14 Ιανουαρίου 2022

Κώστας Βαξεβάνης: Ένας κατηγορούμενος σκευωρός καταγγέλει πολιτική σκευωρία

Η υπόθεση Νοβάρτις είναι σχεδόν ακέραια αποδεδειγμένο πλέον, ακόμη και σε μη καλόπιστους πολιτικά πολίτες, ότι στην πιο ήπια περίπτωση ήταν ένα κατασκεύασμα.
Η υπόθεση Νοβάρτις είναι σχεδόν ακέραια αποδεδειγμένο πλέον, ακόμη και σε μη καλόπιστους πολιτικά πολίτες, ότι στην πιο ήπια περίπτωση ήταν ένα κατασκεύασμα.

Η είδηση θα μπορούσε να είναι αναμενόμενη, αν γνωρίζαμε όλες τις πτυχές της υπόθεσης, ιδιωτικές επικοινωνίες, μεθοδεύσεις, και αν εμείς, η κοινή γνώμη, γνωρίζαμε σε βάθος τι μπορεί να στοιχειοθετήσει νομικά την ανάμειξη ή όχι κάποιου σε ποινικά παιχνίδια. Την ενδεχόμενη κλήση του για απολογία, την μετέπειτα δίωξη του.

Ο Κώστας Βαξεβάνης κλήθηκε σε απολογία από ειδική ανακρίτρια του Αρείου Πάγου, με μεταξύ των άλλων, την κατηγορία για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση-συμμορία, σχετικά με την υπόθεση της κατασυκοφάντησης και την δυνητικά επικίνδυνης κίβδηλης δίωξης πολιτικών αντιπάλων του Σύριζα, και του λεγόμενου παλαιού πολιτικού συστήματος, στο οποίο αντιτέθηκε πολιτικά, όπως φαίνεται όχι μόνο με πολιτικούς όρους.

Η υπόθεση Νοβάρτις είναι σχεδόν ακέραια αποδεδειγμένο πλέον, ακόμη και σε μη καλόπιστους πολιτικά πολίτες, ότι στην πιο ήπια περίπτωση ήταν ένα κατασκεύασμα. Μια φούσκα, και μεθόδευση, πρωτίστως του Υπουργού Δικαιοσύνης του Σύριζα, Δημήτρη Παπαγγελόπουλου, και στην συνέχεια ατόμων, μηχανισμών, μέσα στην δικαιοσύνη, στο σύστημα Σύριζα, σε χαμηλότερα ή κάπως πιο υψηλά κλιμάκια της Δικαιοσύνης, σε πτυχές του κόσμου μας που θα μπορούσαν να μπλέξουν οποιοδήποτε σε δικαστικές περιπέτειες.

Συνάμα, είναι πλέον καθαρό, ότι έχουν περάσει ανεπιστρεπτί οι εποχές, όπου κάποιος, όσο ισχυρός κι αν είναι μπορεί να εμπλέξει έναν πολίτη σε οποιαδήποτε καταδίκη, όσους πόρους κι αν διαθέτει, όση ισχύ κι αν νομίζει ότι έχει. Όσες διασυνδέσεις, επαφές, δυνάμεις κι αν διαθέτει. Απλά γιατί η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης είναι σχεδόν απόλυτη, και η δύναμη του εισαγγελικού λειτουργού, του ανακριτή, του δικαστή, δεν μπορεί να τιθασευτεί, ή να ποδηγετηθεί, παρά σε ελάχιστες αμελητέες περιπτώσεις, που όμως δεν μπορεί να χαρακτηριστούν κομβικές, αλλά μόνο υποθετικές. Ελάχιστες τρύπες, σε ένα σύστημα που ειδικά στην Ελλάδα μετά την κρίση, δουλεύει σωστά.

Όπως, ποια ήταν ακριβώς η στόχευση της σκευωρίας Νοβάρτις, και πώς θα μπορούσε να επιτευχθεί, να φτάσει σε κάποιο σημείο;

Οι σκευωροί, που όπως φαίνεται ανάμεσα τους ενδέχεται να ήταν και ο Κώστας Βαξεβάνης, υπολόγισαν ότι υπάρχει τρόπος να πιέσεις, να εκβιάσεις, να αναγκάσεις, λειτουργούς της Δικαιοσύνης, να λειτουργήσουν ενάντια σε πολίτες. Με υποσχέσεις, με ενδεχόμενες τιμωρίες, με πολιτική συμπάθεια, με υπηρεσιακές χάρες, με οποιοδήποτε κίνητρο, ή αντικίνητρο. Και μάλιστα να λειτουργήσουν ενάντια σε παραδοσιακά ισχυρούς πολίτες, πρώην Υπουργούς, Πρωθυπουργούς, αρχηγούς κομμάτων, και με δικονομικές πομφόλυγες όπως κρυφούς μάρτυρες, χαλκευμένα και κακά μεταφρασμένα κείμενα, και διαρροές.

Όλο αυτό αποδείχτηκε ότι δεν γίνεται να πετύχει σε μια Δυτική χώρα, με εμπεδωμένα δημοκρατικά χαρακτηριστικά όπως η Ελλάδα, και δεν πέτυχε, απλά. Η όλη απόπειρα αποδείχτηκε μια διάτρητη μεγαλομανής προχειρότητα που όχι μόνο καταρρέει, αλλά επιστρέφει ατόφια εναντίον των σκευωρών, που ένας-ένας καλείται να απολογηθεί, και καταλήγει να εύχεται η δικαιοσύνη τελικά να του φερθεί πολύ πιο δίκαια, και μαλακά, από όσο επιθυμούσε να φερθεί σε αθώους πολίτες που απλά έτυχε να είναι πολιτικοί του αντίπαλοι.

Η υπερασπιστική γραμμή του Κώστα Βαξεβάνη, μέχρι αυτή την ώρα, και χωρίς να γνωρίζουμε καμία πτυχή της δικιάς του ανάμειξης σε όλο αυτό, και χωρίς να έχουμε γνώση της δικογραφίας, φυσικά, μοιάζει να δανείζεται στοιχεία της ταινίας Inception. Κατηγορεί με την σειρά του την δικαιοσύνη για μη ανεξαρτησία, κατηγορεί τον ΠΘ για ανάμειξη σε πολιτική και δημοσιογραφική του δίωξη, αντιδρά ακριβώς σαν να λειτούργησαν οι πολιτικοί του αντίπαλοι όπως κατηγορείται ο ίδιος και ο πολιτικός χώρος που υποστηρίζει σθεναρά ότι λειτούργησε

Κανείς δεν μπορεί να ξέρει τελικά, αν ο ίδιος ο Κώστας Βαξεβάνης έχει πιστέψει και ο ίδιος στην απόλυτη νομιμότητα και καθαρότητα των κινήτρων και των πράξεών του. Αν ζει νοητικά σε έναν κόσμο όπου αυτός είναι απόλυτα καλός, και άμεμπτος, και οι εχθροί του βρώμικοι, μιαροί, κακούργοι, στηριζόμενος στο αιώνιο επιχείρημα του ηθικού πλεονεκτήματος της αριστεράς, το οποίο έχει ενθυλακώσει μέσα του, ή απλά γνωρίζει την πραγματικότητα, και υποκρίνεται μέχρι τέλους, «πουλάει» αυτά που θεωρεί ότι τον εξυπηρετούν να πουλήσει.

Το σίγουρο είναι ότι η συμπάθεια, η εκτίμηση, και η συμπόρευση, με κάποιον πολιτικό χώρο, από το εκλογικό σώμα επιδέχεται γνώμες, ερμηνείες, άγνοια των στοιχείων, δημοσιεύματα, δοξασίες και φήμες, συνομωσιολογία, κορώνες και κραυγές, και είναι καθαρά πολιτικό θέμα. Αλλά η δικαιοσύνη και το εάν διέπραξες κάτι έκνομο ή ποινικό είναι κάτι που αγνοεί όλα τα παραπάνω, πάντα. Και αυτό είναι η ουσία της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης στον πολιτισμό μας.

Τα στοιχεία, η δικαστική πορεία ολόκληρης της υπόθεσης θα αποδείξει τι εγίνε και τι όχι, πέρα από πολιτικά πρόσωπα και προτιμήσεις. Και μέχρι αυτή την στιγμή όλα δείχνουν ότι ο Κώστας Βαξεβάνης είναι τρομερά πιθανότερο να είναι σκευωρός, παρά θύμα σκευωρίας. Τα υπόλοιπα θα εκτυλιχθούν δικονομικά, και θα αποδειχτούν ξεκάθαρα, σε βάθος χρόνου.