09 Δεκεμβρίου 2019

Γεώργιος Δροσίνης | Η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στις αναμνήσεις και στις ελπίδες

Υπέροχα αποσπάσματα από το έργο ενός χαρισματικού συγγραφέα, ο οποίος γεννήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου του 1859.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Υπέροχα αποσπάσματα από το έργο ενός χαρισματικού συγγραφέα, ο οποίος γεννήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου του 1859.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

Γεώργιος Δροσίνης. Ποιητής της νέας Αθηναϊκής σχολής, πεζογράφος και δημοσιογράφος. Διευθυντής του περιοδικού "Εστία" που ο ίδιος μετέτρεψε σε εφημερίδα το 1894.

Σήμερα, το σπίτι στο οποίο έμενε έχει αναπαλαιωθεί, είναι στην ιδιοκτησία του Δήμου Κηφισιάς, στεγάζει τη Δημοτική Βιβλιοθήκη Κηφισιάς από το 1991 και το Μουσείο Δροσίνη από το 1997.

Εκεί υπάρχει ολόκληρο το έργο του, το οποίο περιλαμβάνει: Τις πρώτες εκδόσεις των βιβλίων του, Περιοδικά και λεξικά, προσωπικά αντικείμενα του ποιητή και πλούσιο λαογραφικό υλικό.

Οι σκέψεις του σπουδαίες... Επέλεξα αποσπάσματα από ρήσεις και ποιήματά του και σας τα παραθέτω...

" Η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στις αναμνήσεις και στις ελπίδες."

"Ψυχή που ξέρει να πονεί ξέρει και να πεθαίνει."

"Μήπως είν` η αλήθεια στο θάνατο

κι η ζωή μήπως κρύβει την πλάνη;

`Ο,τι λέμε πως ζει μήπως πέθανε

κι είν` αθάνατο ό,τι έχει πεθάνει;"

"Ετίναξε την ανθισμένη αμυγδαλιά

με τα χεράκια της

κι εγέμισ’ από άνθη

η πλάτη η αγκαλιά και τα μαλλάκια της.

Κι εγέμισ’ από άνθη… " 

"Δεν θέλω του κισσού το πλάνο ψήλωμα

σε ξένα αναστυλώματα δεμένο.

Ας είμαι ένα καλάμι, ένα χαμόδεντρο,

μα όσο να ανεβαίνω, μόνος ν’ ανεβαίνω."

"Πουλί γεννιέται ο άνθρωπος

και δέντρο θα πεθάνει:

ρίζες απλώνει γύρω του

και τα φτερά του χάνει."

" Βαθιά τη νύχτα, τα μεσάνυχτα,

με τ` ανοιχτά φτερά του ονείρου,

πετά η ψυχή μου, σκλάβα ελεύθερη,

στους μυστικούς κόσμους του Απείρου."

"Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αποστολή για έναν άνθρωπο απ’ το να φωτίζει με το ψυχικό του φως τις αφώτιστες, τις σκοτεινές ψυχές και δεν έχουμε τίτλο πνευματικής ευγενείας ανώτερο απ’ τον τίτλο του διδασκάλου, αφού τον τίτλο αυτό πήρε κι ο Θεός, όταν κατέβηκε στη γη κι έγινε άνθρωπος. "

"Είμαστε σκληροί στα δυστυχισμένα τα ψάρια, όσο δεν είμαστε σε άλλα ζωντανά, ξέρεις γιατί; -Γιατί; επειδή έχουν τόσο διαφορετικό σχήμα; -Όχι, επειδή δεν έχουν φωνή. Είναι βουβά. Αν ήρχουνταν το δίχτυ του γρύπου γεμάτο πουλιά, για φαντάσου τι χαλασμός κόσμου θα γίνουνταν από φωνές! Θα μας ξέσκιζαν την καρδιά, θα τα συμπονούσαμε και θα θέλαμε να τα λευτερώσωμε."

"Ας είμαι ένα καλάμι, ένα χαμόδεντρο,μα όσο να ανεβαίνω, μόνος ν` ανεβαίνω."

"Την άγια νύχτα τη Χριστουγεννιάτικη
- ποιος δεν το ξέρει -
των μάγων κάθε χρόνο τα μεσάνυχτα
λάμπει το αστέρι.

Κι όποιος το βρει μες στ΄ άλλα αστέρια ανάμεσα
και δεν το χάσει,
σε μια άλλη Βηθλεέμ ακολουθώντας το
μπορεί να φτάσει."