Πριν από 2 ημέρες

Ο πιο έξυπνος άνθρωπος στον κόσμο δεν είχε την εξέλιξη που όλοι περίμεναν

Η σύντομη ζωή του William James Sidis.
Η σύντομη ζωή του William James Sidis.

Γεννήθηκε μια πρωταπριλιά, αυτή του 1898. Η παιδική του ηλικία ήταν όντως σαν ψέμα, δεν είχε τίποτα το παιδικό. Ο William James Sidis, γιος Ουκρανών Εβραίων μεταναστών, μεγάλωνε σε μια πολύβουη Νέα Υόρκη, χωρίς ούτε θόρυβο να ακούει, ούτε κόσμο να βλέπει.

Οι γονείς του, Sarah και Boris, μία γιατρός και ένας σταρ ψυχολόγος, αποφάσισαν να δώσουν στο γιό τους τα εφόδια να γίνει ένας διανοούμενος. Και αυτό το κατάφεραν. Στα 3 του χρόνια, αποφάσισε να μάθει μόνος του Λατινικά! Μέχρι τα 6 του γνώριζε επίσης Γαλλικα, Γερμανικά, Τουρκικά, Αρμένικα, Εβραικά, Αγγλικά και Ρωσικά.

Ξεκινώντας το σχολείο, κατάφερε να ολοκληρώσει το δημοτικό σε 7 μόλις μήνες. Παράλληλα, έγραψε 4 βιβλία  μέχρι τα 8 του οπότε και πέρασε στην Ιατρική Σχολή του Harvard αλλά και το MIT, αναγκάζοντας τον τύπο να τον προσέξει. Από τότε, κάθε του κίνηση, γίνονταν αυτομάτως είδηση. Κάθε του επίτευγμα, παράδειγμα προς μίμηση. Αναφέρεται συχνά πως το IQ του μετρήθηκε 50 με 100 μονάδες πάνω από τον Einstein. Η τρίχα τριχιά του τύπου.

Μια τέτοια αρχή, είχε και την ανάλογη συνέχεια. Μέσα στα εκπαιδευτικά ιδρύματα διέπρεπε. Οι διακρίσεις διαδέχονταν η μία την άλλη, οι προσκλήσεις για διαλέξεις ήταν στο καθημερινό πρόγραμμα και μαζί με αυτά, το Αμερικανικό κοινό παρακολουθούσε μέσα από τα άρθρα στις εφημερίδες, την πορεία ενός παιδιού που μόνο σαν ‘’πρότυπο’’ μπορούσε να το περιγράψει κάποιος.

Όλο αυτό όμως είχε και τη σκοτεινή του πλευρά. Οι γονείς του Sidis κατάφεραν να ‘’φτιάξουν’’ το παιδί των ονείρων τους. Ένα τεράστιο πνεύμα, που μεγάλωσε ακούγοντας λίγες ιστορίες και πολλά φιλοσοφικά κείμενα για να κοιμηθεί, που η διαδικασία της σκέψης του δεν ήταν αυτόματη αλλά κριτική, που απορροφούσε τη γνώση σαν σφουγγάρι. Τι όμως ήταν έξω από τη διαδικασία μάθησης;

Έξω από τις αίθουσες, ο Sidis ήταν ανύπαρκτος. Είχε μεγάλη δυσκολία να επικοινωνήσει με το άλλο φύλο, ενώ η διαφορά ηλικίας με τους συμφοιτητές του τον έκανε συχνά δέκτη πειραγμάτων. Αυτό όμως που έκανε ακόμα χειρότερα τα πράγματα, ήταν η απροθυμία του να συζητήσει το οτιδήποτε δεν είχε ακαδημαϊκές προεκτάσεις.

Ίσως από αντίδραση, ίσως από περιέργεια, ίσως από ανάγκη να εμπλακεί σε κάτι πιο ‘’έντονο’’ από την πιο ήσυχη ζωή της γνώσης, ο Sidis ξεκίνησε να παίρνει μέρος σε συγκεντρώσεις σοσιαλιστών, με αποτέλεσμα να συλληφθεί και να καταδικαστεί σε 18 μήνες φυλάκιση. Ο πατέρας του κατάφερε να παρακάμψει τη φυλακή, ‘’κλείνοντάς’’ τον σε ένα σανατόριο για ένα χρόνο, το άστρο όμως του ‘’παιδιού θαύμα’’ είχε σβήσει και εκείνο του ‘’ενήλικα θαύμα’’ ποτέ δεν ανέτειλε.

Ο Sidis γύρναγε από τη μια δουλειά στην άλλη χωρίς ενδιαφέρον. Δίδασκε σε διάφορα πανεπιστήμια, χωρίς ενδιαφέρον. Κυκλοφορούσε τα δικά του βιβλία, χωρίς ενδιαφέρον. Ένας άνθρωπος που πέρασε στην ενήλικη ζωή χωρίς τις απαραίτητες, ενδιάμεσες στάσεις. Δύο αυστηροί και πιεστικοί για διακρίσεις γονείς. Ένα σύστημα που αναζητώντας την είδηση, έβαλε τη ζωή ενός μικρού παιδιού στο μικροσκόπιο και την εικόνα από εκεί, σε κοινή θέα. Ένα κοινό που πίστεψε πως ένα παιδί ‘’θαύμα’’ παύει να είναι παιδί. Το θαύμα πέθανε στα 46 του χρόνια από εγκεφαλική αιμορραγία, αν και για πολλούς, το θαύμα είχε ήδη πεθάνει 3 δεκαετίες νωρίτερα.