Μια απάντηση στο Θέμο Αναστασιάδη

Και η απαιτούμενη διόρθωση στις ανακρίβειες που έγραψε...

Image:warning swine flu sign

Στο τεύχος της Κυριακής 21 Μαρτίου 2010, της εφημερίδας Πρώτο Θέμα και στη στήλη MediaClub (σελ 65), ο εκδότης και διευθυντής της εφημερίδας Θέμος Αναστασιάδης, προφανώς από λάθος εκτίμηση, αναφέρθηκε και σε μένα. Όπως είναι γνωστό γενικά στο δημοσιογραφικό χώρο , αλλά και από τα γραφόμενα του ίδιου του Θέμου στη στήλη του αυτή, τον τελευταίο καιρό υπάρχει ένα μεγάλο πρόβλημα, ανάμεσα στον Αναστασιάδη και στην οικογένεια Μπόμπολα, που έχει αγοράσει το 70% της εφημερίδας. Ο λόγος της σύγκρουσης αυτή, που μπορεί να φτάσει και σε οριστική ρήξη, είναι ότι όπως λέγεται τα άρθρα που δημοσιεύει συχνά το Πρώτο Θέμα και ειδικά εκείνα που αναφέρονται αρνητικά σε Υπουργούς και άλλα πρόσωπα της κυβέρνησης του Πασόκ, δημιουργούν σοβαρά προβλήματα στην οικογένεια Μπόμπολα, που συμβαίνει να είναι και ο μεγαλύτερος εργολήπτης έργων του Δημοσίου. Παρά τις συστάσεις του Φώτη Μπόμπολα, ο Θέμος, όπως πάντα θέλει να κάνει το δικό του και όλα αυτά αποτελούν τα δεδομένα αυτής της σύγκρουσης, που μπορεί να φτάσει και στα άκρα.

Στην προσπάθειά του να εμφανίσει αντίστοιχα παραδείγματα από το χώρο του Τύπου, ο Θέμος Αναστασιάδης, έκανε το λάθος να αναφερθεί σε μένα και την οικογένειά μου και μάλιστα με μεγάλες ανακρίβειες και κυρίως, χωρίς να του έχω δώσει το δικαίωμα. Γράφει λοιπόν ο Θέμος στη στήλη του: «Συγκεκριμένα θυμήθηκα ένα πολύ κωμικοτραγικό εκδοτικοδημοσιογραφικό περιστατικό όταν ο Πέτρος Κωστόπουλος έβγαζε το «ΚΛΙΚ». Πάνω στην εποχή της παντοδυναμίας του, οι τότε γόνοι της οικογένειας Τερζόπουλου που έβγαζε το «Μίκυ Μάους», τη «Γυναίκα», το «Φαντάζιο» (με…ρεπόρτερ την αλησμόνητη Μανίνα) θέλησαν να του κανουν γυμνάσια για να του δείξουν ποιος είναι ο ΑΡΧΗΓΟΣ! Παιδιάστικα πράγματα*** άρχισε λοιπόν μεταξύ τους κάτι σαν μπρα ντε φερ, ποιος δηλαδή έχει πιο μεγάλη την εξουσία. Και ξαφνικά του τη δίνει του Πέτρου!*** Μην τον βλέπετε τώρα τον Κωστόπουλο που έχει μαλακώσει με τα τρία παιδιά και βγάζει οδηγούς μαγειρικής και ντέρτυ ντάνσινγκ CD, τότε έπιανε την πέτρα και την ΕΣΤΥΒΕ! (όχι ότι τώρα δεν το κάνει, απλώς βαριέται. Τι είναι; Αλβανός χτίστης; Μεροδούλι-μεροφάι;)*** Οπότε ξεκινάει ο πόλεμος και ο παν΄σιχυρος τότε εκδότης Τερζόπουλος λέει όποιος είναι μαζί μου να έρθει στο γραφείο μου κι όποιος θέλει να πάει με τον... απλο μικρομετοχουπάλληλο Κωστόπουλο! Αποτέλεσμα το 99,999% ΦΥΓΑΜΕ με τον ΠΕΤΡΟ και πήγαμε και έφτιαξε το «ΝΙΤΡΟ» που στη συνέχεια μετεξελίχτηκε στο σημερινό συγκρότημα της ΙΜΑΚΟ και ο εκδότης έμεινε ΜΟΝΟΣ… με ΜΙΑ μόνο υπάλληλο να τον ακολουθεί, τη γραμματέα του! ΚΑ-ΝΕ-ΝΑΝ ΑΛΛΟ!*** Να σημειωθεί προς αποφυγή κάθε παρεξηγήσεως ότι ήταν και είναι ένας αξιόλογος συμπαθής και έντιμος άνθρωπος που όμως λόγω κληρονομικότητας υποτιμούσε…αν δεν περιφρονούσε τους δημοσιογράφους και τους δημιουργούς!».

Τώρα αν καθόμουν να υπογραμμίσω με κόκκινο τις ανακρίβειες που περιέχει το κείμενο του Αναστασιάδη, στο τέλος θα έμοιαζε με την φανέλα της Λίβερπουλ. Αν καθόμουν πάλι να το εντάξω στα παραμύθια της θείας Λένας, θα είχε κάποιο νόημα, αλλά θα υποτιμούσα τον ανδρισμό της θείας Λένας.

Για το μυαλό του Θέμου, η εν ψυχρώ επιχειρηματική και εκδοτική «δολοφονία» ενός ανθρώπου μόνου του, που είχε απέναντί του, το πιο δυναμικό μέρος του ΠΑΣΟΚ, δυο επιχειρηματίες με άπειρη ρευστότητα και του 96 από τους 100 ανθρώπους που εργάζονταν για τον ίδιο, προφανώς αποτελεί μεγάλο κατόρθωμα. Η ιστορία της απόπειρας εκδοτικής εξόντωσής μου, έχει να κάνει μόνο με το πολιτικό σκηνικό της εποχής και συγκεκριμένα με την διαδοχή του Ανδρέα Παπανδρέου και με καμία κόντρα προσωπική ανάμεσα σε μένα και το Πέτρο Κωστόπουλο. Φυσικά και έχασα μια και ήμουν τελείως μόνος, αλλά είναι και πολύ λάθος την μεγαλύτερη ίσως ιστορία ανανδρίας στον περιοδικό Τύπο, να την περιγράφουμε και ως κατόρθωμα. Δεν ασχολήθηκα ποτέ ως τώρα μ’ αυτό το θέμα. Ούτε και έχω σκοπό να το κάνω, παρ’ όλο που έχει μεγάλο, πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Αν θέλει ο ίδιος ο Θέμος, να του θυμίσω ποιος του υπαγόρευε τα άρθρα του εκείνης της εποχής στο Νίτρο και γιατί,- ή εν πάση περιπτώσει ποιος του έδινε τις πληροφορίες για να τα γράψει- δεν έχει παρά να μου το ζητήσει.

Μη αγαπητέ Θέμο λοιπόν, αν θέλεις να δημοσιεύσεις αυτό το κείμενο στην εφημερίδα σου κάντο, αλλιώς δεν χάθηκε ο κόσμος. Δεν έχεις λόγο να ασχολείσαι μαζί μου, ούτε με καλό, ούτε με κακό τρόπο. Έχεις ήδη πολλούς εχθρούς, χωρίς λόγο, πράγμα που το διάλεξες- και όχι και τόσο έξυπνο- και το πιθανότερο είναι κάποια στιγμή να σε στείλουν με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο. Δεν χρειάζεσαι άλλον έναν. Εξ άλλου δεν θα έχει και θέμα να ασχοληθεί.