24 Δεκεμβρίου 2020

Το Πνεύμα των Χριστουγέννων 2020 | Ψιλή ή Δασεία

Φέτος τα Χριστούγεννα δεν μοιάζουν ακριβώς με Χριστούγεννα, αλλά το πνεύμα των Χριστουγέννων είναι εκκωφαντικά εδώ, μαζί με τους συγγενείς και φίλους του.
Φέτος τα Χριστούγεννα δεν μοιάζουν ακριβώς με Χριστούγεννα, αλλά το πνεύμα των Χριστουγέννων είναι εκκωφαντικά εδώ, μαζί με τους συγγενείς και φίλους του.

Λίγες μέρες πριν, το Facebook μου υπενθύμισε ευγενικά ότι λίγα χρόνια πριν έψαχνα το πνεύμα των Χριστουγέννων – «οι αναμνήσεις μου», λέει, και με παρέπεμψε στην εξής ανάρτηση μου από κάποια Χριστούγεννα παλιά:

«Εντάξει, στολίσαμε και βάλαμε λαμπιόνια που αναβοσβήνουν (τα κοιτάω τώρα) και παντού έχει λαμπιόνια που αναβοσβήνουν και έχει και pre-Christmas κίνηση στους δρόμους και τρώμε ήδη κουραμπιέδες και μελομακάρονα και γαλοπούλα (σε φέτες για προθέρμανση) και την άλλη εβδομάδα θεωρητικά θα είναι το σερί της γαλοπόυλας - παραμονή, ανήμερα και δεύτερη μέρα γιατί "έχει μείνει λίγη γαλοπούλα, καθόλου γέμιση και τρεις πατάτες". Ωραία. ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ;;;;;;; ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΧΙΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΖΑΚΙ;;;;;;;; ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ;;;;;;;;;;;»

Η συγκεκριμένη ανάρτηση μου φάνηκε από άλλη ζωή, αλλά - κοιτώντας πίσω – είναι αλήθεια ότι αυτό μου συνέβαινε κάθε χρόνο - παρεμπιπτόντως βρήκα και ένα σχετικό κειμενάκι μου στο klik από το 2018: Σε αναζήτηση του πνεύματος των Χριστουγέννων

Όχι όμως φέτος. Για κάποιο περίεργο λόγο, φέτος δεν αναρωτήθηκα, είμαι σίγουρη ότι το πνεύμα είναι εδώ. Μπορεί να λείπουν τα απανωτά μεγάλα τραπέζια με συγγενείς, φίλους και γαλοπούλες, οι θορυβώδεις οικογενειακές συμμαζώξεις,  οι στολισμοί-υπερπαραγωγές, τα ποτά και τα ξενύχτια, αλλά το πνεύμα είναι εδώ περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Πολύ έντονο, πολύ γήινο και συμπαγές, όχι ακριβώς σαν λεπτοφυές αεράκι, πνοή ανέμου ή κάτι τέτοιο, αλλά σαν μια σχεδόν κολλώδης συγκολλητική ουσία που μας αγκαλιάζει - μας αναγκάζει σχεδόν, χωρίς να αγγιζόμαστε, να παραμένουμε ενωμένοι.

Φέτος έφερε και τους συγγενείς και φίλους του, ή μάλλον τους έστειλε νωρίτερα – συγγενικές λέξεις και σύνθετα ονομάζονται στα λεξικά – ψάξτε το, άμα θέλετε, στο λήμμα «πνεύμα»: πνευμονία, αναπνοή, οινόπνευμα, πνεύμονες, πνευμονοπάθεια, οινοπνεύματα, πνοή, αναπνευστικό, πνευματικότητα, πνευμονιόκοκκος, αναπνέω, αναπνέω, αναπνέω… ένας συρφετός λέξεων και εννοιών που παράγονται από το «πνέω, πνοή», που όλα έχουν σχέση με όλα και τώρα είναι εδώ και κάνουν φασαρία. Ώστε να τα προσέξουμε. Να το προσέξουμε.

Έτσι κι αλλιώς, λογικά φέτος πολλά τραπέζια με συγγενείς, φίλους και γαλοπούλες δεν έχουμε – ας κάνουμε παρέα με το πνεύμα, μια και ήρθε, να δούμε και τι έχει να πει.

Πάντως είναι περίεργα φέτος. Τα Χριστούγεννα δεν μοιάζουν ακριβώς με Χριστούγεννα, αλλά το πνεύμα των Χριστουγέννων είναι εκκωφαντικά εδώ και μέχρι να εκπνεύσει το 2020 και ό,τι έφερε μαζί του, το σημαντικό είναι να συνεχίσουμε να αναπνέουμε.

Και μια μικρή, άσχετη αλλά σχετική υπενθύμιση: στο πολυτονικό σύστημα γραφής το πνεύμα – ψιλή ή δασεία - δεν υποδεικνύει τη συλλαβή τονισμού αλλά στην αρχαιότητα πιθανότατα έδειχνε μεταβολή στον τρόπο προφοράς του γράμματος. Όχι τι, αλλά πως. Ξανά: όχι τι, αλλά πως.

Βαθιές αναπνοές, λοιπόν, καλά Χριστούγεννα και αέρας στα πανιά μας!