07 Ιουλίου 2015

ΓΙΑΤΙ ΚΛΕΒΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ;

Τα παιδιά όλων των ηλικιών μπορεί κάποια στιγμή να κλέψουνε. Γι` αυτό δεν υπάρχει μόνο μια εξήγηση, και μια μόνο αιτία.
Τα παιδιά όλων των ηλικιών μπορεί κάποια στιγμή να κλέψουνε. Γι` αυτό δεν υπάρχει μόνο μια εξήγηση, και μια μόνο αιτία.
Τα παιδιά όλων των ηλικιών μπορεί κάποια στιγμή να κλέψουνε. Είτε είναι σε προσχολική, είτε είναι σε σχολική ηλικία. Το θέμα που χρειάζεται να απασχολήσει τους γονείς αυτών των παιδιών είναι το γιατί το παιδί τους έκλεψε, ή συνεχίζει να κλέβει; Και το λέω αυτό διότι δεν υπάρχει μόνο μια εξήγηση, και μια μόνο αιτία. Ένα παιδί ή ένας έφηβος μπορεί να κλέψει, παρακινούμενος από διαφορετικές ψυχικές ανάγκες. Τα μικρά παιδιά για παράδειγμα, μπορεί να πάρουνε κάτι, διότι δεν συνειδητοποιούνε ακόμα πως, αυτό το κάτι κοστίζει, και δεν μπορούμε να το έχουμε χωρίς να το πληρώσουμε. Τα παιδιά του Δημοτικού, από την άλλη, γνωρίζουνε πως δεν επιτρέπετε να πάρουνε κάτι χωρίς να το πληρώσουνε, ή χωρίς να ζητήσουνε την άδεια, αλλά θα το κάνουνε έτσι και αλλιώς διότι δεν μπορούνε να συγκρατηθούνε. Δεν έχουνε δηλαδή αυτό που λέμε αυτό-έλεγχο. Στην εφηβεία, τα πράγματα αλλάζουνε λίγο, και μπορεί να κλέψουνε για να νιώσουνε την αδρεναλίνη και τη ένταση της στιγμής, ή επειδή το κάνει και κάποιος άλλος φίλος, ή επειδή μπορούνε να το κάνουνε....σαν μία ένδειξη επανάστασης. Ο έφηβος δηλαδή σε αυτήν τη φάση της ζωής του, νιώθει πως μπορεί να ξεφύγει από οτιδήποτε κάνει.



Βέβαια οι λόγοι που ένα παιδί διακινείτε ψυχικά ώστε να κλέψει είτε είναι στο δημοτικό είτε είναι μεγαλύτερο, είναι πολύπλοκοι. ¨Ένα παιδί μπορεί να κλέψει από θυμό, ή από αντίδραση στο οικογενειακό περιβάλλον για παράδειγμα, ή επειδή αποζητάει την προσοχή των γονιών του. Μπορεί επίσης η κλεψιά να είναι ένδειξη, μεγάλου άγχους που βιώνει, είτε στο σχολείο, είτε στο σπίτι, είτε στο φιλικό του κύκλο. Κάτι συμβαίνει δηλαδή στη ζωή του, που νιώθει πως δεν μπορεί να το διαχειριστεί, και το εκφράζει μέσο της πράξης αυτής. Σε πιο ακραίες περιπτώσεις, η κλεψιά είναι η πράξη απελπισίας, ενός παιδιού που κακοποιείται, λεκτικά, ή σωματικά, και μέσο αυτής αποζητάει την βοήθεια των άλλων. Τραβάει θα έλεγε κανείς, με αυτόν τον τρόπο την προσοχή των άλλων αρνητικά, ώστε να θορυβήσει τους γύρω του. Σαν μια κραυγή βοήθειας!



Υπάρχουνε βέβαια και οι περιπτώσεις που οι έφηβοι κλέβουνε διότι απλά δεν μπορούνε να αγοράσουνε κάτι που έχει κάποιος φίλος, και είναι της μόδας, ή για να αγοράσουνε ναρκωτικές ουσίες μαζί με τους φίλους τους. Αυτό είναι κάτι που ο γονέας, οφείλει να ανακαλύψει, στην περίπτωση που το παιδί του, έχει παραπτωματική συμπεριφορά λόγω χρήσης ουσιών, διότι χρειάζεται άμεσα τη βοήθεια των γονιών του και όχι μόνο.

Όποιος όμως από τα παραπάνω και αν  είναι ο λόγος, οι γονείς χρειάζεται να τον διερευνήσουνε πάντα, και να τον αποκαλύψουνε ώστε να μπορέσουνε να βοηθήσουνε το παιδί τους, και να φτάσουνε στη ρίζα του προβλήματος. Εν ολίγης μια επίπληξη, δεν φτάνει, και δεν είναι ο τρόπος χειρισμού στην περίπτωση της κλεψιάς. Ιδιαίτερα αν επαναληφθεί πάνω από μια φορά.

Τώρα, η ερώτηση είναι τι κάνουμε αν πιάσουμε το παιδί μας να κλέβει;......Αν το παιδί σας είναι μικρό, τότε του εξηγείτε με απλά λόγια πως απαγορεύετε να κλέβουμε, και πως η πράξη αυτή στενοχωρεί πολύ τον αποδέκτη της κλεψιάς. Αν είναι σε σχολική ηλικία, πάλι το εξηγούμε, όπως εξηγούμε και το γεγονός πως κάποιος χάνει λεφτά από αυτήν του την πράξη. Αν για παράδειγμα, ένα παιδί Πρώτης ή Δευτέρας Δημοτικού, κλέψει μια τσίχλα από το μαγαζάκι, τότε το βάζουμε να την γυρίσει και να ζητήσει συγνώμη...αν την έχει φάει την τσίχλα, τότε και πάλι γυρνάει και την πληρώνει και πάλι ζητάει συγνώμη. Το ίδιο και αν έχει κλέψει κάτι από το σχολείο, ή από συμμαθητή του. Στην τελευταία περίπτωση, το βάζουμε να πάρει τηλέφωνο και να μιλήσει στο άλλο παιδί και να ζητήσει το ίδιο συγνώμη. Τώρα, σε περίπτωση που έφηβος μας κλέψει λεφτά, τότε βρίσκουμε τρόπο να μας ξεπληρώσει, π.χ. δεν πάει σινεμά διότι δεν δίνουμε εκείνη την εβδομάδα χαρτζιλίκι, ή κάνει δουλειές στο σπίτι, κτλ...προσέξτε ποτέ να μην βάζετε παγίδες στα παιδιά αφήνωντας λεφτά μέσα στο σπίτι, ώστε να δείτε ποια θα είναι η αντίδραση τους. Αυτό είναι πολύ πιθανό να γίνει παγίδα στη σχέση σας, και να χαλάσει την όποια εμπιστοσύνη που υπάρχει μεταξύ σας! Επίσης, οι φωνές και η χειροδικία, δεν βοηθάνε καθόλου, αντίθετα, εντείνουν, την ένταση στην μεταξύ σας σχέση. Ακόμα χειρότερα μπορεί, να δημιουργήσει μεγάλο θυμό στο παιδί, το οποίο θα το οδηγήσει σε περαιτέρω, παραπτωματικές συμπεριφορές.

Αυτό που χρειάζεται, λοιπόν, να συγκρατήσει ο γονιός, είναι πως αυτό που θα βοηθήσει το παιδί του, είναι να έρθει αντιμέτωπο με την πράξη της κλεψιάς, και να προσπαθήσει να την επανορθώσει. Αυτό είναι το πρώτο σημαντικό βήμα, ιδιαίτερα στην πρώτη σχολική ηλικία, το οποίο κάνει ένα παιδί να αντιληφθεί, την έννοια της κλοπής. Το δεύτερο σημαντικό βήμα ώστε να σταματήσει αυτή η συμπεριφορά, είναι όπως επισήμανα παραπάνω, η διερεύνηση της αιτίας που έχει οδηγήσει το παιδί σας σε αυτήν την ψυχική κατάσταση. Σε περίπτωση που ο γονιός δεν ξέρει πως, ή η συμπεριφορά γίνει επαναληπτική και δεν ξέρει πως να το χειριστεί, τότε είναι απαραίτητη η συμβουλή και η καθοδήγηση κάποιου ειδικού ψυχολόγου.