21 Ιουνίου 2022

20 δισεκατομμύρια περιμένουν τυχερό στο βυθό της θάλασσας

Το San Jose  είναι το πιο πλούσιο ναυάγιο της ιστορίας και περιμένει ιδιοκτήτη.
Το San Jose  είναι το πιο πλούσιο ναυάγιο της ιστορίας και περιμένει ιδιοκτήτη.

Το San Jose ήταν μια από τις ναυαρχίδες του Ισπανικού πολεμικού ναυτικού την εποχή που οι Ισπανοί έκαναν ‘’party’’  στη Λατινική Αμερική και τους θησαυρούς της. Οι Ισπανοί βρήκαν πεδίο δόξης λαμπρό σε εδάφη οι κάτοικοι των οποίων γνώρισαν δεινά, πολιτισμοί αιώνων εξαφανίστηκαν και ο θάνατος και η λεηλασία ήταν το καθημερινό μενού. Το Βασίλειο της Ισπανίας ήταν ανεξέλεγκτο, με τον βασιλιά Κάρολο να μένει στην ιστορία σαν ένας από τους πιο αδύναμους, σωματικά και ψυχολογικά, ηγεμόνες, ο οποίος με το θάνατό του το 1700, δεν άφησε πίσω του διάδοχο, παρά μόνο χάος.

Με την Ισπανία ακέφαλη, οι Ευρωπαικές μοναρχίες ξεκίνησαν έναν πραγματικό πόλεμο στην προσπάθειά τους να επιβάλουν ένα νέο ηγεμόνα στη χώρα. Οι μισοί προσπαθούσαν να πετύχουν την ένωση της χώρας με τη Γαλλία, δημιουργώντας με τον τρόπο αυτό μια πραγματικά τεράστια δύναμη, για τους υπόλοιπους μια τέτοια αλλαγή στο status quo θα ήταν καταστροφική.

Ο πόλεμος της διαδοχής ήταν σκληρός και με μεγάλες απώλειες για την κάθε πλευρά. Μέσα σε αυτές ήταν και το εμβληματικό San Jose το οποίο παρά τα 45 μέτρα μήκους του και τα 65 του κανόνια, δεν κατάφερε να γλυτώσει και βρέθηκε σε βάθος 600 μέτρων στα παράλια της Cartagena στην Κολομβία. Κατά τους ειδικούς στο ναυτικό πόλεμο, το San Jose εκείνη τη μέρα θα ήταν αδύνατο να γλυτώσει, όποιος και αν ήταν ο αντίπαλος. Το καράβι άφηνε τη Λατινική Αμερική και επίστρεφε στην Ισπανία, με μόνο σκοπό να κάνει τη διοίκηση και το πλήρωμα πλούσιους.

Με τον έλεγχο από την κεντρική διοίκηση να είναι κάτι ανύπαρκτο, τα πληρώματα των πολεμικών σκαφών των Ισπανών, έκαναν ασταμάτητο πλιάτσικο στον πλούτο των χωρών της Λατινικής Αμερικής. Στις 8 Ιουνίου του 1708, το San Jose έπαιρνε το δρόμο για το βυθό, μεταφέροντας χρυσό, πετράδια και θησαυρούς με τη σημερινή τους αξία να υπολογίζεται στα 20 δισεκατομμύρια δολάρια. Με άλλα λόγια, οι τύποι το ‘’τερμάτισαν’’.

Οι αιώνες πέρασαν και οι σύγχρονοι κυνηγοί θησαυρών δε θα μπορούσαν να μη βάλουν στο μάτι το πιο ‘’φορτωμένο’’ ναυάγιο της ιστορίας. Το αμύθητο περιεχόμενο έχει γίνει αντικείμενο δικαστικής διαμάχης και την ίδια στιγμή έχει φέρει χώρες ολόκληρες σε μια σύγκρουση με άγνωστη κατάληξη. Δε μιλάμε και για κάποιο ασήμαντο ποσό βέβαια.

Η Ισπανία θεωρεί το ναυάγιο κομμάτι της ιστορίας της και σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, τα πολεμικά σκάφη στο βυθό, παραμένουν στην κυριότητα της χώρας με τη σημαία της οποίας βυθίστηκαν. Σε διεθνή όπως ύδατα. Την ίδια στιγμή, η Κολομβία επιμένει πολύ σωστά, πως οτιδήποτε υπάρχει στο βυθό των χωρικών της υδάτων, της ανήκει δικαιωματικά. Τι γίνεται όμως όταν το περιεχόμενο του ναυαγίου προέρχεται από παράνομη δραστηριότητα και στη συγκεκριμένη περίπτωση αρπαγή και λεηλασία;

Εδώ τα πράγματα περιπλέκονται ακόμα περισσότερο με την εμφάνιση διαφόρων φυλών που διεκδικούν κομμάτι των θησαυρών σαν οικογενειακά κειμήλια που αφαιρέθηκαν με τη βία από τους προγόνους τους. Έτσι για παράδειγμα, μέλη της φυλής Qhara Qhara από τη Βολιβία, δηλώνουν πως ό,τι βρίσκεται στο σκάφος, είναι θησαυροί που αφαιρέθηκαν από τη φυλή τους, με μεγάλο κόστος σε ανθρώπινες ζωές.

Και για να κλείσει το καρέ. η Αμερικανική εταιρεία Sea Search Armada, διεκδικεί το 50% του περιεχομένου, παρουσιάζοντας έγγραφα με τα οποία η κυβέρνηση της Κολομβίας τους τα παραχωρεί, με τον όρο ότι θα ανακαλύψουν και θα ανασύρουν στην επιφάνεια το υπερ-πολύτιμο σκάφος.

Όπως όλα δείχνουν, η υπόθεση θα εξελιχθεί σε μια μακροχρόνια διεθνή δικαστική διαμάχη, την ώρα που οι αμύθητοι θησαυροί θα παραμένουν στην υγρή μακαριότητά τους.