19 Φεβρουαρίου 2016

Κάνει να φιλάω το παιδί μου στο στόμα ?

Το άγγιγμα μεταξύ γονιών και παιδιών και εννοώ το χάδι και το φιλί είναι απαραίτητα εφόδια στη ζωή του παιδιού, και το βοηθάει να δημιουργηθεί και να χτιστεί, μέσα του, ένας υγειής ψυχικός κόσμος. Από τη Σοφία Αντύπα / Ψυχολόγος
Το άγγιγμα μεταξύ γονιών και παιδιών και εννοώ το χάδι και το φιλί είναι απαραίτητα εφόδια στη ζωή του παιδιού, και το βοηθάει να δημιουργηθεί και να χτιστεί, μέσα του, ένας υγειής ψυχικός κόσμος. Από τη Σοφία Αντύπα / Ψυχολόγος

Είναι μια ερώτηση που πολλοί γονείς κάνουνε κατα καιρό. Επιτρέπεται να φιλάω το παιδί μου στο στόμα, ή ο κόσμος θα με χαρακτηρίσει αρνητικά? Και αν ναι, τότε πότε πρέπει να το σταματήσω, σε ποια ηλικία δηλαδή? Καταρχήν, είναι ένα θέμα που αφορά πολύ τον πολιτισμό και την κουλτούρα κάθε χώρας. Εδώ στην Ελλάδα είμαστε σαφώς ένας λαός πολύ διαχυτικός, περισσότερο απο τους Σκανδιναβούς για παράδειγμα. Συνεπώς , αγκαλιάζουμε και φιλάμε τα παιδιά μας, τους συγγενείς μας, και τους φίλους μας αρκετές φορές την ημέρα....και αν είμαστε απο τους ανθρώπους που δεν είναι ιδιαίτερα διαχυτικοί με τα παιδιά μας, τότε τα στερούμε απο την αγάπη και την τρυφερότητα
Το άγγιγμα μεταξύ γονιών και παιδιών και εννοώ το χάδι και το φιλί είναι απαραίτητα εφόδια στη ζωή του παιδιού, και το βοηθάει να δημιουργηθεί και να χτιστεί, μέσα του, ένας υγειής ψυχικός κόσμος. Το φιλί στο στόμα είναι ένας άλλος πολύ προσωπικός και ιδιαίτερος τρόπος, να δείχνουμε την αγάπη μας στο παιδί. Ένας ιατρός, ένας παιδίατρος, θα έλεγε πως τα πρώτα 2 χρόνια περίπου της ζωής ενός παιδιού, καλό είναι να μην φιλάμε τα παιδιά στο στόμα, ώστε να τα προστατεύσουμε απο την μετάδοση μικροβίων σε μια τόσο μικρή και ευαίσθητη ηλικία. Κάποιος άλλος ιατρός, θα σας έλεγε πως καλό κάνει και εσείς να το φιλάτε, αλλά και το σκυλί σας να το γλείφει, διότι κατα αυτόν τον τρόπο δημιουργούντε αντισώματα, τα οποία θα το προστατεύουνε στη ζωή του μεγαλώνοντας, και δεν θα αρρωσταίνει τόσο εύκολα.

Νομίζω το ίδιο ακραίες είναι και οι απόψεις των γονιών, όσο αναφορά το φιλί στο στόμα με τα παιδιά τους. Κάποιοι θα πούνε πως είναι ότι πιο φυσικό στη σχέση γονέα-παιδιού, και άλλοι θα πούνε πως είναι απαράδεκτο και ανεπίτρεπτο. Θα έλεγα, πως ναι είναι πολύ φυσικό να συμβαίνει, και είναι μια πράξη τρυφερότητας, όταν και εφόσον το παιδί το επιθυμεί. Όσο δηλαδή το παιδί συμφωνεί και αντιδρά θετικά, τότε ναι μπορούμε να το φιλάμε στο στόμα, με όλη μας την αγάπη. Όταν όμως το παιδί μας αποτραβιέται, ή μας γυρναέι το κεφάλι, ή μας λέει πως ντρέπετε, ή πως το κοροιδεύουνε τα άλλα παιδιά, τότε σίγουρα χρειάζεται να σεβαστούμε το συναίσθημα του παιδιού μας και να το σταματήσουμε αμέσως. Χρειάζεται επίσης, να το σταματήσουμε εμείς οι γονείς απο μόνοι μας, αν αντιληφθούμε πως για οποιονδήποτε λόγο, αυτό το φιλί αποκτά μια πιο ερωτική χροιά, καθώς το παιδί μας μεγαλώνει.

Δηλαδή, όταν εμείς οι ίδιοι δεν νιώθουμε πια την αθωότητα αυτή του παιδιού, και γίνεται πια αμήχανο και απο συνήθεια. Τότε και πάλι το σταματάμε λέγοντας στο παιδί μας πως έχει μεγλώσει πια και είναι καλύτερο να φιλιόμαστε στο μάγουλο. Μην ξεχνάμε πως πάντα εκφράζουμε στο παιδί το συναίσθημα μας, ή την ανησυχία μας, με απλό τρόπο, και δεν κάνουμε απότομες αλλαγές χωρίς να το ενημερώνουμε διότι αυτό δημιουργεί μεγάλο και μόνιμο άγχος στα παιδιά.

Το ερωτικό στοιχείο μπορεί να το νιώσει και ο γονέας του ιδίου φίλου, δηλαδή μητέρα με την κόρη της, και δεν έχει να κάνει απαραίτητα με το γονέα του αντίθετου φίλου. Σίγουρα όμως, πιο γρήγορα ένα αγόρι θα νιώσει άβολα, να το φιλάει ή μητέρα του στο στόμα, μπροστά στους φίλους του, ή αντίθετα ένα κορίτσι, να το φιλάει ο πατέρας της. Υπάρχουνε βέβαια, πολλοί ενήλικες και πολλές γυναίκες που ακόμα φιλάνε τον πατέρα τους στο στόμα, όντας αυτός πλέον παππούς, και το νιώθουνε πολύ φυσικά και καθόλου ερωτικά.

Φιλί, λοιπόν στο στόμα επιτρέπεται μεταξύ γονέα-παιδιού, και είναι μια πολύ όμορφη και συγκινητική πολλές φορές εικόνα, μόνο και εφόσον και οι δυο το νιώθουνε ως μια τρυφερή πράξη αγάπης, και το νιώθουνε φυσικό. Όταν αυτό γίνεται επιτηδευμένα, τότε η φυσικότητα έχει χαθεί και είναι λάθος! 

www.ipsychology.gr