Σφαγή την Κυριακή

Με καινούργιες εκδόσεις να κάνουν την εμφάνισή τους, ο πόλεμος ανάμεσα σε παλιότερα και νεότερα εκδοτικά συγκροτήματα για την επικράτηση στη κυριακάτικη αγορά παίρνει τη μορφή γενικευμένης σύρραξη. Ή έστω κοκορομαχίας.

Image: George Grosz to Oskar Panizza. 1917/18. Oil on canvas. 140 x 110 cm. Staatsgalerie Stuttgart, Stuttgart, Germany

Στο Θέμα, την πετυχημένη κυριακάτικη εφημερίδα, ο εκδότης της ο Θέμος Αναστασιάδης συνηθίζει να γράφει μια ολοσέλιδη και συχνά δισέλιδη στήλη, όπου λέει πολλά και διάφορα, αλλά συνήθως κάνει την προσωπική του πολιτική, «θάβοντας» κι αυτούς που θέλει να θάψει. Στο φύλλο που κυκλοφόρησε την Κυριακή 8 Νοεμβρίου, ο Θέμος είχε και πάλι την δισέλιδη στήλη. Την οποία έγραψε, αφού προηγουμένως είχε πάρει και πάλι ληγμένα. Τι γράφει λοιπόν ο Θέμος στη στήλη του μεταξύ άλλων. «Το μόνο που μπορώ να υποστηρίξω με όλη μου την ψυχή είναι ότι το «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ», όπως το ξεκινήσαμε ΟΛΟΙ όσοι τότε το ξεκινήσαμε, ΔΙΕΛΥΣΕ το παλιό φαύλο κατεστημένο των εκδοτών, που είχαν αναχθεί σε υπερκυβέρνηση! Μπορεί κάποιοι να μην θέλουν ούτε να μας ακούνε, σε άλλους να αρέσουμε, σε άλλους πάλι όχι, πλην όμως αυτό είναι το μόνο που δεν αμφισβητείται: ΤΙΝΑΞΑΜΕ το ΣΥΣΤΗΜΑ στον αέρα και ποτέ μα ποτέ δεν θα ξαναβρεί την παλιά του υπερισχύ! Ποτέ δεν θα ξαναζήσουμε τις μέρες που ολόκληρη κυβέρνηση έκανε πρωινό προσκλητήριο, συσσίτιο και …βραδινή προσευχή «σούζα» σε κάνα δυο μεγαλοεκδότες! Το «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ» όπως έγινε, όταν έγινε και παραμένει σήμερα διέλυσε την αυτοκρατορία τους, και τώρα πια η πολιτική και οι λοιπές εξουσίες τους αντιμετωπίζουν όπως θα έπρεπε εξ αρχής να μετράνε τα ΜΕΣΑ Μαζικής Ενημέρωσης! Έκαστος στο ρόλο του κι εμείς στην κριτική μας».

Αυτά τα συγκινητικά λέει ο Θέμος λοιπόν και αυτά που λέει είναι ενδεικτικά για το πώς λειτουργούν τα Μέσα Ενημέρωσης. Οι «κάνα δυο μεγαλοεκδότες» που λέει ο Θέμος, είναι ασφαλώς ο Λαμπράκης και ο Μπόμπολας, τους οποίους όπως λέει ο Θέμος «τίναξε στον αέρα». Μια μικρή λεπτομέρεια είναι το ότι ο Μπόμπολας, στο εν τω μεταξύ και κατόπιν εκείνης της τραγικής κομιστικής ιστορίας, αγόρασε το 70% του Θέματος, στο οποίο ο Θέμος παραμένει μικρομέτοχος με 20% και εργαζόμενος, άρα υπάλληλος του Μπόμπολα.

Εν πάση περιπτώσει μπορεί ο Θέμος να μην ξέρει τι γράφει σ’ αυτό το σημείωμα, αλλά αυτό μπορεί να μην οφείλεται απαραίτητα σε κάποια ληγμένα. Μπορεί να οφείλεται και στην χαρά που πήρα όταν το Θέμα την προηγούμενη Κυριακή έκανε ρεκόρ κυκλοφορίας πουλώντας 300.110 φύλλα. Ήταν η Κυριακή 1 Νοεμβρίου που πρωτοκυκλοφόρησε και το Veto του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου πιάνοντας με την πρώτη τα 200.120 φύλλα. Την ίδια Κυριακή το Βήμα έπεσε στις 160.000 φύλλα, ενώ η Real του Νίκου Χατζηνικολάου ανέβηκε στις 152.760 φύλλα. Η Ελευθεροτυπία ανέβηκε στις 148.490 φύλλα, το Έθνος στις 140.060 φύλλα, ενώ η Καθημερινή έχασε κι άλλο έδαφος πέφτοντας στις 112.100 φύλλα.

Το φθινόπωρο που διανύουμε σηματοδοτεί μια καινούργια φάση στους εκδοτικούς πολέμους για την επικράτηση, που προφανώς θα τραβήξει σε βάθος καθώς έξη εκδοτικά συγκροτήματα παλιά και καινούργια, μπαίνουν σ’ έναν ανοιχτό «πόλεμο» για την επικράτηση, κάτι που προφανώς δεν το κάνουν επειδή καίγονται για να μας ενημερώσουν. Το Μέσα Ενημέρωσης από εργαλείο ενημέρωσης του πολίτη που θα έπρεπε να είναι, έχουν εξελιχθεί σε βασικό μοχλό διακυβέρνησης μια και στο βάθος του κάδρου βρίσκονται τα μεγάλα συμφέροντα, οι μεγάλες αναθέσεις έργων και άλλων κοινωφελών σκοπών. Τα κυκλοφοριακά επιτεύγματα ως γνωστόν δεν οφείλονται στην ύλη των εφημερίδων, οφείλονται στις εντυπωσιακές προσφορές σε DVD και CD, οι οποίες τον τελευταίο καιρό έχουν εξελιχτεί όσον αφορά στην ποιότητα και την ευρηματικότητα. Έτσι οι εκδοτικοί πόλεμοι του παρελθόντος έχουν εξελιχτεί κυρίως σε πολέμους προσφορών. Ένα χαρακτηριστικό στοιχείο αυτής της μάχης είναι το ότι τα παλιότερα εκδοτικά μαγαζιά, δεν διαθέτουν το απαραίτητο αισθητήριο γι αυτή τη μάχη των προσφορών με αποτέλεσμα να χάνουν αργά, αλλά σταθερά έδαφος σ’ αυτόν τον καινούργιο «ανορθόδοξο» πόλεμο. Οι προσφορές της Κυριακής όμως κοστίζουν και κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά, αν στο τέλος, οι εντυπωσιακές προσφορές, με τις εντυπωσιακές κυκλοφορίες που τις συνοδεύουν, μπορούν να οδηγήσουν και σε βιώσιμες επιχειρήσεις, μια και η διαφημιστική δαπάνη, αντί να αυξάνεται μειώνεται. Τα στοιχεία των ισολογισμών δείχνουν το αντίθετο. Δηλαδή ζημιές και τρομακτικές υποχρεώσεις, που κάποια στιγμή θα οδηγήσουν πολλούς σε αδιέξοδο. Μέχρι να γίνει αυτό όμως θα περάσει αρκετός χρόνος.

Το μέλλον πάντως δεν βρίσκεται, ούτε στις κυριακάτικες κυκλοφορίες, ούτε στις κυριακάτικες προσφορές. Και πολύ καλά κάνουν οι σημερινοί εκδοτικοί κολοσσοί και δεν τα βλέπουν. Όταν το δουν θα είναι βέβαια αργά.