Το Βασικό Ένστικτο
Δεν είναι όλα όπως φαίνονται.
Το πρωινό της τελευταίας μέρας του Σεπτέμβρη, είχε αυτή τη δοξαστική όψη, που συχνά παίρνει η ελληνική φύση, όταν είναι στα καλά της. Στο διπλανό τραπέζι από αυτό που καθόμουν εγώ, μια παρέα από ηλικιωμένους κυρίους, απόμαχους της ζωής σχολίαζε την επικαιρότητα, όπως συνηθίζουν να κάνουν κάθε πρωί. Έχουν όλοι τους περάσει τα ογδόντα, αλλά αυτό όπως φαίνεται δεν έχει περιορίσει σε τίποτα το ενδιαφέρον τους για τα πράγματα της ζωής. Έρχονται κάθε πρωί, εδώ στο ραντεβού τους, έχοντας διαβάσει την πρωινή τους εφημερίδα και στις μια δυο ώρες που κάθονται εδώ, δεν αφήνουν πια τίποτα ασχολίαστο. Άλλοι μιλάνε περισσότερο, είναι οι κυρίαρχοι του σχολιασμού, άλλοι περισσότερο ακούνε, παρά μιλάνε. Το μόνο που απουσιάζει πια από αυτές τις πρωινές συζητήσεις τους, είναι οι γυναίκες, κάτι που είναι από τα βασικά θέματα συζήτησης στις νεώτερες αντρικές ηλικίες. Έχει μια τρυφερότητα, αυτή η εικόνα. Εκείνο που συχνά σκέφτομαι καθώς τους κοιτάζω, είναι το αν αυτή η εικόνα είναι αναγκαστική. Αν το ήθελαν και αν ήξεραν τον τρόπο, θα μπορούσαν να γυρίσουν τον χρόνο αντίστροφα, αλλά προφανώς δεν ασχολήθηκαν ποτέ με τη «μέθοδο». Ίσως και γιατί δεν γνωρίζουν πως αυτή η πραγματικότητα δεν είναι και τόσο δεσμευτική, όσο νομίζουν οι περισσότεροι.
“It’ s all in your Mind”. Αλλά πρέπει να γνωρίζεις και τι σημαίνει αυτό, μια και η πραγματικότητα θέλει, ανά πάσα στιγμή να σου επιβάλλει τις απόψεις της. Η πραγματικότητα είναι πολύ δυνατή και έχει την δυνατότητα να σου επιβάλλεται. Επίσης οι κανόνες της είναι άκαμπτοι σε τέτοιο βαθμό που είναι τρομακτικά δύσκολο να της ξεφύγεις και συγχρόνως να διατηρήσεις τα λογικά σου. Και αυτό γιατί βασίζεται σε οκτώ παραμέτρους, που καλύπτουν τη ζωή μας. Είναι οι παράμετροι μέσα στις οποίες περικλείεται όλη η ζωή μας και οι οποίες ρυθμίζουν όλες τις κινήσεις μας. Το να προσπαθήσει κανείς να τις υπερβεί δεν είναι ούτε εύκολη, ούτε απλή υπόθεση, μια και πέρα από αυτές τις παραμέτρους το «τοπίο» είναι εξαιρετικά δυσδιάκριτο, αλλά επίσης και εξαιρετικά επικίνδυνο. Ιδίως για όσους κινούνται χωρίς «οδηγό».
Και αυτές οι οκτώ παράμετροι δεν είναι άλλες από τις πέντε αισθήσεις μας και τις τρεις διαστάσεις. Για να μπορέσει λοιπόν κανείς να «χειριστεί» διαφορετικά τα δεδομένα αυτής της πραγματικότητας, πρέπει να μπορεί να κινηθεί με κάποιο τρόπο πέρα από αυτά που μας δεσμεύουν, δηλαδή τις πέντε αισθήσεις και τις τρεις διαστάσεις. Οι περισσότεροι φυσικά ούτε καν διανοούνται μια τέτοια δυνατότητα έτσι κι αλλιώς. Όσοι επίσης υποθέτουν ότι υπάρχει κάτι τέτοιο ή απλώς ελπίζουν να υπάρχει κάτι τέτοιο και αυτό γιατί δεν αντέχουν, ούτε τη αρρώστια, ούτε τα γηρατειά, ούτε το θάνατο, δεν γνωρίζουν επίσης από πού να αρχίσουν την «εξερεύνηση» για το πάρα πέρα. Γι αυτούς λοιπόν που δεν μπορούν να διακρίνουν από πού ξεκινάει αυτός ο ατελείωτος λαβύρινθος, υπάρχει μια μικρή αλλά πολύ σημαντική «οδηγία». Το μυαλό μας, το σημείο δηλαδή όπου συγκεντρώνονται όλες οι πληροφορίες που μας δίνουν οι πέντε αισθήσεις μας για τον κόσμο των τριών διαστάσεων, δεν είναι απλώς ένας «επεξεργαστής» που απλώς δέχεται και αποθηκεύει τις πληροφορίες. Είναι συγχρόνως και μια «πύλη» , αλλά και παραγωγός της «πέμπτης» διάστασης».
Οι περισσότεροι έχουν δεχτεί ότι ο «χρόνος» είναι η τέταρτη διάσταση. Η εκτίμηση είναι εσφαλμένη μια και επιστημονικά ο χρόνος δεν υπάρχει, αλλά καθορίζεται ως «κίνηση μέσα στο χώρο». Αλλά αν δεχτούμε, για την οικονομία της συζήτησης πως ο χρόνος είναι μια τέταρτη διάσταση ή καλύτερα ψευτοδιάσταση, τότε όχι το μυαλό, αλλά ένα παράγωγό του, η Σκέψη, αποτελεί την Πέμπτη διάσταση. Οι περισσότεροι αντιλαμβάνονται την σκέψη ως κάτι μέσα στις πέντε αισθήσεις και τις τρεις ή τέσσερις διαστάσεις. Αλλά δεν είναι. Η Σκέψη δεν είναι αίσθηση. Είναι διάσταση. Και όχι μόνο αυτό. Γιατί η Σκέψη είναι ένα δυναμικό «μέγεθος», που έστω και από σχετικά ατελή χρησιμοποίησή της, παράγει αποτελέσματα στον φυσικό κόσμο. Σε συνθήκες πιο εκλεπτυσμένης χρήσης της, μπορεί κυριολεκτικά να αλλάξει τον κόσμο. Σαν ένα απλό και πολύ χειροπιαστό παράδειγμα, αρκεί να σκεφτείτε, πόσες φορές η Ιστορία του κόσμου άλλαξε εξ αιτίας κάποιων σκέψεων που αποτυπώθηκαν στις σελίδες κάποιου βιβλίου. Κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις, που απαιτούν την επίγνωση, η Σκέψη μπορεί να ανατρέψει και όλα τα δεδομένα της ζωής μας, ακόμη και τα προβλήματα που φαίνονται «ρεαλιστικά» αξεπέραστα.
Ένας άλλος φίλος στο ίδιο χώρο που συχνάζω τον τελευταίο καιρό, είχε ένα μικρό πρόβλημα. Δεν μπορούσε να εξηγήσει την ξαφνική «επίθεση» που δέχτηκε από κάποιον άλλο κοινό φίλο. Είχε τύχει να βρεθώ μπροστά σε κάποιες συζητήσεις μεταξύ των δυο φίλων, που είχαν προηγηθεί, που μου έκαναν όχι μόνο εξηγήσιμα, αλλά και τελείως αναμενόμενα τα δεδομένα αυτής της «επίθεσης». Δεν επρόκειτο για κάποια σημαντική επίθεση. Εκινείτο σε κάποια φραστικά όρια, που παρ’ όλο που εξελίχτηκαν σε ήρεμο τόνο δεν άφηναν σε μένα τουλάχιστον καμιά αμφιβολία ότι επρόκειτο για «επίθεση». Μια και τα δεδομένα μου ήταν τελείως σαφή βοήθησα το φίλο μου να θυμηθεί τα περιστατικά που οδήγησαν σ’ αυτήν την επίθεση. Τον ρώτησα λοιπόν αν θυμόταν τι είχε συμβεί την προηγούμενη μέρα, από αυτήν που εκδηλώθηκε η όποια φραστική επίθεση. Επειδή δεν θυμόταν τι το τόσο σημαντικό είχε συμβεί την προηγούμενη μέρα, ανέλαβα να του θυμίσω κάποιο περιστατικό, που προφανώς δεν μπορούσε να το συνδέσει με όσα επακολούθησαν. Του θύμισα λοιπόν πως την αμέσως προηγούμενη ημέρα είχε γίνει μια μικρή συζήτηση για κάποια επίσης μικρή επαγγελματική επιτυχία του φίλου που δέχτηκε την επίθεση. «Και πως αυτή η μικρή συζήτηση που κάναμε για αυτή την μικρή επιτυχία μου, μπορεί να τον έκανε να μου επιτεθεί; Δεν ήταν ούτε τίποτα σπουδαίο, αλλά ούτε και τίποτα που στρεφόταν εναντίον του. Για ποιο λόγο, κάποια μικρή και άσχετη επιτυχία μου, θα μπορούσε να δικαιολογήσει την επίθεσή του»; «Φίλε μου δεν καταλαβαίνεις προφανώς τον τρόπο που λειτουργεί η ανθρώπινη ψυχή» του είπα «θα σου πω λοιπόν κάτι που προφανώς ούτε καν υποπτεύεσαι. Η πρώτη ανθρώπινη αντίδραση σε οποιοδήποτε καλό νέο αφορά σε κάποιον άλλο, όσο άσχετοι κι αν είμαστε μεταξύ μας, η πρώτη λοιπόν ανθρώπινη αντίδραση για τη όποια επιτυχία κάποιου άλλου, είναι η οργή». «Έλα τώρα, αυτό δεν το πιστεύω, είναι πολύ τραβηγμένο» είπε ο φίλος μου «δηλαδή αν σου συμβεί εσένα κάτι καλό, αυτό που θα αισθανθώ εγώ για σένα θα είναι η οργή»; «Ακριβώς» του είπα. «Μα, τι λες τώρα» επέμενε «δηλαδή αν αύριο κερδίσεις το λαχείο, εγώ που είμαι φίλος σου, αυτό που θα αισθανθώ θα είναι οργή»; «Μάλιστα» του είπα «και επειδή μάλιστα τυχαίνει να είσαι και φίλος μου θα αισθανθείς ακόμη μεγαλύτερη οργή, ενώ αν δεν με γνώριζες θα αισθανόσουν μικρότερη οργή». «Καλά έχεις τρελαθεί τελείως» είπε ο φίλος μου «αλλά εν πάση περιπτώσει, επειδή η άποψή σου μου κινεί την περιέργεια, για πες μου γιατί θα αισθανθώ οργή και μάλιστα περισσότερη, επειδή είσαι φίλος μου». «Ευχαρίστως» του είπα «για πες μου λοιπόν, γνωρίζεις πως και γιατί δημιουργούνται τα πρωτογενή συναισθήματά μας»; «Τι εννοείς, τα «πρωτογενή», υπάρχουν διαφορετικά είδη συναισθημάτων»; Ασφαλώς» του είπα «πρωτογενή συναισθήματα είναι εκείνα που προέρχονται κατ’ ευθείαν από το ένστικτό μας». «Ποιο ένστικτο εννοείς; Το ένστικτο της αναπαραγωγής ή το ένστικτο της αυτοσυντήρησης»; με ρώτησε. «Παρ’ όλο που εμείς θεωρούμε αυτά τα δυο ένστικτα διαφορετικά, εν τούτοις στη ουσία πρόκειται για τις απολήξεις του ενός ενστίκτου μας, αυτού που θα λέγαμε «βασικό ένστικτο», όπως ήταν και ο τίτλος της ταινίας». «Και τι λέει αυτό το ένστικτο» ρώτησε ο φίλος μου. «Αυτό το ένστικτο λέει πως είμαστε «υποχρεωμένοι να κάνουμε οτιδήποτε εξασφαλίζει την επιβίωσή μας. Και για να το πετύχουμε αυτό εκείνο που πρέπει να εξασφαλίζουμε σε συνεχή βάση είναι κατ’ αρχάς η τροφή μας και επιπλέον έναν «ζωτικό χώρο» στην «περίμετρο» του οποίου μπορούμε να αισθανόμαστε ασφαλείς».
Θα χρειαζόταν ένα ολόκληρο βιβλίο για να περιγράψουμε το πώς οι απαιτήσεις του βασικού ενστίκτου για το πρωτόγονο άνθρωπο, μετατράπηκαν σε διαφορετικής έντασης συναισθήματα οργής για την οποιαδήποτε επιτυχία του διπλανού μας στην περίοδο του homo sapiens. Για να μην απεραντολογούμε η οποιαδήποτε επιτυχία του οποιουδήποτε σε συμβολικό επίπεδο «απειλεί» τον ζωτικό μας χώρο. Αυτό δε το αίσθημα της οργής είναι τόσο μεγαλύτερο όσο πιο κοντά μας βρίσκεται αυτός που σημειώνει την οποιαδήποτε επιτυχία». «Χμ» έκανε ο φίλος μου «αν έχεις δίκιο σ’ αυτά που λες και που εγώ τα βρίσκω λίγο τραβηγμένα, τότε αυτό θα σήμαινε ότι είμαστε όλοι κάποιου είδους «τέρατα» για να οργιζόμαστε με τις επιτυχίες των κοντινών μας ιδίως ατόμων». «Αυτό δεν ισχύει σε καμιά περίπτωση» του είπα. «Μα πως γίνεται να μην ισχύει; Τι είδους άνθρωπος μπορεί να είναι κάποιος που θυμώνει, επειδή ας πούμε κάποιος φίλος του είχε κάποια επιτυχία ή κάποια καλή τύχη». «Δεν ισχύει» του είπα «γιατί αυτό που μας καθορίζει δεν είναι τα πρωτογενή μας συναισθήματα, αλλά το πώς τα χειριζόμαστε. Αυτή η συμβολική οργή μας συνήθως εκτονώνεται με κάποιο αρνητικό ή δηκτικό σχόλιο σαν κι αυτό που εισέπραξες εσύ από τον κοινό μας φίλο και άλλες φορές σαν κάποιου είδους συμβουλή του τύπου «πρόσεξε τι θα κάνεις με τα λεφτά που κέρδισες γιατί μπορεί να στα κλέψουν» για παράδειγμα, που στην ουσία δεν αποτελεί συμβουλή, αλλά ευχή, που εκτονώνει την αρνητική μας διάθεση». «Δεν κατάλαβα καλά τι εννοείς» είπε ο φίλος μου λίγο σκεπτικός. «Εννοώ ότι το ανθρώπινο δράμα στη διάρκεια της ζωής μας, καθορίζεται από αυτή την εσωτερική μας διαμάχη, όπου το ανώτερο πνεύμα μας εκείνο στο οποίο πρέπει να κατατείνουμε βρίσκεται σε συνεχή μάχη με τα πιο σκοτεινά ένστικτά μας. Είμαστε «ανώτεροι» άνθρωποι στο μέτρο που το πνεύμα μας υπερισχύει πάνω στα ένστικτά μας. Αλλά μην νομίζεις ότι το να είσαι «ανώτερος» ή και απλώς καλός άνθρωπος δεν έχει κόστος». «Έχω μπερδευτεί τελείως» είπε ο φίλος «πως τελικά μπορώ να καταλάβω αν κάποιος είναι τελικά φίλος μου ή όχι». «Ο μόνος τρόπος για να καταλάβεις πόσο φίλος σου, είναι κάποιος είναι το να βρεθείς μόνος μαζί του σε μια βάρκα στο πέλαγος και να έχουν τελειώσει τα τρόφιμα» του είπα.
To άρθρο ανήκει στην κατηγορία Editor's Voice και έχει tags: χρόνος | Σκέψη | πρωτογενή συναισθήματα | πραγματικότητα | οργή | επίθεση | ένστικτο | αυτοσυντήρηση | άποψη | αναπαραγωγή
Title of block #2
arg(0)=node
arg(1)=355
arg(2)=
arg(1)=355
arg(2)=
KLIK Magazine
EconomyPoliticsThesis
Emmanuel Passas
Τελευταία άρθρα στα blogs
- Nicholas Kirkwood Fall/Winter 2011-12
- Το ημερολόγιο μιας έφηβης
- Smell Me! Αρώματα Χειμώνας 2011-2012
- Τεχνόπολις και Λευκός Πύργος "ντύνονται" στα...ροζ!
- George Clooney...ο καρδιοκατακτητής!
- Η έκθεση φωτογραφίας του Antonio Banderas στην Αθήνα!
- H Beyonce είναι τελικά έγκυος?
- Μια superstar και ένα Fiat 500...!!
- Dukas@Paris
- Ο Μύθος του Οσάμα Μπιν Λάντεν
.
Τελευταία σχόλια στο KLIK
fanoula270 (επισκέπτης)
Το ημερολόγιο των Μάγια και η Συντέλεια του 2012
fanoula270 (επισκέπτης)
Το ημερολόγιο των Μάγια και η Συντέλεια του 2012
- 1 of 361
- ››
KLIK Advertise
1995-2010 
Σχόλια
Aρη καλημέρα.
Θαυμάσιο το άρθρο σου.
Mια απορία :
Γιατί δεν αφήνεις την κ.κ. Ροβινσώνα να εκφραστεί ?
Πόσο εκτός θέματος και πόσο περισσότερο υβριστική από την διαστρεβλωτικά διαβολοκαβαλημένη και διαστροφική σημερινή πραγματικότητα?
Εσωκλείω εκρηκτικά ευφορικά στιγμιότυπα (εξαίρετες εκτελέσεις του pipeline- παράκκλησις να προσεχθούν ιδιαιτέρως η χορευτική ευφάνταστη σύλληψις στο πρώτο και η εκρηκτική κινησιολογική ρομάντζα στο δεύτερο)
http://www.youtube.com/watch?v=j09C8clJaXo
http://www.youtube.com/watch?v=52FpuqD3W5M&feature=fvw
Ευχαριστώ δια όλα ιδιαιτέρως
Χ-7 (fall) Harry
Eπίτιμος ψηφοφόρος Μένιου Κουτσόγιωργα (της Αλίκης)
Σηκώνω τα χέρια, παραδίνομαι..
Δεν αντέχεται ούτε για παραβολικό παράδειγμα..
κα Ρόμπινσον, μπερδεύεις το παρόν με το παράλληλο σύμπαν κάποιου απροσδιόριστου - τρικυμία 9b εν κρανίω - κολαστηρίου (της SATAN ΟΛΜΕ?)..
Αγαπητέ X-7 ενδεχομένως...Ωστόσο, περισσότερο αρμόδιος να σου απαντήσει είναι ο Ρομάν Πολάνσκι...
Και πολύ άργησε η ομάδα του ΚΛΙΚ να το κατεβάσει...Προφανώς έχουν και σοβαρότερες δουλειές να κάνουνε...Πες μου πώς θα ένιωθες αν ήσουν δάσκαλος και μέσα στην τάξη σου βρισκόταν ένα διαβολάκι φτηστό ο διευθυντής σου;;;
Mrs Robinson αποκαλύπτομαι (αφού υποβάλλω τα ταπεινά μου σέβη)..
Γιατί δεν προσπαθείς να ηρεμήσεις λίγο (πάρε 3-4 βαθειές εισπνοές, αν θέλεις συγκέντρωσε την προσοχή σου επί μακρόν και σε κάποιο σταθερό σημείο ή σε μια ψυχωφελή φαντασιακή παράσταση ή ακόμη καλύτερα λέγε από μέσα σου, αδιαλείπτως, την ευχή "Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησόν με".
Με αγάπη
And here's to you, Mrs. Robinson,
Jesus loves you more than you will know
God bless you please, Mrs. Robinson
Κάποιος που λατρεύει τον Μ Νickols την συγχωρεμένη Αnne Bancroft (μετά του Dustin) και οπωσδήποτε απεχθάνεται τον βδελυρό Πολάνσκι..
Whatever...Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα...And now :"Read my clits (clitoride)" κατά το :"Read my lips" (an old Greek joke...). Σήμερα ανακάλυψα ότι δεν θα πιω το ΄κώνειο...But, then again, I'm not fucking Socrates...
Όσο για το μεγάλο σκηνοθέτη...Καλά...Ορισμένες τρελές θα τον θυμόμαστε απ' τις ταινίες του...Οι πιο διεστραμένες, όμως, από εμάς κάνανε σεφτέ στο χθεσινό Έθνος και είδαν με ιερή προσήλωση το :"Roman Polanski:Wanted and desired"...Ειδικά εκεί που έτρωγε τα σαλιγγάρια και υπέβαλε ερώτηση στο χοντοδημοσιογράφο ήταν "όλα τα λεφτά"...Αλλά μ' άρεσε και στιγμιότυπο από ασπρόμαυρη ταινία του που προσπαθούσε να ξεφύγει από έναν σαδιστή χοντρό, ενώ στο βάθος βλέπαμε τον Πύργο του Άιφελ...Είναι αλήθεια ότι συμμετείχε στο "Ήρεμο Χάος" του Νάνι Μορέτι;;;Πάρα πολύ ενδιαφέρον, αν λάβει κανείς υπόψη του την υπόθεση της ταινίας...Εις πολλά έτη Δέσποτα...Και εις άλλα με υγεία...
Και τώρα που μείναμε οι δυο μας θα σου κάνω μία ερώτηση την οποία μην απαντήσεις (κατέβασέ την στα γρήγορα)...Αν σου ερχότανε κάποιος που μοιάζει στον Πέτρο Κωστόπουλο, με το πρόγραμμα Stage (ξέρεις εσύ) πώς θα ένιωθες;;; Get into my shoes bab....
wwwww
Μrs Robinson δεχθείτε σας παρακαλώ τις καλησπέρες μου.
Μετά χαράς βλέπω ότι κατά κάποιο τρόπο αποσπάται η προσοχή σας από τις καταλαλίστατες εμμονές σας της καθηγεσίας ατάκτων υπερπροστατευμένων τέκνων και τερατωδών γονεϊκών συμπεριφορών, είτε μέσω κλειτοριδικών αναφορών είτε μέσω κλειδαριθμικών σινεφίλ cryptic mysterious προσεγγίσεων ..
Keep walking baby. Truth can't wait
X-7 fall Harry
Ναιαιαι...Αλλά αυτό το είχε νιώσει κι η Μαργαρίτα Καραπάνου γράφοντας τον Υπνοβάτη...Εγώ λέω να πάω ακόμα πιο αργάααα...
Mrs Robinson
Συγγνώμη για την ενόχληση (του επιθετικού σας οίστρου)
Μια ερώτηση θα ήθελα να σας υποβάλλω, αν μου επιτρέπεται ?
Παραδίδεται και ιδιαίτερα ?
Mrs Robinson έχετε την ευγενή καλοσύνη να συνεχίσετε αυτήν την ακατάσχετη παρέλαση βωμολοχιών και επιθέσεων κάπου αλλού; Εχετε ξεφύγει πλέον μακράν.
Δεν νομίζω οτι oi περιγραφές των όποιων βιωμάτων σας, η προβολή της ψυχοσύνθεσής σας και τα εμφανή προβλήματά της, η ακατάσχετη ροή επιθέσεων και ύβρεων πρός συγκεκριμένους επιλεγμένους "στόχους" σας, η παρουσίαση του ανθολογίου των γεννητικών οργάνων δεν ενδιαφέρουν πλέον κανέναν. Η πάγια υβριστική στάση σας προσβάλλει πολλούς από τους αναγνώστες αλλά και συνεργάτες του ΚΛΙΚ. Εαν επιθυμείτε, ειναι πολύ ευκολο να δημιουργήσετε ενα δικό σας προσωπικό ιστολόγιο, το Mrs. Robinson diaries λ.χ. και να συνεχίσετε το κοινωνικό και εκπαιδευτικό έργο σας αναπόσπαστη. Επίσης, πωλούνται και καθρέπτες για να κοιτάζεστε κάθε τόσο, μήπως και αντιληφθείτε το μέγεθος της αγνωσίας του εαυτού σας και την ασχήμια που κρύβεται. Κρίμα, θα μπορούσατε να έχετε μία θετικότερη παρουσία στο ΚΛΙΚ και στην κοινωνία. Λυπάμαι βαθύτατα για τον ευτελισμό του περιοδικού, και την διαρκή ύβρη πρός τον εαυτό σας, τους αναγνώστες, και τους ανθρώπους που προσπαθούν να στηρίξουν αυτήν την προσπάθεια. Ημαρτον...
Όσο εσείς κοιταζόσασταν σε καθρέφτες, απ' το 1952, αν δε με απατά η μνήμη μου,(έκδοση περιοδικού "ΓΥΝΑΙΚΑ"), όσο τα σπάγατε στις μπουζουκλερί, οργανώνατε τρίγωνα και τετράγωνα οργίων σε κρεβάτια και οπουδήποτε αλλού και κουκουλώνατε εγκλήματα και σκάνδαλα κάποιοι άνθρωποι που δεν σας γεμίζουν το μάτι υπέφεραν πραγματικά...Γι' αυτό, λοιπόν, mirror, όταν θελήσεις να ξαναμιλήσεις για τους Αγίους του τόπου σου, ξανασκέψου το διπλά...Όπως, το 2006-2007, ας πούμε, τότε που στο 6ο Δάφνης κουκουλώσατε, το ότι χεράκι "από μέσα" είχε ξεκαλουπώσει το παράθυρο του 2ου ορόφου της τάξης μου...Η διευθύντρια, αδερφή γνωστού γκαλερίστα αδερφάρας, είχε ενοχληθεί πολύ τότε γιατί δεν ήθελα να κάνω, παράνομα, τις εφημερίες της φίλης της, όπως πήγαν να μου επιβάλλουν στην αρχή, ενώ αυτές κάπνιζαν τα τσιγαράκια τους άνετες στο γραφείο...Δεν είναι τυχαίο, ότι τόλμησε να μου πει, χαμογελώντας πονηρά :"Ευτυχώς, που δεν υπήρχε παιδί από κάτω, γιατί αλλιώς θα την είχες βάψει"...Ξεχνιούνται αυτά;;;Δεν ξεχνιούνται...Αύριο θα αναγκαστώ να ξαναπεράσω από τον "κύριο" που έζησε πρώτο τραπέζι πίστα μέχρι να γίνει προϊστάμενος για να ζητήσω, για το προσωπικό μου αρχείο, τις άδικες και αβάσιμες καταγγελλίες που εξαπέλυσαν εναντίον μου μία δράκα κατίνες και σκουπίδια του χειρίστου είδους σε σχολείο που εργαζόμουν. Ως δια μαγείας, το αντίτυπο που είχα στα χέρια μου (και το οποίο μου δόθηκε εντελώς απρόθυμα από τα ανδρείκελα του 2ου και του 7ου) έκανε φτερά από το χώρο του σπιτιού στο οποίο διαμένω...Δεν μου είναι άγνωστο ότι ορισμένα σπίτια ανοίγουν πολύ πιο εύκολα από κάποια άλλα...Όπως, επίσης, ότι κάποια στόματα κλείνουν, ενώ θα έπρεπε να μιλούν...
Mrs Robinson, δυστυχώς έχετε κάνει λάθος στον άνθρωπο-στόχο σας. Μάλλον αναφέρεστε σε άλλον, μιας και ουδεμία σχέση εχω με τον/την/τους περιγραφόμενους. Το 1952 πλησίαζα ακόμα προς τον πλανήτη μας, και προσγειώθηκα μετά απο σκέψεις του πατέρα μου το σωτήριο 1956. Το περιοδικό ΓΥΝΑΙΚΑ της εποχής εκείνης μάλλον υπαγόταν στις διατάξεις περί τύπου και δημοσίας αιδους της εποχής και ηταν εντός των ορίων ευπρέπειας και κουλτούρας του δημιουργού του. Οι μπουζουκλερί ποτέ δεν υπήρξαν απο τις αγαπημένες μου νυχτερινές εξορμήσεις, και τα τρίγωνα που μου άρεσαν ηταν τα Πανοράματος Θεσσαλονίκης. Οι όποιες δε σχέσεις μου με το αλλο φύλο ηταν πάντα συγκλονιστικά ερωτικές (πάντα με γένεση του αγγέλου-δαίμονα) και δεν αντιμετώπισα ποτέ το γυναικείο είδος σαν σκευος ηδονής, ενα η πολλά κομμάτια κρέας για γέμισμα κρεβατιων και διενέργεια "καλλιτεχνικών" οργίων και εκ-δηλώσεων σαν αυτές που αναφέρετε. Είναι θέμα επιλογών βλέπετε. Οσο για τις κατηγορίες "για κουκουλώματα εγκλημάτων και σκανδάλων", οπως το φοβερό στόρυ με το παράθυρο που ξεκαλουπώθηκε σε κάποιο σχολείο, καθώς και την τυραννική συμπεριφορά που υπαινίσσεσθε προς" αυτους που δεν γεμίζουν το μάτι", προσθέτουν ακόμα μια χαρακτηριστική εικόνα στο άλμπουμ που μας έχετε προσφέρει μέχρι σήμερα. Φαίνεται πως η λάσπη που συνεχώς εκτοξεύετε στον ανεμιστήρα δεν έχει φτάσει ακόμα στο ψυχολογικό ταβάνι σας. Αλλά μάλλον είστε ακόμα ενας/μία οπαδός του "πες-πες όλο και κάτι θα μείνει". Εκτός εαν ανήκετε σε κάποια μισθολογική κατάσταση μίσθαρνων δημοσιο-γράφων με διατεταγμένη αποστολή τον ευτελισμό του ΚΛΙΚ και των ανθρώπων του. Τουλάχιστον, εύχομαι να πληρώνεστε καλά σε δύσκολους καιρούς. Και σας παρακαλώ, να μην ξεχνάτε τον καθρέπτη σας. Για να βλέπετε καθημερινά βαθειά τον α-μορφο και α-σχημο δεύτερο η τρίτο εαυτό σας. Εκτός εαν μιλάμε για τετραχασμένη προσωπικότητα, κάτι πολύ δύσκολο...
Mirror, συν-εργάτης ΚΛΙΚ
Δεν πρόκειται να ξαναγράψω (εκτός από αυτές τις τελευταίες) ούτε μία λέξη στο ΚΛΙΚ, αλλά ούτε και να το ξαναδιαβάσω...Πρώτον, γιατί είναι προφανές πως κάνετε προπαγάνδα υπέρ της δεξιάς, σε ορισμένα κείμενά σας και δεύτερον γιατί απευθύνεσθε στην "αιώνια νεολαία" του Sex and the city και του Twilight zone. Μάλιστα, υπήρχε ένα χρονικό διάστημα, που έμπαινα στο site σας για να διαβάσω τον Stavrosx και να βρεθώ με το link στην ιστοσελίδα του, και μόνο γι' αυτό, και μάλιστα περνώντας από το δρόμο των παπουτσιών Τζίμυ Τσού...(Αρκετά δύσβατος, ομολογώ, αν δεν είσαι από τα επιτήδεια κορίτσια κι...αγόρια του Sex and the city και του Beverly Hills 90210... Απλά δεν καταδέχομαι...
Το να γράφετε η να μην γράφετε στο ΚΛΙΚ ειναι μία δική σας απόφαση. Δεν σας υπέβαλε ποτέ κανείς φραγμούς στην ελευθερία της άποψής σας. Δεν κλειδώθηκαν τα σχόλια οπως άλλοι πολλοί κάνουν. Τα σχόλια σας αναρτήθηκαν ΟΛΑ, άμεσα την στιγμή που πατήσατε το κουμπί "αποστολή" χωρίς "πόρτα", χωρίς moderation-έγκριση, χωρίς καμμία λογοκρισία. Ειναι το χαμηλοτάτου επιπέδου υβρεολόγιο και χυδαίες εκφράσεις στα κείμενά σας, ενός επιπέδου που δεν συνάδουν με την ιδιότητα του/της εκπαιδευτικού την οποία φέρεται κατά δήλωσή σας. Εκπαιδευτικός κυρία Ρόμπινσον ειναι ΤΟ ιερότερο λειτούργημα της κοινωνίας μας, διαμορφωτής της επερχόμενης γενιάς. Δεν θα μπω στο παιχνίδι της επανάληψης των απρεπών, απαξιωτικών και απαράδεκτων σχολιασμών σας. Η ίδια θέσατε τον εαυτόν σας εκτός ορίων της κοινά αποδεκτής ευπρέπειας και κοινωνικής συμεριφοράς, κι αυτό ειναι μία προσωπική σας επιλογή, στάση ζωής, και μέθοδος εξωτερίκευσης. Δεν ειναι όμως υποχρεωμένος ο κόσμος του ΚΛΙΚ να σας υφίσταται.
Σχετικά με την "προπαγάνδα υπερ της δεξιάς", νομίζω πως έχετε βγεί και πάλι εκτός θέματος. Κατ'άρχάς, εάν θεωρείτε οτι το ΚΛΙΚ σας συμπεριφέρθηκε "δεξιά και φασιστικά", θεωρώ οτι το αδικείτε. Πατήσατε το κουμπί όσες φορές θελήσατε, και "αδειάσατε" οτι θελήσατε δίκην χαβούζας. Στον ιστότοπο Stavrosx λόγου χάριν που αναφέρετε, θα περιμένατε την έγκριση του διαχειριστή. Ειναι "μοδάτη" διαλεκτική μεθοδολογία να δίνονται απαντήσεις άσχετες με το ζητούμενο και το γενικότερο συζητούμενο θέμα. Αρα, προσπαθείτε να κρύψετε το Λάθος σας πίσω από αριστερίστικα τσιτάτα και αφορισμούς περί δεξιάς προπαγάνδας ΚΛΙΚ και άλλα χαριτωμένα.
Προπαγάνδα υπέρ δεξιάς, αριστεράς κλπ δεν εχει νόημα πλέον ΓΙΑ ΚΑΝΈΝΑΝ. Ειμαστε σε μια εποχή που τα βιώματα των πατεράδων μας καταργήθηκαν εκ των πραγμάτων, την μεταπολίτευση, και την μετέπειτα 40ετή ευδαιμονική και ωχαδελφική πορεία μας .
Προσπαθείτε να βγάλετε σκελετους απο το χρονοντούλαπο του ολέθριου εθνικου διχασμού που μας κόστισε οσο 10 γερμανικές κατοχές. Ωραία ψυχοσύνθεση εκπαιδευτικού που μεγαλώνει και γαλουχει με ληγμένο φαρμάκι τα παιδιά μας. Συγχαρητήρια. Περάσαμε τα 40 χρόνια σχεδόν με αστικές εκλεγμένες κυβερνήσεις που, τουλάχιστον, προσπάθησαν να σβήσουν τις αιτίες και τα αδελφοκτόνα μίση. Ουτε πηγάδες, ουτε κονσερβοκούτια, ουτε μνημόσυνα,ουτε "δεξιοί", ούτε "αριστεροί" εχουν θέση στήν διαμόρφωση της κοινωνίας μας πλέον. Ειμαστε στο 2010, στο μικρό χωριό μας των 10 εκατομμυρίων κατοίκων, με νέα παγκόσμια προβλήματα και προκλήσεις των 7 δις κατοίκων στον πλανήτη...
Το πως ερμηνεύεται εσείς την "δεξιοσύνη" του ΚΛΙΚ ειναι θέμα προσωπικής σας δυνατότητας, μέτρου κατανόησης και αποδελτίωσης της προσλαμβάνουσας πληροφορίας.
Σχετικά με την μόδα και το λάιφστάιλ που ειρωνεύεστε, είναι ενα κομμάτι ύλης του ΚΛΙΚ που δεν είστε υποχρεωμένη να διαβάζετε. Το Sex and the city, ο Τζίμυ Τσου, το twighlight zone, και άλλα σχετικά, ανήκουν σε αυτη την κατηγορία θεμάτων. Και απευθύνονται σε μιά μεγάλη μερίδα αναγνωστων και αναγνωστριών που θέλουν ΚΑΙ αυτή την μορφή ενημέρωσης. Ειναι η θέλουν να νοιώθουν νέοι, όμορφοι, γοητευτικοί, ερωτευμένοι, κάτι που το σύστημα της δικής μας γενιάς δεν χάρηκε μιας και έπρεπε οι μισοί να ειναι δεξιά πρόβατα, και οι άλλοι μισοι αριστερά κριάρια για να παίζουν μπάλα οι "επιβήτορες και αρχοντες του τρόμου".
Δεν ειναι ομως τα μόνα θέματα στο ΚΛΙΚ. Εξ άλλου, δεν χρηματοδοτείται το ΚΛΙΚ απο τα μυστικά ταμεία της Μόσχας, της Στάζι, η την παγκόσμια τράπεζα. Χρειάζεται διαφημίσεις. Η κλασσική αριστερίστικη αθλητική ελβιέλα-σύμβολο μιας εποχής με συντρόφισες δεν πολυφοριέται και ούτε διαφημίζεται πλέον. Ακόμα και οι σύντροφοι στην Μόσχα, ειδικά αυτοί, ασχολούνται πλέον με δολλάρια, μετοχές, πετρέλαια, αγωγούς, γραμμικές εξισώσεις και αλγόριθμους κέρδους, επενδύσεις και λάιφσταιλ. Και Τζιμυ Τσου (αυτοδημιούργητος μόδιστρος), και Φερράρια, και Ρόλεξ και με γουνες στους ωμους...
Μιας και σας χάνουμε ακόμα και απο αναγνώστρια, να μελετήσετε προσεκτικά το σχετικό εκπαιδευτικό βιντεάκι του 1976 :http://www.youtube.com/watch?v=RzSj1yNZdY8 και προσπαθείστε να το εμπεδώσετε εστω και με 30 χρόνια καθυστέρηση.
Σας εύχομαι καλή διαδρομή και ταξίδια στο διαδίκτυο, και προσεύχομαι τα παιδιά μου και τα παιδιά των φίλων και γνωστών να μην διασταυρώσουν ποτέ τα βήματά τους με την "εκπαιδευτική" σας "άποψη και πορεία".
Mirror
Mrs Robinson τις καλησπέρες
Μπορείτε να με βοηθήστε να εύρω τον ξεκαλουπιτζή της παραβολής, γιατί παρά την οικοδομική ύφεση, ακόμη και αυτή η ειδικότης παραμένει δυσεύρετος..
Άρη (φερέφωνο της Δεξιάς) χαρά στα κουράγια σου!
Καλή δύναμη, καλά στερεώματα ..
X-7 fall
Να σε βοηθήσω...Όμως...Πρόσεχε...Ημέρα Πέμπτη δεν εφημερεύει ποτέ γιατί έχει τετράωρο...Αδημονεί να προβληθεί στους κινηματογράφους η "Λευκή Κορδέλα" του Χάνεκε, για να δει αυτό που θα συμβεί στην ανηψιά του Δημήτρη Καλτσά από παιδόφιλους που κάνουν σεξοτουρισμό στη Σαρακήνα Καλαμπάκας...Ας μας πει ο κύριος Παναγιώτης Δρούμπαλης τι έγραφε το Βιβλίο Μητρώου Προσωπικού το 2004-2005...Δυστυχώς, το βιβλίο έχει κάνει φτερά...
Μα είμαι σίγουρη mirror ότι "προσεύχεστε" και σε αυτό και σε πολλά άλλα για πολλά χρόνια και "σε όλες τις στάσεις των πιστών"...Η επιχειρηματολογία σας απλά με επιβεβαιώνει...Τό ότι διαρρηγνύεται τα ημάτιά σας για τους καημένους τους αναγνώστες του ΚΛΙΚ αποδεικνύει και ποια είστε...Προφωνώς, είστε από αυτές που πίστεψαν ότι το γνωστό παχύσαρκο σεξοβοήθημα του ΥΠ.ΠΟ είχε πέσει από μόνο του απ' το μπαλκόνι του...Εγώ, αντίθετα, πιστεύω ότι έγινε ό,τι στην ταινία Κιέριον του Δήμου Θέου...Πραγματικά είστε πολύ μικρή παρά τα λεφτά σας για να ασκήσετε εσείς κριτική σ' εμένα...
Προφανώς...Και ενδεχομένως έχετε και κουστωδία πιστών...Και σας ενοχλεί πολύ η αλήθεια...Ενδέχεται να έχετε και ιδιωτικό στρατό και αυλοκόλακες...Και, φυσικά, είστε από αυτούς που φτιάχνουν πραγματικότητες...Δυστυχώς, πραγματικότητες που ζούμε όλοι εμείς που δεν βλέπουμε με τα δικά σας μάτια...Η σαθρή επιχειρηματολογία σας περί τέλους του Εμφυλίου τα λέει όλα...
Το συντομότερο ανέκδοτο που έχει υπάρξει είναι : Το χρυσό ζεύγος Δημητρίου Καλτσά-Γιαννούλας Πιττούλη να κάνει μαζί συνάντηση γονέων και κηδεμόνων στο Χαρακοπιό Μεσσηνίας άμεσα Σεπτέμβρη 2004...Το άλλο πιο σύντομο ανέκδοτο είναι τραγουδισμένο από τη Μαρινέλα το καλοκαίρι του 2004 :"Γάμος ήταν που δεν ήτανε να γίνει"...Και το άλλο σύντομο ανέκδοτο είναι το "Χρυσό Ζεύγος" το καλοκαίρι του 2007, πριν φύγει για Αγγλία, φωτογραφημένο στην Ικαρία, στο Κ της Καθημερινής...΄(Όχι ότι ορισμένες ΠΟΥΤΑΝΕΣ έχουν ισχυρούς προστάτες)
The boat that Rocks...Τώρα που το ξανασκέφτομαι, κοιτάξου μήπως είσαι καμιά τεθλιμένη της Νέας Δημοκρατίας, που έμεινε εκτός Βουλής και ο σύζυγός της διαθέτει περιοδικό... Ή θα είσαι κανένα Κορίτσι της Μάνης, (πριν την πλαστική στη μύτη...)Α! Και μη χάσετε την Κοντοβά που κάνει πρεμιέρα...Οι Κοντοβάδες φτιάχνανε γαλλικά μανικιούρ μαζί με τον Οδυσσέα Ιωάννου κάποτε...
Ο Παναγιώτης ο Δρούμπαλης είμαι εγώ.
Καλά δεν ντρέπεσαι να κάθεσαι να γράφεις εδώ στα παιδιά όλα αυτά τα τερατουργήματα.
Get a life f lunatic !
What the f, what kind of my @s Mrs Robinson are you Bitch?
Θα έπρεπε να ντρέπεσαι με όλες αυτές τις διεστραμμένες σαχλαμάρες που κάθεσαι και γράφεις.
Ο κ. Τερζόπουλος σου μίλησε με τον καλύτερο τρόπο, δυσανάλογο της διαολοκαβαλημένης σου σκατολογίας..
Όλα τα έντυπα, τα καλούπια, τα χαρούπια etc που σε περιβάλλουν ως δια μαγείας εξαφανίζονται.
Εσύ πότε θα εξαφανισθείς στο πυρ το εξώτερον, μαζί με κάποιον μελλοντοκατακεκαυμένο με άγνοια κινδύνου D. Hoffman?
O κ.κ. Παναγιώτης
">προσφέρεται στην κα καθηγήτρια ρόπμινσον
προσφέρεται στην κα καθηγήτρια ρόπμινσον.
http://www.youtube.com/watch?v=hYIC0eZYEtI
Υποβολή νέου σχολίου