16 Φεβρουαρίου 2019

Σημασία έχει ν’αγαπάς | Το αριστούργημα του Αντρέι Ζουλάφσκι με τη σπαρακτική ερμηνεία της Ρόμι Σνάιντερ

Σημαδία έχει ν`αγαπάς | Αντρέι Ζουλάφσκι | ταινία | Ρόμι Σνάιντερ | αριστούργημα
Τίποτα δεν έχει μεγαλύτερη σημασία από το ν’αγαπιέσαι και ν’αγαπάς. Η καλύτερη ταινία του σπουδαίου σκηνοθέτη που έφυγε από τη ζωή στις 17/2/2016.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Τίποτα δεν έχει μεγαλύτερη σημασία από το ν’αγαπιέσαι και ν’αγαπάς. Η καλύτερη ταινία του σπουδαίου σκηνοθέτη που έφυγε από τη ζωή στις 17/2/2016.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

Τίποτα δεν έχει μεγαλύτερη σημασία από το ν’αγαπιέσαι και ν’αγαπάς. Η καλύτερη ταινία του σπουδαίου σκηνοθέτη που έφυγε από τη ζωή στις 17/2/2016.

Ένας άντρας που έχει στη ζωή του σεξ αλλά του λείπει το συναίσθημα. Μια γυναίκα που έχει τη θαλπωρή και τη στοργή του συζύγου της αλλά της λείπει το σεξ. Δυο άνθρωποι που η μοίρα τους φέρνει κοντά. Μπορεί όλα να δείχνουν ότι έχουν διαφορετικά ζητούμενα, αυτή όμως η αλήθεια είναι φαινομενική. Και οι δύο έχουν τόσο έντονη την ανάγκη να ζήσουν εκείνη τη μοναδική στιγμή της ένωσης... Να αγαπήσουν και ν’αγαπηθούν.

Μια σπαρακτικά ρομαντική ταινία του 1974, που έχω δει ειλικρινά δεν ξέρω πόσες φορές... Κάθε φορά, η ίδια γλυκόπικρη αίσθηση, για ένα γενναίο, απρόσμενο έρωτα δυο δυστυχισμένων ανθρώπων. Ο λόγος για την καλύτερη ταινία του Αντρέι Ζουλάφσκι, “Σημασία έχει ν’αγαπάς”. Ομολογώ πως δεν είναι εύκολο να προσεγγίσει κανείς το έργο αυτού του κορυφαίου σκηνοθέτη. Ενός ιδιαίτερου ανθρώπου του οποίου οι σκέψεις και τα ερωτήματα της ζωής τον οδήγησαν να δημιουργήσει τα αριστουργήματά του.

Πρωταγωνίστρια στην εν λόγω ταινία, η εκπληκτική Ρόμι Σνάιντερ. Ένας ρόλος που απογείωσε τις υποκριτικές ικανότητες της 37χρονης τότε ηθοποιού. Σε εκείνη, άλλωστε, τη φάση της ζωής της, είχε ζήσει όλα όσα χρειαζόταν για να ενσαρκώσει με τόσο συναίσθημα τη Ναντίν Σεβαλιέ. Έρωτες, απογοητεύσεις, θλίψη.

Η ιστορία είναι βασισμένη σ’ ένα καταπληκτικό βιβλίο, την Αμερικάνικη Νύχτατου Κρίστοφερ Φρανκ. Το soundtrack της ταινίας είναι εκπληκτικό...

Ένας φωτογράφος  γοητεύεται από μια ξεπεσμένη ηθοποιό δευτεροκλασάτων ερωτικών ταινιών. Δίπλα της, το άγρυπνο βλέμμα του καταθλιπτικού συζύγου της. Εκείνος, προσπαθώντας να δώσει μια δεύτερη ευκαιρία στην καριέρα της αποφασίζει να χρηματοδοτήσει μια θεατρική παραγωγή του “Ριχάρδου ΙΙΙ”, δανείζεται χρήματα από τους μαφιόζους εργοδότες του.

Δημιουργείται ένα περίεργο ερωτικό τρίγωνο αλλά κι ένα μικρόκοσμο με ψυχές ταλαιπωρημένες, χαμένες. Ένα δίλημμα ανάμεσα στον έρωτα και το καθήκον...

Ο φωτογράφος έχει ανάγκη από το χάδι, την αγάπη. Η Ναντίν από το σεξ, καθώς ο άνδρας της στον τομέα αυτό υπολειτουργεί. Τους ενώνει η ισχυρή έλξη και ο φόβος.  Ο Τέστι κυριευμένος από ανεξέλεγκτο συναίσθημα, πηγαίνει να τη βρει τα ξημερώματα. Φτάνει στο σπίτι της, αδιαφορεί για τον άνδρα της που είναι μαζί της, την αναζητά. Προσπαθεί να συνειδητοποιήσει τί του συμβαίνει... 

Η Ναντίν βασανίζεται από τις σκέψεις... Από τη μια δε νιώθει ηθικό να εγκαταλείψει τον άνδρα που την περιέθαλψε, που της παρέχει ασφάλει και αγάπη. Τον άνθρωπο με τον οποίο τα τελευταία έξι χρόνια, τρώει κάθε μέρα πρωινό μαζί του. Της λείπει όμως, ο εαυτός της και το σημαντικότερο συστατικό από τη σχέση τους. 

Η ταινία ολοκληρώνεται με μια σκηνή αντιφατική από το άνοιγμά της, που δεν μπορεί παρά να “γράψει” στο μυαλό όσων την έχουν δεί...

Στο ξεκίνημα η ηθοποιός Ναντίν, βρίσκεται πάνω από ένα δήθεν μισοπεθαμένο άνδρα, προσπαθώντας για τα γυρίσματα ενός έργου να πει “σ’αγαπώ”. Ωστόσο, της είναι αδύνατο να το πει γιατί την εμποδίζουν οι βάρβαρες συνθήκες του γυρίσματος.  Στο κλείσιμο, όμως, καταφέρνει να ξεστομίσει αβίαστα ένα εκπληκτικό “σ’αγαπώ”, πάνω από το μισοπεθαμένο έρωτά της, το φωτογράφο Σερβέ...