Τα πρώτα συμπεράσματα

Μετά την τέταρτη αγωνιστική, τα πρώτα συμπεράσματα για το φετινό πρωτάθλημα.

Ακόμη δεν είχε προλάβει να βγει στο αέρα το προηγούμενο τεύχος του Κλικ, όπου περιγράφαμε το πώς οι ομάδες είχαν καταλήξει στα διοικητικά στους σχήματα, με τον Γιάννη Βαρδινογιάννη να ξαναπαίρνει τα ηνία στον Παναθηναϊκό, όταν ο τελευταίος με μια ξαφνική ανακοίνωσή του που δήλωνε ότι παραχωρεί το 25% των μετοχών δωρεάν στο σχήμα Πατέρα-Βγενόπουλου. Έτσι μετά από τις συζητήσεις εκείνων των ημερών ο Νικόλας Πατέρας επανήλθε στοην Προεδρία της ομάδας, μετά τη συμφωνία Βαρδινογιάννη –Βγενόπουλου για την απόκτηση αυτού του 25% μέσω αύξησης κεφαλαίου μετά το τέλος της φετινής περιόδου. Το τέλος της τέταρτης αγωνιστικής με την παραίτηση του Ντούσαν Μπάγεβιτς από την ΑΕΚ, μετά την ήττα από τον Ολυμπιακό Βόλου, ανέτρεψε ακόμη περισσότερο εκείνα που είχαμε προσδιορίσει πριν ένα μήνα.

Έτσι και χωρίς να γνωρίζουμε τι άλλες αλλαγές μπορεί να προκύψουν ας έρθουμε λίγο στα ποδοσφαιρικά. Στις τέσσερις πρώτες αγωνιστικές λοιπόν δεν θα είχαμε να παρατηρήσουμε σπουδαία πράγματα, μια και δεν είδαμε καμιά σοβαρή ποδοσφαιρική αλλαγή. Όλες οι ομάδες ξεκίνησαν παίζοντας το γνωστού τύπου ελληνικό ποδόσφαιρο, άλλος λίγο καλύτερα άλλος λίγο χειρότερα, με πρώτο συμπέρασμα, ότι οι διαφορές ποδοσφαιρικής κλάσης δεν φαίνονται ιδιαίτερα και ότι οι αποστάσεις μεταξύ των ομάδων έχουν μικρύνει αισθητά, με αποτέλεσμα ελάχιστοι εγώνες, εντός ή εκτός έδρας να δίνουν κάποιο σίγουρο φαβορί.

Η ευχάριστη διαπίστωση της τέταρτης αγωνιστικής έχει να κάνει με την απόδοση του Ολυμπιακού με τον Αστέρα Τρίπολης και την νίκη με 3-0. Ούτε η νίκη ούτε το σκορ έχουν ιδιαίτερη σημασία. Εκείνο που έκανε εντύπωση ήταν η εξαιρετική απόδοση του Ολυμπιακού, που ξαφνικά μέσα σε τρεις βδομάδες μοιάζει να μεταμορφώθηκε.

Εκείνο που έδειχνε να προβάλει είναι η δουλειά του Βαλβέρδε, ελπίζοντας ότι η απόδοση δεν ήταν συμπτωματική και μόνο γι αυτή τν ημέρα. Αυτό που μπορούσε εύκοα να διαπιστώσει κανείς είναι ότι ο Βαλβέρδε έχει μελετήσει πολύ καλά, το υπεράνω πάσης περιγραφής passing-game, που διδάσκει κάθε βδομάδα στο γήπεδο η Μπαρτσελόνα με έναν τρόπο ανεπανάληπτο και που την έχει κάνει στην συνείδηση των ποδοσφαιρόφιλων όλου του κόσμου της πρώτη ομάδα του πλανήτη αυτό τον. Για τον προπονητή της Μπαρτσελόνα ήταν και καλή σύμπτωση αλλά και συνειδητή επιλογή το να φτιάξει μια ομάδα από παίκτες που είναι αφ’ ενός μικρόσωμοι και αφ’ ετέρου παίζουν στο ίδιο στυλ και επίσης είναι και εξαιρετικοί τεχνίτες. Γι αυτό άλλωστε δεν μπόρεσε να στεριώσει ούτε ο Ανρί, ούτε ο Ιμπραήμοβιτς, που αν και καλές μονάδες δεν μπόρεσαν να ενταχθούν στο δαιμονιώδες στυλ της Μπαρτσελόνα. Είναι φανερό ότι ο Βαλβέρδε προσπαθεί να φτιάξει μια ομάδα πάνω σ’ αυτή τη βάση ανάπτυξης του ποδοσφαίρου, αν και δεν διαθέτει τις μονάδες που διαθέτει η Πρωταθλήτρια Ισπανίας. Όμως αν κρίνουμε από αυτόν τον αγώνα της Κυριακής με τον Αστέρα, ο Ολυμπιακός έδειξε ότι μπορεί να προσαρμοστεί- με την σχετικότητα των μεγεθών- σ’ αυτό το είδος παιχνιδιού. Και επίσης ότι διαθέτει αρκετές μονάδες που αν και είναι διαφορετικού στυλ μπορούν να τα βγάλουν πέρα μ’ αυτόν τον τρόπο ανάπτυξης του παιχνιδιού. Η παρουσία του Ιμπαγάσα στο κέντρο –που δικαιολόγησε τελείως το όνομά του- είναι η βάση για την καινούργια ομάδα του Βαλβέρδε, ενώ και η αποκάλυψη του ταλέντου του Φετφατζίδη με την εκπληκτική ντρίπλα και τις επινοήσεις που ξεσηκώνουν την εξέδρα, όπως και εκείνες του Μιραλάς δίνουν υποσχέσεις για το μέλλον. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα μείνουμε στις υποσχέσεις.