Η περίπτωση του Ισραήλ

Η μάλλον αναπάντεχη προσέγγιση της Αθήνας με το Τελ Αβίβ, ανοίγει δύσκολους δρόμους, αλλά και μεγάλες ευκαιρίες.

Εικονογράφηση: Ο πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου συνομιλεί με τον πρωθυπουργός του Ισραήλ κ. Βενιαμίν Νετανιάχου

Πάνω στο πλοίο του πολεμικού ναυτικού που τους μετέφερε στο Πόρο, ο Γιώργος Παπανδρέου, και ο Μπεντζαμίν Νετανιάχου, φορώντας και οι δύο μαύρα μπλουζάκια και κάζουαλ ντύσιμο, συζητούσαν κοιτάζοντας από την κουπαστή το θαλασσινό τοπίο. Μπορεί η επίσκεψη του Παπανδρέου στο Ισραήλ, την μόλις προηγούμενη βδομάδα να είχε ξενίσει κάποιους, αλλά εκείνο που σίγουρα δεν περίμενε κανείς ήταν η ανταπόδοση της επίσκεψης σε διάστημα μιας βδομάδας. Αυτό που θα μπορούσε όμως να καταλάβει κανείς είναι ότι κάτι σημαντικό αλλάζει στον γεωπολιτικό χάρτη της περιοχής.

Η προσέγγιση της Αθήνας με το Ισραήλ έχει στην αφετηρία της την απομάκρυνση της Τουρκίας από το Ισραήλ. Η αλλαγή της γεωπολιτικής στρατηγικής της Τουρκίας που άρχισε να διαφαίνεται στο περσινό Νταβός με την έκρηξη του Τούρκου Πρωθυπουργού μπροστά στα τηλεοπτικά δίκτυα, εναντίον του Ισραηλινού πρωθυπουργού, η προσέγγιση στην Παλαιστινιακή άποψη, η προσέγγιση με το Ιράν, έφεραν την Τουρκία κοντά στις θέσεις του αραβικού κόσμου και είχαν επίσης σαν αποτέλεσμα τη διακοπή της αμυντικής συμφωνίας Τουρκίας-Ισραήλ. Με δεδομένο αυτό ο δρόμος για την προσέγγιση της Ελλάδας με το Ισραήλ ήταν πλέον ανοιχτός. Στα μεγάλα γεωπολιτικά παιχνίδια είναι μάλλον άκριτο το να βγάζει κανείς πρόσκαιρα συμπεράσματα, γιατί πολύ συχνά πίσω από τέτοιες προσεγγίσεις και απομακρύνσεις κρύβονται μακροπρόθεσμοι στόχοι, που κανείς δεν μπορεί να τους δει αν δεν έχει υπ όψη του όλα τα δεδομένα. Γι αυτό και θα αποφύγουμε να πάρουμε θέση ως προς τι σημαίνει για το μέλλον, αφ’ ενός η απομάκρυνση της Τουρκίας από το Ισραήλ και εφ’ ετέρου η προσέγγιση της Αθήνας. Σε γεωπολιτικό επίπεδο μπορεί κανείς να διακρίνει μια αναβάθμιση του μεσολαβητικού ρόλου της Ελλάδας στα θέματα της Μέσης Ανατολής, δεδομένων και των παραδοσιακά καλών σχέσεων της Ελλάδας με τον Αραβικό κόσμο.

Για τους λόγους αυτούς θα αρκεστούμε στην οικονομική σημασία αυτής της προσέγγισης, αφήνοντας τα άλλα να φανούν στο μέλλον. Ένα από τα δεδομένα αυτής της προσέγγισης λοιπόν είναι η ανακάλυψη μεγάλων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στον υποθαλάσσιο χώρο μεταξύ Ισραήλ και Κύπρου. Η καινούργια προσέγγιση της Ελλάδας με το Ισραήλ δίνει στην ελληνική Κυβέρνηση την ευκαιρία να αναζητήσει ισχυρές συμμαχίες με μεγάλους πολυεθνικούς παράγοντες για την εκμετάλλευση αυτών των κοιτασμάτων. Κάποιες πιθανές συμφωνίες με τις αμερικανικών και ισραηλινών συμφερόντων που δραστηριοποιούνται στην περιοχή, όπως η Noble Energy, η Delek Group και άλλες θα δημιουργούσε εκ των πραγμάτων έναν γεωπολιτικό και οικονομικό άξονα, μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ ικανού να μειώσει τις εντάσεις που θα μπορούσαν να έρθουν από τη μεριά της Τουρκίας, στο γεωγραφικό τρίγωνο που σχηματίζεται μεταξύ Ισραήλ, Καστελόριζου και Κύπρου, καθώς το Καστελόριζο είναι το σημείο που συναντιούνται οι Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου. Αυτές είναι γεωπολιτικές κινήσεις μεγάλης πνοής και κανείς θα πρέπει να περιμένει να δει τα αποτελέσματα στο μέλλον.

Ένας δεύτερος όμως εξ ίσου σημαντικός παράγοντας, είναι η αναμενόμενη επίσκεψη Ισραηλινών funds στην Ελλάδα στο αμέσως προσεχές διάστημα, με μεγάλο ενδιαφέρον για επενδύσεις υψηλής τεχνολογίας στη χώρα μας, αλλά και άλλες στην ενέργεια και τον τουρισμό, με δεδομένο το ενδιαφέρον πολλών Ισραηλινών επιχειρηματιών και επενδυτικών ομίλων. Εκείνο που είναι σίγουρο είναι πως μια επιχειρηματική προσέγγιση μεταξύ Ισραήλ και Ελλάδας θα μπορούσε να έχει εξαιρετικά οικονομικά αποτελέσματα για τη χώρα μας. Αυτή άλλωστε ήταν και η άποψη του Μπεντζαμίν Νετανιάχου όπως εκφράστηκε στη διάρκεια της επίσκεψής του στη χώρα μας, καθώς δήλωσε ότι το Ισραήλ είναι σε θέση να βοηθήσει οικονομικά τη χώρα μας, τονίζοντας ιδιαίτερα το γεγονός πως μέσα από τέτοιου είδους επενδύσεις θα μπορέσει η χώρα μας να οδηγηθεί από την κρίση στην ανάπτυξη.