14 Ιανουαρίου 2022

Γιατί ο Thomas Edison έπαιρνε συνεντεύξεις για δουλειά τρώγοντας σούπα;

Ένας περίεργος τρόπος να περνάς συνέντευξη από τον μελλοντικό εργοδότη σου.
Ένας περίεργος τρόπος να περνάς συνέντευξη από τον μελλοντικό εργοδότη σου.

Οι φιλικές σχέσεις στο γραφείο και ειδικά όταν αυτές είναι μεταξύ υπαλλήλων και εργοδοσίας, είναι το όνειρο πολλών. Να πηγαίνεις στη δουλειά χωρίς το άγχος της συνάντησης με αυτούς που σε πληρώνουν. Να μην πρέπει να κοιτάξεις αλλού, κάνοντας πως η δουλειές τρέχουν, απλά για να αποφύγεις την καλημέρα. Η οποία μπορεί να φέρει μαζί της από αγγαρείες και επιπλήξεις μέχρι χαζά αστεία και καντάρια υποκριτικής.

Αυτό το όνειρο, το έφερνε αρκετά κοντά, την εντύπωσή του τουλάχιστον, ο μεγάλος εφευρέτης Thomas Edison, στους υποψήφιους ερευνητές που προσπαθούσαν γεμάτοι όνειρα, να βρουν μια θέση στα εργαστήριά του. Αφού απαντούσαν με μια αίτηση και το βιογραφικό τους, στην αγγελία του Edison, εκείνοι που του έκαναν εντύπωση, έπαιρναν μια πρόσκληση για γεύμα με τον ίδιο στην απέναντι πλευρά του τραπεζιού.

Η περίεργα φιλική συνάντηση, δεν ήταν τίποτε άλλο από τον τρόπο του Edison να αξιολογεί το χαρακτήρα των υποψηφίων. Ναι, το βιογραφικό τους έλεγε πολλά για την κατάρτιση και τις γνώσεις τους. Εκεί έβρισκε επίσης αρκετές πληροφορίες για τα μέχρι τότε επιτεύγματά τους, είτε στο στίβο της έρευνας, είτε εργαζόμενοι σε κάποια εταιρεία. Πουθενά όμως σε αυτό το χαρτί δε θα έβλεπε τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν τα πράγματα που γίνονται γύρω τους. Την απάντηση σε αυτό θα την έδινε ένα από τα πιάτα του γεύματος. Και αυτό ήταν πάντα η σούπα.

Η παραγγελία στις συνεντεύξεις που έπαιρνε ο Edison είχε πάντα σούπα. Μια σουπιέρα έμπαινε στο κέντρο του τραπεζιού και ο σερβιτόρος γέμιζε δύο πιάτα, για τον εκλεκτό πελάτη του και την παρέα του. Ο Edison περίμενε να δει την πρώτη κίνηση του υποψηφίου όταν έφτανε η ώρα να απολαύσει τη ζεστή σούπα. Αν θα δοκίμαζε, ή αν θα έπιανε το αλάτι και το πιπέρι για να προσθέσει, μη γνωρίζοντας καν πως ο μάγειρας την έφτιαξε εκείνη τη μέρα.

Ο Thomas Edison ήταν ένας άνθρωπος που δεν ήθελε να παίρνει τα πράγματα σαν δεδομένα. Αυτό του το χαρακτηριστικό, είναι που έφερε την επανάσταση στην τεχνολογία και στις ζωές των ανθρώπων. Φωνογράφος, ηλεκτρικό ρεύμα, ηλεκτρικοί λαμπτήρες, κινηματογράφος και αμέτρητες άλλες εφευρέσεις του ίδιου και των ομάδων που στη διάρκεια της ζωής του είχε δίπλα του, θα έκαναν αρκετά ακόμα χρόνια να κάνουν την εμφάνισή τους αν ο ίδιος λειτουργούσε διαφορετικά.

Ο πρώτος εφευρέτης στην ιστορία που είχε καταλάβει τη σπουδαιότητα της ομαδικής δουλειάς και της ανταλλαγής απόψεων όχι σε συνέδρια και μεταξύ καταξιωμένων ερευνητών, αλλά επί το έργω, μέσα στο εργαστήριο. Οι υπάλληλοί του, έπρεπε να μοιράζονται το ίδιο ανήσυχο πνεύμα με τον ίδιο, την ίδια ανάγκη για διαρκή αναζήτηση προς κάθε κατεύθυνση. Να αμφισβητούν τα πάντα μέχρι να το αποδειχτούν στην πράξη. Να βάζουν το χέρι τους στη φλόγα, για να δουν πόσο καίει και όχι ότι καίει. Να δοκιμάσουν τη σούπα πριν την πειράξουν.

Από την εποχή του Edison έχει περάσει ένας αιώνας πάνω κάτω. Ένας αιώνας που έχει φέρει συζητήσεις επί συζητήσεων, επάνω σε πολλά, ένα εκ των οποίων και οι συνεντεύξεις για δουλειά. Μια βόλτα στο διαδίκτυο αρκεί για να βομβαρδιστεί κανείς με πληροφορίες για το ιδανικό βιογραφικό που θα ανοίξει πόρτες, για τις καλύτερες και πιο έξυπνες απαντήσεις στις ερωτήσεις που ένα επιτελείο ειδικών έχουν ετοιμάσει, ώστε να ‘’παγιδεύουν’’ τον υποψήφιο και να βγάλουν στην επιφάνεια τον σκοτεινό και κρυφό του κόσμο! Θα βρει τα sos και τα πως για αυτή τη μεγάλη μέρα που θα ανοίξει τις πόρτες μιας μεγάλης ή μικρής επιχείρησης και θα γράψει την πρώτη σελίδα μιας μεγάλης ή μικρής καριέρας. Και εκεί σκέφτεσαι, μήπως η σούπα του Edison δείχνει πιο πολλά από όλα αυτά;