Η Νέα Τρομοκρατία

Η σημερινή πίεση στα αδύνατα οικονομικά στρώματα εξ αιτίας της κρίσης, ενδέχεται να οδηγήσει σε μια ανεξέλεγκτη εξάπλωση των τρομοκρατικών πυρήνων.

Πηγή Εικόνας: Νεα Τρομοκρατία: Rockwell - "The Runaway" 1958

Η εβδομάδα που προηγήθηκε της επίσκεψης του Ντομινίκ Στρος Καν στην Ελλάδα, αποδείχθηκε για τα υψηλά κλιμάκια της αντιτρομοκρατικής, μια ιδιόρρυθμη σπαζοκεφαλιά. Λίγες βδομάδες πριν είχαν καταφέρει να συλλάβουν, δυο από τα μάλλον αδέξια μέλη της ομάδας που είχε μέσω του ταχυδρομείου, στείλει δεκαπέντε περίπου επιστολές και δέματα παγιδευμένα με εκρηκτικά. Ακόμη και ο τρόπος της σύλληψης των δυο νεαρών, ήταν ενδεικτικός της αδεξιότητάς τους , αφού σε πολλά ταχυδρομεία προσπάθησαν να στείλουν α δέματα φορώντας αποκριάτικες περούκες, πράγμα που θα πραξένευε και τον πιο ανυποψίαστο ταχυδρομικό υπάλληλο. Η συνέχεια αυτών των συλλήψεων οδήγησε την αντιτρομοκρατική σε ενδιαφέρουσες κατευθύνσεις και σε συγκεκριμένα σε έξη άτομα, δυο τρία από τα οποία ήταν ήδη γνωστά στην αντιτρομοκρατική, αλλά και στα μέρη που σύχναζαν, σε κάποια διαμερίσματα στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις, όπου υπήρχαν βάσιμες υποψίες ότι θα μπορούσε και να αποτελούν γιάφκες με οπλισμό. Έτσι άρχισε η παρακολούθηση των έξη αυτών ατόμων. Η αντιτρομοκρατική δεν μπορούσε να γνωρίζει, ποιας τρομοκρατικής ομάδας ήταν μέλη τα έξη αυτά άτομα, ούτε ποια ήταν τα επόμενα σχέδιά τους. Η εβδομάδα που πλησίαζε ήταν όμως εξαιρετικά κρίσιμη. Τη Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου ήταν η επέτειος της δολοφονίας του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου, με διάφορες διαδηλώσεις να έχουν προαναγγελθεί, ενώ η επόμενη μέρα η Τρίτη 7 Δεκεμβρίου ήταν για την αντιτρομοκρατική ακόμη πιο κρίσιμη για σηματοδοτούσε την επίσκεψη του επικεφαλής του ΔΝΤ στην Ελλάδα. Χωρίς καμιά συγκεκριμένη ένδειξη εκείνο που επικράτησε σε κάποιους ορόφους του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, ήταν ο φόβος ότι αυτή η συγκεκριμένη ομάδα στα ίχνη της οποίας βρίσκονταν, θα μπορούσε να επιχειρήσει κάτι, άγνωστο τι, που θα μπορούσε να συνδεθεί άμεσα με την επίσκεψη Στρος Καν, ακόμη και επίθεση στον ίδιο, πράγμα μάλλον παράλογο αν λάβουμε υπ όψη τα μέτρα προστασίας του. Μερικές φορές όσο παράλογο κι αν είναι, αν μια ιδέα σου κολλήσει στο μυαλό είναι δύσκολο να βγει. Έτσι καθώς η αρχή της κρίσιμης βδομάδας πλησίαζε η αντιτρομοκρατική, πήρε την απόφαση να πάρει τα μέτρα της, για να μην αντιμετωπίσει οποιοδήποτε απρόοπτο.

Το Σαββατοκύριακο που τέλειωνε αποφάσισαν να δράσουν, συλλαμβάνοντας αρχικά δυο από τα μέλη της ομάδας, την ώρα που αποχωρούσαν από ένα από τα διαμερίσματά τους φορτωμένα με δυο σακίδια, που όπως αποδείχτηκε ήταν γεμάτα με όπλα και πυρομαχικά, ενώ ακόμη περισσότερος οπλισμός βρέθηκε μέσα στο ίδιο το διαμέρισμα -γιάφκα. Τις επόμενες μέρες επικράτησε ευφορία στην αντιτρομοκρατική, με την βεβαιότητα ότι είχαν εξαρθρώσει κάποια από τις γνωστές τρομοκρατικές ομάδες της εποχής, την Σέχτα Επαναστατών ή τους Πυρήνες της Φωτιάς. Τα ευρήματα όμως αποδείχτηκαν κατώτερα των περιστάσεων μια και η βαλιστική εξέταση απέδειξε ότι αυτά τα όπλα δεν είχαν χρησιμοποιηθεί, σε προηγούμενες τρομοκρατικές ενέργειες. Οι ξένοι εμπειρογνώμονες που ήρθαν να εξετάσουν κι αυτοί τα ευρήματα, δεν τα βρήκαν άξια λόγου και γι αυτό αποχώρησαν σε μια δυο μέρες. Στον Τύπο εκείνες τις μέρες γράφτηκε ότι τα δύο μέλη της οργάνωσης που πιάστηκαν με τα σακίδια γεμάτα όπλα, πρέπει να ετοίμαζαν κάτι και μερικοί αναφέρθηκαν σε δολοφονική επίθεση, εναντίον κάποιου ανώτατου αξιωματικού στα βόρεια προάστια. Το δεδομένο όμως ότι τα όπλα μέσα στα σακίδια ήταν τυλιγμένα με το διάφανο πλαστικό που χρησιμοποιούν οι νοικοκυρές στην κουζίνα, μάλλον δείχνει, ότι η ομάδα αυτή είτε θορυβημένη από την σύλληψη των ταχυδρομικών βομβιστών, είτε επειδή αντελήφθησαν ότι παρακολουθούντο- μάλλον το πρώτο- απλώς μετέφεραν τον οπλισμό τους σε άλλο σημείο πιο ασφαλές. Αλλά κανείς δεν μπορεί να είναι και σίγουρος.

Είναι δύσκολο να υποθέσουμε από τώρα τι θα βγάλει η ανακριτική διαδικασία, ούτε αν κάποιοι από τους κατηγορούμενους συσχετιστούν με άλλες τρομοκρατικές πράξεις, μια και δυο από αυτούς εμφανίζονται σε βίντεο στο χώρο που έγιναν βομβιστικές ενέργειες. Έτσι η αρχική ευφορία στα κλιμάκια της τρομοκρατικής άρχισε να υποχωρεί. Κανείς ακόμη δεν ξέρει τι ακριβώς αντιπροσωπεύουν τα έξη άτομα που συνελήφθησαν, ούτε και πια είναι η σχέση τους με άλλες ομάδες, ή αν αποτελούν κάποια καινούργια ομάδα, από τις διάφορες που ξεφυτρώνουν κάθε τόσο και που ακόμη δεν έχει όνομα.

Ίσως θα έπρεπε όλοι μας, αλλά περισσότερο η ίδια η αντιτρομοκρατική, να αντιληφθούμε κάτι απλό. Ότι οι συνθήκες που δημιούργησαν, τις βάσεις για να αναπτυχθεί η τρομοκρατική δράση στην πρώτη περίοδο της Μεταπολίτευσης και η οποία έληξε τυπικά με την σύλληψη κάποιων μελών της 17 Νοέμβρη το 2002, είναι τελείως διαφορετικές από τις σημερινές και το ίδιο ισχύει για την οργάνωση και τη δράση των σημερινών τρομοκρατικών ομάδων. Η οργάνωση και η δράση των τρομοκρατικών ομάδων της περιόδου της 17 Νοέμβρη και του ΕΛΑ, είχαν τελείως διαφορετικά χαρακτηριστικά από τις σημερινές. Οι ομάδες εκείνες διακρίνονταν, από την σχεδόν «στρατιωτική» τους οργάνωση, από αυστηρή τήρηση των κανόνων της συνομωτικότητας και για αυτό παρ’ όλα τα «τους ακουμπάμε», «βρισκόμαστε πολύ κοντά», κανένα σχεδόν από τα μέλη εκείνης της εποχής, δεν είχε βρεθεί σε συνθήκες παρακολούθησης. Η δράση τους επίσης ακολουθούσε ένα αυστηρά επιτελικό σχέδιο, οργανωνόταν επί μήνες και η εκτέλεσή του θύμιζε δράση κομάντος σε όλα της τα στάδια. Πιθανόν αυτές οι οργανώσεις να μην είχαν αποκαλυφθεί ποτέ αν δεν είχε υπάρξει εντολή εκ των έσω για τη εξάρθρωσή τους, για λόγους άγνωστους και που εν πάση περιπτώσει δεν είναι του παρόντος. Η βόμβα που έσκασε στα χέρια του Σάββα Ξηρού, ήταν «στημένη», γιατί προφανώς υπήρχαν λόγοι «ανωτέρας βίας» και για τους οποίους έπρεπε να τεθεί ένα τέλος στη τρομοκρατική δράση εκείνης της εποχής.

Είναι άγνωστο το πώς και γιατί ξεκίνησε η δράση των σημερινών τρομοκρατικών ομάδων. Αλλά αυτό ίσως δεν έχει σημασία. Σημασία έχει το σήμερα. Το κύριο συστατικό της σημερινής εποχής είναι η οικονομική κρίση που πιέζει αβάσταχτα ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού για τον οποίο επιβίωση έχει μεταβληθεί σ’ έναν καθημερινό και πολύ σκληρό αγώνα επιβίωσης. Για την ώρα αυτή η πίεση δεν έχει οδηγήσει σε κάποια κοινωνική έκρηξη που πολλοί φοβούνται. Έχει οδηγήσει όμως σε μια πρωτοφανή αύξηση της μικροεγκληματικότητας, κλοπές και ληστείες, η οποία πολύ εύκολα όμως, ανάλογα με τις συνθήκες φτάνει και στο φόνο, χωρίς ιδιαίτερες αναστολές.

Αυτή η τεράστια πίεση στα λαϊκά στρώματα είναι εκείνη που κατά τη γνώμη μας έχει ήδη οδηγήσει και στο μέλλον θα οδηγήσει πολύ περισσότερους , στο να γίνουν μέλη τρομοκρατικών ομάδων. Η εκτίμησή μας αυτή δεν οφείλεται σε κάποιες συγκεκριμένες πληροφορίες. Στηρίζεται σε κάποια προσωπική εκτίμηση των κοινωνικών συνθηκών που ισχύουν στη χώρα μας και θα έπρεπε κανείς να εθελοτυφλεί για να μην μπορεί να διαβλέψει αυτή την εξέλιξη. Σε κάποιο σχόλιό του από το παράθυρό του στον Άλτερ, ο Γιώργος Τράγκας, με το γνωστό του ιδιόμορφο στυλ, έκανε λόγο για «μαζικότητα» αυτού του σημερινού κύματος τρομοκρατίας. Δεν έχουμε φτάσει ακόμη εκεί γιατί η λέξη «μαζικότητα», χρησιμοποιείται συνήθως σε συνθήκες ένοπλου επαναστατικού αγώνα. Δεν έχουμε φτάσει ακόμη εκεί. Αλλά με τις σημερινές συνθήκες, αλλά και με όσα διαβάζουμε απλώς από τις εφημερίδες, μπορούμε να υποθέσουμε, έστω κι αν δεν έχουμε καμία σχετική πληροφορία, ότι τα μέλη των τρομοκρατικών ομάδων, ή αυτών που φιλοδοξούν να γίνουν τρομοκρατικές ομάδες αυξάνονται καθημερινά. Για τους γνωστούς μας αντιεξουσιαστές, που μέχρι τώρα τους ήταν αρκετό το να τα σπάνε σε κάθε ευκαιρία, ίσως αυτός ο τρόπος δράσης δεν είναι πια ικανοποιητικός και ίσως δεν χρειάζεται πια παρά ένα φιλικό χτύπημα στον ώμο για να μεταπηδήσουν από την αντιεξουσιαστική στην τρομοκρατική δράση. Οι σημερινές τρομοκρατικές ομάδες δεν διακρίνονται ιδιαίτερα για την εκπαίδευση της παλιότερης γενιάς τρομοκρατίας και γι αυτό πολλά από τα άπειρα σχετικά μέλη τους συλλαμβάνονται σχετικά εύκολα. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα μέλη της εξαμελούς ομάδας που συνελήφθη δεν είχαν αντιληφθεί ότι παρακολουθούνται και οι ίδιοι και τα διαμερίσματά τους επί σχεδόν ένα μήνα, ενώ τα δυο μέλη της ομάδας που είχαν πάει στο Αγρίνιο, λίγο πριν από τη σύλληψή τους δεν είχαν επίσης αντιληφθεί ότι παρακολουθούνται. Ένα άλλο χαρακτηριστικό είναι ότι η δράση τους χαρακτηρίζεται από μια ασυνήθιστη επιθετικότητα, κάτι που δεν ήταν μέσα στα γνωρίσματα της παλιότερης γενιάς της τρομοκρατίας.

Η σύλληψη των έξη μελών της ομάδας που εξάρθρωσε η αντιτρομοκρατική, ήταν σίγουρα μια επιτυχία, που έχει τη σημασία της, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν αποτελεί τη μεγάλη επιτυχία που θεωρήθηκε ότι απετέλεσε.

Είμαστε σε μια καινούργια εποχή στο θέμα με καινούργια γνωρίσματα και κατά τη δική μας εκτίμηση θα χαρακτηριστεί από μια πρωτοφανή εξάπλωση, κάτι που μένει φυσικά να αποδειχτεί και πολύ φοβόμαστε ότι αυτό μάλλον θα γίνει πολύ σύντομα. Η ίδια η αντιτρομοκρατική θα έπρεπε να αναθεωρήσει τις μεθόδους και το «οπλοστάσιό» της, αν δεν θέλει να βρεθεί μπροστά σε δυσάρεστες εξελίξεις και εκπλήξεις.