16 Μαρτίου 2020

Διονύσης Σαββόπουλος | Δεν ξέρω τί να παίξω στα παιδιά... Κι όλο φοβάμαι το αύριο...

Διονύσης Σαββόπουλος | Δεν ξέρω τί να παίξω στα παιδιά | Τί έπαιξα στο Λαύριο
Ένα τραγούδι που στριφογυρίζει στο μυαλό μου όλες αυτές τις μέρες που με τα παιδιά μου είμαστε συνέχεια στο σπίτι, εξαιτίας του κορωνοιού.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Ένα τραγούδι που στριφογυρίζει στο μυαλό μου όλες αυτές τις μέρες που με τα παιδιά μου είμαστε συνέχεια στο σπίτι, εξαιτίας του κορωνοιού.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

Ο πρωτεργάτης της σχολής των Ελλήνων τραγουδοποιών, ο μοναδικός Διονύσης Σαββόπουλος, έγραψε κάποτε ένα τραγούδι που αναφέρεται στα παιδιά. “Τί έπαιξα στο Λαύριο”...

Ξεκινά με διάθεση αυτοσαρκασμού μέσα από τους στίχους “είμαι μεγάλος με τιράντες και γυαλιά” και “πάει καιρός που έχω μάθει ξαφνικά πως είμαι ασχημοπαπαγάλος”. Αυτή η αυστηρή κριτική της εμφάνισής του, οφείλεται στην είσοδο του καλλιτέχνη στην ωριμότητα. Στην είσοδο του εποικοδομητικού προβληματισμού για τη ζωή και τις πράξεις του. Ωστόσο, προσπαθεί να “αποκρύψει” από τα ερευνητικά βλέμματα των μικρών κι αθώων παιδιών τα προβλήματα. Παραδέχεται, λοιπόν: “Δεν ξέρω τί να παίξω στα παιδιά, στην αγορά στο Λαύριο”, “κι όλο φοβάμαι το αύριο”, “πώς να κρυφτείς απ’τα παιδιά”, “ζούμε μέσα σ’ένα όνειρο που τρίζει, σαν το ξύλινο ποδάρι της γιαγιάς μας”, “δεν ξέρω τί να παίξω στα παιδιά, μα ούτε και στους μεγάλους”. Αναρωτιέται ο Διονύσης Σαββόπουλος πώς να αντιμετωπίσει το αύριο. Νιώθει πως κι εκείνος συμπάσχει με τους άλλους ενήλικες που αποκρύπτουν συστηματικά τη σκληρή πραγματικότητα της ζωής από τα παιδιά τους, αν και εκείνα τα ξέρουν όλα”. Η αλήθεια είναι ότι τα παιδιά παρατηρούν με ερευνητικότητα την κάθε ασχήμια της εκάστοτε εποχής.

Κι εκείνος γνωρίζει, πλέον, ποιά είναι τα πραγματικά όρια του “αληθινού χρόνου”... “Ο χρόνος ο αληθινός, είναι ο γιος μας ο μεγάλος κι ο μικρός” λέει ο δημιουργός του τραγουδιού, αναφερόμενος στους γιους του, Κορνήλιο και Ρωμανό.

Μπορεί εμείς οι γονείς να μην ξέρουμε πολλές φορές “τί να παίξουμε στα παιδιά μας”. Εκείνα, όμως, ορίζουν το μέλλον και οφείλουμε να τα ενημερώνουμε και να τα προστατεύουμε.

Για όσους αναρωτιούνταιπώς πετυχαίνεται αυτό;”...Θα απαντήσω :“με την αγάπη θα βρούμε τον τρόπο”... Και... ας #μείνουμε_σπίτι για να διώξουμε μακριά τον κορωνοιό που έχει αναστατώσει τις ζωές μας...

Τί έπαιξα στο Λαύριο

(στίχοι, μουσική, ερμηνεία: Διονύσης Σαββόπουλος)

Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά
στην αγορά, στο Λαύριο
Είμαι μεγάλος, με τιράντες και γυαλιά
κι όλο φοβάμαι το αύριο

Πώς να κρυφτείς απ’ τα παιδιά;
Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα.
Και μας κοιτάζουν με μάτια σαν κι αυτά
όταν ξυπνούν στις δύο η ώρα

Ζούμε μέσα σ’ ένα όνειρο που τρίζει
σαν το ξύλινο ποδάρι της γιαγιάς μας
μα ο χρόνος ο αληθινός
σαν μικρό παιδί είναι εξόριστος
μα ο χρόνος ο αληθινός
είναι ο γιος μας ο μεγάλος κι ο μικρός

Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά
μα ούτε και στους μεγάλους
πάει καιρός που έχω μάθει ξαφνικά
πως είμαι ασχημοπαπαγάλος

Πώς να τα κρύψεις όλα αυτά;
Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλοι.
Και σε κοιτάζουν με μάτια σαν κι αυτά
όταν γυρνάς μέσα στην πόλη

Ζούμε μέσα σ’ ένα όνειρο που τρίζει
σαν το ξύλινο ποδάρι της γιαγιάς μας
μα ο χρόνος ο αληθινός
σαν μικρό παιδί είναι εξόριστος
μα ο χρόνος ο αληθινός
είναι ο γιος μας ο μεγάλος κι ο μικρός