03 Ιουνίου 2022

Θα σημάνει ο πληθωρισμός στην Τουρκία το τέλος του Erdogan;

Στο 73,6% με τα επίσημα στοιχεία, ο πληθωρισμός στη γειτονική χώρα.
Στο 73,6% με τα επίσημα στοιχεία, ο πληθωρισμός στη γειτονική χώρα.

Μέσα σε ένα μόλις χρόνο, οι τιμές στο σύνολο των αγαθών που χρειάζεται να αγοράσει μια οικογένεια για να ζήσει ή μια επιχείρηση για να λειτουργήσει στην Τουρκία, έχουν διπλασιαστεί. Και για να μην υπερβάλουμε αλλά να ακριβολογούμε, αυξήθηκαν 91,6%. Αυτά είναι τα επίσημα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας της γειτονικής μας χώρας, πράγμα που σημαίνει πως στο πεζοδρόμιο η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη, οδηγώντας σε ακραία φτώχεια μεγάλα τμήματα του πληθυσμού.

Η Τουρκία κατάφερε με την ανάληψη της προεδρίας από τον Tayip Erdogan, να γίνει το οικονομικό θαύμα της Μεσογείου, βλέποντας αξιοζήλευτους ρυθμούς ανάπτυξης, με το βιοτικό επίπεδο των πολιτών να ακολουθεί, σε αρκετά χαμηλότερα ποσοστά βέβαια. Την τελευταία δεκαετία όμως και με τις φήμες για έναν άρρωστο, σωματικά, Erdogan, να βρίσκονται στην καθημερινή ατζέντα, είναι προφανές πως οι χρυσές εποχές ανήκουν για τα καλά στο παρελθόν.

Η επιθυμία του ‘’σουλτάνου’’ να χρίσει τον εαυτό του απόγονο και συνεχιστή του έργου του Προφήτη, έχει οδηγήσει τη χώρα σε μία ξέφρενη κούρσα εξοπλισμών, επενδύσεων σε εργοστάσια παραγωγής πολεμικού υλικού, ενώ την ίδια στιγμή οι στρατιωτικές επεμβάσεις και αποστολές οπουδήποτε ο πρόεδρος δηλώσει ότι υπάρχει Τουρκικό στοιχείο, ακόμα και σε μορφή τουρίστα, οδηγούν σε τεράστια οικονομική αιμορραγία. Αν πάνω σε αυτό βάλει κάποιος την επιμονή του Erdogan να κρατά χαμηλά τα επιτόκια, σε πείσμα κάθε οικονομικής θεωρίας, καθώς και τις πολεμικές συγκρούσεις στην Ουκρανία που έχουν ανατρέψει τα δεδομένα στην αγορά ενέργειας, είναι ξεκάθαρο πως όλο αυτό το κοκτέιλ δεν θα έχει εύκολα καλή κατάληξη.

Για το μήνα Μάιο, ο πληθωρισμός της Τουρκίας άγγιξε το 73,6%, ο υψηλότερος των τελευταίων 23 χρόνων. Μια κατάσταση που οδηγεί τη χώρα πίσω στις μαύρες μέρες της δεκαετίας του ’90 όπου η αγοραστική δύναμη των πολιτών εξανεμίζονταν κάθε επόμενη μέρα. Και το γεγονός ότι ο πρόεδρος δε δείχνει διάθεση να αλλάξει το παραμικρό ούτε στην οικονομική πολιτική, ούτε στις διεθνείς σχέσεις, διατηρώντας αμείωτες τις εντάσεις και τα στρατεύματα είτε σε επιχειρήσεις με μεγάλο κόστος, ή σε επιφυλακή, οδηγούν τους οικονομικούς αναλυτές στο συμπέρασμα πως ο πληθωρισμός μέχρι τα τέλη του έτους τουλάχιστον, θα κινείται μηνιαία, πάνω από το 70%.

Σαν αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης, η εικόνα του Tayip Erdogan χάνει καθημερινά όλο και περισσότερο την παλιά της αίγλη, κάτι που καταγράφεται έντονα πλέον και δημοκοπικά. Οι φωνές που αντιδρούν στο οικονομικό μίγμα που ακολουθείται αλλά και στη γενικότερη πολιτική που έχει χαράξει ο πρόεδρος και το στενό του επιτελείο, γίνονται όλο και εντονότερες, συμπαρασύροντας μαζί και παλιούς συμμάχους του Τούρκου προέδρου που βλέπουν ότι έφτασε η ώρα να εγκαταλείψουν ένα καράβι που βουλιάζει και να αναζητήσουν πολιτικό καταφύγιο στη νέα τάξη που δημιουργείται δειλά δειλά. Έτσι, ο Tayip Erdogan βρίσκεται σε καθημερινή βάση στο στόχαστρο των πολιτικών του αντιπάλων, τις περισσότερες φορές ανίκανος να δώσει μια απάντηση, από εκείνες στις οποίες μας είχε συνηθίσει για χρόνια

Το μεγάλο μυστήριο για όλους τους παρατηρητές όμως είναι η κοινωνία και η αντίδρασή της. Σύμφωνα με πολλούς, αυτή τη στιγμή στην Τουρκία υπάρχει ένα τεράστιο καζάνι που βράζει και όσο περνάνε οι εβδομάδες, η πίεση στο εσωτερικό του μεγεθύνεται με γεωμετρική πρόοδο. Και ένας λαός που πεινάει, δεν υπολογίζει ούτε περασμένα μεγαλεία, ούτε άλλοτε λατρεμένους προέδρους, ούτε προφήτες.