Vampire

Αυτό που ψάχνουμε όλοι μας σ’ αυτή τη ζωή δεν είναι παρά αυτό που θα ονομάζαμε «προσωπική» ενέργεια. Και για να την εξασφαλίσουμε θα κάναμε τα πάντα.

Image: Nosferatu (1922) F.W. Murnau (Full movie)

Άρχισα να ανοίγω σιγά σιγά τα μάτια μου, ακόμη σχετικά κουρασμένος από την προηγούμενη μέρα. Είχα κοιμηθεί την ώρα που συνήθως κοιμάμαι αυτό τον καιρό, γύρω στις δυο το βράδυ. Είχα περάσει μια ευχάριστη και κυρίως διαφορετική βραδιά και αυτό ήταν καλό. Η ρουτίνα στη ζωή μας είναι μια πολύ σημαντική υπόθεση και παρ’ όλο που συνήθως υποστηρίζουμε, ότι η ρουτίνα είναι πληκτική, εν τούτοις είναι και πολύ χρήσιμη γιατί καθορίζει τις βασικές παραμέτρους σε κάποιες περιόδους της ζωής μας. Αυτά τα μικρά επαναλαμβανόμενα γεγονότα σε κάποιες περιόδους της ζωής μας, οι παρέες και οι κουβέντες με τους φίλους, η ζωή με την οικογένεια, οι σχέσεις με τη σύντροφο ή τα παιδιά μας, η δουλειά μας ή ότι άλλο κάνουμε σε επαναλαμβανόμενη βάση, δίνουν το περίγραμμα των μικρών κύκλων της ζωής μας ,που διαδέχονται ο ένας τον άλλο. Δεν είναι τόσο κακή η ρουτίνα, όσο συνηθίζουμε να λέμε. Απλά κάποια στιγμή ένας συγκεκριμένος κύκλος ρουτίνας τελειώνει και κάποιος άλλος, με παραλλαγές σε κάποιες βασικές συνήθειες παίρνει τη θέση της. Το ότι κάποιος συνηθισμένος κύκλος ρουτίνας τελειώνει, το καταλαβαίνουμε, από την ευχαρίστηση που εισπράττουμε, όταν κάνουμε κάτι διαφορετικό. Αυτή η ευχαρίστηση είναι εκείνη που μας λέει, ότι είναι καιρός, κάποιες από τις συνήθειες του τελευταίου κύκλου μας, να αλλάξουν, για να μπούμε στον επόμενο κύκλο. Έτσι λοιπόν ήταν και η προηγούμενη βραδιά. Ελαφρώς διαφορετική από αυτές του τελευταίου καιρού, άρα κάτι τελειώνει και σ’ αυτή την περίπτωση ένας συγκεκριμένος κύκλος γνωριμιών. Οπότε είναι αναμενόμενος ένας κύκλος καινούργιων γνωριμιών.

Καθώς άνοιγα τα μάτια μου, αισθάνθηκα τη μουσούδα του Ρες να με σκουντάει στο μάγουλο. Ο Ρες ο σκύλος μου, εκτός κι αν αισθάνεται επιτακτική την ανάγκη για την πρωινή μας βόλτα, συνήθως περιμένει τα πρώτα σημάδια που του δείχνουν ότι ξυπνάω και μετά έρχεται δίπλα στο κρεβάτι μου και με σκουντάει με τη μουσούδα, παριστάνοντας έτσι ότι εκείνος με ξύπνησε και ότι δεν είχα ξυπνήσει από μόνος μου. Είναι αυτές οι μικρές ρουτίνες που λέγαμε. Παρά τη σωματική κούραση της προηγούμενης ημέρας, ξύπνησα ξεκούραστος. «Έχει γυρίσει σε βοριά ο καιρός» σκέφτηκα. Εδώ και κάνα δυο χρόνια, όταν φυσάει νοτιάς στην Ελλάδα, αισθάνομαι κουρασμένος κι ας μην έχω κάνει τίποτα κουραστικό. Αντιθέτως μόλις αρχίσει να φυσάει από το βοριά, το σώμα αισθάνεται πιο ξεκούραστο και το μυαλό μου πιο καθαρό. Εκείνο το πρωί, το τελευταίο του Οκτώβρη, όταν μετά από λίγο βγήκα έξω κρατώντας τον Ρες από την αλυσίδα, ο καιρός έδειχνε για πρώτη φορά σχεδόν χειμωνιάτικες, μετά από μια περίοδο με σχεδόν καλοκαιρινή ζέστη, που εναλλάσσονταν με βροχερές μέρες. Μου άρεσε πολύ αυτό το σχεδόν χειμωνιάτικό πρωινό και καθώς ο Ρες αναζητούσε τους αγαπημένους του θάμνους, εγώ άρχισα να μυρίζω τον αέρα, ψάχνοντας να βρω την τροφή της σημερινής ημέρας.

Μια δυο ώρες αργότερα, τέσσερις φίλοι καθισμένοι γύρω από ένα τραπέζι με μερικούς καφέδες και κάποια τσιγάρα συζητούσαμε για δουλειές. Υπάρχουν κάποια πολύ ενδιαφέροντα πρότζεκτς, συμβατά με τις σύγχρονες τεχνολογίες και που η εφαρμογή τους ανοίγει πολλές και πολύ ενδιαφέρουσες προοπτικές. Όποιος όμως ασχολείται με δουλειές, που περιλαμβάνουν και συμφωνίες σε πολλά επίπεδα, γνωρίζει καλά ανεξαρτήτως περιεχομένου και προοπτικών, πως οι δουλειές τελειώνουν μόνο όταν τελειώσουν. Αλλιώς όσο κοντά και να βρίσκεται κάποιος σε μια καλή συμφωνία, όσο δεν έχουν τελειώσει όλες οι απαραίτητες διαδικασίες, είναι απαραίτητος όρος επιβίωσης, να θεωρείς το ότι δεν υπάρχει τίποτα.

Οι δουλειές και τα λεφτά, είναι κάποια μεγέθη που απασχολούν πολύ τους άνδρες. Μάλλον και τις γυναίκες στην εποχή μας, αλλά ισχύουν ακόμη οι παλαιοί συμβολισμοί για τον άντρα κυνηγό και επειδή στην εποχή μας δεν κυνηγάμε κοπάδια από βουβάλια, κυνηγάμε το σύγχρονο αντικαταστάτη τους, το σύμβολό τους ας πούμε, που δεν είναι άλλο από το χρήμα. Παρά την αρχαία ρήση,που λέι ότι «πολλοί το χρήμα εμίσησαν…» όλοι οι άνθρωποι αγαπούν το χρήμα, έστω κι αν λένε ή συμπεριφέρονται διαφορετικά. Μην χάνετε το χρόνο σας. Πρόκειται ή για υποκριτικές ή για παραπλανημένες απόψεις, που σχεδόν πάντα γίνονται καπνός, μόλις εμφανιστεί το αντίτιμο του μικρού πράσινου θεού. Οι περισσότεροι άνθρωποι νομίζουν ότι το χρήμα είναι αυτό που είναι. Ένα μέσο δηλαδή για να αποκτήσεις τα πράγματα που επιθυμείς, ένα μέσο για την ασφάλειά μας και πολλά παρεμφερή. Το χρήμα όμως δεν είναι αυτό. Ένα μέσο. Το χρήμα είναι και αυτό ένας δαίμων. Όπως και πολλά άλλα μεγέθη που επάνω τους επικεντρώνεται η συγκεντρωμένη επιθυμία πολλών ανθρώπων και η σκέψη που συνοδεύει την επιθυμία, σαν τον έρωτα για παράδειγμα, έτσι και το χρήμα εξ αιτίας αυτής της πολλαπλής επιθυμίας και σκέψης μετατρέπεται κι αυτό σε δαίμονα. Οι ανθρώπινες σκέψεις δεν είναι κάτι αφηρημένο που γίνεται μέσα στο μυαλό μας. Η σκέψη είναι δύναμη και η επικεντρωμένη σκέψη πολλών ανθρώπων, παράγει τόση δύναμη, που είναι αρκετή για να οδηγήσει στη γέννηση ενός ακόμη σύγχρονου δαίμονα. Το χρήμα ως δαίμων δεν προσφέρει απλώς τη δυνατότητα, να αποκτήσουμε κάποια υλικά αγαθά, να πραγματοποιήσουμε κάποιες επιθυμίες μας, ή απλώς να εξασφαλιστούμε. Το χρήμα ως δαίμων εισχωρεί στο σύστημά μας-αυτή είναι εξ άλλου η μέθοδος που δρουν οι δαίμονες- και αφού και εφ’ όσον έχει μπει στο σύστημά μας, σταδιακά μας αλλοιώνει. Ένας άνθρωπος χωρίς χρήμα, είναι πολύ διαφορετικός από τον ίδιο άνθρωπο με χρήμα και αυτό δεν είναι ανάγκη να σας το πω εγώ, το έχετε σίγουρα διαπιστώσει και μόνοι σας. Είναι πολύ λίγοι οι άνθρωποι που καταφέρνουν να αντισταθούν στον δαίμονα του χρήματος, το οποίο σημαίνει η «ουσία» τους να μένει η ίδια ανεξάρτητα, από το αν έχουν ή δεν έχουν χρήματα. Ο δαίμων του χρήματος αλλοιώνει τόσο τους ανθρώπους, που πολλοί αν χάσουν ξαφνικά τα χρήματά τους, πέρα από τα πρακτικά προβλήματα χάνουν και τον εαυτό τους. Κάποιοι από αυτούς φτάνουν να θεωρούν πως ούτε καν ζωή τους, έχει νόημα.

Το παιχνίδι με το δαίμονα, είναι μέσα στη μοίρα του ανθρώπου. Από τότε που οι άνθρωποι οργανώθηκαν σε κοινωνίες και η σκέψη τους ενώθηκε, παράγοντας δυναμικά αποτελέσματα και γεννώντας δαίμονες, το κυνήγι του δαίμονα, έγινε το συστατικό της ζωής. Το κυνήγι του δαίμονα ύμνησαν οι άνθρωποι με τα τραγούδια τους. Όμως λίγοι, ελάχιστα λίγοι, ήταν αυτοί που ήξεραν την αληθινή φύση του κυνηγιού. Οι μάγοι και οι σαμάνοι. Οι φιλόσοφοι και οι προφήτες. Ήταν αυτοί που ήξεραν πως το κυνήγι του δαίμονα, είχε αξία μόνο σαν ενδιάμεσο κυνήγι, γιατί ο αληθινός στόχος ήταν ακόμη πιο πέρα, πέρα από το ανθρώπινο και το δαιμονικό. Ήταν το κυνήγι της μεγάλης ενέργειας. Αυτής που βρίσκεται πίσω από όλα, αυτής που δεν μπορούμε να αναζητήσουμε, παρά μόνο αν αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε τους νόμους της και τη «συχνότητα» που λειτουργεί. Το παιχνίδι με τους δαίμονες, είναι μια πρώτη δοκιμασία, το κλειδί για το δεύτερο βήμα στο ταξίδι μας πέρα από το χρόνο, στην πηγή της ενέργειας. Το παιχνίδι με τον έρωτα, με το χρήμα ή με οτιδήποτε άλλο παίρνει δαιμονική μορφή και υπόσταση, δεν είναι παρά μια μικρή ή μεγάλη πηγή ενέργειας, μια μικρή όαση, στο μεγάλη ταξίδι μέσα στην ανεξήγητη έρημο. Οι περισσότεροι μπερδεύουν το προσωρινό με το οριστικό και έτσι δαγκώνουν τον έρωτα ή το χρήμα ή οτιδήποτε άλλο, μέχρι να δυναμώσει τόσο που τους δαγκώνει μετά το ίδιο για να τους πάρει την ενέργεια που χωρίς να το ξέρουν αναζητούσαν. Είναι τέτοια η σαγήνη του δαίμονα, που η γοητεία του και η δύναμή του αρκούν για να κάνουν τον θηρευτή, θήραμα και τον θύτη, θύμα. Κι έτσι δεν μαθαίνουν ποτέ πώς να κάνουν τον δαίμονα πηγή ενέργειας, για το μεγάλο ταξίδι στην έρημο, πέρα από το χρόνο.

Καθώς η σερβιτόρα που μας έφερνε τους καφέδες, έσκυψε από πάνω μου, για να μας σερβίρει, πρόσεξα τον μακρύ, άσπρο, γυναικείο λαιμό της. Και χωρίς να το καταλάβει, ο άλλος μου εαυτός, έμπηξε τα δόντια του στη σάρκα της.

Link: http://www.youtube.com/watch?v=rcyzubFvBsA