14 Ιουνίου 2017

Καθημερινές γυναίκες στέκονται στον καθρέφτη και συλλογίζονται το βάθος της ζωής τους

Όταν είμαστε σπίτι πολύ σπάνια σταματάμε και κοιτάμε τον εαυτό μας στον καθρέφτη. Με την αντιστοίχιση διερευνητικών ερωτήσεων με οικεία σημεία, αυτά τα πορτρέτα επιχειρούν μια ενδελεχή ματιά στις ζωές των γυναικών και μας επιτρέπουν να σκεφτούμε βαθύτερα
Όταν είμαστε σπίτι πολύ σπάνια σταματάμε και κοιτάμε τον εαυτό μας στον καθρέφτη. Με την αντιστοίχιση διερευνητικών ερωτήσεων με οικεία σημεία, αυτά τα πορτρέτα επιχειρούν μια ενδελεχή ματιά στις ζωές των γυναικών και μας επιτρέπουν να σκεφτούμε βαθύτερα

«Το Women’s Energy στοχεύει να εκφράσει τα γυναικεία συναισθήματα και την ευαισθησία. Ζήτησα από τα «θέματα» μου να ποζάρουν σε καθημερινούς χώρους στα σπίτια τους και στη συνέχεια τους έθεσα ερωτήσεις που ώθησαν τις γυναίκες να ξαναζήσουν συγκεκριμένες αναμνήσεις και συναισθήματα» γράφει η φωτογράφος  Eleonora Pecorella στο lensculture

«Οι ερωτήσεις υποβλήθηκαν σε συγκεκριμένες τοποθεσίες:

Μπροστά στο ντουλάπι: “Όταν ήσουν έφηβη, τι συναισθήματα αισθάνθηκες στο τέλος ή την αρχή μιας νέας σχολικής χρονιάς; Θυμάσαι το φόβο που σχετίζεται με τη νέα αρχή και την εξοικείωση με το να γνωρίζεις ότι ήταν ένα ετήσιο περιστατικό; "




Άνοιγοντας τη μπροστινή πόρτα: "Πώς αισθάνθηκες την πρώτη μέρα που πήγες να δουλέψεις;"



Στην κουζίνα: “Ποιο μέρος του εαυτού σου συνδέεις όταν βγαίνεις από το οικείο και προσωπικό περιβάλλον της οικογένειας ή των φίλων σου; Με άλλους, σε ενδιαφέρει ή δεν σε ενδιαφέρει; Επιθετική ή υποτακτική; Ανοιχτή ή εσωστρεφής;”



Στο σαλόνι: “H παρουσία ή η απουσία ενός ρομαντικού συντρόφου είναι ευκαιρία να αναπτυχθείς ή είναι ένας προσωπικός περιορισμός;"




Μπροστά από τον καθρέφτη του μπάνιου: "Τι νιώθεις καθώς περιεργάζεσαι τον εαυτό σου, που περιέχεται στο σώμα σου και είναι ταυτόχρονα το θέμα και το αντικείμενο της εμφάνισης σου;"





Αυτά τα ερωτήματα μας επιτρέπουν να διαλογισθούμε πάνω την εσωτερική μας ζωή. Τις περισσότερες φορές στέκουμε αδιάφορα μπροστά στον καθρέφτη ή αφήνουμε το σπίτι χωρίς δεύτερη σκέψη. Είμαστε κυριευμένοι. Πολύ σπάνια σταματάμε, κοιτάμε τον εαυτό μας και συλλογιζόμαστε.




Κοιτάζοντας βαθιά τον εαυτό μας, μπορούμε να φτάσουμε στην ξαφνική συνειδητοποίηση ότι δεν είμαστε μόνο ένα σώμα από σάρκα και αίμα. Ίσως να αισθανόμαστε ότι υπάρχει και ένα κομμάτι που παρακολουθείται από μόνο του.

Αναθεωρώντας τα παρελθόντα και τα συναισθήματά μας, κοιτάζοντας μέσα μας - πέρα ​​από τις σωματικές μας μορφές - μπορούμε να πειραματιστούμε με στιγμές έμπνευσης».