08 Μαρτίου 2018

Η ανέτοιμη ηγεσία & ο κυνισμός του Νίκου Φίλη

Όπως έχει αποδείξει και με την περίφημη διαπραγμάτευση του 2015, αυτή η κυβέρνηση χρειάζεται τουλάχιστον 6 μήνες γαι να καταλάβει τι συμβαίνει.- Από τον Αλέξανδρο Δράκο
Όπως έχει αποδείξει και με την περίφημη διαπραγμάτευση του 2015, αυτή η κυβέρνηση χρειάζεται τουλάχιστον 6 μήνες γαι να καταλάβει τι συμβαίνει.- Από τον Αλέξανδρο Δράκο
Πριν από περίπου έξι μήνες, τον Σεπτέμβριο του 2017, όταν η κυβέρνηση αποφάσισε να κλείσει στα γρήγορα την τρίτη αξιολόγηση, άρχισε να καταστρώνει και την επικοινωνιακή της αντεπίθεση ώστε να έχει κάποιες ελπίδες στην επόμενες εκλογές. Στην βάση του σχεδιασμού της ήταν το κλείσιμο των Μνημονίων τον Αύγουστο του 2018 και τα κέρδη που θα μπορούσε να αποκομίσει από την ιστορία με την Novartis.

Λϊγο μετά ο σχεδιασμός άλλαξε και προστέθηκαν καινούργια στοιχεία. Στην διάρκεια του ταξιδιού του στην Αμερική και χωρίς να το πολυσκεφτεί έδωσε την υπόσχεση στους Αμερικανούς πως θα μπορούσε να κλείσει και το Σκοπιανό, καθώς ο Γκρούεφσκι είχε φύγει από την εξουσία και ο διάδοχος του ο Ζόραν Ζάεφ έδειχνε πιο μετριοπαθής. Λίγο μετά ο Νίκος Κοτζιάς είχε και την φαεινή ιδέα να καλέσει τον Ερντογάν στην Ελλάδα.

Από εκεί και πέρα άρχισαν τα απανωτά λάθη. Ο Τσίπρας σκέφτηκε πως εκτός από τα άλλα θα μπορούσε να προβληθεί, ως ηγέτης της περιοχής, που μπορούσε να κλείνει θέματα που οι άλλοι δεν μπορούσαν.

Έχοντας στο μυαλό του μόνο το πολιτικό όφελος και στο πως θα πιστωνόταν μόνο ο ίδιος από την διαπραγμάτευση με τους Σκοπιανούς, αγνόησε όχι μόνο την αντιπολίτευση, αλλά και το κοινό αίσθημα, που καλώς ή κακώς εξακολουθούσε να έχει κάποιες ευαισθησίες με το όνομα της Μακεδονίας. Υπήρχε πάνω από όλα η σχιζοφρένεια το ένα κόμμα που αποτελεί την Κυβέρνηση-ο Σύριζα- να είναι υπέρ της παραχώρησης του ονόματος με κάποιον προσδιορισμό και το άλλο-οι Ανέλ- να είναι φανατικά εναντίον. Τα λάθη από εκεί και πέρα ήταν απανωτά. Και ο Ζάεφ βλέποντας πως ο Τσίπρας ήθελε να κλείσει με οποιονδήποτε τρόπο το θέμα, αγνοώντας μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης της χώρας του-αντί να εκμεταλλευτεί αυτό το γεγονός διαπραγματευτικά, δικαιολογημένα πήρε θάρρος σε τέτοιο σημείο που σε προ ημερών συνέντευξη του να πει ότι η Ελλάδα θα έπρεπε να αλλάξει το Σύνταγμα της. Παραμένει ακατανόητο το γιατί η Ελλάδα θα έπρεπε να βιαζόταν να κλείσει αυτό το θέμα. Σε ποιο πράγμα μας επηρεάζει; Ας μην κλείσει ποτέ. Γιατί πολλοί θεωρούν αυτό το θέμα πληγή για μας, αφού αυτοί που έχουν το πρόβλημα είναι οι Σκοπιανοί, όπως είπε και ο ίδιος ο Τσίπρας, καθώς χωρίς την δική μας έγκριση δεν μπορούν να μπουν ούτε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ούτε στο ΝΑΤΟ. Το μόνο που κάνει κατανοητή την βιασύνη της Κυβέρνησης, είναι ο φόβος του Τσίπρα μήπως αναγκαστεί να θέσει βέτο στην ένταξη της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ, στην σύνοδο του Ιουλίου.

Η επίσκεψη του Ερντογάν, αποτελεί μνημείο έλλειψης προετοιμασίας και στοιχειώδους λογικής. Έτσι η επίσκεψη χωρίς κανέναν σχεδιασμό κατέληξε να γίνει μια δημόσια αντιπαράθεση  του Ερντογάν και με τον Παυλόπουλο και με τον Τσίπρα, κυρίως για τη θέμα των 8 Τούρκων φυγάδων, που σωστά και καθώς ο Άρειος Πάγος είχε αποφανθεί αρνητικά, ο Τσίπρας αρνήθηκε δημόσια την έκδοση τους.

Μάλλον κανείς δεν κατάλαβε ότι από τότε ο Ερντογάν έγινε κυριολεκτικά "τούρκος" μ` αυτό το θέμα θέμα, ούτε και το ότι είχε δώσει από τότε εντολή να υπάρξουν συλλήψεις Ελλήνων στρατιωτικών σε πρώτη ευκαιρία.

Αν και στο μυαλό του Ερντογάν είναι κυρίως οι υδρογονάνθρακες στην ΑΟΖ της Κύπρου αλλά και της Ελλάδας, το θέμα της μη έκδοσης των 8 Τούρκων στρατιωτικών, δεν έπαυε να αποτελεί έναν λόγο που οδήγησε σε "περίεργες" ενέργειες. Μετά την επίσκεψη Ερντογάν οι προκλήσεις της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα πολλαπλασιάστηκαν, τόσο λεκτικά-με συνεχέις πολεμικές απειλές- όσο και πρακτικά. Κανέις προφανώς δεν κατάλαβε ποια ήταν η σκοπιμότητα της απόπειρας εμβολισμού του σκάφους του λιμενικού. Ο σκόπος ήταν να βρεθεί το πλήρωμα στην θάλασσα και να περισυλλεγούν από τα τουρκικά πλοία, ώστε να βρεθούν στις τουρκικές φυλακές.

Όταν αυτή η απόπειρα απέτυχε, ακολούθησε η προφανής ενέδρα στον Έβρο που κατέληξε στην σύλληψη των δυο Ελλήνων στρατιωτικών. Από την αρχή ο Σύριζα ποροσπάθησε να υποβαθμίσει το θέμα καθώς κάθε αναποδιά που συμβαίνει, αποτελεί πολιτικό κόστος για την όποια Κυβέρνηση βρίσκεται στα πράγματα. Οι αρχικές εκτιμήσεις και διαβεβαιώσεις από κυβερνητικά στελέχη, ήταν για σύντομη απελευθέρωση τους ίσως και μέσα στο Σαββατοκύριακο. Μάλλον έχουν δυσκολία να αντιληφθούν πως η Τουρκία έχει "αλλάξει πίστα" εδώ και καιρό, όπως είπε και ένας αναλυτής στην τηλεόραση. Μόνο την Δευτέρα και μετά την αναβολή της δίκης για αδιευκρίνιστους λόγους, κατάλαβε η Κυβέρνηση πως αυτή η υπόθεση θα τραβήξει σε βάθος χρόνου.

Όπως ήταν φυσικό αυτή η υπόθεση προξένησε κάποια συγκίνηση στην κοινή γνώμη, που αισθάνθηκε για άλλη μια φορά ταπεινωμένη. Εκτός από συγκίνηση όμως προξένησε και πολιτικό κόστος. Καθώς οι άλλες τοποθετήσεις στελεχών του Σύριζα σε διάφορα σχετικά πάνελ στην τηλεόραση, δεν φαινόταν να πιάνουν τόπο, σήμερα εμφανίστηκε και ο Νίκος Φίλης προκειμένου να βάλει τα πράγματα στην θέση τους. «Είναι πολύ σημαντικό, θα κάνουμε κινήσεις για να λυθεί το συντομότερο δυνατόν, αλλά δεν είναι αυτό το μείζον… Το κρίσιμο θέμα σήμερα είναι αυτό; Αυτό ενδιαφέρει τους πολίτες, τους ενδιαφέρει η Ειρήνη, η ηρεμία, τους ενδιαφέρει η οικονομία, έχετε καταλάβει ότι υπάρχει αναβρασμός στην Ευρώπη;» είπε σήμερα μεταξύ άλλων μιλώντα στον Σκάι. Φυσικά και κανείς δεν θα ζητούσε να φτάσουμε σε πόλεμο με την Τουρκία προκειμένου να ελευθερώσει του δυο Έλληνες στρατιωτικούς. Είναι κυρίως το ύφος του Νίκη Φίλη που σε κάνει να αισθάνεσαι πως ξαναζωντάνεψε η Σοβιετική Ένωση και βρίσκεσαι μπροστά σε έναν ινστρούχτορα. Αυτός ο περίεργος κυνισμός που κρύβεται πίσω από την εκφορά του λόγου του.

Τέλος πάντων. Το καλό είναι πως έχει ήδη περάσει ένα τρίμηνο από τότε που η Τουρκία άρχισε τις αναβαθμισμένες προκλήσεις της, οπότε έχουμε βάσιμους λόγους να πιστεύουμε πως σε τρεις ακόμη μήνες η Κυβέρνηση θα έχει αντιληφθεί καλά το καινούργιο σκηνικό.