27 Ιανουαρίου 2021

Περασμένες ζωές & τωρινές σχέσεις

Είμαστε σαν τα ποτάμια. Λαμπεροί στην επιφάνεια σφύζουμε από ζωή αλλά βαθιά μέσα μας κυλούν πανίσχυρα, αόρατα ρεύματα ψυχικών αναμνήσεων και επιθυμιών.
Είμαστε σαν τα ποτάμια. Λαμπεροί στην επιφάνεια σφύζουμε από ζωή αλλά βαθιά μέσα μας κυλούν πανίσχυρα, αόρατα ρεύματα ψυχικών αναμνήσεων και επιθυμιών.

Είναι οι συναθροισμένες μνήμες όλων των γήινων ενσαρκώσεων που φέρει η ψυχή μας. Αυτές μας κάνουν να αγαπάμε ένα άτομο και να απεχθανόμαστε κάποιο άλλο. Να νιώθουμε υπέροχα συναισθήματα και δονήσεις με ένα συγκεκριμένο πρόσωπο σε μια φάση της ζωής μας και σε κάποια άλλη φάση να νιώθουμε απαίσια και άβολα με το ίδιο εκείνο πρόσωπο. Τα πρότυπα και οι συνήθειες έχουν πάρει σχήμα και μορφή μέσα στην εσώτερη συνειδητότητά μας και αποφασίζουν τον τρόπο με τον οποίο θα φερθούμε στους ανθρώπους γύρω μας.

Κάθε άτομο που βρίσκεται στον περίγυρο της παρούσας ζωής μας, βρισκόταν παρόμοια στον περίγυρο περασμένων ζωών μας. Οι γονείς, τ’ αδέλφια, οι σύντροφοι, τα παιδιά, οι φίλοι, οι συνάδελφοι, τα αφεντικά, ακόμα και οι εχθροί μας άρχισαν να μοιράζονται τη ζωή μαζί μας πολύ πιο πριν από την παρούσα ζωή μας.

Τα αποτελέσματα εκείνων των περασμένων εμπειριών αντανακλώνται στις συνθήκες των σημερινών μας σχέσεων. Είναι επόμενο, οι δικές τους μνήμες των κοινών μας περασμένων εμπειριών να επηρεάζουν τη συμπεριφορά τους προς εμάς, σήμερα.

Όμως οι επιρροές από τις δράσεις εκείνων των περασμένων ζωών δεν μας είναι ξεκάθαρες. Συχνά, εκείνοι με τους οποίους ζήσαμε πολλές καλές ζωές είναι οι ίδιοι με τους οποίους είχαμε και πολλά προβλήματα και διαφωνίες, ένα μείγμα από «καλό» και «κακό» κάρμα, δηλαδή. Πράγματι, είναι πολύ σπάνιο μια σχέση παρελθούσας ζωής να είναι καλή από όλες τις απόψεις. Οι θετικές πλευρές μιας περασμένης ζωής θα μας αποφέρουν μεγάλες χαρές και υποστήριξη στο παρόν, ενώ αντίθετα, οι περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν είχαμε φερθεί με αγάπη, θα γίνουν αφορμή για πόνο αλλά και για μάθηση (βελτίωση) των σχέσεών μας στην παρούσα ζωή. Κανείς δεν μπορεί να αποφύγει αυτές τις επιρροές. Είτε μας αρέσει είτε όχι, ο συμπαντικός νόμος του Κάρμα μας φέρνει συνεχώς αντιμέτωπους με τη χρήση της ελεύθερης βούλησής μας κατά το παρελθόν. Έτσι, τα όσα κάναμε στις άλλες ψυχές (ανθρώπους) και τα όσα έκαναν οι άλλες ψυχές σε εμάς φαίνονται στις καταστάσεις που αντιμετωπίζουμε με τις σχέσεις μας σε τούτη τη ζωή.

ΟΜΑΔΕΣ ΨΥΧΩΝ

Από την αρχή οι ψυχές μας είχαν την τάση να ταξιδεύουν στο χρόνο ομαδικά, και η ίδια η πράξη του να ταξιδεύουν μαζί για τόσο μεγάλα χρονικά διαστήματα δημιουργεί δυνάμεις έλξης που βοηθούν στη διατήρηση και την ανάπτυξη σχέσεων ανάμεσα στα μέλη των ομάδων. Σχεδόν όλες οι ψυχές στον πλανήτη σήμερα υπήρχαν και σε παλαιότερες εποχές της ανθρώπινης ιστορίας. Ως αποτέλεσμα, οι σχέσεις των λαών του κόσμου σήμερα είναι μια αντανάκλαση των δραστηριοτήτων του παρελθόντος ανάμεσά τους. Οι ομάδες ψυχών δεν είναι άκαμπτες ή στατικές. Κάθε ψυχή μπορεί να χρησιμοποιήσει την ελεύθερη βούληση και να επιδιώξει εμπειρίες σε μιαν άλλη ομάδα. Ούτε οι γενιές ενσαρκώνονται σε αυστηρά, άκαμπτα μοτίβα. Για παράδειγμα, δυο μέλη της οικογενειακής ομάδας που ήταν πατέρας και γιος σε μια ζωή, μπορεί να αλλάξουν θέσεις και να γίνουν παππούς και εγγονός. Ή να επιλέξουν να ενσαρκωθούν ως αδέλφια. Ωστόσο, μπορούν να επιλέξουν να μην είναι ξανά στην ίδια οικογένεια.

Γενικά, όμως, οι ομάδες ψυχών ενσαρκώνονται σε κύκλους, ξανά και ξανά μαζί, περίπου την ίδια εποχή. Μιλάμε εδώ για εποχές και όχι για χρόνια. Αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές στις υπαγορεύσεις του Edgar Cayce.

Στις σχέσεις των ομάδων, τα καρμικά χρέη μπορεί να δημιουργήσουν μερικές πολύ τραγικές καταστάσεις. Η συνάντηση των ψυχών μπορεί να καταλήξει σε φόνο, βιασμό, βασανιστήρια και άλλες ειδεχθείς πράξεις. Φανταστείτε τι θα μπορούσε να συμβεί αν τα καρμικά χρέη φέρουν μαζί τις ψυχές του Ρωμαϊκού στρατού του Κολοσσαίου με τις ψυχές εκείνων που έριξαν βορά στα λιοντάρια, ή τις ψυχές των Ισπανών Κονκισταδόρ με τις ψυχές των Ίνκας, των Αζτέκων, ή τις ψυχές των Ναζί με των Εβραίων.

ΑΔΕΛΦΕΣ ΨΥΧΕΣ

Μια «αδελφή ψυχή» δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια ψυχή με την οποία έχουμε μοιραστεί πάρα πολλές ζωές και με την οποία συντονιζόμαστε πλήρως. Καταλαβαινόμαστε όπως κανένας άλλος δεν μπορεί να μας καταλάβει. Αυτή η κατανόηση δίνει στις αδελφές ψυχές την ικανότητα να βοηθά η μία την άλλη με τρόπους που θα ήταν δύσκολο να επιτευχθούν αν δεν υπήρχε αυτός ο τόσο ισχυρός δεσμός μέσα στους αιώνες. Λειτουργούν συμπληρωματικά σε μια σχέση, προσφέροντας αυτό που λείπει η μία στην άλλη.
Συνήθως σκεφτόμαστε τις «αδελφές ψυχές» ως εραστές ή συζύγους αγαπημένους, αλλά μπορεί να είναι και συνεργάτες, φίλοι, αδέλφια, συμμαθητές κλπ. Δεν είναι απαραίτητο να είναι οπωσδήποτε ερωτικό ζευγάρι.

ΔΙΔΥΜΕΣ ΨΥΧΕΣ (ΔΙΔΥΜΕΣ ΦΛΟΓΕΣ)

Μια ψυχή, πριν από την είσοδό της στη δυαδικότητα της Γης, εμπεριέχει και την αρσενική και την θηλυκή ενέργεια. Καθώς εισέρχεται στο γήινο πεδίο, επιλέγει μια από τις δυο φύσεις της και προβάλει τα χαρακτηριστικά της ενέργειας που επέλεξε. Όσο δύσκολο και αν σας φαίνεται, το άλλο κομμάτι της μπορεί να επιλέξει να ενσαρκωθεί στη Γη περίπου την ίδια εποχή. Με άλλα λόγια, η ψυχή μας, που είναι πολύ πιο πολύπλοκη από ό,τι μπορούμε να φανταστούμε, είναι σε θέση να χωριστεί στα δυο, μια αρσενική οντότητα και μια θηλυκή και να ενσαρκωθούν στη Γη ξεχωριστά την ίδια περίπου περίοδο. Υπάρχουν μερικά παραδείγματα στις υπαγορεύσεις του Κέυση. Αξίζει να αναφέρουμε τη σχετική με μια ομάδα τεσσάρων ψυχών (στην παρούσα ενσάρκωση), ένας σύζυγος, η γυναίκα του, ο μεγαλύτερος γιος τους και μία γυναίκα συνεργάτης στην οικογενειακή επιχείρηση και πολύ καλή φίλη της οικογένειας. Ο Κέυση είπε στον σύζυγο πως η γυναίκα του ήταν η αδελφή ψυχή του και χωρίς εκείνη η ζωή του δεν θα έφτανε στο ύψιστο δυναμικό της. Όμως, η γυναίκα συνεργάτης του ήταν η «δίδυμη φλόγα» του, με άλλα λόγια ήταν το άλλο μισό της ψυχής του. Επιπλέον, η δίδυμη φλόγα της γυναίκας του ήταν ο μεγάλος γιος. Κατανοώ πόσο παράξενα σας φαίνονται όλα αυτά, αλλά οι δυναμικές της ζωής είναι πέρα από τη μεγαλύτερη φαντασία μας.
Τις περισσότερες φορές οι δίδυμες φλόγες δεν επιλέγουν να ενσαρκώνονται την ίδια περίοδο.

ΓΟΝΕΙΣ & ΠΑΙΔΙΑ
Όσο δύσκολο και αν είναι να το πιστέψουμε, κάθε ψυχή επιλέγει τους γονείς της, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Οι ψυχές που έχουν υπάρξει σε περασμένες ζωές μαζί έχουν και μεγαλύτερη έλξη μεταξύ τους. Όταν μια ψυχή προσπαθεί να αποφασίσει μέσα από ποια κανάλια (γονείς) θα ενσαρκωθεί στη Γη, δέχεται μαζί τους περιορισμούς και τις ευκαιρίες που θα της προσφέρει η μελλοντική της οικογένεια. Από το πνευματικό πεδίο η ζωή στη Γη μοιάζει με ποτάμι που βλέπει κανείς από ψηλά. Η ψυχή βλέπει το ποτάμι και το μέγεθός του, τις στροφές και τα παρακλάδια του και βλέπει σε ποιο σημείο του ποταμού της ζωής βρίσκεται το πλοίο των γονιών. Με τον τρόπο αυτό έχει μια μεγαλύτερη οπτική της ζωής που θα βιώσει με τους συγκεκριμένους γονείς. Παρόλα ταύτα, επειδή η ζωή έχει πολλές παράπλευρες οδούς, η ψυχή μπορεί να δει μόνο τα πιο δυνατά ρεύματα της ζωής των γονιών. Δεν μπορεί να γνωρίζει αν οι γονείς, με την ελεύθερη βούληση που έχουν, αλλάξουν κάποια στιγμή γνώμη και βάλουν πλώρη για άλλα μονοπάτια, τα οποία θα αλλάξουν και το μέλλον της οικογένειας. Δεν είναι σίγουρο, ακόμα, ότι δεν θα αλλάξει και η ίδια γνώμη, μόλις επιβιβαστεί στο πλοίο τους. Το πεπρωμένο και η μοίρα υπάρχουν και πάνε παρέα με την ελεύθερη βούληση, αλλά τίποτε δεν μπορεί να ξεπεράσει τη δύναμη της ελεύθερης βούλησης της ψυχής, δοσμένη από τη θεότητα. Ανά πάσα στιγμή χρησιμοποιώντας την ελεύθερη βούληση μπορούμε να αλλάξουμε κατεύθυνση, σκοπούς, στάση, τα πάντα.

Πηγή