18 Σεπτεμβρίου 2019

Αλκίνοος Ιωαννίδης | Όνειρο ήτανε...

`Ενα από τα ωραιότερα τραγούδια που έγραψε κι ερμήνευσε ο αγαπημένος καλλιτέχνης, για μια συγκινητική ερωτική ιστορία με άδοξο τέλος.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
`Ενα από τα ωραιότερα τραγούδια που έγραψε κι ερμήνευσε ο αγαπημένος καλλιτέχνης, για μια συγκινητική ερωτική ιστορία με άδοξο τέλος.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης είναι ένας από τους πιο χαρισματικούς και αγαπημένους Κύπριους ερμηνευτές και τραγουδοποιούς.  Πηγή έμπνευσής του αποτέλεσε η καλλιτεχνική του οικογένεια -ο πατέρας του είναι ζωγράφος και ο αδερφός του ποιητής.

Ένα από τα τραγούδια του που έχω ξεχωρίσει και με συγκινεί ιδιαίτερα, είναι το  "Όνειρο ήτανε" που συμπεριλαμβάνεται  στο δίσκο “Ανεμοδείκτης" του 1999.

Είναι τόσο όμορφος ο τρόπος που εκφράζει την αγάπη, που μου αγγίζει την καρδιά. Είχα την εντύπωση ότι περιέγραφε όλα όσα ένιωθε για τη γυναίκα με την οποία ήταν ερωτευμένος κι ερχόταν στο όνειρό του. Ωστόσο, όπως αποκάλυψε ο ίδιος σε συνέντευξή του η ιστορία είναι η εξής: 

“Ένας φίλος μου υπήρξε ερωτευμένος για μεγάλο διάστημα με μια κοπέλα, την οποία έβλεπε μόνο στον ύπνο του. Στον ξύπνιο δεν την είχε συναντήσει ποτέ. Παρ’ όλα αυτά είχαν μια κανονική ερωτική ιστορία, με τα πάνω και τα κάτω, με τις χαρές και τις λύπες. Από καιρό σε καιρό έβλεπα το φίλο μου και εκείνος μου έλεγε: “Ξέρεις,την ξαναείδα, μου είπε αυτό, εγώ της είπα το άλλο, συνέβη εκείνο, έγινε τούτο”. Μια μέρα, ένα βράδυ μάλλον ενώ κοιμόταν πάλι, ήρθε ξανά στον ύπνο του η κοπέλα, κλαίγοντας αυτή τη φορά του είπε ότι δεν θα την ξανάβλεπεποτέ ξανά και πράγματι έκτοτε δεν την ξαναείδε. Και απ’ αυτή την ιστορία έγραψα αυτό το τραγούδι.”

Ο ουρανός ανάβει τα φώτα

τίποτα πια δε θα `ναι όπως πρώτα

Ξημέρωσε πάλι

Ξυπνάω στο φως, τα μάτια ανοίγω

για λίγο νεκρός, χαμένος για λίγο

Ξημέρωσε πάλι

Κι έχεις χαθεί μαζί με τον ύπνο, 

μαζί με του ονείρου τον πολύχρωμο κύκνο

Μην ξημερώνεις ουρανέ

Άδεια η ψυχή μου, το δωμάτιο άδειο

κι από τo όνειρό μου ακούω καθάριο

το λυγμό της να λέει όνειρο ήτανε, όνειρο ήτανε

Θα ξαναρθείς μόλις νυχτώσει

και τ’ όνειρο πάλι την αλήθεια θα σώσει

Θα `μαι κοντά σου

Μόνο εκεί σε βλέπω καλή μου, 

εκεί ζυγώνεις κι ακουμπάς την ψυχή μου

με τα φτερά σου

Μα το πρωί χάνεσαι φεύγεις, 

ανοίγω τα μάτια κι αμέσως πεθαίνεις

Μην ξημερώνεις ουρανέ

Άδεια η ψυχή μου, το δωμάτιο άδειο

κι από τo όνειρό μου ακούω καθάριο

το λυγμό σου να λέει όνειρο ήτανε, όνειρο ήτανε