15 Απριλίου 2018

Γιώργος & Μαίρη Μπαλταδώρου | Να μη δούμε ποτέ ξανά τέτοια εικόνα που ραγίζει την καρδιά...

Γιώργος Μπαλταδώρος | Μαίρη Μπαλταδώρου | σμηναγός
Δυο άνθρωποι που ένωσαν τις ζωές τους με αγάπη & η μοίρα έμελλε να παίξει το χειρότερο παιχνίδι, για εκείνους...-Από τη Mανταλένα Μαρία Διαμαντή
Δυο άνθρωποι που ένωσαν τις ζωές τους με αγάπη & η μοίρα έμελλε να παίξει το χειρότερο παιχνίδι, για εκείνους...-Από τη Mανταλένα Μαρία Διαμαντή

“Ένας Έλληνας πιλότος στο πάνθεον των Ηρώων. Έπεσε υπέρ πίστεως και Πατρίδος μαχόμενος για την προάσπιση της Εθνικής κυριαρχίας και της εδαφικής μας ακεραιότητας. Η Πατρίδα θρηνούσα υποκλίνεται. Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια του και σε όλα τα στελέχη της ΠΑ”

Ήταν τα λόγια του υπουργού εθνικής άμυνας, κου Πάνου Καμμένου, για τον πιλότο του μαχητικού αεροσκάφους τύπου Mirage 2000-5 της Πολεμικής Αεροπορίας που κατέπεσε, πριν προσγειωθεί, εννέα μίλια βορειοανατολικά της Σκύρου. Ο σμηναγός Γιώργος Μπαλταδώρος. Ένας γενναίος άνδρας, έφυγε στα 34 του χρόνια.

 Ένας άνθρωπος που θυσίασε τη ζωή του για όλους εμάς... τους Έλληνες... Και μπορεί η είδηση του θανάτου του, να μας ράγισε την καρδιά, ωστόσο, όλοι εμείς, είμαστε οι απλοί παρατηρητές ενός δράματος.  Η αληθινή θλίψη, βρίσκεται  σε εκείνους που “άφησε” πίσω... Στην οικογένειά του. Τη γυναίκα του και τα παιδιά του. Παρακολουθώντας χθες σκηνές από την κηδεία του, προσπάθησα να μπω - έστω και νοερά- στη θέση της συντρόφου του. Πώς να νιώθει με τον ξαφνικό χαμό του αγαπημένου της και πατέρα των παιδιών της; Ποιές σκέψεις θα μπορούσαν να τη βοηθήσουν ώστε να βρει γαλήνη στην ψυχή της, μετά από αυτό που συνέβη; Πώς να απαντήσει στα αμέτρητα “γιατί;” των παιδιών της; Κι ενώ σκέφτομαι τα παραπάνω, μια φωτογραφία του ύστατου αποχαιρετισμού της, με στοιχειώνει. Το χλωμό της χέρι, παραδομένο στην σκληρή μοίρα, με τα σημάδια της ενδοφλέβιας ένεσης πάνω του, “αγκαλιάζει” για τελευταία φορά το “άλλο της μισό”- όπως έγραψε για εκείνον, στο μήνυμά της- μέσα στο φέρετρο σκεπασμένο από τη γαλανόλευκη. Κι εκεί καταρρέει...

Από εδώ και πέρα όμως, έχει ένα φύλακα-άγγελο, να την προστατεύει και να της δίνει τη δύναμη να συνεχίσει... 

Και όλοι εμείς, οι "απ`έξω", ας ευχηθούμε να μη δούμε ποτέ ξανά, τέτοιες σκηνές να διαδραματίζονται σε καμία οικογένεια. Κι επειδή οι ευχές δεν αρκούν, ας βάλουν το "χέρι" τους κάποιοι "μεγάλοι", που με τις αποφάσεις τους, οι ζωές κάποιων ανθρώπων, παίζονται "κορώνα ή γράμματα".