05 Ιουλίου 2018

Mαλβίνα Κάραλη | Γι` αυτό δεν έχω χάσει από άντρα. Γιατί στην πρώτη αντένδειξη φεύγω

Ένα συναρπαστικό κείμενο της αγαπημένης Μαλβίνας για την άποψη μιας `μεταξωτής γυναίκας γεμάτη αγκάθια`,η οποία έχει την πεποίθηση ότι `δεν έχει χάσει από άντρα, γιατί στην πρώτη αντένδειξη φεύγει`... -Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Ένα συναρπαστικό κείμενο της αγαπημένης Μαλβίνας για την άποψη μιας `μεταξωτής γυναίκας γεμάτη αγκάθια`,η οποία έχει την πεποίθηση ότι `δεν έχει χάσει από άντρα, γιατί στην πρώτη αντένδειξη φεύγει`... -Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

* Aπαγορεύεται αναδημοσίευση του κειμένου ή μέρος αυτού, από άλλο site / blog.

Όσοι διαβάζουν κείμενά μου, θα έχουν ίσως παρατηρήσει ότι περίπου μια φορά το μήνα κάνω αναφορά σε κάποιο κείμενο της αξέχαστης Μαλβίνας... Δεν είχα την τύχη να τη συναντήσω, τη γνωρίζω όμως μέσα από τα συναρπαστικά λόγια της...

Δεν είναι εύκολο να περιγράψω μια σαρωτική προσωπικότητα σαν τη δικής της...  Μια γυναίκα που μιλούσε πάντα με θάρρος, τόλμη κι αποτέλεσε σχολή για δημοσιογράφους και όχι μόνο...

Αρθρογράφος, συγγραφέας, σεναριογράφος, αρχισυντάκτρια και παρουσιάστρια σατυρικών δελτίων ειδήσεων, ακόμη και ασύγκριτη μαγείρισσα ή και ρεμπέτισσα σε πάλκο για λίγους μήνες. Αποφοίτησε από το Αρσάκειο και σπούδασε κυβερνητική στο Παρίσι. Εργάστηκε για πολλά χρόνια ως δημοσιογράφος σε εφημερίδες όπως η Απογευματική και η Ελευθεροτυπία και ως αρθρογράφος σε περιοδικά όπως η Γυναίκα, το Κλικ,το Φαντάζιο, τα Επίκαιρα,  το Ο1, το Symbοl του Επενδυτή. Κάποιες στήλες της, μάλιστα, άφησαν εποχή, όπως το "Επ`αυτοφόρω" στη Γυναίκα και "Σαββατογεννημένη" στο Symbol. 

Η τηλεοπτική της καριέρα ξεκίνησε στην ΕΡΤ και συνέχισε στους τηλεοπτικούς σταθμούς , ΑΝΤ1,  ΣΚΑΙ, Mega Channel, Star Channel,κ.α. Η Μαλβίνα Κάραλη, έχει αφήσει ιστορία κυρίως με τις απολύτως προσωπικές συνεντεύξεις επωνύμων που έκανε στο Seven και με σατιρικά.

Η Μαλβίνα ήταν ένας όμορφος άνθρωπος που μπορεί να έφυγε νωρίς, πρόλαβε όμως να κερδίσει όλα όσα ήθελε. Και μας κέρδισε. Αγάπησε και αγαπήθηκε. Ή καλύτερα ... λάτρευτηκε... Η φιγούρα της αναλλοίωτη: μαύρα μαλλιά, γαλανά μάτια, τονισμένα φρύδια και κόκκινο κραγιόν. Για όλους εμάς που τη θυμόμαστε, παραμένει πάντα εδώ μέσα από τις σκέψεις της, μέσα από όλα όσα ένιωθε κι έβρισκε τον μοναδικό τρόπο να τα μοιράζεται μαζί μας...

 Επέλεξα ένα συναρπαστικό κείμενό της αγαπημένης Μαλβίνας Κάραλη από τις "Σαββατογεννημένες", όπου μιλάει για μια "μεταξωτή γυναίκα, γεμάτη αγκάθια"- όπως την περιγράφει - η οποία έχει την πεποίθηση ότι "δεν έχει χάσει από άντρα, γιατί στην πρώτη αντένδειξη φεύγει"... 

"Μεταξωτές γυναίκες, γεμάτες αγκάθια" νομίζω ότι είναι οι περισσότερες γυναίκες, καθώς έστω και κάποια περίοδο της ζωής τους, ταλαιπωρήθηκαν από τις σχέσεις τους...  Είναι τελικά σοφό να φεύγει κανείς από την "πρώτη αντένδειξη" ή θα πρέπει να δίνουμε ευκαιρίες;  Έχει νόημα να χωρίσουμε από κάποιον για να προλάβουμε μη μας χωρίσει εκείνος πρώτος;

Ας δούμε τι γράφει η αγαπημένη Μαλβίνα...

"Σάββατο με Μπαχ-τζούνιορ και σκύλο. Έξυπνη φίλη έρχεται και μου ανακοινώνει πως χωρίζει. Βρήκε την πρώτη αντένδειξη. «Δε θα με πιάσει εμένα κορόιδο», λέει. «Μέχρι στιγμής τηρώ τους κανόνες και τις αρχές μου. Γι` αυτό δεν έχω χάσει από άντρα. Γιατί στην πρώτη αντένδειξη φεύγω».

Απαλή φίλη, λεπτεπίλεπτη. Και ήδη δυσκολεύεται.

Ήδη ψάχνει με αγωνία τον επόμενο.

Αυτού του είδους η επιβιωτική ευφυΐα, σκέφτομαι,είναι για τη γυναίκα ό,τι το αγκάθι για το σκαντζόχοιρο.

Δεν έχω από πού να την πιάσω.

Μεταξωτή γυναίκα, γεμάτη αγκάθια. Τα έχει χάσει όλα, νομίζω, γιατί τρέμει μην τυχόν και χάσει.

Πολλές φορές απορριμμένη, υποψιάζομαι. Αυτή είναι η μοίρα όσων δεν χάνουν.

Η λυπημένη φάρσα. Του να παρατάνε πρώτοι αυτούς που πρώτοι τους απέρριψαν.

Λίγα πράγματα χωρίζουν το φρικαλέο από το κωμικό.

Την ξέρω τη μάρκα. Άνθρωποι που φεύγουν όχι για την αντένδειξη. Όχι επειδή το θέλουν. Αλλά επειδή οσμίζονται την απόρριψη που έρχεται.

Το επιβιωτικό «ποιός αφήνει ποιόν» τίθεται πάνω από το «ποιος θέλει ποιόν και πώς τον διεκδικεί».

Ξύπνιοι και επουσιώδεις. Φίλοι και τους αγαπάμε.

Στα ερωτικά τους, ράτσα δεύτερη, χαμηλή.

Σάββατο πρωί. Ερωτευμένοι, λένε και όμως.

Ξυπνάνε έξυπνοι. Επιτίθενται για να αποτρέψουν επιθέσεις.

Τρομοκρατούν για να μη γίνει διάφανος ο φόβος τους.

Χωρίζουν για να μην τους χωρίσουν.

Διαλύονται για να μην τους πιάσουν κορόιδο. Άκυρη εξυπνάδα.

Το νιώθεις όταν οι διαλυμένοι μέντορες δίνουν χρηστικές οδηγίες.

Για να πάθεις τα ίδια με δαύτους.

«Να μην ξέρει την αδυναμία που του έχεις, θα την εκμεταλλευτεί». Ή «μη δίνεις τίποτα από τον εαυτό σου. Τότε σε εκτιμούν οι άντρες». Ή «να μη σε βρίσκει πάντα στο τηλέφωνο. Γιατί σε θεωρεί δεδομένη».

Και τη χαρά του να τιμήσεις, να φωταγωγήσεις, να προσφέρεις, να τον ακούσεις, που την πας; Η οξυδέρκειά τους;

Σιδερένια μπάλα σε κομψά σφυρά – και πάνε σέρνοντας.

Φαίνεται, Κέικ, λέω, πως η αγάπη δεν είναι αρκετή για όσους δεν αγαπάνε αρκετά, θέλει στρατηγική.

Πρέπει να μετατραπεί σε εκπαιδευτικό πρόγραμμα: Ποιος θα τρομάξει περισσότερο τον άλλο: το αγαπημένο μου ερωτικό άθλημα.

Ποιος θα ντρεσάρει γρηγορότερα τον άλλον. Ποιος θα αποδειχθεί πιο έξυπνος. (Δηλαδή πιο φοβισμένος.)

Ποιος θα επιβληθεί. Να επιβληθεί η γυναίκα;

Τι να τον κάνει όμως έναν άντρα που του επιβάλλεται; Να επιβληθεί ο άντρας; Ποιος άντρας που τιμά το φύλο του έχει πρόβλημα με την επιβολή;

Μόνο αυτός που δε μπορεί να προστατέψει. Σώσον ημάς από τέτοιες αγάπες.

Δεν θέλω να πάρω μέρος ποτέ πια σε τέτοια εκπαιδευτικά προγράμματα.

Μεγάλωσα, αποφάσισα. Δεν συμπλέω.

Ένοχη ανομοιότητας, όπως πάντα μου άρεσε να είμαι. Ανεπίδεκτη στρατηγικών.

Αλλά δεν το κάνω επίτηδες. Αλήθεια. Νομίζω πως γεννήθηκα με το προνόμιο του να μπορώ να διορθώσω τα πράγματα κάθε φορά που τα μολύνω με τρέχουσα ψιλικατζίδικη ευφυΐα."