Τρομοκρατία;

Εν Ψυχρώ...

Εικονογράφηση: http://troktiko.blogspot.com/

Η εν ψυχρώ δολοφονία του Σωκράτη Γκιόλια, αποδεικνύει ότι η πολυπλόκαμη ελληνική Μαφία, αρχίζει αφ ενός να αισθάνεται ότι κινδυνεύει και αφ’ ετέρου στέλνει και τα μηνύματά της.

Ο Σωκράτης Γκιόλιας δεν τα είχε υπολογίσει καλά τα πράγματα. Και ένας άνθρωπος που είχε κάτσει τόσα χρόνια στο πλευρό του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου αφ’ ενός, αλλά και μετά τον επεισοδιακό χωρισμό τους, είχε την διεύθυνση του γνωστού για την ποιότητα των κειμένων του blog troktiko, δεν ανοίγει την πόρτα σε όποιον του χτυπήσει το κουδούνι, ειδικά στις πέντε το πρωί. Σε τέτοιες εποχές που ζούμε, ακόμη κι αν δεν έχεις τις δημοσιογραφικές ασχολίες που είχε ο Σωκράτης Γκιόλιας, δεν ανοίγεις πια την πόρτα σε κανέναν, αν πρώτα δεν ελέγξεις την ταυτότητά του. Εκτός κι αν αυτός που του μίλησε από το θυρόφωνο εκείνο το μοιραίο πρωί, είχε γνωστή φωνή, πράγμα που μόνο η γυναίκα του και τώρα πια και η αστυνομία θα μπορούσε να το γνωρίζει. Αν και, ακόμη κι αν εκείνο το πρωί ο Γκιόλιας έπαιρνε τις στοιχειώδεις προφυλάξεις και τη γλύτωνε προσωρινά την εκτέλεσή του, δύσκολα θα τη γλύτωνε τελικά. Αφού είχε κυκλοφορήσει συμβόλαιο θανάτου στ΄ όνομά του, οι μέρες του ήταν πια μετρημένες.

Όπως ήταν φυσικό τις επόμενες μέρες από την δολοφονία του Σωκράτη Γκιόλια, τα ελληνικά Μέσα έκαναν πάλι λόγο για τρομοκρατική ενέργεια, για τη Σέχτα Επαναστατών για τη Σέχτα και δεν συμμαζεύεται. Είναι πολύ ανόητο να μιλάει κανείς στην Ελλάδα για τρομοκρατία.. Εκτός ίσως από τις πρώτες τρομοκρατικές ενέργειες που έγιναν στην Ελλάδα λίγο μετά την πτώση της Δικτατορίας, όπου ακόμη και οι ηθικοί αυτουργοί να διαπνέονταν από κάποια τρομοκρατικά … «ιδεώδη», πολύ γρήγορα, όπως συνέβη και σχεδόν με το κάθε τι στην Ελλάδα, όλα μπήκαν σε πιο επιχειρηματική βάση. Έτσι οργανώθηκε η Ελληνική Μαφία. Ο στόχος αυτής της Μαφίας που είχε από την αρχή πολλά πλοκάμια και όσο περνούσε ο καιρός, διαμορφωνόταν σε κάτι σαν την Λερναία Ύδρα για τους μοντέρνους καιρούς, δεν τίποτα άλλο πέρα από το ψητό…το χρήμα δηλαδή. Μια και έγινε αντιληπτό, πως μια φύρδην μίγδην αριστερή ιδεολογία, είχε όχι μόνο πέραση, αλλά και μεγάλη εμπορική αξία στην Ελλάδα, που ακόμη έκλεινε τα τραύματά της από τον Εμφύλιο, οι άκρως εμπορικοί στόχοι της Ελληνικής Μαφίας, καλύφτηκαν με μια γερή δόση αριστερής ιδεολογίας. Έτσι κάθε της ενέργεια έβρισκε χωρίς κόπο και ένα σωρό αυτόκλητους υποστηρικτές-κορόιδα, που δούλευαν τζάμπα, για να παίρνουν άλλοι τα λεφτά. Ο στόχος της Ελληνικής Μαφίας, ήταν όχι ο έλεγχος, αλλά η δημιουργία, ενός οικονομικού συστήματος που θα ήταν από την αρχή μέχρι το τέλος δικό της. Έτσι μετά τις πρώτες ενέργειες, όλες οι υπόλοιπες αποσκοπούσαν στο να εξοντώσουν και να κατατρομοκρατήσουν το ισχύον Σύστημα, ώστε να βάλουν τις βάσεις για ένα δικό τους καινούργιο, που θα εξασφάλιζε πάνω από το 90% των κεφαλαίων που θα διακινούντο στην ελληνική επικράτεια. Το οικονο0μικό σύστημα που καθιερώθηκε ήταν πάνω στα πρότυπα του Σοβιετικού Κρατικού Καπιταλισμού, διανθισμένη και με μια ελευθερία καθόλου επικίνδυνη για το πόπολο. Τα Μέσα Ενημέρωσης αλώθηκαν σχεδόν ολοσχερώς, προσφέροντας στη συνέχεια φύκια για μεταξωτές κορδέλες και στα οποία ποτέ και κανείς δεν μίλησε για την ταμπακιέρα. Έτσι ενώ εδώ και τριάντα χρόνια η ελληνική οικονομία πήγαινε με ταχύτητα τζετ προς τον γκρεμό, αυτό που μας απασχολούσε ήταν μια επίχρυση επικαιρότητα, γεμάτη από μαϊντανούς του λάιφ στάιλ, ενώ στο παρασκήνιο η κλεπτοκρατία έκανε τη δουλειά της ανεξέλεγκτα. Έτσι αν κάποιος τολμούσε να εναντιωθεί σ’ αυτό το σύστημα γρήγορα θα κατατασσόταν στους γραφικούς ή νεοφιλελεύθερους ή δεν ξέρω τι άλλο και εν πάση περιπτώσει θα έβγαινε εκτός αγοράς. Και για την πιο χοντρές υποθέσεις υπήρχε και η τρομοκρατία, δηλαδή η Μαφία.

Εδώ και ένα χρόνο είναι φανερό ότι κάποια πράγματα έχουν αλλάξει. Από τη μια μεριά η οικονομική κρίση απέκλεισε τη Μαφία από κάποιες πολύ σημαντικές εισπράξεις, από την άλλη τα παλιά αφεντικά έχουν αρχίσει να γερνάνε και πρέπει να πάρουν τη θέση τους καινούργια, από την τρίτη πρέπει να βρεθούν κάποιοι αποδιοπομπαίοι τράγοι για να ικανοποιηθούν οι ιθαγενείς και από τη τέταρτη κάποια πολύ σημαντικά στοιχεία είτε επίτηδες είτε κατά λάθος έφτασαν πολύ κοντά στην επιφάνεια. Η αντίδραση της Μαφίς σε όλα αυτά ήταν και άμεση αλλά και σπασμωδική. Τόσο η απόπειρα κατά του Χρυσοχοΐδη που είχε σαν αποτέλεσμα τον θάνατο του άτυχου υπασπιστή του, όσο και η εν ψυχρώ δολοφονία του Γκιόλια εντάσσονται σ’ αυτή την καινούργια περίεργη φάση με τα χαρακτηριστικά και τις αιτίες που αναφέραμε πάρα πάνω, αλλά και η δράση της Μαφίας από τη επιχειρησιακή της μεριά, λόγω έλλειψης χρόνου έχει εγκαταλείψει και τα προσχήματα και ενεργεί με τις κλασικές μαφιόζικες μεθόδους.

Είναι σίγουρο πως όλα αυτά δεν θα τελειώσουν εδώ. Απεναντίας το πιθανότερο είναι να δούμε ακόμη περισσότερη βία, με χαρακτηριστικά πια Νοτίου Αμερικής...

Aν αυτό που σκότωσε τον Σωκράτη Γκιόλια, είναι κάτι που γνώριζε, τότε τα πράγματα είναι περίπλοκα. Αν πρόκειται για εξειδικευμένο μήνυμα για κάποιους τότε δεν μπορεί παρά να απευθύνεται ή στον Δημήτρη Κοντομηνά ή στο Θέμο Αναστασιάδη. Αν απευθύνεται γενικά στον χώρο τον μπλόγκερς, τότε πέτυχε καίρια το στόχο του. Το troktiko, έπαψε σχεδόν άμεσα να λειτουργεί, ενώ και οι υπόλοιποι αρθρογράφοι στα μπλογκ, δεν πρέπει να αισθάνονται και τόσο καλά...

Η προκήρυξη της Σέχτας Επαναστατών, που ακολούθησε λίγες μέρες αργότερα και αφού είχαν ήδη γραφτεί τα πάρα πάνω, δεν ήρθε να προσθέσει πολλά περισσότερα. Όλα τα συγκινητικά για την κρίση καλά είναι, αλλά δυστυχώς τα έχουμε μάθει και τα έχουμε μάθει στο πετσί μας. Η αλήθεια είναι ότι πάρα πολλοί συμπολίτες μας αισθάνονται τεράστια οργή για όλα αυτά που έχουν συμβεί και πάρα πολλοί θα ήθελαν αυτό στο Σύστημα, το τελείως άνομο που έχει κυβερνήσει, να πάει από εκεί που έρθει, αφού πρώτα τιμωρηθούν όσοι κέρδισαν τα μαλλιοκέφαλά τους, αλλά από αυτό μέχρι να τραβήξεις ένα πιστόλι και να αρχίσεις να σκοτώνεις κόσμο, η απόσταση είναι μεγάλη, πολύ μεγάλη. Προσδιόρισε επίσης με ακρίβεια η προκήρυξη της Σέχτας, ότι ο συντάκτης της θα μπορούσε να είχε κάνει καριέρα αν δημοσιογραφούσε, ο λόγος του έχει μια πολύ καλή δημοσιογραφικού τύπου ροή και επίσης ότι έχει ζήσει αρκετά χρόνια σε αγγλόφωνες χώρες, μια και το κείμενό του είναι διάσπαρτο με αγγλισμούς που έχουν μεταφερθεί αυτούσιοι στην ελληνική γλώσσα. Προσδιόρισε επίσης μερικούς καινούργιους στόχους από τον δημοσιογραφικό χώρο, αλλά σε αυτές τις περιπτώσεις κανείς δεν μπορεί να πει τι είναι κάρφωμα και τι είναι ξεκάρφωμα. Το πιο σίγουρο απ’ όλα είναι ότι ο Δημήτρης Κοντομηνάς όπως λέγαμε και πάρα πάνω, έχει κάνει πολλούς εχθρούς που θα ήθελαν να τον βγάλουν από τη μέση, αλλά εκείνος που θα έπρεπε να προσέχει περισσότερο απ’ όλους είναι ο Θέμος Αναστασιάδης έχει κάνει πολύ περισσότερους, που θα είχαν σοβαρούς λόγους, να τον υποβάλουν στην πιο άμεση και τελεσίδικη δίαιτα που υπάρχει.