26 Μαΐου 2019

Alexander Solzhenitsyn | Οι άνθρωποι ξέχασαν τον Θεό. Γι’ αυτό και συνέβη όλο αυτό.

Αποσπάσματα από το έργο & αποφθέγματά του Ρώσου Λογοτέχνη που έλεγε πως  ό,τι είναι υπερβολικά σαφές δεν έχει ενδιαφέρον.Στις 27/5/1994 ο τιμηθείς με Νόμπελ λογοτεχνίας συγγραφέας, Alexander Solzhenitsyn επιστρέφει στη Ρωσία, μετά από 20 χρόνια εξορίας.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Αποσπάσματα από το έργο & αποφθέγματά του Ρώσου Λογοτέχνη που έλεγε πως ό,τι είναι υπερβολικά σαφές δεν έχει ενδιαφέρον.Στις 27/5/1994 ο τιμηθείς με Νόμπελ λογοτεχνίας συγγραφέας, Alexander Solzhenitsyn επιστρέφει στη Ρωσία, μετά από 20 χρόνια εξορίας.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

"Οι άνθρωποι ξέχασαν τον Θεό. Γι’ αυτό και συνέβη όλο αυτό." Μια διαπίστωση του βραβευμένου με Νόμπελ λογοτεχνίας, Ρώσου λογοτέχνη, Alexander Solzhenitsyn, η ίσως εκφράζει πολλούς ανθρώπους. Τί σημαίνει άραγε να "ξεχνάμε το Θεό"; Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι με τις προσευχές για τον εαυτό τους, τις συχνές "επισκέψεις" στην εκκλησία, τη "συγχώρεση" των κληρικών, αλλά είναι με αληθινή πίστη κοντά στον Πατέρα όλων... 

Κατά τη δική μου γνώμη, οι άνθρωποι που έχουν την ευλογία του Θεού και που δεν τον έχουν λησμονήσει, είναι όσοι δεν έχουν κακίες. Εκείνοι που δεν βλάπτουν το συνάνθρωπό τους, αντιθέτως δείχνουν αγάπη και είναι πρόθυμοι να τον βοηθήσουν. Δε θα πρόδιδαν ποτέ την οικογένειά τους αλλά και κανέναν άλλον... Δεν είναι αλαζόνες, αλλά ταπεινοί. Δεν υποτιμούν τους άλλους, ούτε θεωρούν ότι εκείνοι είναι ανώτεροι. Ξέρουν πολύ καλά, ότι ο Θεός δεν υπολογίζει ούτε πλούτη, ούτε αξιώματα, παρά μόνο την αγνή, καθαρή ψυχή...

Ας θυμηθούμε κάποιες πληροφορίες για το έργο του Σολζενίτσιν.  Αφορμή για την παραγωγή του έργου του - το οποίο διαποτίζεται από την πολιτική σκέψη- είναι όχι η Δικτατορία του προλεταριάτου αλλά η "δικτατορία επί του προλεταριάτου" εξαιτίας του Σταλινισμού στη Σοβιετική Ένωση -πατρίδα του. Οι συλλογές των πολιτικών δοκιμίων του είναι χαρακτηριστικές: "Να μη ζήσουμε με ψέματα!" και "Πως θα αναδιοργανώσουμε τη Ρωσία μας΄".

Eίναι ξεκάθαρη η αντίδραση και η εναντίωσή του σε κάθε απανθρωπιά και ανελευθερία , είτε του τσαρισμού, είτε του Σταλινισμού. Είναι αποστασιοποιημένος από τον εθνικισμό καθώς κι επικριτής του σωβινισμού, του εθνοφυλετισμού της θεωρίας της Μόσχας ως "Τρίτης Ρώμης" και τη σύγχηση της Τρίτης Διεθνούς με την "Τρίτη Ρώμη". `Τολμά να  προτείνει την απόσχιση από τον κορμό της Σοβιετικής Ένωσης των αυτόνομων δημοκρατιών. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θα πουν ότι ήταν αντισημίτης και εθνικιστής. Ωστόσο, αυτό  δεν προκύπτει από πουθενά , ειδικά από το βιβλίο του "200 χρόνια μαζί" για τους Εβραίους της Ρωσίας. Σε αντίθεση, άλλοι υποστηρίζουν ότι ήταν αντισημίτης.

Στο εξαιρετικό κείμενό του  που χρονολογείται από το 1983, ο Alexander Solzhenitsyn εντοπίζει την αιτία για τη Ρωσική Επανάσταση. Σημειώνει ότι ο ίδιος λόγος είναι πίσω από την ερήμωση, τη σκληρότητα και τον εγωισμό σε ολόκληρο τον εικοστό αιώνα. Ακολουθούν κάποια αποσπάσματα καθώς και αποφθέγματά του.

Πριν από μισό αιώνα περίπου, ενώ ήμουν ακόμα παιδί, θυμάμαι ότι άκουγα αρκετούς ηλικιωμένους να δίνουν την ακόλουθη εξήγηση για τις μεγάλες καταστροφές που είχαν πλήξει τη Ρωσία: Οι άνθρωποι ξέχασαν τον Θεό. Γι’ αυτό και συνέβη όλο αυτό.

Από τότε έχω περάσει σχεδόν πενήντα χρόνια που εργάζομαι για την ιστορία της Επανάστασής μας. Όλα αυτά τα χρόνια έχω διαβάσει εκατοντάδες βιβλία, έχω συγκεντρώσει εκατοντάδες προσωπικές μαρτυρίες, και έχω ήδη συνεισφέρει οκτώ τόμους δικούς μου στην προσπάθεια της εκκαθάρισης από τα συντρίμμια που άφησε πίσω η αναταραχή. Αλλά αν μου ζητούσαν σήμερα να διατυπώσω όσο πιο συνοπτικά γίνεται την κύρια αιτία της καταστροφικής επανάστασης που κατάπιε περίπου εξήντα εκατομμύρια του λαού μας, δεν θα μπορούσα να το θέσω με μεγαλύτερη ακρίβεια από ό, τι να επαναλάβω: Οι άνθρωποι ξέχασαν τον Θεό. Γι’ αυτό και συνέβη όλο αυτό.

Ήταν ο Ντοστογιέφσκι, και πάλι, ο οποίος άντλησε από τη Γαλλική Επανάσταση και το ολοφάνερο μίσος για την Εκκλησία το δίδαγμα ότι «η επανάσταση πρέπει κατ’ ανάγκην να αρχίσει με τον αθεϊσμό». Αυτό είναι απολύτως αληθινό. Αλλά ο κόσμος δεν είχε γνωρίσει ποτέ πριν, μια τόσο μεγάλη ασέβεια οργανωμένη, στρατιωτικοποιημένη και επίμονα κακόβουλη, όπως εκείνη που εφαρμόζεται από το μαρξισμό. Στο πλαίσιο του φιλοσοφικού συστήματος του Μαρξ και του Λένιν, και στο επίκεντρο της ψυχολογίας τους, το μίσος κατά του Θεού είναι η κύρια κινητήρια δύναμη, πιο θεμελιώδης από όλες τις πολιτικές και οικονομικές αξιώσεις τους. Ο μαχητικός αθεϊσμός δεν είναι απλώς τυχαίος ή οριακός στην κομμουνιστική πολιτική. Δεν είναι μια παρενέργεια, αλλά ο κεντρικός άξονας.

Αλλά υπάρχει κάτι που δεν περίμεναν: ότι σε μια χώρα όπου οι εκκλησίες έχουν ισοπεδωθεί, όπου ένας θριαμβευτικός αθεϊσμός τα έχει ρημάξει όλα για τα δύο τρίτα του αιώνα, όπου ο κλήρος είναι εντελώς ταπεινωμένος και στερημένος από κάθε ανεξαρτησία, όπου ό, τι απέμεινε από την Εκκλησία ως θεσμός είναι ανεκτό μόνο για λόγους προπαγάνδας κατά της Δύσης, όπου ακόμη και σήμερα άνθρωποι στέλνονται σε στρατόπεδα εργασίας εξ αιτίας της πίστης τους, και όπου, μέσα στους στρατόπεδα εκείνοι που συγκεντρώνονται για να προσευχηθούν το Πάσχα, οδηγούνται σε κελιά τιμωρίας - δεν θα μπορούσαν να υποθέσουν ότι κάτω από αυτό τον κομμουνιστικό οδοστρωτήρα η χριστιανική παράδοση θα επιβίωνε στη Ρωσία. Είναι αλήθεια ότι εκατομμύρια συμπατριώτες μας έχουν διαφθαρεί και καταστραφεί πνευματικά από τον επίσημα επιβαλλόμενο αθεϊσμό, αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν πολλά εκατομμύρια πιστοί.

Οι αδυναμίες της ανθρώπινης συνείδησης, που έχει στερηθεί της θείας της διάστασης, ήταν ένας καθοριστικός παράγοντας σε όλα τα μεγάλα εγκλήματα αυτού του αιώνα. Το πρώτο από αυτά ήταν ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος, και ένα μεγάλο μέρος των σημερινών δυσκολιών μας μπορούν να αναχθούν σε αυτό. Ήταν ένας πόλεμος (η μνήμη του οποίου φαίνεται να έχει ξεθωριάσει), όταν η Ευρώπη, γεμάτη με υγεία και αφθονία, έπεσε σε μια οργή αυτο-ακρωτηριασμού που δεν μπορούσε παρά να υποσκάψει την ισχύ της για έναν αιώνα ή περισσότερο, ίσως και για πάντα. Η μόνη πιθανή εξήγηση για τον πόλεμο αυτό είναι μια ψυχική έκλειψη μεταξύ των ηγετών της Ευρώπης, λόγω της απώλειας της ευαισθητοποίησης τους σε μια υπέρτατη δύναμη πάνω τους. Μόνο μια άθεη δηλητηρίαση θα μπορούσε να ωθήσει φαινομενικά χριστιανικά κράτη να χρησιμοποιούν δηλητηριώδη αέρια, ένα όπλο τόσο τρομερά απάνθρωπο.

Έχετε εξουσία πάνω στους ανθρώπους, μέχρι τη στιγμή που τους πήρατε τα πάντα. Όμως από τη στιγμή που τους αφήσατε χωρίς τίποτα, τότε τους χάσατε, είναι ελεύθεροι.

Η βία συγκαλύπτεται μόνο με ψέματα και τα ψέματα συντηρούνται μόνο με τη βία.

Δεν θα έπρεπε να κατευθύνουμε τους ανθρώπους προς την ευτυχία, κι αυτή είναι ένα είδωλο της αγοράς. Θα έπρεπε να τους κατευθύνουμε προς την αμοιβαία τρυφερότητα.

Για μας στη Ρωσία ο κομμουνισμός είναι ένα ψόφιο σκυλί, ενώ για κάποιους στη Δύση είναι ένα ζωντανό λιοντάρι.

Ούτε καν οι σκέψεις ενός φυλακισμένου δεν είναι ελεύθερες. Επανέρχονται συνέχεια στα ίδια πράγματα.

Ό,τι είναι υπερβολικά σαφές δεν έχει ενδιαφέρον.