτοξεύτηκαν στα ύψη, οδηγώντας τους δίσκους του σε καινούργια ρεκόρ. Από τις 25 Ιουνίου και μετά οι 12 μπεστσέλλερ δίσκοι που παραγγέλθηκαν στην Amazon ανήκαν όλοι στον Μάικλ Τζάκσον. Το που θα φτάσουν οι συνολικές πωλήσεις των δίσκων του, όταν κυκλοφορήσει η καινούργια δουλειά, θα το μάθουμε πολύ σύντομα.

Τη στιγμή του θανάτου του ο Μάικλ Τζάκσον πλησίαζε τα 51 του χρόνια, είχε περάσει μια δεκαετία συνεχούς πτώσης, οι κατηγορίες για κακοποίηση ανηλίκων είχαν μεν αποσυρθεί, αλλά είχαν αφήσει το στίγμα τους στη φήμη του, τα οικονομικά του ήταν μάλλον σε κακή κατάσταση και κανείς δεν μπορούσε να πει αν το καινούργιο άλμπουμ και η περιοδεία του θα κατάφερνε να ξαναζωντανέψει την καριέρα του. Πως γίνεται λοιπόν και αυτό το κάπως ξεχασμένο είδωλο, ίσως παρεξηγημένο, αλλά εν πάση περιπτώσει σε μια πολύ χαμηλή φάση της καριέρας του και της ζωής του κατάφερε με το θάνατό του να μπλοκάρει για κάποιες ώρες το πιο δυνατό μέσο επικοινωνίας του πλανήτη, το διαδίκτυο, μπλοκάροντας για κάποιες ώρες το Google το Twitter, την Wikipedia, καθώς κυριολεκτικά δισεκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο έμπαιναν στο διαδίκτυο ζητώντας πληροφορίες για το όνομα του Μάικλ Τζάκσον;

Η εξήγηση μπορεί να είναι σε άλλους κατανοητή και σε άλλους όχι. Όλοι μας είμαστε φτιαγμένοι από δυο μέρη. Από το φυσικό μέρος, που περιλαμβάνει το σώμα μας το μυαλό μας και ότι άλλο συνδέεται με την υλική υπόστασή μας. Και από το μεταφυσικό μας μέρος που περιλαμβάνει την ψυχή μας και κάποιες άλλες περίεργες και αδιευκρίνιστες ικανότητες και ιδιότητες. Για πολλούς το μεταφυσικό μας μέρος και η ψυχή μας δεν υπάρχουν, οπότε η συνέχεια αυτού του άρθρου δεν τους αφορά, οπότε δεν υπάρχει και λόγος να συνεχίσουν την ανάγνωση. Για άλλους όμως το μεταφυσικό μας μέρος, η ψυχή μας και τα λοιπά, είναι πράγματα υπαρκτά, αλλά όχι εύκολα αναγνωρίσιμα. Έτσι κι αλλιώς κανείς δεν μπορεί να αποδείξει ότι υπάρχει ψυχή . Αλλά επίσης και κανείς δεν μπορεί να αποδείξει ότι δεν υπάρχει.

Όπως λοιπόν οι άνθρωποι είναι πολύ διαφορετικοί σε σχέση με την υλική τους υπόσταση, άλλοι είναι πιο όμορφοι, άλλοι είναι πιο ψηλοί, άλλοι πιο έξυπνοι κλπ. έτσι είναι και διαφορετικοί σε σχέση με την μεταφυσική τους υπόσταση. Η σύγκριση στη μεταφυσική διάσταση γίνεται μόνο σε σχέση με την απόστασή μας από αυτό που ονομάζουμε «Θείο», την έννοια του Θεού δηλαδή. Το μεταφυσικό μέρος κάποιων λοιπόν βρίσκεται μακριά από αυτό το ασύλληπτο μέγεθος που ονομάζουμε «Θεό» Το μεταφυσικό μέγεθος κάποιων άλλων όμως βρίσκεται κοντά στο «Θείο» και τις ακατάληπτες για το ανθρώπινο μυαλό ιδιότητές του. Σε κάποιες παλιότερες εποχές τους ανθρώπους που προσέγγιζαν περισσότερο από τους υπόλοιπους αυτή την αδιευκρίνιστη έννοια του «Θείου», τους αποκαλούσαν Προφήτες και η δουλειά τους ήταν να προειδοποιούν τους υπόλοιπους γι αυτά που επρόκειτο να έρθουν και να δίνουν συμβουλές γι αυτά που έπρεπε να κάνουν και γι αυτά που έπρεπε να αποφεύγουν. Αυτά συνέβαιναν τότε, όταν οι προφήτες έμεναν συνήθως σε κάποια έρημο και ζούσαν την μοναχική ζωή τους.

ΣΕ πιο σύγχρονες εποχές οι προφήτες δεν μένουν πια στην έρημο. Ζουν συνήθως ανάμεσά μας και δίνουν τις «προφητείες» με τον δικό τους τρόπο, προβλέποντας ή άλλες φορές προδιαγράφοντας το μέλλον. Είναι άνθρωποι στους οποίους αναγνωρίζουμε κάποιες εξαιρετικές ικανότητες και η παρουσία τους συνήθως φέρνει τέτοιες αλλαγές εκεί που δραστηριοποιούνται, που κατά κάποιο τρόπο το μέλλον αλλάζει ή προσδιορίζεται εξ αιτίας τους. Είναι άνθρωποι σαν τον Λεονάρντο ντα Βίντσι, σαν τον Μικελάντζελο, σαν τον Αϊνστάιν, σαν τον Πικάσο, σαν τον Τζων Κέννεντυ, σαν τον Τσε Γκεβάρα, σαν τον Τζέημς Ντην, σαν την Μέρυλιν Μονρόε, σαν τον Τζων Λέννον και σαν τον Μάικλ Τζάκσον. Άλλες φορές αναγνωρίζουμε την διάστασή τους όσο είναι ακόμη στη ζωή και άλλες φορές καταλαβαίνουμε το πλήρες μέγεθός τους όταν έχουν φύγει από τη ζωή.

Παρ’ όλο που η ζωή για τους ανθρώπους με μεγάλες μεταφυσικές ικανότητες, μπορεί να φέρει στο δρόμο τους δόξα και χρήμα, εν τούτοις δεν είναι μια καθόλου εύκολη ζωή. Κι αυτό γιατί το να συνδυάσει κανείς ένα τεράστιο ή έστω και απλώς μεγάλο μεταφυσικό μέγεθος, με το φυσικό μέγεθος στα όρια ενός μικρού και φθαρτού σώματος, είναι συνήθως μια πολύ δύσκολη υπόθεση. Για τους περισσότερους που διαθέτουν το «χάρισμα» ο συνδυασμός του μεταφυσικού με το φυσικό, είναι ένας ακατόρθωτος στόχος. Γι αυτό και η ζωή τους αν και από κάποιες μεριές «ευλογημένη», συνήθως καταλήγει δυστυχής και συχνά ακατανόητη. Το μεγάλο μεταφυσικό μέγεθος είναι κάτι που πληρώνεται από κάθε άποψη. Και γι αυτό συνήθως πεθαίνουν νέοι.

Η μουσική του Μάικλ Τζάκσον ήταν ένα cross-over, μια διασταύρωση, ένα υβρίδιο, ανάμεσα στην μαύρη σόουλ και το λευκό ροκ. Το ίδιο ήταν και η ζωή του μια διασταύρωση, ένα υβρίδιο. Ένα υβρίδιο ανάμεσα στο λευκό και στο μαύρο, ένα υβρίδιο ανάμεσα στον άνδρα και τη γυναίκα, ένα υβρίδιο ανάμεσα στο παιδί και τον άνδρα, ανάμεσα στη μεγάλη επιτυχία και την προσωπική τραγωδία. Όπως πάνω κάτω και ο σημερινός παγκοσμιοποιημένος κόσμος, όπου τα πάντα ανακατεύονται με τα πάντα

Θα μπορούσε να τα αποφύγει αυτά αν δεν είχε ακολουθήσει τη μοίρα του. Αλλά τότε δεν θα είγε γίνει ο Μάικλ Τζάκσον.