Δύσκολη εποχή για τα ΜΜΕ

Αλέξανδρος Δράκος

Η συνεχής μείωση της διαφημιστικής δαπάνης, απειλεί με εξαφάνιση τα ελληνικά Μέσα Ενημέρωσης

Εκείνη η συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου του Πασόκ ήταν και αρκετά σημαδιακή. Έτσι όπως εξελίχθηκε πιθανόν να σηματοδοτούσε και την πρότελευταία εμφάνιση του Προέδρου του Πασόκ Γιώργου Παπανδρέου σ’ αυτή τη θέση. Το πολύ πρωτότυπο της περίπτωσης ήταν ότι για πρώτη φορά, η εισήγηση κάποιου Προέδρου του Πασόκ δεν εγκρίθηκε από τα ίδια τα μέλη του Πολιτικού Συμβουλίου και έτσι αποφασίστηκε η παραπομπή του θέματος στο Εθνικό Συμβούλιο για να αποφασίσει. Μια μεγάλη ήττα για τον Γιώργο Παπανδρέου που ίσως δεν διαθέτει το προτέρημα να γνωρίζει πότε κανείς πρέπει να αποχωρεί μόνος του, πριν τον αποχωρήσουν οι περιστάσεις. Τέλος πάντων, το Πασόκ αυτή την εποχή περνάει την πιο δύσκολη εποχή του και κανείς δεν θα ορκιζόταν για το μέλλον αυτού του κόμματος. Σε κάποιο μέρος της ομιλίας του ο0 Γιώργος Παπανδρέου έκανε λόγο και για τα συμφέροντα που κατά την γνώμη του, τον πολέμησαν, αναφερόμενος προσωπικό στον Πρόεδρο του ΔΟΛ, Σταύρο Ψυχάρη και σε κάποιο δάνειο που δεν πήρε, με αποτέλεσμα στη συνέχεια να πάρει εχθρική στάση απέναντι στις επιλογές του Παπανδρέου. Παρ’ όλο που ημερομηνίες δεν συμπίπτουν με τα όσα ανέφερε ο Γιώργος Παπανδρέου και το θέμα δεν παρουσιάζει και ιδιαίτερο ενδιαφέρον-το Πασόκ εξ άλλου είχε προνομιακή μεταχείριση για δεκαετίες από τα περισσότερα Μέσα Ενημέρωσης, λόγω παράλληλων συμφερόντων- εμείς θα σταθούμε μόνο στο θέμα πως σ’ εκείνη την περίπτωση του δανείου, ο ΔΟΛ βρέθηκε πιθανόν για πρώτη φορά στην ιστορία του μπροστά σε μια άρνηση. Σε κάποιες άλλες μέχρι και πολύ πρόσφατα παλιότερες εποχές τα Μέσα Ενημέρωσης, αντιμετωπίζονταν από τις Τράπεζες με προνομιακό τρόπο σε σχέση με οποιοδήποτε άλλος επιχείρησης. Ήταν άλλωστε δύο από τους πυλώνες του Συστήματος που για χρόνια κυριάρχησε στην Ελλάδα, με τους δύο άλλους πυλώνες να συμπληρώνονται από το πολιτικό σύστημα και τα μεγάλα και κρατικοδίαιτα ιδιωτικά συμφέροντα. Από τους τρεις αυτούς παλιότερους «συνεταίρους» οι τρεις, το πολιτικό σύστημα, οι Τράπεζες και τα Μέσα Ενημέρωσης, βρίσκονται στο επίκεντρο της κρίσης. Οι μόνοι κερδισμένοι απ’ όλοι αυτήν την μακροχρόνια συνεργασία, είναι όσοι σ’ αυτό το διάστημα κατόρθωσαν να αποκτήσουν γιγαντιαίες περιουσίες, που τώρα αναπαύονται σε κάποιους λογαριασμούς Τραπεζών του εξωτερικού και που συνολικά ανέρχονται σε κάποιες δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ, ασφαλή και από την ελληνική κρίση αλλά και από την κρίση της ευρωζώνης.

Τα Μήντια στην Ελλάδα εξακολουθούν να περνούν μια καθοριστική για το μέλλον τους κρίση καθώς τα έσοδά τους έχουν μειωθεί δραματικά και μέσα στη διάρκεια αυτού του χρόνου, πολλά θα δώσουν αγώνα επιβίωσης. Γι αυτό το λόγο άλλωστε οι απολύσεις και οι μειώσεις μισθών είναι καθημερινό φαινόμενο σε όλο το φάσμα των Μέσων. Σε πολλές επιχειρήσεις οι εργαζόμενοι μένουν για μήνες απλήρωτοι, χωρίς να γνωρίζουν αν θα καταφέρουν κάποια στιγμή να εισπράξουν τα δεδουλευμένα τους. Στο Άλτερ που μάλλον έχει φτάσει σε κάποια τελική φάση, παρά τις φήμες που ακούστηκαν πριν από κάποιον καιρό για κάποιο επενδυτικό ενδιαφέρον-ποιος να επενδύσει σε άνοιγμα 550 εκατομμυρίων και με την κατάσχεση να επιδεινώνεται- οι απλήρωτοι για περίπου ένα χρόνο συνεχίζουν την επίσχεση εργασίας, ενώ ο πόλεμος τους με την εργοδοσία έχει γίνει πια άμεσος με καθημερινές αναφορές στα πεπραγμένα του Γιώργου Κουρή και του Κώστα Γιαννίκου. Στην Ελευθεροτυπία που κι εκείνη περνάει δύσκολες ώρες η εργοδοσία κατέφυγε στο άρθρο 99% για προστασία από τους πιστωτές. Δεν ξέρω με ποιους όρους εξακολουθεί να εκδίδεται ακόμη η Ελευθεροτυπία, που μπήκε σε συνεχή καθοδική πορεία μετά το θάνατο του Κίτσου Τεγόπουλου, ή αν και εκεί οι εργαζόμενοι έχουν κάνει επίσχεση εργασίας. Η Μάνια Τεγοπούλου ίσως θα έπρεπε να είχε σκεφτεί καλύτερα κάποιες προτάσεις που τις είχαν γίνει για πώληση της εφημερίδας. Τώρα είναι μάλλον αργά Στα ραδιόφωνα και τα περιοδικά η κατάσταση είναι επίσης οριακή, με απολύσεις και μειώσεις μισθών. Ένας από τους εκδότες περιοδικού Τύπου έχασε πρόσφατα έναν από τους σταθμούς του προκειμένου να εξασφαλίσει κάποια ρευστότητα.

Επίσχεση εργασίας έχουν όμως κάνει οι εργαζόμενοι και σε κάποιες πρώην ανθηρές εκτυπωτικές μονάδες, που κι αυτές περνάνε κρίση μια και ο όγκος εργασιών έχει μειωθεί εξ αιτίας και του κλεισίματος κάποιων εντύπων, αλλά και των μειωμένων τιράζ, αλλά και από το γεγονός ότι με δυσκολία εισπράττουν, αυτά που τους οφείλουν οι πελάτες τους. Όπως έγινε και με την οικοδομή, που η πτώση της έριξε στην κρίση και πολλά άλλα επαγγέλματα του κλάδου, έτσι και με τα μήντια η κρίση του κλάδου μεταδόθηκε και σε πολλά συγγενή επαγγέλματα, από τα διαφημιστικά γραφεία, που περνάνε τραγικές ώρες, μέχρι τις εκτυπώσεις και πολλά άλλα. Δεν ξέρουμε ποιο θα είναι το μέλλον τω Μέσων Ενημέρωσης αλλά για το προσεχές τουλάχιστον μέλλον θα είναι από δύσκολο έως τραγικιό και θα είναι τυχεροί όσοι καταφέρουν να επιβιώσουν. Αυτό που μπορούμε να προβλέψουμε για το άμεσο μέλλον, είναι ότι οι επισχέσεις εργασίας, πολύ σύντομα θα γίνει γενικευμένο φαινόμενο και σε άλλα Μέσα που αδυνατούν να ξεπληρώσουν τις υποχρεώσεις προς τους εργαζομένους τους και κατά πάσα πιθανότητα θα μεταδοθεί και σε άλλους κλάδους της οικονομίας.