Το ευτυχισμένο φθινόπωρο του Κώστα Καραμανλή

Το μεγαλύτερο προσόν για ένα πολιτικό, όπως έχει αποδειχθεί πολλές φορές, είναι το να ξέρει πότε να φύγει.

Image:The Spanish Singer Édouard Manet (French, 1832–1883)

Στην πρώτη συνεδρίαση της ολομέλειας της Βουλής, η ατμόσφαιρα στα έδρανα της Νέας Δημοκρατίας, ήταν αυτό που θα λέγαμε «μουδιασμένη». Όταν ο Κώστας Καραμανλής μπήκε μέσα στην αίθουσα, το χειροκρότημα από τους βουλευτές της παράταξής του ήταν κι αυτό «μουδιασμένο». Ήταν άλλωστε αναμενόμενο. Πώς να υποδεχτείς τον αρχηγό του κόμματός σου, όταν λίγες μέρες πριν είχε οδηγήσει αυτό το κόμμα σε μια τόσο θεαματική ήττα. Αν καταλάβαιναν καλύτερα πως έχουν τα πράγματα, θα τον χειροκροτούσαν με όση δύναμη είχαν. Ο Κώστας Καραμανλής που ήταν έτοιμος γι αυτή την υποδοχή, τους έκανε νόημα με το χέρι να σταματήσουν. Όταν μετά από λίγο μπήκε ο Γιώργος Παπανδρέου στην αίθουσα, η οποία φυσικά σείστηκε από τα χειροκροτήματα των βουλευτών του Πασόκ, ο Κώστας Καραμανλής χαιρέτησε τον διάδοχό του στην Πρωθυπουργία, σφίγγοντάς του το χέρι με τα δυο του χέρια. Την ίδια θερμή υποδοχή είχε ο Παπανδρέου, πριν από λίγες μέρες, όταν ο Καραμανλής τον υποδέχθηκε, στο μέγαρο Μαξίμου για να του παραχωρήσει τη θέση του. Στις όποιες δημόσιες εμφανίσεις του, οι παρευρισκόμενοι είχαν την ευκαιρία να δουν έναν, μετά από πολύ καιρό, ευδιάθετο Καραμανλή, που έκανε αστεία και λογοπαίγνια με τους συνομιλητές του.

Αλλά πώς να μην είναι ευδιάθετος ο Καραμανλής, όταν πριν από λίγες μέρες βρισκόταν στην κόλαση μιας αδιέξοδης διακυβέρνησης, ενώ τώρα βρίσκεται σε μια χωρίς ευθύνες θέση αντιπολίτευσης. Πολλοί και ιδίως μέσα από το κόμμα του κατέκριναν τον Καραμανλή, για την απόφασή του να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές και το κόμμα του σε μια οδυνηρή ήττα. Για τη δική μας άποψη, η απόφαση του Καραμανλή, δεν ήταν μόνο σωστή, ήταν και υπεύθυνη. Ο Καραμανλής από καιρό γνώριζε ότι δεν μπορούσε να κυβερνήσει, ούτε με τους 152 βουλευτές που πήρε τις εκλογές του 2007, ούτε με τους 151 που απέμεινε. Όταν κυβερνάς με τέτοια ισορροπία δυνάμεων, είσαι υποχρεωμένος να ανέχεσαι συμπεριφορές, από στελέχη της κυβέρνησής του ή γενικά του κόμματός του, που κανένας δεν θα ήθελε να ανεχθεί. Πέρα από αυτό είχε απέναντί του, ένα Πασόκ και συνολικά μια αντιπολίτευση, που ήταν κάθετα αρνητική, σε οποιαδήποτε πρωτοβουλία, ακόμη και σε εκείνες που ήταν απόλυτα σωστές και αναγκαίες. Αυτό το φθινόπωρο πρέπει να παρθούν αποφάσεις και σε επίπεδο οικονομίας και σε επίπεδο δημόσιας τάξης, που η Νέα Δημοκρατία στην κατάσταση που είχε δημιουργηθεί, δεν θα μπορούσε σε καμιά περίπτωση, ούτε να τις πάρει και πολύ περισσότερο να τις εφαρμόσει. Αντίθετα το Πασόκ, όπως φαίνεται και από τις μετεκλογικές δημοσκοπήσεις, έχει αυτή τη στιγμή μια τεράστια δημοτικότητα, που του επιτρέπει να πάρει δύσκολες αποφάσεις, τόσο σε οικονομικά θέματα, όσο και σε θέματα δημόσιας τάξης. Το θέμα της Κόσκο στο λιμάνι του Πειραιά, έκλεισε σε λιγότερο από μια βδομάδα, ενώ οι δυνάμεις ασφαλείας κάνουν καθημερινά περιπολίες στα Εξάρχεια , από όπου αναμενόταν να ξεκινήσουν οι προετοιμασίες για τον αντιεξουσιαστικό «εορτασμό» στην επέτειο του περσινού Δεκέμβρη, κάτι που πιθανόν να αναβληθεί, με τα προληπτικά πλήγματα που θα δεχθεί ο χώρος των «εορταστών» μέχρι να έρθει η επέτειος.

Πέρα από αυτά τα προβλήματα της οικονομίας, τόσο στο ιδιωτικό επίπεδο, με τα δισεκατομμύρια των ακάλυπτων επιταγών, αλλά περισσότερο στο δημόσιο τομέα, με τα τεράστια ελλείμματα και το επίσης τεράστιο δημόσιο χρέος, έχουν φτάσει σε βαθμό που δεν χωράει πια καθυστερήσεις και μικροκομματικές πολιτικές. Ακόμη και τις καλύτερες επιλογές να έκανε η Νέα Δημοκρατία δεν θα μπορούσε να τις εφαρμόσει, έχοντας να αντιμετωπίσει και την λυσσαλέα άρνηση του Πασόκ στα πάντα. Αντίθετα το Πασόκ, που πρόκειται να εφαρμόσει τις ίδιες πολιτικές και πιθανόν σε σκληρότερο τόνο, στα περισσότερα θα έχει τη συμπαράσταση της Νέας Δημοκρατίας, όπως άλλωστε τόνισε και ο Κώστας Καραμανλής, προκαλώντας σχετική δυσφορία στο κόμμα του. Στην Ελλάδα δεν έχουμε συνηθίσει σε τέτοιες τοποθετήσεις, γιατί ως τώρα το κομματικό συμφέρον ήταν πάντα πάνω από το εθνικό συμφέρον. Ο Κώστας Καραμανλής έκανε μια τομή σ’ αυτήν την τόσο καθυστερημένη αντίληψη. Ο Κώστας Καραμανλής έπρεπε να αποχωρήσει και η Νέα Δημοκρατία έπρεπε να χάσει, γιατί αυτή τη στιγμή, αυτό είναι το καλύτερο, για να αντιμετωπιστούν οι πραγματικά δύσκολες συγκυρίες. Πέρα από αυτή η οδυνηρή ήττα της Νέας Δημοκρατίας, της δίνει άνετο χρόνο για να αναδιοργανωθεί και να γίνει ένα σύγχρονο κόμμα, πράγμα που δεν θα το επέτρεπε η παραμονή της στην εξουσία. Η αποχώρηση και μόνο του Γιώργου Σουφλιά, ενός έμπειρου στελέχους, με απηρχαιωμένες απόψεις όμως, που κόστισαν πολύ και στη Νέα Δημοκρατία και στον Καραμανλή, είναι ήδη και κατ’ αρχάς ένα σημαντικό όφελος.

Εκτός από αυτά υπάρχουν και τα εθνικά θέματα. Από τώρα και μέχρι το Δεκέμβριο η ελληνική κυβέρνηση θα δεχτεί μεγάλες πιέσεις για να κλείσει τόσο το κυπριακό, όσο και το σκοπιανό. Το σε ποιες λύσεις θα κατατείνουν αυτές οι πιέσεις, δεν είναι ακόμη γνωστό, αλλά πολλοί υποθέτουν, ότι δεν θα είναι ούτε ευχάριστες, ούτε εύκολο να αντιμετωπιστούν. Το ποιο θα είναι το τελικό αποτέλεσμα θα το δούμε σύντομα.

Για όλους αυτούς τους λόγους, ο Κώστας Καραμανλής, έχει κάθε λόγο αυτή τη στιγμή, να είναι ευχαριστημένος μια και δεν θα βρεθεί στη δύσκολη θέση να πάρει δυσάρεστες αποφάσεις , που δεν θα μπορούσε καν να τις εφαρμόσει. Μετά από δώδεκα χρόνια στην ηγεσία και πεντέμισι στην πρωθυπουργία ο Κώστας Καραμανλής, βρίσκεται στην μοναδική θέση να μπορεί να περάσει ένα ευχάριστο φθινόπωρο, μακριά από ευθύνες. Κατά πάσα πιθανότητα αυτό θα είναι το πρώτο ευχάριστο της καριέρας του μετά από πολλά χρόνια. Τώρα το ζόρι θα το έχουν άλλοι.