12 Οκτωβρίου 2018

Anatole France | Οι άνδρες που αγαπάνε τις γυναίκες, δεν προσέχουν ποτέ αυτά που φοράνε.

21 αποφθέγματα του σπουδαίου Νομπελίστα, μυθιστοριογράφου και κριτικού, που έλεγε ότι αυτοί που αγαπάνε τις γυναίκες, δεν προσέχουν ποτέ αυτά που φοράνε. Έφυγε από τη ζωή στις 12/10/1924.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
21 αποφθέγματα του σπουδαίου Νομπελίστα, μυθιστοριογράφου και κριτικού, που έλεγε ότι αυτοί που αγαπάνε τις γυναίκες, δεν προσέχουν ποτέ αυτά που φοράνε. Έφυγε από τη ζωή στις 12/10/1924.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

Η φωτογραφία εξωφύλλου είναι από την ταινία "Ο Άγγλος ασθενής".

Anatole France...

Σπουδαίος Γάλλος μυθιστοριογράφος και κριτικός, ο οποίος κέρδισε το 1921 Νόμπελ Λογοτεχνίας. Ο πατέρας του, Φρανσουά-Νοέλ Τιμπώ, ο οποίος δεν ήταν ιδιαίτερα μορφωμένος, επιθυμούσε ο γιος του να σπουδάσει. Γι`αυτόν το λόγο τον έστειλε το 1855, στο Κολλέγιο Στανισλάς, που προοριζόταν για αριστοκράτες και μεγαλοαστούς. Την περίοδο που σπούδαζε, ο νεαρός Anatole δέκτηκε πολλά αρνητικά σχόλια κοινωνικού περιεχομένου. Όλα αυτά τον πίκραναν πολύ, κάτι που φάνηκε  αργότερα στα έργα του.

Αυτή η αρνητική στάση απέναντί του, σε συνδυασμό με την πίεση από τον πατέρα του, ο οποίος ήθελε  ο γιος του να ανέβει κοινωνικά,  οδήγησαν τον Anatole France από τα δεκαπέντε του χρόνια, στο να ασκήσει έντονη κριτική και στη θρησκεία.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, το 1922 να περιληφθεί στον κατάλογο των απαγορευμένων βιβλίων (Index Librorum Prohibitorum) του Βατικανού.

Το βιβλιοπωλείο του πατέρα του -όπου ο πατέρας Τιμπώ συγκέντρωνε φυλλάδια, εφημερίδες και γενικά ντοκουμέντα για τη Γαλλική Επανάσταση- έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση των πολιτικών του πεποιθήσεων.

Το 1863, ο Anatole France   εγκατέλειψε το Κολλέγιο Στανισλάς.

Ήταν μέλος του γαλλικού σοσιαλιστικού κόμματος για μικρό όμως χρονικό διάστημα. Αυτό που τον ενδιέφερε πάντα ήταν "ο άνθρωπος". Αυτό είχε ως επακόλουθο να είναι  αντίθετος σε κάθε καθεστώς που εμπόδιζε την ελεύθερη σκέψη.

Έδειχνε ανοιχτά την αρνητική του στάση στη συμπεριφορά της κυβέρνησης των Mπολσεβίκων, παρέμεινε πιστός στην Λίγκα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τέλος άσκησε έντονη κριτική στη Διεθνή. Το τελευταίο όμως  του στέρησε την πρόσβαση σε όλα τα κομμουνιστικά έντυπα. Στην υπόθεση Ντρέιφους,  υποστήριξε  το Γαλλοεβραίο  αξιωματικό μαζί με τον Εμίλ Ζολά και τον Ζαν Ζωρές.

Τα λόγια του πολλά και σπουδαία. Συγκέντρωσα κάποια από αυτά και σας τα παραθέτω...

Είναι στη φύση του ανθρώπου να σκέφτεται λογικά και να ενεργεί παράλογα.

Πάντα προτιμούσα την τρέλα των παθών από τη σοφία της αδιαφορίας.

Φυσικά και είμαστε όλοι ίσοι απέναντι στο νόμο. Απαγορεύεται το ίδιο, τόσο στους πλούσιους όσο και στους φτωχούς, να κοιμούνται κάτω από τις γέφυρες, να ζητιανεύουν και να κλέβουν ψωμί.

Μόνο η επιθυμία και η απραξία μας κάνουν θλιμμένους.

Δεν ξέρουμε τι να κάνουμε σ’ αυτήν τη σύντομη ζωή μας και παρ’ όλα αυτά, ελπίζουμε και σε μια αιώνια.

Μόνο οι άντρες που δεν ενδιαφέρονται για γυναίκες, νοιάζονται για την τουαλέτα τους. Αυτοί που αγαπάνε τις γυναίκες, δεν προσέχουν ποτέ αυτά που φοράνε.

Όλες οι αλλαγές, ακόμη κι οι πιο επιθυμητές, έχουν τη μελαγχολία τους.

Οι πολιτικοί είναι σαν τα άλογα: δεν μπορούν να προχωρήσουν ίσια χωρίς παρωπίδες.

Τα βιβλία είναι το όπιο της Δύσης.

Δεν στερούμαι από κάθε ταλέντο, ώστε να ασχοληθώ με την πολιτική.

Η Ιστορία δεν είναι επιστήμη, είναι τέχνη. Δεν πετυχαίνεις χωρίς φαντασία.

Οι γιοι πιστεύουν στην αρετή των μανάδων τους, και τα κορίτσια επίσης, αλλά λιγότερο.

Αυτό που ονομάζουμε στρατηγική, βασικά έχει να κάνει με το να περνάμε τα ποτάμια από τις γέφυρες και να διασχίζουμε τα βουνά από τα μονοπάτια.

Καλός κριτικός είναι αυτός που εξιστορεί τις περιπέτειες του πνεύματος του μέσα από τα αριστουργήματα.

Όλες οι λέξεις είναι φτωχές.

Αξιοσέβαστοι είναι οι άνθρωποι που κάνουν ό,τι όλοι οι άλλοι.

Ένα λεξικό είναι ολόκληρος ο κόσμος σε αλφαβητική σειρά.

Στην τέχνη και στην αγάπη το ένστικτο είναι αρκετό.

Οι ενάρετες γυναίκες γερνούν πιο γρήγορα από τις άλλες.

Το να ζεις χωρίς ψευδαισθήσεις είναι το μυστικό της ευτυχίας.