The Acrobat

Διάβασα το παραπάνω λογοτεχνικό κείμενο με μεγάλο ενδιαφέρον, στην αρχή νόμιζα ότι το έχει γράψει κάποιος έφηβος, είχε την φρεσκάδα και την ζωντάνια του έβηβου. Στην συνέχεια το κείμενο αποκτάει ωριμότητα στην γραφή που διατηρεί μέσα της αυτήν την φρεσκάδα και ζωντάνια. Όλα είναι ειπωμένα σ'αυτό το κείμενο, έρωτας, χρόνος (πως το παρόν της αγάπης, γίνεται μια ανάμνηση), ο θάνατος διάφανος, υπονοείται σε μερικά σημεία, επικεντρώνεστε περισσότερο στην σχέση του εαυτού μας με του Άλλους.
Όλοι φοράμε μάσκες, το θέμα είναι κατά πόσο αυτή η μεταμόρφωση και το σκοτάδι είναι αθώο. Συνήως οι μάσκες των ανθρώπων δεν κρύβουν την ποιητική μεταμόρφωση, αλλά ένα κρυφτό απο τους Άλλους, κι έτσι απο τον ίδιο τους τον εαυτό, μια οδυνηρή δυστυχία που συχνά απο ανασφάλεια και φόβο την στολίζουν με το όνομα ευτυχία. Πόσο αθώο είναι αυτό το κρυφό;

Ξεχώρισα πολλά από όσα γράψατε, ''τίποτα δεν αντέχει κάτω απο τον ήλιο,
αν δεν εναρμονίζεται με την συνθήκη των τριών διαστάσεων και των πέντε αισθήσεων'', '' Μόνο στην διάρκεια της νύχτας δημιουργούνται οι συνθήκες για να γεννηθούν δαίμονες'', ''........μέσα στην ασφάλεια της ανυπαρξίας του...'',
''απο την ένωση των σωμάτων μας γεννιούνται φυσικά παιδιά'', κι άλλα πολλά ....

Ίσως κ Τερζόπουλε να σας ανοίγει ένας νέος δρόμος προς την συγγραφή,
''λυπάμαι'' που έμαθα ότι ήσασταν, είστε? Εκδότης? Δεν γνωρίζψ πολλά, ζω λίγο απομονωμένη απο ττην πραγματικότητα της Ελλάδας, και γενικότερα της εποχής μας, θέλω να πω, ίσως όλα αυτά τα χρόνια που κάνατε κάτι άλλο, τελικά μέσα σας να επιβίωνε μυστικά αυτό το δαιμόνιο της έκφρασης!

Με εκτίμηση
Ασημίνα Ρεβύθη, θεατρική συγγραφέας κ.α

Πραγματικα Νικολαε και ξερουν τι γραφουν και ξερουν τι λενε.....απλα δε μας ενδιαφερει...και ο τουρισμος να ξερεις δεν ειναι και το χειροτερο πραγμα ..

Γιατί Νικόλαε τόσο μίσος, τόση εμπάθεια και τόσο δηλητήριο; Σου φταίει ο Τερζόπουλος για τη σημερινή κατάντια της χώρας μας; Κάνε τον κόπο να θυμηθείς, αν έχεις την ανάλογη ηλικία, κάποιους «ανθρώπους» που πριν το 1981 βρώμαγε το χνώτο τους από την πείνα και από την ποδαρίλα δεν μπορούσες να τους πλησιάσεις ούτε στα πέντε μέτρα! Τώρα αυτοί έχουν κότερα, βίλες στην Εκάλη και στη Μύκονο και πάει λέγοντας. Τους κατσαπλιάδες, που μέσα στα κόμματα ,ιδίως της αριστεράς, πήραν τα ανάλογα μαθήματα κοινωνικού χειρισμού και το αποτέλεσμά τους το βιώνουμε σε κάθε πτυχή της ζωής μας. Γιατί σου φταίνε άνθρωποι αστικής καταγωγής, που η μοίρα τους όρισε να γεννηθούν σε ένα εύρωστο οικονομικά περιβάλλον και δεν ασχημόνησαν, δεν καταχράστηκαν, αλλά πρόσφεραν ότι καλύτερο μπορούσαν από τη θέση που βρίσκονταν; Που δεν ενέδωσαν στη φτήνια, που ακόμα και αν έκαναν λάθη στις επιλογές τους ( περίπτωση τερατώδους βρικόλακα Κωστόπουλου) το πλήρωσαν πολύ ακριβά και ίσως ακόμα το πληρώνουν. Δεν προσπαθώ να υπερασπιστώ έναν άνθρωπο που δεν γνωρίζω προσωπικά, αλλά είναι πολύ άδικο και απάνθρωπο το κείμενό σου. Ο κάθε ένας από μας γεννιέται με δώρα και με κακοτυχίες, ανάμεικτα. Η ζωή δίνει δώρα, αλλά και μεγάλες ή μικρές τραγωδίες σε όλους ανεξαιρέτως. Το ζήτημα είναι πως τα χειρίζεσαι στη ζωή σου. Εγώ δεν πήγαινα στη Μύκονο μικρή, ούτε μεγάλωσα στην Κηφισιά, αλλά σε ένα μικροαστικό προάστιο της Αθήνας. Όμως, τις παιδικές και τις εφηβικές διακοπές μου στο χωριό της μάνας μου δεν θα τις αντάλλασσα με καμία Μύκονο και κανένα κοσμικό νησί, γιατί ο προσωπικός μου παράδεισος είναι ότι με διαμόρφωσε , ότι με κρατάει στις δύσκολές στιγμές μου, ότι μου δίνει έμπνευση βοηθώντας με να δημιουργήσω. Από τη στιγμή που κυριεύεται κανείς από τις διαστρεβλώσεις ενός άδικου ταξικού μίσους, που στην ουσία δεν είναι παρά φθόνος, το μόνο που κατορθώνει είναι να αρρωστήσει την ψυχή του. Όλοι οι πρώην ξυπόλυτοι που ήθελαν να γίνουν χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη, και το κατόρθωσαν με ανορθόδοξα μέσα, τέτοιο φθόνο είχαν στην ψυχή τους. Γνωρίζω, δυστυχώς, πολλούς τέτοιους, που τώρα έχουν σπίτια στην Ελβετία, ελλέω του κόμματός τους, ενώ πριν από κάποια χρόνια τους δίναμε λεφτά για το εισιτήριο του λεωφορείου και τους τραπεζώναμε γιατί λιμοκτονούσαν. Αυτοί είναι η αιτία της σημερινής εξαθλίωσης και όχι οι φωτισμένοι αστοί. Άλλωστε, σ’ αυτή την κοινωνική κατηγορία ανήκαν άνθρωποι σαν τον Ελύτη, τον Εμπειρίκο, το Σεφέρη και πολλούς άλλους μεγάλους, που πλούτισαν την πνευματική ζωή μας.

Θέλω να ευχαριστήσω θερμά-έστω και ετεροχρονισμένα- το πλάσμα που υπογράφει ως Laura de Nigris. Τη θυμάμαι ως νεραϊδούλα του παραμυθιού από το 1983 που τους είδα μπροστά στις πυραμίδες. Μετά "Η Αίθουσα του Θρόνου" (1997?1998?).Μετά γλίτωσε(?) με το "φτερωτό γιατρό" και τέλος ζωντανά νομίζω στο Κολωνάκι ωραιότατη και γλυκιά όπως πάντα με εκπληκτικό στύλ κι ένα καφέ δερμάτινο καβουράκι στο κεφάλι. Αλλά αυτό που μου έμεινε και δεν με φόβισε (γιατί ακόμη φοβάμαι την κακή αύρα σαν μικρό παιδί) ήταν το ζεστό βλέμμα και το γεμάτο κατανόηση χαμόγελο (καθόλου οίκτος). Εύχομαι να έχετε γίνει μάνα. Θα δεχόσασταν πολύ αγάπη...Αντίθετα την άλλη, (η οποία θα έπρεπε να νιώθει και εξαιρετικά τυχερή) την είδα ζοχαδιασμένη τον Ιούνιο του 2007 στο κατάστρωμα του Blue Star Ferries που μας πήγαινε στα Χανιά.Είχε πανσέληνο και είχα βγει μαζί με την αδερφή μου που τότε ήταν εμφανώς πολύ άρρωστη και νομίζαμε ότι τη χάνουμε...Η γυναίκα ήταν απλά ντυμένη κι αυτό ήταν ενθαρρυντικό, αλλά το πρόσωπό της ήταν μία μάσκα σκληρότητας.Τρόμαξα. Δυο παιδιά, καλός γάμος...Φαντάστηκα πως σε κάποια κουκέτα Α Θέσης είναι ο..."Ανδρέας Εμπειρίκος" που περιγράφει παραπάνω η...δυστυχής Αναστασία...(Παρέκβαση:Καμία σχέση...Άλλο να φωτογραφίζεις τον...Ιόλα με γούνα ή την Βίκη Καγιά και άλλο αυτό που είδα στην εκπομπή Παρασκήνιο την Πέμπτη 26-8-2010 από την ΕΤ1...Πού είναι το φωτογραφικό σου λεύκωμα;Πού είναι το βιβλίο σου εκτός από τα σημειώματα του Εκδότη; Κρίμα τα σεμινάρια φωτογραφίας με τον...Πλάτωνα Ριβέλη...).Ανακεφαλαιώνουμε,για να φθάσει μια γυναίκα να κραυγάσει κάτι (σε greeklish, αρχαιοελληνική, νεοελληνική, καλιαρντή, σκατολογική, και του λιμανιού και του σαλονιού) πρέπει να έχει υποφέρει πολύ από μια κατάσταση...Δεν πα να μας χρυσώνει το χάπι η ομορφιά (για τις όμορφες), η υποτιθέμενη σεξουαλική απελευθέρωση (για όσες τρώνε και αυτή τη...φόλα), τα φράγκα (για τις φραγκάτες), η μόρφωση (για τις μορφωμένες)...Όταν μια γυναίκα ουρλιάξει κάτι, είτε το ουρλιάξει σε Greeklish, είτε στις λεγόμενες νεκρές γλώσσες (αρχαιοελληνική) καλά θα κάνεις να την ακούσεις...Και μάλιστα να την ακούσεις πολύ προσεκτικά και με τον δέοντα σεβασμό και την απαιτούμενη σιωπή...