06 Ιουνίου 2015

H Βασίλισσα της Νύχτας: Σελήνη

Πως οι Φάσεις της Σελήνης επηρεάζουν τη ζωή μας;
Πως οι Φάσεις της Σελήνης επηρεάζουν τη ζωή μας;

Εδώ και πολλές χιλιάδες χρόνια οι άνθρωποι ζούσαν σε αρμονία με τους πολλαπλούς ρυθμούς της φύσης για να εξασφαλίσουν την επιβίωση τους. Είχαν φτιάξει ένα ημερολόγιο σύμφωνα  με την πορεία του Ήλιου  και της Σελήνης, που τους χρησίμευε στο να προβλέπουν ορισμένες δυνάμεις και ωθήσεις, που επιδρούσαν μόνο ορισμένες στιγμές στη φύση, στον άνθρωπο και στα ζώα, οι οποίες επαναλαμβάνονταν κατά τακτά χρονικά διαστήματα

Η οξυδέρκεια, η επαγρύπνηση, η ικανότητα αντίληψης και η ακριβής παρατήρηση της φύσης, του κόσμου των φυτών και των ζώων, έκανε τους πρωτόγονους ανθρώπους “ειδικούς ως προς την εκάστοτε κατάλληλη χρονική στιγμή της κάθε ενέργειας”.

Οι άνθρωποι έτσι λοιπόν δημιούργησαν ένα "αστρικό" ρολόι για να μπορούν να διαβάζουν ποιες επιρροές επικρατούσαν τη δεδομένη στιγμή και έτσι να μπορούν να  υπολογίσουν τόσο τις ευνοϊκές όσο και της δυσμενείς συνθήκες, που θα τους επιφύλασσε το μέλλον για τους σκοπούς τους.

Ο  Ήλιος, η Σελήνη και οι υπόλοιποι γνωστοί πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος ήταν από τη φύση τους το προσφερόμενο εξωτερικό πλαίσιο που προσέφερε επαναληπτικά τους ρυθμούς του. Οι πρόγονοι μας γνώριζαν με τη συνεχή παρατήρηση ότι το σώμα, το πνεύμα και η ψυχή  αλληλοεπηρεάζονται και συνδέονται αδιαχώριστα με όλα όσα μας περιβάλλουν, δηλαδή με τους άλλους ανθρώπους, τη φύση και με τα ίδια τα άστρα.

Τα πάντα στη φύση είναι ήχος, παλμός και ρυθμός. "Ισορροπημένη ζωή” λοιπόν σημαίνει να μην παραβιάζουμε αυτούς τους ρυθμούς συνεχώς και φυσικά να μην πηγαίνουμε πολύ συχνά ενάντια στους παγκόσμιους ρυθμούς.

Η συνείδηση μας και η στάση μας απέναντι στη ζωή είναι που συναποφασίζουν για το “πεπρωμένο” του σώματος μας που συγκαθορίζει την υγεία του, την απόδοση του και την ευχαρίστηση που αντλεί από τη ζωή. Η κατάσταση του είναι πάντα μία ακριβής αντανάκλαση των φαινομένων της φύσης και του περιβάλλοντος.

Η Σελήνη είναι μια πρωταρχική δύναμη που βρίσκεται στη βάση των πάντων. Καθώς η Σελήνη δεν έχει δικό της φως αλλά αντανακλά το φως του Ήλιου, θα μπορούσαμε να πούμε ότι προσλαμβάνει τις δημιουργικές παρορμήσεις του και τις μορφοποιεί. Οι “δραστηριότητες” που φαίνεται ότι παράγονται  από τον Ήλιο παίρνουν σάρκα και οστά με τη στήριξη και τη βοήθεια της Σελήνης. Άλλωστε, ο Καρλ Γιούνγκ υποστήριξε ότι ο Ήλιος είναι το συνειδητό τμήμα του κόσμου και η Σελήνη  το ασυνείδητο, και τα δύο αυτά μαζί καταφέρνουν να ενοποιήσουν τα δυο κομμάτια της ψυχής μέσα από μια συντονισμένη δράση.


Ανέκαθεν η Σελήνη υπήρξε μυστηριώδης και συναρπαστική. Από τους πρωτόγονους ακόμα ανθρώπους η φύση της επιδρούσε στον ψυχισμό τους. Την λάτρεψαν, την φοβήθηκαν, την συμβουλεύτηκαν και της απέδωσαν ανεξιχνίαστες δυνάμεις.  Την αντιμετώπιζαν σαν ένα ουράνιο σώμα με ιδιαίτερο μυστήριο και δύναμη, τόσο γιατί το φως της ξεπερνούσε σε ένταση κάθε άλλο φως της νύχτας, όσο και γιατί άλλαζε καθημερινά μορφή, σε αντίθεση με το άλλα ουράνια σώματα, έτσι ώστε φαινόταν να έχει τις δικές της μορφές και σχήματα πάνω στην επιφάνεια της.

Η περίοδος της περιστροφής της Σελήνης γύρω από τη Γη είναι ίδια με την περίοδο περιστροφής γύρω από τον άξονά της, επομένως δείχνει πάντοτε την ίδια πλευρά της στη Γη. Αυτή η πλευρά αποτελείται από απέραντες “πεδιάδες”, “θάλασσες” και “κρατήρες” που δημιουργούν τις πτυχώσεις του εδάφους της. Όπως λοιπόν οι άνθρωποι έβλεπαν τη Σελήνη με γυμνό μάτι, αυτές οι εδαφικές διαμορφώσεις και οι σκιές που σχημάτιζαν στα μάτια τους φάνταζαν με σχήματα και εικόνες που θύμιζαν πρόσωπα ή ζώα, που “εξήγησαν” με διάφορες ιστορίες στις παραδόσεις των διαφορετικών λαών του κόσμου.

Ο κύκλος της Σελήνης χωρίζεται σε τέσσερις κύριες σεληνιακές φάσεις στην διάρκεια ενός μήνα. Νέα Σελήνη, Πρώτο Τέταρτο, Πανσέληνος και Τελευταίο Τέταρτο.

Φυσικά η Σελήνη δεν εκπέμπει δικό της φως, αλλά αντανακλά το φως που δέχεται από τον  Ήλιο. Καθώς διαγράφει κύκλο γύρω από τη Γη, οι ηλιακές ακτίνες φωτίζουν διαφορετικά τμήματα της επιφάνειάς της. Όταν η Σελήνη βρίσκεται ανάμεσα στη Γη και στον  Ήλιο δεν αντανακλά φως πίσω στη Γη, γιατί οι ηλιακές ακτίνες φωτίζουν το μέρος της επιφάνειας της που δεν βλέπουμε, αυτό είναι γνωστό ως η σκοτεινή φάση της Σελήνης, η Νέα Σελήνη. Καθώς η Σελήνη μετακινείται από την ευθεία και ξεκινά την περιφορά της γύρω από τη Γη οι ακτίνες του  Ήλιου την φωτίζουν “υπό γωνία”. Όσο περισσότερο το πρόσωπο της φωτίζεται από τον Ήλιο, η Σελήνη μεγαλώνει σε μέγεθος κάθε νύχτα, αυξάνεται σε Πρώτο Τέταρτο μέχρι που διανύει το μισό της δρόμο γύρω από τη Γη. Στο σημείο αυτό βρίσκεται στην πιο μακρινή της απόσταση από τον Ήλιο, δηλαδή ακριβώς απέναντι από αυτόν, έτσι ώστε όλο της το πρόσωπο φωτίζεται από αυτόν. Στη θέση αυτή εκείνο που βλέπουμε από τη Γη είναι η Πανσέληνος. Καθώς συνεχίζει διαγράφει το κύκλο της γύρω από τη Γη η επιφάνεια της φωτίζεται όλο και λιγότερο από τον Ήλιο και εμφανίζεται να φθίνει και να μικραίνει. Εδώ βρίσκεται πλέον στο Τελευταίο Τέταρτο και τελικά ξαναγίνεται αόρατη συνεχίζοντας τα ταξίδι της, όταν για άλλη μια φορά ευθυγραμμίζεται ανάμεσα στη Γη και το Ήλιο.

Κάθε σεληνιακή φάση ασκεί ιδιαίτερη επίδραση στο ρυθμό της ζωής πάνω στη Γη, με τον οποίο εναρμονίζονται οι άνθρωποι, τα ζώα, τα φυτά και γενικότερα όλος ο πλανήτης. Η σελήνη όταν φαίνεται να γεμίζει συντελεί στην αύξηση, στη συσσώρευση και την πρόοδο, ενώ όταν αρχίζει να μικραίνει, μετά από την Πανσέληνο, σχετίζεται με τη σμίκρυνση την υποχώρηση και την οπισθοδρόμηση.


Οι φάσεις του Σεληνιακού κύκλου έχουν άμεση επίδραση στα βαθύτερα συναισθήματα και  τα πάθη μας, αλλά και στη νοητική μας κατάσταση. Επίσης η σχέση ανάμεσα στις φάσεις της Σελήνης και τα καιρικά φαινόμενα είναι από πολλούς αιώνες αναγνωρισμένη. Ιδιαίτερα στους ανθρώπους της υπαίθρου είναι ένας αρκετά αξιόπιστος προάγγελος του καιρού. 

Η φάση της Νέας Σελήνης είναι μία περίοδος εσωστρέφειας, υποχώρησης και συλλογισμού. Μας δίνει την ευκαιρία να εξετάσουμε προσεκτικά τι χρειάζεται να διακόψουμε ή να αλλάξουμε ριζικά. Και κυρίως να αποφασίσουμε με ειλικρίνεια προς τον εαυτό μας τι μας ωφελεί και τι μας επιβαρύνει.

Η φάση του Πρώτου Τετάρτου είναι η περίοδος της αύξησης, της ανάπτυξης και επέκτασης κατά την οποία αισθανόμαστε τις δυνάμεις μας μεγαλύτερες, την αποφασιστικότητα μας μεγαλύτερη.

Στη φάση της Πανσέληνου οι σεληνιακές δυνάμεις φτάνουν στο ζενίθ τους. Αισθανόμαστε πιο επιρρεπείς στα ένστικτα μας, ενώ τα συναισθήματα μας είναι πιο έντονα. Είναι μία περίοδος “μυστικιστική” κατά την οποία μας δίνεται έμπνευση, αλλά και η ευκαιρία να εκδηλώσουμε τα συναισθήματα μας, θετικά η αρνητικά ανάλογα σε ποια χρονική φάση της ζωής μας βρισκόμαστε.

Στη φάση του Tελευταίου Tετάρτου, που η σελήνη φαίνεται να φθίνει, βρισκόμαστε σε μία περίοδο συρρίκνωσης, απόσυρσης και εσωστρέφειας.

Τέλος θα ήθελα να πω πως η περιφορά της Σελήνης γύρω από τη Γη είναι και η αιτία των εκλείψεων. Όταν η Σελήνη βρίσκεται ανάμεσα στη Γη και στον Ήλιο έχουμε έκλειψη  Ηλίου, ενώ όταν η Γη βρίσκεται ανάμεσα στον Ήλιο και τη Σελήνη έχουμε έκλειψη Σελήνης. Πολλοί συνεχίζουμε βεβαίως να πιστεύουμε ότι οι εκλείψεις πυροδοτούν μεταβολές ορατές σε προσωπικό, κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, ενώ προοιωνίζουν κρίσιμες καμπές και δύσκολες στη ζωή μας.