Κάρμα | `Ο,τι κάνεις θα γυρίσει σε σένα

Υπό την επήρειά του βρίσκεται όλος ο κόσμος, το σύμπαν και οι άνθρωποι.

Πολλοί , ακούγοντας την λέξη κάρμα , έχουν την αίσθηση ότι πρέπει να είναι κάτι κακό, κάτι σαν τιμωρία, χωρίς όμως να γνωρίζουν ακριβώς την σημασία της.

Για να μπορούμε να καταλάβουμε καλύτερα την έννοια του Κάρμα, κατά τη γνώμη της συγγραφέως μπορούμε να πούμε ότι χωρίζεται σε τρία μέρη:

– Το κάρμα της τωρινής ζωής – Το οικογενειακό κάρμα – Το κάρμα της προηγούμενης ζωής

Το Κάρμα της τωρινής ζωής

Το κάρμα που συγκεντρώνει ο άνθρωπος στη ζωή του είναι η ιστορία που φτιάχνει με τις σκέψεις, τα λόγια και τις πράξεις του. Η ψυχή του είναι σαν καθρέφτης, ο οποίος ανακλά γεγονότα και καταστάσεις μέσα από το πρίσμα και το χρώμα του. Αν ο άνθρωπος ζει μια ζωή στην οποία τρέφει συναισθήματα όπως θυμός, μίσος, ζήλια, μνησικακία κρατώντας τα μέσα του ή ξεσπώντας τα σε άλλους ή στον εαυτό του και παραμελεί να αναπτύξει την ικανότητα να αγαπήσει ή να αγαπηθεί η ανάκλαση του κόσμου του θα είναι μαύρη, άσχημη. Οι άνθρωποι γύρω του θα είναι εκμεταλλευτές, κριτές, υποκριτές. Όλα αυτά όμως δεν θα είναι τίποτα άλλο από την προβολή των δικών του συναισθημάτων, τα οποία πια υποσυνείδητα ψάχνει σε άλλα άτομα. Με λίγα λόγια, ο νόμος του Κάρμα.

 Το Κάρμα της προηγούμενης ζωής

Όπως ακριβώς με τις πράξεις τις τωρινής μας ζωής, έτσι και με τις πράξεις των προηγούμενων, ισχύει ο ίδιος νόμος της ανταπόδοσης. Η σημασία αυτού όμως, είναι ότι υπάρχουν πράξεις που γίνονται στη ζωή κάποιου χωρίς να υπάρξει ανταπόδοσή τους στην ίδια ζωή.

Το κάρμα των προηγούμενων ζωών είναι πολύ πιο δύσκολο να αποκαλυφθεί γιατί βρίσκεται σε άλλα επίπεδα, με αποτέλεσμα οι πληροφορίες για αυτό να βρίσκονται συνήθως στο υποσυνείδητο ή ασυνείδητο κομμάτι του νου μας. Η πρόσβαση σε αυτές τις πληροφορίες γίνεται με διάφορους τρόπους, ηθελημένα ή μη όπως μέσω ονείρων, οραμάτων, μέσω ύπνωσης ή μέσω κάποιας θεραπείας ανώτερου πνευματικού επίπεδου. Συνήθως, αυτό που καταφέρνουμε να θυμηθούμε είναι μόνο μικρά κομμάτια, αποσπάσματα, ένα μεγάλο πάζλ που καλούμαστε σιγά σιγά να συμπληρώσουμε.

Συμβαίνει πολύ συχνά κοντινά μας πρόσωπα να έχουν αποτελέσει γνωστά μας άτομα σε προηγούμενες ζωές, και συνήθως με σχέσεις αρνητικές, από μίσος έως δολοφονία. Άλλες περιπτώσεις είναι μια διαφορετική μορφή αγάπης από τώρα (για παράδειγμα δύο εραστές σε άλλη ζωή μπορεί να είναι τώρα πατέρας και γιός, πολύ καλοί φίλοι κτλ). Αυτά εμφανίζονται ως εμπόδια στην επικοινωνία τα οποία καλούνται να λύσουν.

Σπάνια ένας άνθρωπος θυμάται τι ήτανε, τι έκανε αλλά αυτό που μπορεί να αντιληφθεί , με τις πέντε του αισθήσεις, είναι ότι σε κάποια μέρη του κόσμου έχει ξαναπάει ή ότι κάποιοι άνθρωποι του φαίνονται πολύ γνωστοί από την πρώτη και όλας ματιά (έχοντας είτε θετικά είτε αρνητικά συναισθήματα για αυτούς ).

Το οικογενειακό Κάρμα

Βάσει του κάρμα άλλων ζωών μας, πριν ακόμα κατεβούμε σαν πνεύμα στη γη για την επόμενη ζωή μας επιλέγουμε τα μαθήματα που θέλουμε να διδαχθούμε διαλέγοντας τους γονείς μας, ακριβώς για τα αρνητικά χαρακτηριστικά που αντιστοιχούν σε αυτά τα μαθήματα (καρμικά μαθήματα).

Όλα μα όλα τα μαθήματα του οικογενειακού κάρμα έχουν σαν ρίζα την απόλυτη συγχώρεση και αγάπη (όχι με την έννοια της προσκόλλησης όμως), και μας δείχνουν το δρόμο προς την αγάπη για τον εαυτό μας. Όταν δεν αγαπάμε την μητέρα ή τον πατέρα μας για κάτι σίγουρα δεν αγαπάμε ένα κομμάτι του εαυτού μας, που, στη συνέχεια δεν μας επιτρέπει να αγαπάμε τους άλλους.

Το Κάρμα με λίγα λόγια σημαίνει ότι οι φυσικές και πνευματικές πράξεις που εκτελέστηκαν από το φυσικό σώμα κάποιου επηρεάζουν τις μελλοντικές του ενσαρκώσεις. Αυτό δεν είναι κάποιου είδους σύστημα τιμωρίας. Ούτε υπάρχει για να δικαιολογήσει την ύπαρξη των βασάνων και του πόνου. Είναι πολύ απλά η προέκταση του Νόμου της Αλλαγής, τον οποίο μπορούμε μόνο να δεχτούμε με ανοιχτή αγκαλιά.

Δουλεύοντας με τον εαυτό μας μέσω της κοσμικής ενέργειας έχουμε τη δυνατότητα να συνδέσουμε όλο αυτό το πάζλ του Κάρμα. Όσα περισσότερα κομμάτια εμείς ενώνουμε, τόσο καλύτερα έχουμε εικόνα για τον εαυτό μας, τόσο συγχωρούμε και αφήνουμε αισθήματα που μας εμποδίζουν να ζούμε ευτυχισμένοι και τόσο γινόμαστε πιο φωτεινοί.

Ένα όμως είναι σίγουρο, ότι μόνο με αγάπη και πολλές θετικές πράξεις μπορούμε να ξεχρεώσουμε το Κάρμα μας. πηγή

Καρμικός Νόμος.

γράφει ο Διδάσκαλος Κουτ Χούμι Λαλ Σινγκ Τα πάντα μέσα στο Σύμπαν διέπονται από κίνηση… Εάν το σκεφθούμε, εάν το κατανοήσουμε τότε θα δούμε ότι έχουμε μία συνεχή και ασταμάτητη δράση και αντίδραση. Το κάρμα έχει και την έννοια της αντιδράσεως που συνεπάγεται κάθε δράση. Ο άνθρωπος είναι κυριολεκτικά «πεταμένος» μέσα σ’ ένα κινούμενο ή, για να ακριβολογήσω, δονούμενο Σύμπαν και δέχεται διαφόρων ειδών επιδράσεις. Του είναι αδιανόητο να συλλάβει τον νόμο του Κάρμα, επειδή δεν έχει αντίληψη ούτε των Ανώτερων αοράτων κόσμων, όπου παράγονται τα αίτια, ούτε της τεράστιας χρονικής συνέχειας που πέρασε από ενσάρκωση σε ενσάρκωση, έτσι ώστε να μπορεί να αξιολογήσει τη δράση του και να αναμένει τα ανάλογα αποτελέσματα.

Αντιθέτως, οι Διδάσκαλοι της Σοφίας, μη περιοριζόμενοι από τον χρόνο και έχοντας συνείδηση των ανωτέρων κόσμων, μπορούν να εντοπίσουν τα αίτια που έχουν ήδη δραστηριοποιήσει μία κατάσταση και να προσδιορίσουν με ακρίβεια τα αποτελέσματα.

Κατέχοντας αυτή τη γνώση, εκμεταλλεύονται κατά καιρούς διάφορες ευκαιρίες και τις χρησιμοποιούν προς όφελος των ανθρώπων. Το ερώτημα είναι πώς ένας μέσος άνθρωπος, που ασχολείται με τον εσωτερισμό, θα αντιληφθεί θεωρητικά αυτόν τον νόμο και, αν είναι δυνατόν, και πρακτικά.

Υπάρχει μία πολύ σοφή ρήση στην Καινή Διαθήκη που λέει: «ότι σπείρει ο άνθρωπος αυτό θα θερίσει». Αυτό όμως που δεν έχει αντιληφθεί ο περισσότερος κόσμος είναι ότι θα θερίσει οπωσδήποτε τον καρπό που θα παραγάγει ο σπόρος του (δηλαδή η πράξη του) ανεξαρτήτως χρόνου, γιατί το ανθρώπινο ον δεν περιορίζεται από τον χρόνο.

Αυτό που περιορίζεται είναι η προσωπικότητά του, που διαμορφώνεται όταν εκφράζεται στον υλικό κόσμο. Τα αποτελέσματα μιας πράξεως, λοιπόν, μπορεί να ακολουθήσουν κάποιον άνθρωπο, μετά τον θάνατό του, στον αστρικό κόσμο ή μπορεί να τον ακολουθήσουν στην επόμενη ενσάρκωσή του ή ακόμη και σε ενσαρκώσεις του πολύ μεταγενέστερες.

Η ανταπόδοση μιας πράξεως προσδιορίζει ένα αποτέλεσμα, που άλλοτε είναι αρνητικό και άλλοτε θετικό. Το αποτέλεσμα που εκδηλώνεται έχει πάντοτε την αιτία του σε μια καθαρά δική μας επιλογή, και αυτό είναι ακριβώς που πρέπει να καταλάβουμε πολύ καλά και, αν είναι δυνατόν, να το αφομοιώσουμε εντελώς. Δεν υπάρχει στον κόσμο αδικία. Υπάρχει μόνο μία συνεχής δράση αιτιών και αποτελεσμάτων, που τα ενεργοποιούμε εμείς οι ίδιοι με την καλή ή κακή μας θέληση.

Μπορείτε, συνεπώς, να λυπηθείτε ένα συνάθρωπό σας που υποφέρει και να τον βοηθήσετε, αν θέλετε, αλλά δεν είστε σε θέση να ξέρετε τι έκανε ώστε να περάσει αυτές τις δοκιμασίες.

Μπορείτε να σκανδαλισθείτε με κάποιον που γεννήθηκε μέσα στον πλούτο και τη χλιδή, αλλά ούτε γι’ αυτόν ξέρετε τι έκανε ώστε να γεννηθεί ή να διαμορφωθεί έτσι.

Πολλές φορές έχετε ακούσει συνανθρώπους μας, σε στιγμές αγανάκτησης, να φωνάζουν ότι αυτό που συμβαίνει στον τάδε άνθρωπο είναι αδικία από τον Θεό. Εάν όμως ο Θεός ήταν άδικος, πολύ απλά, ή δεν θα υπήρχε ή δεν θα ήταν Θεός. Δεν είναι, λοιπόν, καθόλου σωστό τη δική μας άγνοια να την ερμηνεύουμε ως θεϊκή αδικία.

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να προσέξουμε είναι αν στη ζωή μας, σε γενικές γραμμές, μας έρχονται βολικά οι περιστάσεις ή βρισκόμαστε διαρκώς μέσα σε αντίξοες καταστάσεις. Στην πρώτη περίπτωση, ή είμαστε πολύ αδύναμοι και δεν αντέχουμε τις αντιξοότητες ή λειτουργούμε σύμφωνα με την θετική όψη του Νόμου του Κάρμα.

Στη δεύτερη περίπτωση, η ενεργοποιούμε την αρνητική όψη του Νόμου ή, μέσα από πολλές δοκιμασίες, προετοιμαζόμαστε για υψηλή πνευματική εξέλιξη. Επειδή, τώρα, το δεύτερο σκέλος της προτάσεως θα βόλευε τους περισσότερους – ώστε να δικαιολογήσουν τον κακό τους εαυτό – θα σας έλεγα ότι μπορείτε να διακρίνετε αν δοκιμάζεστε ή αν είστε κακοί χειριστές του Νόμου, με τη βοήθεια του ακόλουθου κανόνα:

Εάν αντιμετωπίσατε μέσα από θετικό πρίσμα το μεγαλύτερο μέρος των αντιξοοτήτων που σας παρουσιάστηκαν και τις έχετε ξεπεράσει χωρίς να αφήσουν αρνητικά κατάλοιπα μέσα σας, τότε όντως δοκιμάζεστε. Αν όμως σε κάθε παρουσιαζόμενο πρόβλημα δυσανασχετείτε, νιώθετε ότι η ζωή είναι αφόρητη για σας και κάνετε διάφορους συνδυασμούς ενεργειών για να ξεφύγετε από μία τέτοια αρνητική κατάσταση και όχι για την αντιμετωπίσετε, τότε είστε κακοί χειριστές του Νόμου. Όλα αυτά όμως έχουν ανάγκη από ένα γενικότερο πλαίσιο, που θα προσπαθήσω να σας το περιγράψω. Για να κατανοήσετε καλύτερα τον Νόμο του Κάρμα, θα πρέπει υποχρεωτικά να λάβετε σοβαρά υπόψη σας την εξέλιξη κάθε όντος.

Όσον αφορά τον άνθρωπο, δεν πρέπει να τον κρίνετε ανάλογα με τις πράξεις του μόνο, αλλά να λαμβάνετε υπόψη σας πάντοτε το εξελικτικό επίπεδο στο οποίο βρίσκεται. Σας έχω αναφέρει σε προηγούμενη επιστολή μου ότι όσο πιο πολύ εξελίσσεται ο άνθρωπος, τόσο περισσότερο συνειδητοποιεί καταστάσεις και πράγματα μέσα και έξω από τον υλικό κόσμο.

Δεν είναι δυνατόν όμως να έχετε τις ίδιες απαιτήσεις από ένα άτομο που έχει πίσω του πολύ λίγες ενσαρκώσεις (μία πολύ άπειρη προσωπικότητα όσον αφορά τις κάθε είδους εμπειρίες) με τις απαιτήσεις που έχετε από ένα Μύστη.

Σας το αναφέρω αυτό, διότι άλλο είναι το περιβάλλον που διαμορφώνεται για τη νεαρή ψυχή, που μόλις άρχισε να ενσαρκώνεται, και άλλο το περιβάλλον που χρειάζεται ο Μύστης. Αυτό που με μεγάλη μου ικανοποίηση αποκαλώ Θεία Πρόνοια (Σοφία του Θεού) έχει φροντίσει με εξαιρετικές λεπτομέρειες για τη ζωή και των δύο. Τα πάντα προέρχονται από το Ύψιστο Ον και είναι στην πραγματικότητα μία και μοναδική ενέργεια που αλλάζει επίπεδα και ποιότητες.

Υπάρχουν ορισμένα Όντα με υψηλή θέση στην Ιεραρχία που ονομάζονται οι Κύριοι του Κάρμα. Αυτά τα Όντα είναι επιφορτισμένα να έρχονται σε επαφή με τα ανθρώπινα Πνεύματα που πρόκειται να ενσαρκωθούν. Βάσει δε της επιλογής που κάνει το ανθρώπινο Πνεύμα – του οποίου, επαναλαμβάνω, δεν έχει ο άνθρωπος συνείδηση προς το παρόν – ρυθμίζουν και την κάθε είδους ενέργεια που χρειάζεται να καταναλώσει η προσωπικότητα του ανθρωπίνου Όντος ή αυτό που σας είναι γνωστότερο ως ο εαυτός σας.

Το ανθρώπινο Πνεύμα μας χρειάζεται να πάρει ορισμένες εμπειρίες μέσω της διαβίωσης του (Κατώτερου) Εαυτού μας επάνω στη Γη. Αναλόγως λοιπόν, με τις εμπειρίες που χρειάζεται, ρυθμίζουν οι Κύριοι του Κάρμα και τις ανάλογες γήινες συνθήκες που θα του εξασφαλίσουν αυτές τις εμπειρίες.

Από την πρώτη της κιόλας ενσάρκωση στη Γη, η γήινη προσωπικότητα ή ο Εαυτός μας λαμβάνει έναν αριθμό αποφάσεων και εκτελεί έναν αριθμό πράξεων. Οι πράξεις αυτές θέτουν αμέσως σε δράση αίτια που, με τη σειρά τους, παράγουν τα ανάλογα αποτελέσματα.

Τα αποτελέσματα δεν θα εμφανισθούν αμέσως. Ο άνθρωπος που πραγματοποιεί τα πρώτα δειλά βήματα των πρώτων ενσαρκώσεών του βρίσκεται κάτω από ένα καθεστώς βίας, γιατί αφ’ ενός είναι άπειρος, αφ’ ετέρου τα αόρατα σώματά του (οι λεγόμενοι φορείς της συνειδητότητας) είναι εντελώς υπανάπτυκτα και αγύμναστα. Η δύναμη του ανθρώπου αυτού – σε σύνολο – ισοδυναμεί με τη δύναμη ενός νεογέννητου μωρού.

Η βία που υφίσταται προέρχεται από τις χονδροειδείς δονήσεις του αστρικού και του κατώτερου νοητικού πεδίου, αν και το τελευταίο έρχεται αργότερα. Αυτό συμβαίνει, γιατί μόνο χονδροειδείς δονήσεις μπορούν να γίνουν αντιληπτές από τους μη ανεπτυγμένους και αγύμναστους φορείς ή σώματα του ανθρώπου. Έτσι, για αρκετό καιρό, ο νεαρότερος – σε συνολική ηλικία όσον αφορά τις εμπειρίες – αδελφός μας ανταποκρίνεται στο περιβάλλον του, όπως ένα μωρό, μη διαθέτοντας ακόμη μια ώριμη και κοινά αποδεκτή λογική. Φέρει μέσα του βίαιες δονήσεις, όπως αυτές στις οποίες ανταποκρίνεται. Είναι νευρικός και οξύθυμος και, μετά από ορισμένες ενσαρκώσεις, γίνεται κουτοπόνηρος. Με λίγα λόγια, για σας είναι ένα κακό και μη αποδεκτό άτομο.

Αναρωτηθήκατε όμως πώς βλέπει διαχρονικά ένα τέτοιο άτομο ένας Διδάσκαλος της Σοφίας;

Θα ήθελα να τονίσω ότι αυτό που θα θεωρούσαμε ως αρνητική όψη του κάρμα δεν δρα αμέσως. Επειδή, όμως, όσο αυξάνεται ο αριθμός των ενσαρκώσεων, ο νεαρός αδελφός μας γίνεται όλο και περισσότερο κακομαθημένος, επικεντρώνοντας τη συνειδητότητά του στις επιθυμίες του (που τις περισσότερες φορές δεν είναι πραγματικά δικές του), αρχίζει πλέον να επιφέρει ανισσοροπία στο κοντινό του περιβάλλον.

Μόλις το Πνεύμα του νεαρού αυτού αδελφού αντιληφθεί ότι ωρίμασε η συνείδηση της προσωπικότητας, έτσι ώστε να μπορεί να συνειδητοποιήσει τι ακριβώς κάνει, στέλνει «εντολή» στους Κυρίους του Κάρμα, και αμέσως εμφανίζεται μια εμπειρία στην προσωπικότητα που την αναγκάζει να αντιληφθεί τι έκανε σε κάποια συγκεκριμένη φάση της γήινης ζωής.

Η εμπειρία αυτή έχει συνήθως ως αποτέλεσμα τον πόνο.